nowotwór krwi
Nowotwór krwi, nazywany także nowotworem układu krwiotwórczego lub hematologicznym, to grupa chorób nowotworowych, które rozwijają się w komórkach krwi, szpiku kostnym lub układzie limfatycznym. Do najczęstszych nowotworów krwi zaliczamy białaczki, chłoniaki i szpiczaki.
Białaczki powstają w szpiku kostnym i charakteryzują się nieprawidłowym namnażaniem niedojrzałych komórek krwi, które zastępują prawidłowe elementy morfotyczne. Chłoniaki dotyczą układu limfatycznego i rozwijają się z limfocytów. Szpiczak mnogi wywodzi się z plazmocytów – komórek produkujących przeciwciała.
Objawy nowotworów krwi mogą obejmować: osłabienie, łatwą męczliwość, bladość skóry, częste infekcje, krwawienia, siniaki, powiększenie węzłów chłonnych, wątroby lub śledziony, bóle kostne oraz gorączkę bez wyraźnej przyczyny. Diagnostyka opiera się na badaniach krwi, szpiku kostnego, badaniach obrazowych oraz genetycznych.
Leczenie nowotworów krwi jest zindywidualizowane i zależy od typu choroby, jej stadium oraz stanu pacjenta. Może obejmować chemioterapię, radioterapię, immunoterapię, terapie celowane, przeszczepienie komórek macierzystych szpiku kostnego lub krwi obwodowej. Dzięki postępom w medycynie rokowanie w wielu typach nowotworów krwi znacząco się poprawiło.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Micafungin Viatris 100 mg
Micafungin Viatris, zawierający mykafunginę sodową, wykazuje działania niepożądane u około 32,2% pacjentów, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności (2,8%), podwyższenie fosfatazy zasadowej (2,7%), zapalenie żył (2,5%), wymioty (2,5%) oraz wzrost aminotransferazy asparaginianowej (2,3%). Szczególną uwagę należy zwrócić na hepatotoksyczność, występującą u 8,6% pacjentów, z podwyższeniem AlAT (2,0%), AspAT (2,3%), bilirubiny (1,6%) oraz fosfatazy zasadowej (2,7%). Ciężkie uszkodzenia wątroby stanowiły 0,4%, a przerwanie terapii z powodu działań hepatotoksycznych dotyczyło 1,1% leczonych. Reakcje alergiczne, w tym anafilaktoidalne, występowały rzadko (0,2%), głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi. Reakcje miejscowe, takie jak zakrzep i zapalenie w miejscu podania, nie ograniczały kontynuacji leczenia.
AIDS, AlAT, aminotransferaza asparaginianowa, AspAT, badania czynnościowe wątroby, bilirubina, cholestaza, dehydrogenaza mleczanowa, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hepatomegalia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, mocznik, mykafungina sodowa, nadciśnienie, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nowotwór krwi, nowotwór złośliwy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, powiększenie wątroby, przeszczepienie komórek krwiotwórczych, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, wykwit skórny, zakrzep, zapalenie, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flucofast 50 mg
Flucofast to lek przeciwgrzybiczy zawierający flukonazol, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 50 mg, 100 mg i 150 mg. Wskazany jest do leczenia szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych u dorosłych oraz dzieci i młodzieży, w tym kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, kokcydioidomikozy, inwazyjnych kandydoz, drożdżakowych zakażeń błon śluzowych (gardła, przełyku, jamy ustnej), drożdżycy pochwy, grzybic skóry i paznokci. Ponadto, Flucofast stosuje się profilaktycznie u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotów, np. w kryptokokowym zapaleniu opon mózgowych, u chorych z HIV oraz u pacjentów z przedłużającą się neutropenią, w tym po chemioterapii i przeszczepach komórek macierzystych. U dzieci i młodzieży lek jest wskazany w leczeniu drożdżakowych zakażeń błon śluzowych, inwazyjnej kandydozy oraz profilaktyce zakażeń u pacjentów z osłabioną odpornością.
Candida, chemioterapia, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, inwazyjna kandydoza, kapsułka twarda, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, neutropenia, nowotwór krwi, onychomikoza, oporność na leki, osłabiona odporność, posiew mikrobiologiczny, profilaktyka wtórna, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zakażenie przełyku, zanikowe zapalenie jamy ustnej, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Kryzantaspaza – Dawkowanie i sposób podawania
Kryzantaspaza (L-asparaginaza z Erwinia chrysanthemi) w preparacie Crisantaspase Porton Biopharma jest stosowana w terapii nowotworów hematologicznych, z dawką standardową 25 000 IU/m² powierzchni ciała, podawaną trzy razy w tygodniu (poniedziałek, środa, piątek) przez 2 tygodnie. Lek dostępny jest w formie liofilizowanego proszku (10 000 IU w fiolce), który po rekonstytucji podaje się dożylnie (po rozcieńczeniu w 100 ml soli fizjologicznej, infuzja 1-2 godziny) lub domięśniowo (bez rozcieńczania). Dawkowanie u dzieci i młodzieży jest identyczne jak u dorosłych. Terapia wymaga monitorowania aktywności enzymu asparaginazy, co pozwala na indywidualne dostosowanie dawki i optymalizację efektów terapeutycznych, zwłaszcza ze względu na zmienność aktywności enzymu u pacjentów pediatrycznych.
aktywność enzymatyczna, asparaginaza, charakterystyka produktu leczniczego, Crisantaspase, dawkowanie leku, działanie niepożądane, hydroliza enzymatyczna, infuzja dożylna, kryzantaspaza, nowotwór krwi, pegaspargaza, podanie domięśniowe, podanie dożylne, powierzchnia ciała, proszek liofilizowany, rekonstytucja leku - Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka przeciw covid-19 – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka związana ze szczepieniami przeciw COVID-19 obejmuje testy molekularne (RT-PCR, RT-LAMP), antygenowe oraz serologiczne, które pozwalają na ocenę aktualnego zakażenia oraz odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu. Szczególnie istotne jest rozróżnienie przeciwciał przeciwko białku kolca (S), indukowanych przez szczepionki mRNA i wektorowe, od przeciwciał przeciwko białku nukleokapsydu (N), charakterystycznych dla naturalnego zakażenia. Testy serologiczne wykrywające przeciwciała anty-N umożliwiają diagnostykę różnicową między odpowiedzią poszczepienną a przebytym zakażeniem. Pomimo dostępności testów, rutynowe badanie poziomu przeciwciał po szczepieniu nie jest obecnie zalecane do oceny ochrony immunologicznej, gdyż brak jest ustalonych korelatów ochrony. W diagnostyce powikłań poszczepiennych, takich jak myocarditis i pericarditis, kluczowe są badania obrazowe, zwłaszcza rezonans magnetyczny serca z późnym wzmocnieniem gadolinowym (LGE), natomiast w przypadku zespołu zakrzepicy z małopłytkowością (TTS) stosuje się kryteria diagnostyczne oparte na obecności zakrzepicy, małopłytkowości (<150 000/μL) oraz pozytywnym teście ELISA na przeciwciała przeciwko PF4.
białko nukleokapsydu, choroba autoimmunologiczna, czynnik płytkowy 4, diagnostyka różnicowa, echokardiografia, małopłytkowość, niepożądany odczyn poszczepienny, nowotwór krwi, nowotwór mieloproliferacyjny, odpowiedź immunologiczna, późne wzmocnienie gadolinowe, przeciwciało neutralizujące, przełomowe zakażenie, rezonans magnetyczny serca, ruksolitynib, SARS-CoV-2, serokonwersja, szczepionka przeciw COVID-19, test antygenowy, test molekularny, test serologiczny, tomografia komputerowa, włóknienie szpiku kostnego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zespół tachykardii ortostatycznej, zespół zakrzepicy z małopłytkowością - Leksykon substancji czynnych
Mykafungina – Działania niepożądane
Mykafungina, echinokandyna stosowana w terapii przeciwgrzybiczej, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych, gdzie działania niepożądane wystąpiły u 32,2% pacjentów. Najczęstsze objawy to nudności (2,8%), podwyższenie fosfatazy zasadowej (2,7%), zapalenie żył (2,5%), wymioty (2,5%) oraz wzrost aminotransferazy asparaginianowej (2,3%). Działania niepożądane wątroby dotyczyły 8,6% pacjentów, z najczęstszymi zaburzeniami w postaci podwyższenia fosfatazy zasadowej (2,7%), AspAT (2,3%), AlAT (2,0%) i bilirubiny (1,6%). Ciężkie uszkodzenia wątroby, choć rzadkie (0,4%), mogą prowadzić do zgonu, co podkreśla konieczność monitorowania parametrów wątrobowych podczas leczenia. Reakcje alergiczne, w tym wysypka i dreszcze, występowały głównie w łagodnej lub umiarkowanej formie, natomiast ciężkie reakcje anafilaktoidalne zdarzały się u 0,2% pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi. Reakcje miejscowe przy podaniu dożylnym, takie jak zakrzep czy zapalenie w miejscu wkłucia, nie wymagały przerwania terapii.
AIDS, AlAT, alogeniczny HSCT, aminotransferaza asparaginianowa, AspAT, bezsenność, bilirubina, bradykardia, cholestaza, dehydrogenaza mleczanowa, duszność, echinokandyna, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hemoliza, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, infuzja dożylna, jadłowstręt, kołatanie serca, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nowotwór krwi, nowotwór złośliwy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, splątanie, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne wykwity skórne, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zaburzenia ciśnienia, zaburzenia hematologiczne, zakażenie HIV, zakrzep, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Flukonazol – Wskazania do stosowania
Flukonazol, lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwko patogennym grzybom, w tym Candida i Cryptococcus. Dostępny w formach doustnych (tabletki, kapsułki, syropy) oraz dożylnych (roztwory do infuzji), umożliwia elastyczne dostosowanie terapii do stanu klinicznego pacjenta. Wskazania obejmują leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych (zarówno terapię ostrej fazy, jak i profilaktykę nawrotów u pacjentów z immunosupresją, np. HIV), kokcydioidomikozę, inwazyjne kandydozy (w tym kandydemię), drożdżakowe zakażenia błon śluzowych (jama ustna, gardło, przełyk, mocz), przewlekłą zanikową kandydozę jamy ustnej, drożdżycę pochwy (szczególnie nawracającą, ≥4 epizody/rok), drożdżakowe zapalenie żołędzi oraz grzybice skóry i paznokci, gdy leczenie miejscowe jest niewystarczające. Flukonazol jest także stosowany profilaktycznie u pacjentów z przedłużającą się neutropenią, po przeszczepach komórek macierzystych oraz u chorych onkologicznych, co znacząco redukuje ryzyko ciężkich zakażeń grzybiczych.
Coccidioides immitis, Cryptococcus, drożdżaki Candida, drożdżakowe zakażenie skóry, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, immunosupresja, infuzja dożylna, inwazyjna kandydoza, kandydemia, kandydoza rozsiana, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, neutropenia, nowotwór krwi, onychomikoza, ośrodkowy układ nerwowy, profilaktyka nawrotowa, przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych, przewlekła zanikowa kandydoza, zakażenie HIV, zakażenie powierzchowne, zakażenie układowe, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flucorta 200 mg
Flukonazol, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 200 mg (zawierający odpowiednio 84 mg, 80 mg i 160 mg laktozy jednowodnej), jest wskazany w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych u dorosłych i dzieci powyżej 3 lat. Wskazania terapeutyczne obejmują m.in. kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomikozę, inwazyjne kandydozy, drożdżakowe zakażenia błon śluzowych (gardła, jamy ustnej, przełyku, moczu), przewlekłe zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej związane z protezami zębowymi, drożdżycę pochwy, drożdżakowe zapalenie żołędzi, grzybice skóry i paznokci. Flukonazol jest również stosowany profilaktycznie u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotów, np. po epizodach kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, u chorych z HIV oraz u pacjentów z przedłużającą się neutropenią, w tym po chemioterapii lub przeszczepieniu komórek macierzystych.
antybiotykoterapia, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, inwazyjna kandydoza, kandyduria, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, lek przeciwgrzybiczny, lekooporność drobnoustrojów, łupież pstry, neutropenia, nietolerancja laktozy, nowotwór krwi, onychomikoza, ośrodkowy układ nerwowy, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, terapia ogólnoustrojowa, terapia przeciwgrzybicza, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV, zakażenie przełyku, zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka szpikowa – Objawy
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) to nowotwór hematologiczny charakteryzujący się niekontrolowanym rozrostem granulocytów w szpiku kostnym. U około 50% pacjentów w momencie rozpoznania choroba przebiega bezobjawowo, a objawy, gdy się pojawiają, są niespecyficzne i rozwijają się stopniowo. Najczęstsze symptomy to zmęczenie i osłabienie wynikające z anemii, duszność, powiększenie śledziony (splenomegalia), uczucie sytości po niewielkim posiłku, utrata masy ciała, gorączka, nocne poty, częste infekcje, skłonność do krwawień oraz bóle kości i stawów. Patofizjologia objawów opiera się na wypieraniu prawidłowych elementów morfotycznych krwi przez komórki białaczkowe oraz ich gromadzeniu się w narządach, co prowadzi do niedokrwistości, neutropenii i małopłytkowości. CML przebiega przez trzy fazy: przewlekłą (<10% blastów), akceleracji (10-19% blastów) i blastyczną (≥20% blastów), z progresją objawów i pogorszeniem rokowania.
aberracja chromosomalna, badanie krwi, faza akceleracji CML, faza blastyczna, faza przewlekła CML, granulocyt, hematopoeza, inhibitor kinazy tyrozynowej, komórka białaczkowa, komórka blastyczna, leukocytoza, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, nocne poty, nowotwór krwi, pancytopenia, powiększenie węzłów chłonnych, priapizm, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, remisja wolna od leczenia, splenomegalia, szpik kostny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flumycon 150 mg
Flumycon, zawierający flukonazol w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym zarówno w terapii, jak i profilaktyce szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych u dorosłych oraz dzieci (0-17 lat). Wskazania obejmują m.in. kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomykozę, inwazyjne kandydozy, drożdżakowe zakażenia błon śluzowych (jamy ustnej, gardła, przełyku), kandydozę pochwy (ostra i nawracająca), grzybice skóry i paznokci (onychomikoza). Flukonazol jest także stosowany profilaktycznie u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak osoby z przedłużającą się neutropenią, pacjenci po przeszczepach krwiotwórczych komórek macierzystych oraz pacjenci HIV-dodatni z nawracającymi zakażeniami drożdżakowymi. Terapia może być rozpoczęta empirycznie przed uzyskaniem wyników badań mikrobiologicznych, z późniejszą korektą na podstawie wyników.
biorca przeszczepu, chemioterapia nowotworów, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zakażenie błon śluzowych, drożdżakowe zakażenie skóry, drożdżakowe zapalenie jamy ustnej, drożdżakowe zapalenie przełyku, drożdżakowe zapalenie żołędzi, flukonazol, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica stóp, grzybica tułowia, immunosupresja, inwazyjna kandydoza, kandydoza, kandydoza pochwy, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie miejscowe, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, neutropenia, nowotwór krwi, onychomikoza, profilaktyka przeciwgrzybicza, przedłużająca się neutropenia, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, terapia przeciwgrzybicza, terbinafina, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flumycon 200 mg
Flumycon, zawierający flukonazol, jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, dostępnym w kapsułkach twardych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Wskazany jest do leczenia ciężkich zakażeń grzybiczych u dorosłych, takich jak kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomykoza, inwazyjne kandydozy oraz drożdżakowe zakażenia błon śluzowych i skóry, w tym onychomikozy. Flukonazol jest również stosowany w profilaktyce nawrotów tych zakażeń, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym ryzykiem, np. z HIV, neutropenią lub po przeszczepieniu komórek macierzystych. U dzieci i młodzieży (0-17 lat) lek jest wskazany do leczenia drożdżakowych zakażeń błon śluzowych, inwazyjnej kandydozy oraz kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, a także do profilaktyki zakażeń u pacjentów z osłabioną odpornością.
badanie mikrobiologiczne, coccidioides, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie przełyku, drożdżakowe zapalenie żołędzi, flukonazol, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, inwazyjna kandydoza, kandydoza pochwy, kapsułka twarda, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, neutropenia, nowotwór krwi, onychomikoza, oporność grzybów, osłabiona odporność, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, zakażenie drożdżakami, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zanikowe zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluconazole Polfarmex 150 mg
Flukonazol (Fluconazole Polfarmex) jest szeroko stosowanym lekiem przeciwgrzybiczym dostępnym w tabletkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do wskazań klinicznych. W leczeniu dorosłych wskazany jest m.in. w kryptokokowym zapaleniu opon mózgowych, kokcydioidomikozie, inwazyjnych kandydozach oraz drożdżakowych zakażeniach błon śluzowych i skóry, w tym przewlekłych i nawracających postaciach. Ponadto, flukonazol znajduje zastosowanie w terapii ogólnoustrojowej grzybic skóry i onychomikozy, zwłaszcza gdy inne leki są przeciwwskazane lub nieskuteczne. U dzieci i młodzieży (3-17 lat) lek stosuje się w podobnych wskazaniach, włączając profilaktykę zakażeń u pacjentów z obniżoną odpornością. Terapia może być rozpoczęta empirycznie przed uzyskaniem wyników badań mikrobiologicznych, z późniejszą modyfikacją dawkowania zgodnie z wytycznymi i wynikami posiewów.
badanie mikrobiologiczne, chemioterapia, drożdżakowe zakażenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, inwazyjna kandydoza, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie miejscowe, leczenie ogólnoustrojowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwgrzybiczny, lekowrażliwość, łupież pstry, neutropenia, nowotwór krwi, onychomikoza, posiew, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przewlekłe zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej, terapia skojarzona, zakażenie gardła i przełyku, zakażenie grzybicze - Leksykon chorób i schorzeń
Mielofibroza – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Mielofibroza (MF) to rzadki nowotwór mieloproliferacyjny charakteryzujący się postępującym włóknieniem szpiku kostnego, prowadzącym do zaburzeń hematopoezy i objawów takich jak niedokrwistość, splenomegalia, zmęczenie oraz objawy konstytucjonalne. Choroba dotyka głównie osoby w wieku 60-70 lat i może mieć przebieg od powolnego do agresywnego. Kompleksowa opieka wymaga wielodyscyplinarnego zespołu, w skład którego wchodzą hematolog, pielęgniarka onkologiczna, farmaceuta kliniczny, pracownik socjalny oraz lekarz medycyny paliatywnej. Kluczowe jest regularne monitorowanie stanu pacjenta, w tym stratyfikacja ryzyka za pomocą skal DIPSS/DIPSS Plus, ocena objawów (MPN-SAF TSS), badania morfologii krwi (CBC) oraz kontrola wielkości śledziony. Leczenie obejmuje inhibitory kinazy JAK (ruksolitynib, fedratynib, pacritynib, momelotynib), które wymagają monitorowania działań niepożądanych, takich jak pogłębienie niedokrwistości i małopłytkowości, ryzyko zakażeń (np. półpasiec) oraz przyrost masy ciała. Niedokrwistość, często występująca u pacjentów, wymaga transfuzji, stosowania ESA, androgenów, kortykosteroidów i leków immunomodulujących, a także edukacji pacjenta w zakresie radzenia sobie z objawami.
allogeniczne przeszczepienie komórek macierzystych, AML, badanie krwi, biopsja szpiku kostnego, ból kostny, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, czerwienica prawdziwa, fedratynib, GVHD, hematolog, hydroksymocznik, inhibitor JAK, kompleksowa ocena geriatryczna, krew obwodowa, leczenie farmakologiczne, lek stymulujący erytropoezę, lenalidomid, małopłytkowość, medycyna paliatywna, mielofibroza, momelotynib, morfologia krwi, nadpłytkowość samoistna, niedokrwistość, nocne poty, nowotwór krwi, nowotwór mieloproliferacyjny, opieka paliatywna, opieka pielęgniarska, ostra białaczka szpikowa, pacritynib, pielęgniarka onkologiczna, pierwotna mielofibroza, polipragmazja, pomalidomid, powiększenie śledziony, ruksolitynib, splenomegalia, stratyfikacja ryzyka, świąd skóry, talidomid, transfuzja krwi, włóknienie szpiku kostnego, wynik laboratoryjny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluconazole Aurobindo 100 mg
Flukonazol w preparacie Fluconazole Aurobindo 100 mg kapsułki twarde jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, stosowanym u dorosłych oraz dzieci od noworodków do 17 lat. Zawiera 100 mg substancji czynnej oraz 101,12 mg laktozy jako substancję pomocniczą. Wskazania obejmują ciężkie zakażenia grzybicze, takie jak kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomikoza, inwazyjne kandydozy, drożdżakowe zakażenia błon śluzowych (gardła, przełyku, moczu), przewlekłe drożdżakowe zapalenia jamy ustnej i pochwy, grzybice skóry i paznokci. Lek jest również stosowany profilaktycznie u pacjentów z podwyższonym ryzykiem nawrotów, np. u chorych z HIV, po przeszczepach komórek macierzystych czy z przedłużającą się neutropenią.
antybiogram, badanie mikrobiologiczne, Candida, chemioterapia, Cryptococcus, drożdżakowe zakażenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, inwazyjna kandydoza, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, neutropenia, nowotwór krwi, onychomikoza, patogen, płyn mózgowo-rdzeniowy, przedłużająca się neutropenia, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przewlekłe zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej, zakażenie HIV, zakażenie OUN - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluconazole Polfarmex 100 mg
Fluconazole Polfarmex to lek przeciwgrzybiczy dostępny w tabletkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, zawierający substancję czynną flukonazol. Preparat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego i jest wskazany do leczenia różnych zakażeń grzybiczych u dorosłych oraz dzieci i młodzieży (3-17 lat). Wskazania obejmują m.in. kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomikozę, inwazyjne kandydozy, drożdżakowe zakażenia błon śluzowych (gardła, przełyku, jamy ustnej), drożdżycę pochwy (ostra i nawracająca), drożdżakowe zapalenie żołędzi prącia, grzybice skóry (stóp, tułowia, podudzi, łupież pstry) oraz onychomikozę. Lek stosowany jest także profilaktycznie u pacjentów z przedłużającą się neutropenią, np. po chemioterapii lub przeszczepieniu komórek macierzystych.
chemioterapia, drożdżakowe zakażenie błon śluzowych, drożdżakowe zakażenie skóry, drożdżakowe zapalenie jamy ustnej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica stóp, grzybica tułowia, inwazyjna kandydoza, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie systemowe, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, neutropenia, nowotwór krwi, onychomikoza, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, zakażenie grzybicze OUN - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Febuxostat Solinea
Febuksostat, stosowany w leczeniu przewlekłej hiperurykemii, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zastoinową niewydolnością krążenia, ze względu na zwiększone ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych APTC (1,3 vs 0,3 zdarzeń na 100 pacjentolat w badaniach APEX i FACT). W połączonych badaniach fazy 3 częstość tych zdarzeń wyniosła 0,7 dla febuksostatu i 0,6 dla allopurynolu na 100 pacjentolat, a w długotrwałych badaniach rozszerzonych odpowiednio 1,2 i 0,6, bez statystycznie znamiennych różnic. U pacjentów z ryzykiem zespołu rozpadu guza zaleca się ścisłe monitorowanie czynności serca. Febuksostat może wywoływać ciężkie reakcje alergiczne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcje anafilaktyczne i DRESS, szczególnie w pierwszych miesiącach leczenia, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub nadwrażliwością na allopurynol. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji należy natychmiast przerwać leczenie, a ponowne podanie jest przeciwwskazane.
allopurynol, azatiopryna, choroba niedokrwienna serca, dna moczanowa, febuksostat, hiperurykemia, hiperurykemia przewlekła, kolchicyna, kwas moczowy, merkaptopuryna, miażdżyca, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, nowotwór krwi, ostry napad dny, reakcja anafilaktyczna, teofilina, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zastoinowa niewydolność krążenia, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Lescha-Nyhana, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złogi ksantyny - Leksykon chorób i schorzeń
Mukozitis – Objawy
Mukozitis to bolesne zapalenie błon śluzowych przewodu pokarmowego, często występujące jako powikłanie leczenia przeciwnowotworowego, zwłaszcza chemioterapii i radioterapii. Występuje u 20-40% pacjentów po standardowej chemioterapii, 75-85% po przeszczepie szpiku oraz niemal 90-100% u chorych na nowotwory głowy i szyi poddawanych chemioradioterapii. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 5-14 dni od rozpoczęcia terapii i obejmują suchość jamy ustnej, owrzodzenia, ból, krwawienia oraz zmiany zapalne błony śluzowej. Mukozitis klasyfikuje się wg WHO w skali 1-4, gdzie stopień 4 oznacza ciężkie owrzodzenia z krwawieniem i konieczność żywienia pozajelitowego. Patofizjologia obejmuje pięć faz: inicjację uszkodzenia, aktywację mediatorów zapalnych, wzmocnienie sygnału, owrzodzenie z zapaleniem oraz gojenie, trwające od 2 do 8 tygodni w zależności od rodzaju terapii.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba autoimmunologiczna, immunosupresja, kandydoza, komórki nabłonkowe, krwawienie z jamy ustnej, krwawienie z przewodu pokarmowego, kryteria WHO, leczenie przeciwnowotworowe, liczba białych krwinek, mukozitis, neutrofile, niedobór IgA, niedożywienie, nowotwór krwi, odwodnienie, pleśniawki, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep szpiku kostnego, radioterapia głowy i szyi, reaktywne formy tlenu, suchość jamy ustnej, zespół medyczny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Febuxostat Aurovitas 120 mg
Febuxostat Aurovitas w dawce 120 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia przewlekłej hiperurykemii u dorosłych pacjentów z dną moczanową, w tym z obecnością guzków dnawych oraz aktywnym lub przebytym zapaleniem stawów dnawego. Lek stosuje się także w profilaktyce i leczeniu hiperurykemii u pacjentów onkologicznych poddawanych chemioterapii z powodu nowotworów krwi (białaczki, chłoniaki), u których istnieje umiarkowane do wysokiego ryzyko rozwoju zespołu rozpadu guza (TLS). Tabletki zawierają 120 mg febuksostatu (w postaci febuksostatu półwodnego) oraz 114,75 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest oznaczenie stężenia kwasu moczowego w surowicy oraz ocena funkcji nerek i wątroby, a także uwzględnienie współistniejących chorób układu sercowo-naczyniowego i potencjalnych interakcji lekowych.
białaczka, chemioterapia nowotworów krwi, chłoniak, dna moczanowa, febuksostat, funkcja nerek, funkcja wątroby, guzek dnawy, hiperurykemia, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, nowotwór krwi, oksydaza ksantynowa, podwyższone stężenie kwasu moczowego, zapalenie stawów, zapalenie stawów dnawe, zespół rozpadu guza, złogi moczanowe - Leksykon chorób i schorzeń
Rak skóry nieczerniakowy – Epidemiologia
Rak skóry nieczerniakowy (NMSC) jest najczęstszym nowotworem złośliwym u osób o jasnej karnacji, stanowiąc około 90% wszystkich złośliwych guzów skóry. Dominują wśród nich rak podstawnokomórkowy (BCC) – 70% przypadków oraz rak kolczystokomórkowy (SCC) – 25%. Globalna zachorowalność na NMSC rośnie, z 6,64 mln nowych przypadków w 2021 roku i standaryzowanym współczynnikiem zachorowalności (ASIR) 77,66/100 000 osób, a roczna zmiana procentowa (EAPC) wynosi 1,78%. Szczególnie wysoka jest zachorowalność w Australii (>1000/100 000), USA (około 5,4 mln przypadków rocznie) oraz Europie, gdzie obserwuje się wzrost o 38% w ostatnich dekadach. Czynniki ryzyka to przede wszystkim ekspozycja na promieniowanie UV (odpowiedzialna za 90% przypadków), starzenie się populacji, płeć męska, immunosupresja, jasna karnacja oraz historia oparzeń słonecznych. Epidemiologia wykazuje wyraźną korelację z wiekiem, z medianą diagnozy BCC na poziomie 67 lat, oraz różnice płciowe – mężczyźni są dwukrotnie częściej dotknięci BCC niż kobiety.
badanie przesiewowe, czerniak, ekspozycja na promieniowanie UV, ekspozycja słoneczna, filtr UV, immunosupresja, lata życia skorygowane niepełnosprawnością, nowotwór krwi, nowotwór złośliwy, oparzenie słoneczne, promieniowanie ultrafioletowe, przerzutowy SCC, rak kolczystokomórkowy, rak kości, rak mózgu, rak podstawnokomórkowy, rak prostaty, rak skóry nieczerniakowy, roczna zmiana procentowa, standaryzowany współczynnik zachorowalności, stres oksydacyjny, supresja odporności przeciwnowotworowej, uszkodzenie DNA, zapalenie, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prohidna 120 mg
Profil bezpieczeństwa febuksostatu (Prohidna) został oceniony na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących 4072 pacjentów, stosujących dawki od 10 mg do 300 mg, oraz danych porejestracyjnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u chorych z dną moczanową to zaostrzenie objawów dny, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, ból głowy, wysypka i obrzęk, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcje anafilaktyczne oraz nagłe zgony z przyczyn sercowo-naczyniowych, wymagają szczególnej uwagi. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: częste (≥1/100 do <1/10), niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadkie (≥1/10000 do <1/1000). W badaniu FLORENCE u pacjentów z zespołem rozpadu guza profil bezpieczeństwa był zbliżony, z działaniami niepożądanymi u 6,4% pacjentów, w tym zaburzeniami serca (blok lewej odnogi pęczka Hisa, częstoskurcz zatokowy) i naczyniowymi (krwawienie).
agranulocytoza, allopurynol, aminotransferaza alaninowa, badanie kliniczne fazy 3, białkomocz, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dna moczanowa, febuksostat, fosfokinaza kreatynowa, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kolchicyna, krwiomocz, nowotwór krwi, pancytopenia, profil bezpieczeństwa leku, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie dny moczanowej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Micafungin Zentiva 50 mg
Micafungin Zentiva, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg jako proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi u 32,2% pacjentów. Najczęstsze objawy to nudności (2,8%), zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej (2,7%), zapalenie żył (2,5%), wymioty (2,5%) oraz podwyższenie aminotransferazy asparaginianowej (2,3%). W zakresie hematologicznym obserwowano leukopenię, neutropenię, niedokrwistość, a rzadziej pancytopenię, trombocytopenię i hemolizę. Reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne występowały niezbyt często, a wątroba była zaangażowana u 8,6% pacjentów, z podwyższeniem enzymów wątrobowych i bilirubiny, a także rzadkimi przypadkami niewydolności wątroby i uszkodzenia hepatocytów, w tym zgonów. U 1,1% pacjentów leczenie przerwano z powodu działań niepożądanych wątrobowych, z czego 0,4% stanowiły przypadki ciężkie.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bilirubina, cholestaza, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gammaglutamylotransferaza, hemoliza, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nowotwór krwi, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, powiększenie wątroby, przeszczep komórek macierzystych, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczny wykwit skórny, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Leylla, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Białaczka – Objawy
Białaczka to hematologiczny nowotwór złośliwy, rozpoczynający się w szpiku kostnym, charakteryzujący się nieprawidłową proliferacją i funkcją leukocytów. Objawy kliniczne różnią się w zależności od typu białaczki – ostrej (AML, ALL) lub przewlekłej (CLL, CML). Ostra białaczka manifestuje się gwałtownie, z objawami takimi jak ciężka anemia, trombocytopenia, neutropenia, wysoka leukocytoza, powiększenie węzłów chłonnych, śledziony i wątroby, a także objawy zajęcia OUN (bóle głowy, drgawki, zaburzenia widzenia). Przewlekła białaczka rozwija się powoli, często bezobjawowo przez miesiące lub lata, z objawami takimi jak powiększenie węzłów chłonnych, śledziony, nocne poty, utrata masy ciała i zmęczenie. Wartości diagnostyczne obejmują m.in. liczbę białych krwinek, obecność blastów, oraz specyficzne mutacje genetyczne, które wpływają na klasyfikację i rokowanie (np. system Rai dla CLL, fazy CML). Niedokrwistość, małopłytkowość i neutropenia są kluczowymi przyczynami objawów klinicznych, takich jak zmęczenie, skłonność do krwawień i infekcji.
anemia, białe krwinki, ból kości, czerwone krwinki, duszność, dysfagia, faza akceleracji, faza blastyczna, faza przewlekła, grasica, klasyfikacja Rai, kołatanie serca, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, leukostaza, limfocyty, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wielonarządowa, nowotwór krwi, obniżona odporność, ostra białaczka, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, płytki krwi, poty nocne, powiększona śledziona, powiększone węzły chłonne, przewlekła białaczka, przewlekła białaczka limfocytowa, przewlekła białaczka szpikowa, splątanie, szpik kostny, trombocytopenia, wybroczyny, zaburzenia widzenia, zajęcie OUN, zespół żyły głównej górnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluxazol 50 mg
Fluxazol (flukonazol) to lek przeciwgrzybiczy o szerokim spektrum działania, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Wskazany jest do leczenia różnorodnych zakażeń grzybiczych u dorosłych i dzieci, w tym kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, kokcydioidomikozy, inwazyjnych kandydoz oraz drożdżakowych zakażeń błon śluzowych i skóry. Stosuje się go także w profilaktyce nawrotów tych zakażeń, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym ryzykiem, takich jak osoby z HIV, pacjenci z przedłużającą się neutropenią (np. po chemioterapii lub przeszczepieniu komórek krwiotwórczych) oraz dzieci z osłabioną odpornością. Leczenie ogólnoustrojowe flukonazolem jest zalecane, gdy terapia miejscowa jest niewystarczająca, np. w przewlekłej zanikowej kandydozie jamy ustnej, nawracającej drożdżycy pochwy czy grzybicach skóry i paznokci (onychomikoza stosowana, gdy inne leki są nieodpowiednie).
badanie mikrobiologiczne, Candida, drożdżakowe zakażenie błon śluzowych, drożdżakowe zakażenie skóry, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica podudzi, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, HIV, interakcja lekowa, inwazyjna kandydoza, kandyduria, kapsułka twarda, kokcydioidomikoza, komórki macierzyste krwiotwórcze, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie systemowe, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, neutropenia, nowotwór krwi, onychomikoza, oporność na leki, posiew mikrobiologiczny, przeszczepienie komórek macierzystych, terapia empiryczna, terapia przeciwgrzybicza, terapia systemowa, zakażenie grzybicze, zakażenie kryptokokowe, zanikowa kandydoza jamy ustnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flukonazol Actavis 200 mg
Flukonazol Actavis, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest szeroko stosowanym lekiem przeciwgrzybiczym o działaniu systemowym. Wskazany jest w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych, takich jak kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomykoza oraz inwazyjne kandydozy u dorosłych. Ponadto, znajduje zastosowanie w terapii drożdżakowych zakażeń błon śluzowych (gardła, przełyku, moczu), przewlekłych zakażeń skóry i błon śluzowych, a także w leczeniu grzybic skóry i paznokci, szczególnie gdy leczenie miejscowe jest nieskuteczne lub niewystarczające. Lek jest również stosowany profilaktycznie u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotów, w tym u osób z HIV, pacjentów z neutropenią oraz u kobiet z nawracającą drożdżycą pochwy (≥4 epizody rocznie). U dzieci i młodzieży (0-17 lat) flukonazol jest wskazany w leczeniu i profilaktyce drożdżakowych zakażeń błon śluzowych, inwazyjnej kandydozy oraz kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością.
chemioterapia, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie jamy ustnej, drożdżakowe zapalenie przełyku, drożdżakowe zapalenie skóry, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, immunosupresja, inwazyjna kandydoza, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, laktoza jednowodna, leczenie miejscowe, leczenie ogólnoustrojowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, neutropenia, niedobór odporności, nietolerancja laktozy, nowotwór krwi, onychomikoza, posiew mikrobiologiczny, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przeszczepienie narządów, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka szpikowa – Epidemiologia
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) stanowi około 15% białaczek u dorosłych i charakteryzuje się obecnością chromosomu Philadelphia oraz genu fuzyjnego BCR-ABL1. Roczna zachorowalność globalnie wynosi 0,7-1,3/100 000, z wyższymi wskaźnikami w USA (1,4-2,2/100 000) i regionach takich jak Pernambuco w Brazylii (3,4/100 000). Mediana wieku diagnozy w Europie to 57-60 lat, a w USA 64-66 lat, z wyraźnym wzrostem zachorowalności wraz z wiekiem i przewagą mężczyzn (stosunek 1,2-1,7:1). Chorobowość szacowana jest na 10-15/100 000, a dzięki inhibitorom kinazy tyrozynowej (TKI) pięcioletnie przeżycie wzrosło z 30-40% do 70-90%. Diagnostyka opiera się na wykrywaniu mutacji BCR-ABL1, a monitoring molekularny (RQ-PCR) jest standardem w ocenie odpowiedzi na leczenie i wykrywaniu nawrotów. Większość pacjentów diagnozowana jest w fazie przewlekłej, z łagodnym przebiegiem, natomiast fazy akceleracji i blastyczna charakteryzują się agresywnym przebiegiem i gorszym rokowaniem.
badania kliniczne, bazofile i eozynofile, biomarker prognostyczny, chromosom Philadelphia, faza akceleracji, faza blastyczna, fluorescencyjna hybrydyzacja in situ, gen BCR-ABL, gen fuzyjny BCR-ABL1, inhibitor kinazy tyrozynowej, leukocytoza, nieprawidłowość cytogenetyczna, nowotwór krwi, odpowiedź cytogenetyczna, ostra białaczka, promieniowanie jonizujące, przewlekła białaczka szpikowa, reakcja łańcuchowa polimerazy, remisja molekularna, splenomegalia, szpik kostny, transkrypt BCR-ABL1, zachorowalność - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diflucan 2 mg/ml
Diflucan w postaci roztworu do infuzji (2 mg/ml flukonazolu) jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych u dorosłych i dzieci (0-17 lat), w tym kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, kokcydioidomikozy, inwazyjnych kandydoz oraz drożdżakowych zakażeń błon śluzowych (gardło, przełyk, mocz, skóra). Preparat jest szczególnie użyteczny w sytuacjach wymagających szybkiego podania leku lub gdy podanie doustne jest niemożliwe. Ponadto, stosowany jest profilaktycznie u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z obniżoną odpornością, pacjenci z HIV, nowotworami krwi poddawani chemioterapii oraz po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych. Roztwór zawiera 2 mg flukonazolu na ml oraz 9 mg chlorku sodu (0,154 mmol sodu) jako substancję pomocniczą.
badanie mikrobiologiczne, chlorek sodu, Coccidioides immitis, drożdżaki Candida, drożdżakowe zakażenie błon śluzowych, flukonazol, inwazyjna kandydoza, kandydoza gardła, kandydoza przełyku, kandyduria, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwgrzybiczy, neutropenia, nowotwór krwi, obniżona odporność, ośrodkowy układ nerwowy, patogen, populacja pediatryczna, profilaktyka nawrotów, przeszczepienie macierzystych komórek krwiotwórczych, przewlekła zanikowa kandydoza jamy ustnej, roztwór do infuzji, substancja pomocnicza, terapia przeciwgrzybicza, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV, zakażenie krwi - Leksykon chorób i schorzeń
Mielofibroza – Objawy
Mielofibroza (MF) to rzadki nowotwór hematologiczny charakteryzujący się włóknieniem szpiku kostnego, prowadzącym do zaburzeń hematopoezy i objawów takich jak anemia, leukopenia, małopłytkowość oraz splenomegalia, obecna u niemal wszystkich pacjentów w momencie diagnozy. Objawy kliniczne obejmują zmęczenie, duszność, ból brzucha związany z powiększoną śledzioną, nocne poty, utratę masy ciała oraz świąd skóry. Przebieg choroby jest zmienny, z możliwością stabilnego przebiegu lub progresji do ciężkiej anemii, powiększenia narządów, infekcji i transformacji w ostrą białaczkę szpikową (AML) u 10-20% pacjentów w ciągu 10 lat. Średni czas przeżycia wynosi około 6 lat, z podziałem na grupy ryzyka prognostycznego, gdzie niskie ryzyko wiąże się ze średnim przeżyciem około 11 lat, a wysokie ryzyko około 2 lat. Kluczowe czynniki prognostyczne to wiek, obecność objawów ogólnoustrojowych, stopień anemii, liczba blastów, leukocytoza lub leukopenia, małopłytkowość oraz mutacje genetyczne (JAK2, CALR, MPL).
amyloidoza, anemia, autoprzeciwciała, encefalopatia wątrobowa, hematopoeza pozaszpikowa, hepatomegalia, komórki blastyczne, krwioplucie, leukocytoza, leukopenia, małopłytkowość, mielofibroza, mutacje genetyczne, nadciśnienie wrotne, nocne poty, nowotwór krwi, ostra białaczka szpikowa, powiększona śledziona, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, splenomegalia, świąd skóry, szpik kostny, trombocytopenia, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylaki przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Ostra białaczka limfoblastyczna – Zapobieganie i profilaktyka
Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL) charakteryzuje się nieznaną etiologią w większości przypadków, co utrudnia opracowanie skutecznej prewencji pierwotnej. Niemniej jednak, istnieją zalecenia profilaktyczne obejmujące unikanie ekspozycji na promieniowanie jonizujące, benzen, formaldehyd, pestycydy, dym tytoniowy oraz długotrwałe narażenie na paliwa i pola elektromagnetyczne. U kobiet w ciąży rekomenduje się suplementację kwasu foliowego i żelaza, ograniczenie ekspozycji na leki, alkohol i promieniowanie rentgenowskie. Teoria „dwóch uderzeń” sugeruje, że wczesna ekspozycja na patogeny środowiskowe, np. poprzez karmienie piersią lub uczęszczanie do żłobka, może stymulować układ immunologiczny i zmniejszać ryzyko ALL. Profilaktyka trzeciego stopnia koncentruje się na zapobieganiu powikłaniom, w tym zakażeniom i zajęciu ośrodkowego układu nerwowego (OUN), które bez odpowiedniej profilaktyki może wystąpić u 50-75% pacjentów w ciągu roku od diagnozy.
allogeniczne przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, benzen, chemioterapia dokanałowa, cytarabina, czynnik wzrostu, dehydrogenaza mleczanowa, dożylne podawanie immunoglobulin, efekt przeszczep-przeciwko-białaczce, formaldehyd, G-CSF, hydrokortyzon, immunoglobulina, immunoterapia, infuzja limfocytów dawcy, interleukina-2, inwazyjne zakażenie grzybicze, kortykosteroid, kwas foliowy, lek przeciwgrzybiczny, metotreksat, mikrobiom jelitowy, neutropenia, nowotwór krwi, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, pestycyd, pole elektromagnetyczne, profilaktyka przeciwbakteryjna, profilaktyka przeciwgrzybicza, profilaktyka przeciwwirusowa, promieniowanie jonizujące, promieniowanie rentgenowskie, punkcja lędźwiowa, radioterapia mózgu, substancja chemiczna, suplementacja żelaza, teoria dwóch uderzeń, terapia celowana, zajęcie ośrodkowego układu nerwowego, zakażenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flukonazol Actavis 150 mg
Flukonazol Actavis jest lekiem przeciwgrzybiczym dostępnym w kapsułkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych u dorosłych i dzieci (0-17 lat). Wskazania obejmują m.in. kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomykozę, inwazyjne kandydozy, drożdżakowe zakażenia błon śluzowych (gardło, przełyk, jama ustna), drożdżycę pochwy, grzybice skóry i paznokci (onychomikoza). Lek jest również stosowany profilaktycznie u pacjentów z podwyższonym ryzykiem nawrotów, takich jak osoby z HIV, pacjenci z neutropenią po chemioterapii lub po przeszczepieniu komórek macierzystych. Terapia może być rozpoczęta empirycznie przed uzyskaniem wyników badań mikrobiologicznych, jednak po ich otrzymaniu konieczna jest weryfikacja i dostosowanie leczenia zgodnie z aktualnymi wytycznymi i lokalnymi danymi o lekooporności.
chemioterapia, drożdżakowe zakażenie skóry, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie przełyku, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydoza inwazyjna, kandyduria, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie podtrzymujące, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, neutropenia, nietolerancja laktozy, nowotwór krwi, onychomikoza, profilaktyka przeciwgrzybicza, przeszczep komórek macierzystych, terapia miejscowa, zakażenie grzybicze, zanikowe zapalenie jamy ustnej - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka szpikowa – Epidemiologia
Przewlekła białaczka szpikowa (PBSz) to nowotwór mieloproliferacyjny charakteryzujący się niekontrolowaną proliferacją granulocytów, stanowiący około 15% białaczek u dorosłych. Roczna zapadalność wynosi 0,7-1,3/100 000 mieszkańców, z medianą wieku diagnozy około 57-66 lat i przewagą zachorowań u mężczyzn (wskaźniki w USA: 2,5 u mężczyzn i 1,5 u kobiet na 100 000). Choroba jest rzadka u dzieci (1/1 000 000 poniżej 18 r.ż.). Wprowadzenie inhibitorów kinazy tyrozynowej (TKI) znacząco poprawiło przeżywalność, obecnie porównywalną z populacją ogólną, choć względna przeżywalność u pacjentów >70 lat pozostaje obniżona. Wskaźniki zapadalności rosną średnio o 1,0% rocznie (2013-2022), a umieralności spadają o 0,7% rocznie (2014-2023). PBSz definiuje obecność chromosomu Philadelphia i genu fuzyjnego BCR-ABL1, kluczowych dla diagnostyki i terapii TKI.
badanie przesiewowe, chorobowość, chromosom Philadelphia, ekspozycja na promieniowanie, gen fuzyjny BCR-ABL1, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza tyrozynowa, komórka białaczkowa, lata życia skorygowane niepełnosprawnością, nadzór epidemiologiczny, nowotwór krwi, nowotwór mieloproliferacyjny, odpowiedź molekularna, oporność na leczenie, populacja pediatryczna, proliferacja granulocytów, przewlekła białaczka szpikowa, śmiertelność, status społeczno-ekonomiczny, szpik kostny, translokacja chromosomowa, wskaźnik zapadalności - Leksykon substancji czynnych
Tioguanina – Wskazania do stosowania
Tioguanina, zawarta w produkcie leczniczym Lanvis w dawce 40 mg, jest stosowana przede wszystkim w terapii ostrych białaczek, w tym ostrej białaczki szpikowej (AML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL). Lek ten jest integralnym elementem protokołów chemioterapeutycznych, mających na celu zahamowanie patologicznego rozrostu niedojrzałych komórek blastycznych w szpiku kostnym oraz innych narządach. Tioguanina działa cytotoksycznie na komórki nowotworowe, co pozwala na kontrolę progresji choroby hematologicznej.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levosert 52 mg (20 mcg/24 h)
System terapeutyczny domaciczny Levosert zawiera 52 mg lewonorgestrelu z początkowym uwalnianiem około 20 µg/dobę i jest przeciwwskazany u pacjentek z potwierdzoną lub podejrzewaną ciążą, poporodowym zapaleniem błony śluzowej macicy, infekcjami macicy w ciągu ostatnich 3 miesięcy oraz aktywnymi lub nawracającymi stanami zapalnymi narządów miednicy. Przeciwwskazania obejmują także wrodzone i nabyte nieprawidłowości anatomiczne macicy (np. macica jednorożna, dwurożna, przegrodzona, włókniakomięśniaki zniekształcające jamę macicy), niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych, dysplazję nabłonka szyjki macicy, nowotwory złośliwe narządu rodnego i hormonozależne (np. rak piersi), choroby wątroby (w tym niewyrównaną marskość) oraz nadwrażliwość na lewonorgestrel lub substancje pomocnicze. Ze względu na metabolizm lewonorgestrelu w wątrobie, zaburzenia funkcji tego narządu zwiększają ryzyko działań niepożądanych.
białaczka, choroba trofoblastyczna, dysplazja szyjki macicy, hCG, immunosupresja, infekcja dróg rodnych, infekcyjne zapalenie wsierdzia, krwawienie z macicy, lewonorgestrel, macica dwurożna, macica jednorożna, macica przegrodzona, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, nowotwór hormonozależny, nowotwór krwi, nowotwór wątroby, perforacja macicy, posocznica, rak piersi, rak szyjki macicy, rak trzonu macicy, reakcja anafilaktyczna, ropień, system domaciczny, wirusowe zapalenie wątroby, włókniakomięśniak, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie narządów miednicy, zapalenie szyjki macicy - Leksykon chorób i schorzeń
Chemo brain – Epidemiologia
„Chemo brain” to zespół zaburzeń poznawczych związanych z leczeniem przeciwnowotworowym, obejmujący deficyty pamięci, koncentracji, funkcji wykonawczych oraz przetwarzania informacji. Epidemiologicznie, zaburzenia te dotyczą od 16% do 75% pacjentów onkologicznych, z nasileniem objawów w trakcie chemioterapii (do 75%) oraz utrzymywaniem się ich u około 35% pacjentów miesiące lub lata po zakończeniu terapii. Szczególnie narażone są pacjentki z rakiem piersi (10-40%, zwłaszcza przed menopauzą i przy wysokodawkowej chemioterapii), pacjenci z glejakiem (60-85%) oraz osoby po przeszczepieniu komórek macierzystych w nowotworach krwi. Czynniki ryzyka obejmują wiek, płeć, rasę, intensywność leczenia oraz stan psychiczny pacjenta. Diagnostyka opiera się na testach neuropsychologicznych oceniających pamięć, szybkość przetwarzania informacji, funkcje wykonawcze i uwagę, a także na obrazowaniu mózgu (MRI, PET/CT) wykrywającym zmiany strukturalne i metaboliczne.
cisplatyna, cyklofosfamid, doksorubicyna, dysfagia, glejak, immunoterapia, leczenie przeciwnowotworowe, medycyna nuklearna, mgła chemioterapeutyczna, nowotwór jelita grubego, nowotwór krwi, nowotwór mózgu, paklitaksel, PET-CT, przeszczep komórek macierzystych, radioterapia, rak piersi, rezonans magnetyczny, schemat CMF, taksan, tamoksyfen, terapia hormonalna, test neuropsychologiczny, zaburzenia poznawcze - Leksykon chorób i schorzeń
Świąd skóry (pruritus) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Świąd skóry (pruritus) jest powszechnym objawem, którego rokowanie zależy od etiologii, nasilenia oraz skuteczności terapii. Przewlekły świąd, trwający ponad 6 tygodni, znacząco obniża jakość życia pacjentów, szczególnie u kobiet oraz przy lokalizacji świądu obejmującej zarówno dzień, jak i noc. Czynniki prognostyczne obejmują intensywność świądu, obecność objawów towarzyszących oraz czynniki nasilające. W przypadku świądu o nieznanej przyczynie (CPUO), stanowiącego 8-15% przypadków, leczenie jest wyzwaniem, a jedynym ocenionym w badaniach lekiem jest antagonista receptora neurokininy 1 (NK1R) – serlopitant, który wykazał umiarkowaną skuteczność w redukcji intensywności świądu w porównaniu z placebo. Drapanie może prowadzić do powikłań takich jak zakażenia skóry, zmiany pigmentacyjne i strukturalne, co dodatkowo pogarsza rokowanie.
antagonista receptora neurokininy-1, białaczka, chłoniak, choroba układu nerwowego, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nowotwór krwi, patofizjologia, placebo, pruritus, przewlekły świąd, świąd skóry, wysypka, zaburzenie koncentracji, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zakażenie HIV, zakażenie skóry, zmiana pigmentacyjna - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka limfocytowa – Leczenie
Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL) to nowotwór hematologiczny charakteryzujący się nadprodukcją limfocytów B w szpiku kostnym. Leczenie PBL jest wysoce zindywidualizowane i zależy od stadium choroby, obecności objawów, wieku pacjenta oraz profilu genetycznego, w tym mutacji TP53 i delecji 17p, które wiążą się z gorszym rokowaniem i opornością na standardową chemioterapię. Wczesne stadia bezobjawowe (Rai 0, Binet A) zwykle podlegają strategii aktywnego monitorowania („watch and wait”), natomiast leczenie jest wskazane przy objawowej progresji, niewydolności szpiku, masywnej limfadenopatii lub splenomegalii, czy też obecności objawów ogólnych (np. utrata masy ciała ≥10% w ciągu 6 miesięcy, gorączka >38°C przez ≥2 tygodnie). Terapie pierwszej linii opierają się głównie na inhibitorach kinazy BTK (ibrutynib 420 mg/d, akalabrutynib 100 mg co 12h, zanubrutynib) oraz inhibitorze BCL-2 – wenetoklaksie, stosowanym zazwyczaj przez 12 miesięcy w połączeniu z przeciwciałami monoklonalnymi (obinutuzumab, rytuksymab). Chemioterapia (FCR, BR) jest obecnie rzadziej stosowana, głównie u młodszych pacjentów z korzystnym profilem molekularnym (zmutowany IGHV, brak delecji 17p/TP53).
akalabrutynib, alemtuzumab, allogeniczne przeszczepienie komórek macierzystych, bendamustyna, beta-2 mikroglobulina, białe krwinki, całkowita odpowiedź, charakterystyka genetyczna, chemioimmunoterapia, chlorambucyl, cyklofosfamid, częściowa odpowiedź, delecja 17p, fludarabina, hipersplenizm, ibrutynib, immunoglobuliny dożylne, inhibitory PI3K, komórki białaczkowe, kortykosteroidy, lenalidomid, limfadenopatia, limfocyt, małopłytkowość, małopłytkowość immunologiczna, migotanie przedsionków, mutacja TP53, nadciśnienie, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, nowotwór krwi, obinutuzumab, ofatumumab, pancytopenia, pirtobrutynib, powiększenie węzłów chłonnych, powikłania autoimmunologiczne, progresja choroby, przeciwciało monoklonalne, przewlekła białaczka limfocytowa, radioterapia, remisja długotrwała, rytuksymab, splenektomia, splenomegalia, stabilna choroba, stadium zaawansowania choroby, szpik kostny, terapia CAR-T, terapia celowana, terapia skojarzona, transfuzja krwi, wenetoklaks, zanubrutynib, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluconazole Aurobindo 50 mg
Fluconazole Aurobindo w dawce 50 mg (kapsułki twarde) jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym u dorosłych w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych, w tym kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, kokcydioidomikozy, inwazyjnych kandydoz oraz drożdżakowych zakażeń błon śluzowych (gardła, przełyku, moczu), skóry i paznokci. Preparat zawiera flukonazol oraz laktozę (50,56 mg) i jest wskazany szczególnie w przypadkach, gdy leczenie miejscowe jest niewystarczające lub gdy konieczne jest leczenie ogólnoustrojowe. Ponadto, lek jest stosowany profilaktycznie u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotów zakażeń, takich jak osoby z HIV, pacjenci z przedłużającą się neutropenią, nowotworami krwi poddawani chemioterapii oraz po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych.
badanie mikrobiologiczne, chemioterapia, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydoza inwazyjna, kapsułka żelatynowa, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, neutropenia, nowotwór krwi, onychomikoza, osłabiona odporność, populacja pediatryczna, przeszczep komórek macierzystych, terapia przeciwgrzybicza, zakażenie, zakażenie drożdżakami, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zanikowe zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Febuxostat MSN
Febuksostat wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu czy niestabilna dławica piersiowa, ze względu na zwiększone ryzyko zgonów sercowo-naczyniowych zaobserwowane w badaniu CARES. W badaniu FAST częstość zdarzeń sercowo-naczyniowych była porównywalna z allopurynolem, jednak pacjenci z grup ryzyka powinni być pod stałą kontrolą kliniczną. U chorych poddawanych chemioterapii z umiarkowanym do wysokiego ryzyka zespołu rozpadu guza (TLS) wskazane jest monitorowanie czynności serca podczas terapii febuksostatem. Ponadto, istnieje ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka, ostrych reakcji anafilaktycznych i wstrząsu anafilaktycznego, które najczęściej pojawiają się w pierwszych miesiącach leczenia. W przypadku wystąpienia takich reakcji konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i bezwzględne przeciwwskazanie do ponownego podawania.
allopurynol, azatiopryna, dna moczanowa, febuksostat, hiperurykemia, hormon tyreotropowy, kolchicyna, kwas moczowy, merkaptopuryna, napad dny moczanowej, niedobór laktazy, niestabilna dławica piersiowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, nowotwór krwi, oksydaza ksantynowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, teofilina, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zawał mięśnia sercowego, zespół Lescha-Nyhana, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złogi ksantyny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mycosyst 200 mg
Mycosyst, zawierający 200 mg flukonazolu w kapsułkach, jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych u dorosłych oraz dzieci i młodzieży (0-17 lat). Wskazania obejmują ciężkie infekcje, takie jak kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomikoza, inwazyjne kandydozy oraz drożdżakowe zakażenia błon śluzowych i skóry, w tym przewlekłe i nawracające postaci. Lek stosuje się także w profilaktyce nawrotów zakażeń u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak osoby z HIV, neutropenią po chemioterapii lub przeszczepieniu komórek macierzystych oraz u kobiet z nawracającą drożdżycą pochwy (≥4 epizody/rok). Mycosyst jest zalecany, gdy leczenie miejscowe jest nieskuteczne lub gdy infekcje wymagają terapii ogólnoustrojowej ze względu na lokalizację i nasilenie choroby.
chemioterapia, drożdżakowe zakażenie skóry, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica stóp, infekcja grzybicza, inwazyjna kandydoza, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie podtrzymujące, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, neutropenia, nowotwór krwi, onychomikoza, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, terapia miejscowa, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka szpikowa – Zapobieganie i profilaktyka
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) jest nowotworem hematologicznym wywołanym mutacją genetyczną, której prewencja jest ograniczona ze względu na nieznane dokładne przyczyny mutacji. Jedynym możliwym do uniknięcia czynnikiem ryzyka jest ekspozycja na wysokie dawki promieniowania jonizującego, co wymaga stosowania środków ochronnych u osób zawodowo narażonych. Profilaktyka ogólna obejmuje zdrowy styl życia: unikanie tytoniu, ograniczenie alkoholu, utrzymanie BMI < 25, regularną aktywność fizyczną oraz dietę bogatą w owoce i warzywa, a ubogą w przetworzone mięso i czerwone mięso. Ograniczenie ekspozycji na substancje kancerogenne, takie jak benzen, formaldehyd i pestycydy, również jest zalecane. Wysokie spożycie przeciwutleniaczy (karotenoidy, kwas foliowy, witamina C, flawonoidy) może mieć działanie ochronne przed rozwojem nowotworów.
analiza molekularna, badanie kliniczne, badanie krwi, badanie przesiewowe, benzen, chemioterapeutyk, drugi nowotwór, fitoestrogen, flawonoid, fludarabina, inhibitor kinazy tyrozynowej, izotiocyjanian, karotenoid, kwas foliowy, mutacja genetyczna, nowotwór krwi, pestycyd, promieniowanie jonizujące, przeciwutleniacz, przewlekła białaczka szpikowa, witamina E, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Grafalon 20 mg/ml
Grafalon to immunoglobulina o działaniu immunosupresyjnym, zawierająca poliklonalne przeciwciała przeciw ludzkim limfocytom T, uzyskiwana z surowicy królików immunizowanych ludzkimi limfoblastami T. Mechanizm działania opiera się na wiązaniu z receptorami CD2+, CD3+, CD4+/CD28+, CD5+, CD7+, LFA-1+ i ICAM-1+ na powierzchni limfocytów T, co prowadzi do ich opsonizacji i rozpadu przez aktywację dopełniacza, skutkując zmniejszeniem liczby limfocytów T. W badaniach klinicznych u pacjentów po allogenicznym przeszczepie komórek macierzystych, dodanie Grafalonu (20 mg/kg podawane w dniach -3, -2 i -1 przed przeszczepem) do standardowej profilaktyki GVHD (cyklosporyna i metotreksat) znacząco zmniejszyło częstość występowania ostrej GVHD stopnia III-IV (11,7% vs 25,5%, HR 0,48; p=0,0392), ostrej GVHD stopnia II-IV (33,0% vs 52,0%, HR 0,55; p=0,0077) oraz rozległej przewlekłej GVHD w ciągu 2 lat (12,2% vs 45,0%, HR 0,196; p<0,0001). Nie zaobserwowano istotnych różnic w nawrocie choroby, umieralności niezwiązanej z nawrotem ani całkowitym przeżyciu między grupami.
aktywacja dopełniacza, choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, cyklosporyna A, iloraz szans, immunoglobulina przeciwko limfocytom T, komórki macierzyste szpiku kostnego, leczenie mieloablacyjne, lek immunosupresyjny, metotreksat, nowotwór krwi, opsonizacja, profil bezpieczeństwa, przeszczep allogeniczny, przeszczep komórek macierzystych, przewlekła choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, współczynnik ryzyka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Micafungin Zentiva 100 mg
Mykafungina (Micafungin Zentiva) stosowana w dawkach 50 mg lub 100 mg do infuzji może wywoływać działania niepożądane u około 32,2% pacjentów, z przewagą objawów łagodnych i umiarkowanych. Najczęstsze to nudności (2,8%), wzrost aktywności fosfatazy zasadowej (2,7%), zapalenie żył (2,5%), wymioty (2,5%) oraz podwyższenie aminotransferazy asparaginianowej (2,3%). Reakcje alergiczne, w tym wysypka i dreszcze, są zwykle łagodne, jednak ciężkie reakcje anafilaktyczne występują u 0,2% pacjentów, głównie z ciężkimi chorobami współistniejącymi. Działania hepatotoksyczne obserwuje się u 8,6% leczonych, z koniecznością przerwania terapii u 1,1% z powodu ciężkich zaburzeń czynności wątroby, które mogą prowadzić do zgonu. Reakcje w miejscu podania, takie jak zakrzep i zapalenie, nie wymagały przerwania leczenia.
AIDS, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badania czynnościowe wątroby, bilirubina, bradykardia, cholestaza, eozynofilia, fosfataza zasadowa, hemoliza, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, Micafungin, mykafungina, nadciśnienie, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nowotwór krwi, nowotwór złośliwy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, pokrzywka, przeszczep komórek macierzystych, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, rumień wielopostaciowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zakrzep, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka