szczepienie przeciw WZW B
Szczepienie przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW B) stanowi skuteczną metodę profilaktyki zakażenia wirusem HBV, który może prowadzić do ostrego lub przewlekłego zapalenia wątroby, marskości, a nawet raka wątrobowokomórkowego. Szczepionka zawiera rekombinowany antygen powierzchniowy wirusa (HBsAg), który stymuluje układ immunologiczny do wytworzenia swoistych przeciwciał.
W Polsce szczepienie przeciw WZW B jest obowiązkowe dla noworodków (podawane w ciągu 24 godzin po urodzeniu) oraz zalecane dla wielu grup ryzyka, w tym pracowników ochrony zdrowia, pacjentów poddawanych zabiegom z naruszeniem ciągłości tkanek, chorych hemodializowanych, osób z przewlekłymi chorobami wątroby oraz partnerów seksualnych osób zakażonych HBV.
Standardowy schemat szczepienia obejmuje trzy dawki podawane według schematu 0-1-6 miesięcy, choć istnieją także schematy przyspieszone. Skuteczność szczepienia jest bardzo wysoka, sięgając ponad 95% u osób immunokompetentnych. Ochrona po pełnym cyklu szczepienia utrzymuje się co najmniej 20-30 lat, a u większości osób prawdopodobnie przez całe życie.
Szczepionka przeciw WZW B charakteryzuje się bardzo dobrym profilem bezpieczeństwa. Najczęstsze działania niepożądane to łagodne reakcje miejscowe, rzadko występują objawy ogólne jak gorączka czy złe samopoczucie. Przeciwwskazaniem do szczepienia jest ciężka reakcja alergiczna na wcześniejszą dawkę lub składniki szczepionki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Euvax B 20 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/ml, szczepionka 1-dawkowa dla dorosłych; 1 dawka (1 ml)
Przedawkowanie szczepionki EUVAX B, zawierającej 20 µg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) w 1 ml zawiesiny oraz 0,5 mg Al³⁺ jako adiuwanta, nie jest opisane w literaturze medycznej jako przyczyniające się do poważnych działań niepożądanych. Szczepionka produkowana jest metodą rekombinacji DNA w komórkach Saccharomyces cerevisiae i podawana jest w formie mętnej, białej zawiesiny do wstrzykiwań, stosowanej jako pojedyncza dawka dla dorosłych. Brak jest danych klinicznych dotyczących konsekwencji podania dawki przekraczającej zalecaną, co sugeruje niskie ryzyko poważnych następstw po przedawkowaniu.
antygen powierzchniowy HBV, HBsAg, leczenie objawowe, nasilona reakcja poszczepienna, przedawkowanie szczepionki, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, rekombinacja DNA, Saccharomyces cerevisiae, szczepienie przeciw WZW B, szczepionka EUVAX B, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka – Przeciwwskazania stosowania
Immunoglobulina ludzka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (HBV) jest stosowana w profilaktyce i leczeniu zakażeń HBV, jednak jej podanie wymaga dokładnej oceny przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu, a także selektywny niedobór IgA u pacjentów z obecnymi przeciwciałami anty-IgA, szczególnie w przypadku preparatu Hepatect CP, który zawiera do 2000 mikrogramów/ml IgA i może wywołać reakcję anafilaktyczną zagrażającą życiu. Preparaty różnią się składem: GAMMA anty-HBs 200 zawiera ≥100 mg białka ludzkiego/ml (≥85% IgG) i 200 j.m./ml przeciwciał anty-HBs, natomiast Hepatect CP zawiera 50 g/l białka (≥96% IgG), 50 j.m./ml anty-HBs oraz maksymalnie 2000 mikrogramów/ml IgA, co ma znaczenie przy ocenie ryzyka działań niepożądanych u pacjentów z niedoborami immunoglobulin.
choroba autoimmunologiczna, immunoglobulina G, immunoglobulina ludzka, immunoglobulina ludzka przeciw WZW B, lek przeciwwirusowy, nadwrażliwość, preparat krwiopochodny, przeciwciała anty-HBs, przeciwciała anty-IgA, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, selektywny niedobór IgA, substancja pomocnicza, szczepienie przeciw WZW B, wirus HBV, WZW typu B, zakażenie HBV - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoglobulina ludzka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (anty-HBs) zawiera przeciwciała skierowane przeciwko antygenowi powierzchniowemu HBV i jest stosowana w profilaktyce i leczeniu w różnych wskazaniach klinicznych, takich jak noworodki matek nosicielek HBs, pacjenci po przeszczepie wątroby, osoby nieimmunizowane po ekspozycji na HBV, pacjenci hemodializowani oraz osoby bez odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu. Dawkowanie preparatów GAMMA anty-HBs 200 i Hepatect CP jest uzależnione od masy ciała, wieku oraz wskazania klinicznego. Przykładowo, u noworodków dawka GAMMA anty-HBs 200 wynosi 200 j.m. podana do 12 godzin po urodzeniu, a u dzieci dawka jest skalowana od 200 j.m. do 800 j.m. w zależności od masy ciała (do 10 kg – 200 j.m., 10-20 kg – 400 j.m., 20-30 kg – 600 j.m., 30-50 kg – 800 j.m.). Hepatect CP podaje się dożylnie, np. u dzieci po przeszczepie w dawce 10 000 j.m./1,73 m² powierzchni ciała, a u pacjentów hemodializowanych 8-12 j.m./kg co 2 miesiące, maksymalnie 500 j.m.
antygen HBs, antygen powierzchniowy HBs, ekspozycja na HBV, hemodializa, Hepatect CP, immunoglobulina ludzka anty-HBs, immunoprofilaktyka WZW B, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nosiciel antygenu HBs, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, przeciwciała ochronne, przeszczep wątroby, reinfekcja HBV, serokonwersja, szczepienie przeciw WZW B, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zaburzenia krzepnięcia