szczepionka przeciwkrztuścowa

Szczepionka przeciwkrztuścowa to preparat immunologiczny przeznaczony do zapobiegania krztuścowi (kokluszowi) – zakaźnej chorobie układu oddechowego wywoływanej przez bakterię Bordetella pertussis. Obecnie stosuje się dwa główne rodzaje szczepionek: pełnokomórkową (wP) zawierającą całe inaktywowane bakterie oraz bezkomórkową (aP) zawierającą oczyszczone antygeny krztuśca.

W Polsce szczepienie przeciw krztuścowi znajduje się w obowiązkowym kalendarzu szczepień ochronnych. Najczęściej podawane jest w postaci szczepionki skojarzonej, np. DTPa (błonica-tężec-krztusiec) lub w połączeniu z innymi antygenami. Pierwotny schemat szczepienia obejmuje dawki w 2., 4., 6. miesiącu życia oraz dawkę uzupełniającą w 16-18. miesiącu życia.

Skuteczność szczepionki przeciwkrztuścowej wynosi 80-90%, jednak ochrona z czasem słabnie, co uzasadnia stosowanie dawek przypominających w wieku 6 lat oraz u młodzieży i dorosłych. Ze względu na nawrót zachorowań na krztusiec w wielu krajach, coraz większy nacisk kładzie się na szczepienia przypominające, zwłaszcza wśród młodzieży, dorosłych oraz kobiet w ciąży (dla zapewnienia ochrony noworodkom).

Działania niepożądane szczepionki przeciwkrztuścowej są zwykle łagodne i obejmują zaczerwienienie, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia oraz gorączkę. Ciężkie reakcje występują rzadko. Szczepionki bezkomórkowe (aP) charakteryzują się mniejszą reaktogennością w porównaniu do szczepionek pełnokomórkowych (wP), jednak istnieją dane sugerujące, że mogą zapewniać krótszą ochronę.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl