Interakcje
Pertaktyna

Interakcje pertaktyny z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Pertaktyna, będąca jednym z kluczowych antygenów Bordetella pertussis, jest składnikiem szczepionek przeciwkrztuścowych typu bezkomórkowego, najczęściej występującym w połączeniu z innymi antygenami w szczepionkach skojarzonych. Interakcje pertaktyny z innymi produktami leczniczymi należy rozpatrywać w kontekście całej szczepionki zawierającej ten antygen. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę możliwych interakcji szczepionek zawierających pertaktynę z innymi produktami leczniczymi.¹

Jednoczesne podawanie z innymi szczepionkami

Szczepionki zawierające pertaktynę, takie jak Adacel, Adacel Polio, Boostrix, Boostrix Polio czy Infanrix-IPV, mogą być podawane jednocześnie z wieloma innymi preparatami szczepionkowymi. Wyniki badań klinicznych wykazały brak istotnych klinicznie interakcji mogących wpływać na skuteczność ochrony poszczególnych antygenów.^{2 3}

W przypadku szczepionki Adacel, zawierającej 3 mikrogramy pertaktyny, udokumentowano możliwość jednoczesnego podawania z następującymi preparatami:⁴

• Inaktywowana szczepionka przeciw grypie
• Szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B
• Inaktywowana lub doustna szczepionka przeciw poliomyelitis
• Rekombinowana szczepionka przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV)

⁵

Szczepionka Adacel Polio, również zawierająca pertaktynę w ilości 3 mikrogramów, może być podawana jednocześnie z:⁶

• Inaktywowaną szczepionką przeciw grypie – badania kliniczne potwierdziły bezpieczeństwo u osób w wieku 60 lat i starszych
• Szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B
• Rekombinowaną szczepionką przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego

⁷

W przypadku szczepionki Boostrix, która zawiera 2,5 mikrograma pertaktyny, potwierdzono możliwość jednoczesnego podania z:⁸

• Szczepionką przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego
• Szczepionkami skoniugowanymi przeciw meningokokom grup A, C, W-135 oraz Y (MenACWY) – badania u osób w wieku 9-25 lat
• Inaktywowanymi, bezadiuwantowymi szczepionkami przeciw grypie sezonowej – badania u osób w wieku 19-64 lat oraz 65 lat i starszych
• Nieżywą szczepionką przeciw półpaścowi – badania u osób w wieku 50 lat i starszych

⁹

W przypadku szczepionki Boostrix Polio (pertaktyna 2,5 mikrograma) udokumentowano możliwość jednoczesnego podawania z:¹⁰

• Monowalentnymi lub skojarzonymi szczepionkami przeciw odrze, śwince, różyczce i ospie wietrznej (MMR/V)
• Szczepionką przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV)

¹¹

Szczepionka Infanrix-IPV, zawierająca 8 mikrogramów pertaktyny, może być podawana równocześnie z:¹²

• Skojarzoną szczepionką przeciw odrze, śwince i różyczce
• Szczepionką przeciw ospie wietrznej
• Szczepionką przeciwko zakażeniom wywoływanym przez Haemophilus influenzae typ b

¹³

Obserwowane interakcje przy jednoczesnym podawaniu

Chociaż w większości przypadków nie stwierdzono istotnych klinicznie interferencji przy jednoczesnym podawaniu szczepionek zawierających pertaktynę z innymi preparatami, zaobserwowano pewne specyficzne oddziaływania:^{14 15}

• Przy jednoczesnym podawaniu Adacel Polio ze szczepionką przeciw HPV obserwowano tendencję do niższych średnich geometrycznych mian przeciwciał (GMT) anty-HPV, jednak bez istotnego klinicznego znaczenia
• Przy jednoczesnym podawaniu Boostrix ze szczepionkami przeciw meningokokom grup A, C, W-135 oraz Y zaobserwowano niższe średnie geometryczne stężenia (GMCs) dla antygenów krztuśca, w tym pertaktyny, ale bez istotnej klinicznie interferencji
• Przy jednoczesnym podawaniu Boostrix ze szczepionką przeciw grypie zaobserwowano niższe GMCs dla antygenów krztuścowych: hemaglutyniny włókienkowej (FHA) i pertaktyny (PRN), jednak bez istotnej klinicznie interferencji
• Przy jednoczesnym podawaniu Boostrix z nieżywą szczepionką przeciw półpaścowi zaobserwowano niższe GMC dla antygenu pertaktyny, jednak bez istotnej klinicznie interferencji

^{16 17}

Zasady jednoczesnego podawania

Przy jednoczesnym podawaniu szczepionek zawierających pertaktynę z innymi preparatami należy przestrzegać następujących zasad:^{18 19}

• Jednoczesne podawanie szczepionek musi być wykonane w różne kończyny
• Szczepionki zawierające pertaktynę, jako szczepionki inaktywowane, mogą być podawane jednocześnie z innymi szczepionkami lub immunoglobulinami wstrzykiwanymi w inne miejsce ciała, zgodnie z powszechnie przyjętymi wytycznymi w sprawie szczepień

^{20 21}

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

Stosowanie leków immunosupresyjnych może wpływać na odpowiedź immunologiczną na szczepionki zawierające pertaktynę. U pacjentów otrzymujących tego rodzaju terapię może nie pojawić się prawidłowa odpowiedź immunologiczna na składniki szczepionki, w tym na pertaktynę.^{22 23 24}

Interakcje z alkoholem

W dostępnej dokumentacji produktów leczniczych zawierających pertaktynę nie ma bezpośrednich informacji dotyczących interakcji z alkoholem. Pertaktyna jako składnik szczepionek bezkomórkowych przeciw krztuścowi nie wchodzi w bezpośrednie interakcje z alkoholem etylowym.^{25 26}

Należy jednak pamiętać, że alkohol może wpływać na układ odpornościowy i teoretycznie może zmniejszać odpowiedź immunologiczną na szczepienia. Nadmierne spożycie alkoholu, zwłaszcza przewlekłe, może osłabiać funkcjonowanie układu immunologicznego i potencjalnie zmniejszać skuteczność szczepionek, w tym tych zawierających pertaktynę. Ponadto alkohol może nasilać działania niepożądane po szczepieniu, takie jak bóle głowy czy osłabienie.

Zaleca się, aby w dniu szczepienia oraz dzień po nim nie spożywać alkoholu, aby uniknąć nakładania się ewentualnych efektów ubocznych szczepionki z działaniem alkoholu. Jest to szczególnie istotne u osób, które mogą doświadczać silniejszych reakcji poszczepiennych.

Tabela interakcji szczepionek zawierających pertaktynę

Zasady podawania szczepionek zawierających pertaktynę w kontekście interakcji

Przy podawaniu szczepionek zawierających pertaktynę należy przestrzegać następujących zasad ogólnych:^{27 28}

1. Przy jednoczesnym podawaniu z innymi szczepionkami, należy wykonywać wstrzyknięcia w różne kończyny
2. Należy uwzględnić możliwe interakcje z lekami immunosupresyjnymi, które mogą osłabiać odpowiedź poszczepienną
3. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z zaburzeniami odporności
4. Pomimo braku udokumentowanych istotnych klinicznie interakcji z większością preparatów, należy monitorować pacjenta pod kątem wystąpienia potencjalnych działań niepożądanych
5. W przypadku konieczności jednoczesnego podania z innymi preparatami nieuwzględnionymi w badaniach, należy kierować się ogólnymi zasadami dotyczącymi szczepień szczepionkami inaktywowanymi

^{29 30}