antywitamina K
Antywitaminy K (antagonisty witaminy K, VKA) to grupa leków przeciwkrzepliwych, które hamują działanie witaminy K niezbędnej do syntezy czynników krzepnięcia II, VII, IX i X oraz białek C i S. Mechanizm ich działania polega na blokowaniu reduktazy epoksydu witaminy K, co uniemożliwia przekształcenie witaminy K do jej aktywnej postaci.
Do najczęściej stosowanych antywitamin K należą warfaryna i acenokumarol. Są one wykorzystywane w profilaktyce i leczeniu powikłań zakrzepowo-zatorowych u pacjentów z migotaniem przedsionków, po wszczepieniu sztucznych zastawek serca, z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową oraz w innych stanach zwiększonego ryzyka zakrzepicy.
Skuteczność leczenia antywitaminami K monitoruje się poprzez oznaczanie czasu protrombinowego (PT) wyrażonego jako znormalizowany współczynnik międzynarodowy (INR). Zalecany zakres terapeutyczny INR zależy od wskazania klinicznego i wynosi najczęściej 2,0-3,0. Leczenie antywitaminami K wymaga regularnej kontroli parametrów krzepnięcia ze względu na wąskie okno terapeutyczne oraz liczne interakcje lekowe i pokarmowe.
Głównym powikłaniem terapii antywitaminami K są krwawienia, których ryzyko wzrasta przy wartościach INR powyżej zakresu terapeutycznego. W przypadku wystąpienia poważnego krwawienia lub konieczności nagłego zabiegu, działanie przeciwkrzepliwe można odwrócić poprzez podanie witaminy K, świeżo mrożonego osocza lub koncentratu czynników zespołu protrombiny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Apixaban Orion 2,5 mg
Przedawkowanie apiksabanu (standardowa dawka terapeutyczna 2,5 mg) znacząco zwiększa ryzyko powikłań krwotocznych, w tym krwawień z nosa, dziąseł, układu pokarmowego, moczowego, a także krwotoków śródmózgowych i podskórnych. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii oraz wdrożenie działań hemostatycznych, takich jak hemostaza chirurgiczna, przetoczenie świeżo mrożonego osocza lub podanie specyficznego antidotum odwracającego działanie inhibitorów czynnika Xa. Badania kliniczne wykazały, że podanie węgla aktywowanego w ciągu 2-6 godzin od przyjęcia dawki 20 mg apiksabanu zmniejsza AUC leku odpowiednio o 50% i 27%, skracając jednocześnie okres półtrwania z 13,4 do około 5 godzin, co stanowi skuteczną metodę leczenia przedawkowania.
antidotum, antywitamina K, hemodializa, hemostaza chirurgiczna, inhibitor czynnika Xa, koncentrat czynników zespołu protrombiny, krwawienie śródmózgowe, krwiak, krwioplucie, krwotok wewnątrzczaszkowy, krzepnięcie krwi, niedokrwistość, plamica, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie apiksabanu, rekombinowany czynnik VIIa, ryzyko krwawienia, schyłkowa niewydolność nerek, świeżo mrożone osocze, test generacji trombiny, węgiel aktywowany, wybroczyna, zaburzenie hemostazy