benzen
Benzen to organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów aromatycznych o wzorze C₆H₆. W medycynie i toksykologii benzen jest znany przede wszystkim jako substancja o silnym działaniu kancerogennym, szczególnie w odniesieniu do układu krwiotwórczego.
Narażenie na benzen, czy to przez wdychanie oparów, absorpcję przez skórę czy spożycie, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Długotrwała ekspozycja może powodować supresję szpiku kostnego, anemię aplastyczną oraz zwiększać ryzyko rozwoju białaczki, szczególnie ostrej białaczki szpikowej (AML). Benzen metabolizowany jest w wątrobie przez cytochrom P450 2E1, tworząc metabolity o działaniu genotoksycznym.
W diagnostyce zatrucia benzenem stosuje się oznaczanie metabolitów w moczu, takich jak fenol czy kwas S-fenylomurkaptowy. Leczenie ekspozycji na benzen obejmuje przede wszystkim natychmiastowe usunięcie źródła narażenia oraz leczenie objawowe. W ciężkich przypadkach może być konieczne leczenie hematologiczne, w tym przeszczepienie szpiku kostnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niedokrwistość aplastyczna – Zapobieganie i profilaktyka
Niedokrwistość aplastyczna wymaga unikania ekspozycji na czynniki toksyczne, takie jak insektycydy, herbicydy, rozpuszczalniki organiczne oraz benzen, który jest szczególnie niebezpieczny. W przypadku identyfikacji leku wywołującego chorobę, pacjent powinien unikać jego ponownego stosowania, a zdarzenia te należy zgłaszać do systemu monitorowania działań niepożądanych. Leczenie wspomagające obejmuje profilaktykę zakażeń u pacjentów z neutropenią (neutrofile <0,2×10^9/L przez >7 dni), w tym stosowanie leków przeciwgrzybiczych i przeciwwirusowych, a także rozważanie profilaktyki przeciwbakteryjnej (np. lewofloksacyna) i przeciw Pneumocystis jirovecii, choć brak jest jednoznacznych wytycznych. Zalecenia profilaktyczne obejmują unikanie kontaktu z chorymi, higienę rąk, szczepienia (np. przeciw grypie), unikanie publicznych basenów oraz bezpieczne praktyki żywieniowe (unikanie surowych pokarmów, serów dojrzewających, niepasteryzowanych produktów). Przetaczanie składników krwi powinno być wykonywane z użyciem zubożonych leukocytarnie i napromieniowanych koncentratów, przy hemoglobinie <6 g/dl oraz płytkach <10×10^9/L (lub <20×10^9/L przy dodatkowych czynnikach ryzyka krwawienia).
alafenamid tenofowiru, analog nukleotydu, benzen, chemoprofilaktyka, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, cyklofosfamid, cyklosporyna, czynnik środowiskowy, dizoproksyl tenofowiru, działanie niepożądane leku, entekawir, fludarabina, globulina antytymocytowa, GVHD, koncentrat krwinek czerwonych, leczenie immunosupresyjne, leczenie wspomagające, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lewofloksacyna, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, płytki krwi, Pneumocystis jirovecii, profilaktyka przeciwbakteryjna, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, reaktywacja HBV, rekonstytucja immunologiczna, rozpuszczalnik organiczny, ruksolitynib, sirolimus, stężenie hemoglobiny - Leksykon chorób i schorzeń
Ostre białaczka limfocytowa – Zapobieganie i profilaktyka
Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL) charakteryzuje się nie do końca poznaną etiologią, co utrudnia skuteczną prewencję pierwotną. Kluczowe działania profilaktyczne obejmują unikanie ekspozycji na czynniki ryzyka takie jak benzen, formaldehyd, pestycydy, promieniowanie jonizujące oraz palenie tytoniu. Utrzymanie prawidłowej masy ciała, regularna aktywność fizyczna oraz zdrowa dieta bogata w owoce i warzywa również mogą obniżyć ryzyko rozwoju ALL. U kobiet w ciąży zaleca się suplementację kwasu foliowego i żelaza oraz unikanie alkoholu, tytoniu i leków bez wskazań. Wczesna ekspozycja na infekcje środowiskowe, np. poprzez karmienie piersią i uczęszczanie do żłobka, może mieć działanie ochronne, co wspiera hipotezę dwuetapowego rozwoju ALL u dzieci (mutacja genetyczna + infekcje).
bakteriemia, benzen, chemioterapia dokanałowa, cytarabina, dehydrogenaza mleczanowa, efekt przeszczep-przeciwko-białaczce, fluorochinolony, imatynib, immunoglobuliny dożylne, infuzja limfocytów dawcy, inwazyjne zakażenie grzybicze, lewofloksacyna, metotreksat dokanałowy, nawrót białaczki, neutropenia, ostra białaczka limfoblastyczna, pestycydy, płyn mózgowo-rdzeniowy, powikłania, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka pierwotna, profilaktyka przeciwgrzybicza, promieniowanie, przeszczep komórek macierzystych, radioterapia mózgu, substancje chemiczne, zajęcie ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi – Etiologia i przyczyny
Rak piersi jest najczęstszym nowotworem złośliwym u kobiet i drugą najczęstszą przyczyną zgonów onkologicznych, z ryzykiem zachorowania wynoszącym około 12,3% (1 na 8 kobiet) oraz około 670 000 zgonów rocznie na świecie. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca mutacje genetyczne (5-10% przypadków, głównie BRCA1/2 z ryzykiem 60-85% i 40-60%), czynniki hormonalne (długotrwała ekspozycja na estrogeny i androgeny), historię rodzinną (2-krotnie zwiększone ryzyko przy krewnych pierwszego stopnia), oraz czynniki środowiskowe i styl życia (alkohol, otyłość, brak aktywności fizycznej, palenie tytoniu). Wiek powyżej 50 lat odpowiada za około 80% diagnoz, a wysoka gęstość tkanki piersiowej zwiększa ryzyko 4-6-krotnie. Czynniki hormonalne, takie jak wczesna menarche, późna menopauza, późne macierzyństwo, brak karmienia piersią oraz stosowanie hormonalnej terapii zastępczej, również podnoszą ryzyko.
androstendion, atypowy rozrost przewodowy, benzen, chemoprewencja, chłoniak Hodgkina, dietylostilbestrol, estrogen, gen ATM, gen CDH1, gen CHEK2, gen PALB2, gen STK11, gen supresorowy nowotworów, gen TP53, gęstość piersi, gruczoł piersiowy, hormon płciowy, hormonalna terapia zastępcza, ksenoestrogen, mammografia, melatonina, mikrośrodowisko guza, mutacja genu BRCA, nowotwór złośliwy, onkogen, pestycyd, profilaktyczna mastektomia, promieniowanie jonizujące, rak piersi, rak płuca, rak przewodowy, rak zrazikowy, tamoksyfen, uszkodzenie DNA, zrazikowy rak przedinwazyjny - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka szpikowa – Etiologia i przyczyny
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) jest nowotworem mieloproliferacyjnym charakteryzującym się obecnością chromosomu Filadelfia (Ph) u 90-95% pacjentów, powstałego w wyniku translokacji t(9;22)(q34;q11.2). Ta aberracja genetyczna prowadzi do powstania genu fuzyjnego BCR-ABL1, kodującego białko o konstytutywnie zwiększonej aktywności kinazy tyrozynowej, które stymuluje niekontrolowaną proliferację komórek mieloidalnych, hamuje apoptozę i zaburza różnicowanie komórek macierzystych szpiku. CML nie jest chorobą dziedziczną, a jej rozwój wiąże się z czynnikami ryzyka takimi jak ekspozycja na wysokie dawki promieniowania jonizującego, wiek (szczyt zachorowań między 40. a 60. rokiem życia) oraz płeć (częstsze występowanie u mężczyzn). W około 5-10% przypadków CML Ph-ujemnych obserwuje się inne mutacje genetyczne (np. SETBP1, ASXL1, NRAS/KRAS), co wiąże się z gorszym rokowaniem i ograniczoną skutecznością inhibitorów kinazy tyrozynowej (TKI).
aberracja chromosomowa, apoptoza, benzen, chromosom Filadelfia, gen BCR-ABL1, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza tyrozynowa, komórki białaczkowe, komórki krwiotwórcze, komórki macierzyste szpiku, komórki mieloidalne, marker diagnostyczny, mutacja genetyczna, mutacje genów, nowotwór mieloproliferacyjny, proliferacja komórek, promieniowanie jonizujące, przewlekła białaczka szpikowa, radioterapia, remisja choroby, szpik kostny, terapia celowana, translokacja chromosomów, translokacja genetyczna, wtórny nowotwór - Leksykon chorób i schorzeń
Ostra białaczka szpikowa – Etiologia i przyczyny
Ostra białaczka szpikowa (AML) jest agresywnym nowotworem mieloidalnym charakteryzującym się klonalną proliferacją nieprawidłowych komórek szpiku, co prowadzi do zaburzenia hematopoezy. Patogeneza AML opiera się na akumulacji mutacji genetycznych, które występują w ponad 97% przypadków, obejmując mutacje genów FLT3 (28%), NPM1 (27%), RAS (12%), TP53 (8%) oraz CEBPA (6%). Mutacje NPM1 i CEBPA wiążą się z lepszym rokowaniem. W większości przypadków zmiany te są nabyte, choć istnieją również wrodzone zespoły genetyczne predysponujące do AML, takie jak zespół Downa, anemia Fanconiego, zespół Li-Fraumeni czy mutacje germinalne RUNX1 i DDX41. Wczesne zaburzenia hematologiczne, zwłaszcza zespoły mielodysplastyczne (MDS) z ryzykiem transformacji do AML sięgającym 30%, oraz nowotwory mieloproliferacyjne stanowią istotne czynniki ryzyka rozwoju AML.
anemia aplastyczna, anemia Fanconiego, apoptoza, ataksja-teleangiektazja, benzen, białaczka związana z terapią, czerwienica prawdziwa, dyskeratoza wrodzona, ekspansja klonalna, ekspozycja na promieniowanie, inhibitor topoizomerazy, komórka nowotworowa, lek alkilujący, linia mieloidalna, małopłytkowość, mielofibroza, mutacja FLT3, mutacja genowa, mutacja NPM1, mutacja TP53, nadpłytkowość samoistna, neurofibromatoza, nocna napadowa hemoglobinuria, nowotwór mieloproliferacyjny, ostra białaczka szpikowa, pancytopenia, proliferacja komórek, promieniowanie jonizujące, przewlekła białaczka szpikowa, szpik kostny, trisomia 8, zaburzenie różnicowania, zespół Blooma, zespół Downa, zespół Klinefeltera, zespół Kostmanna, zespół Li-Fraumeni, zespół mielodysplastyczny, zespół Shwachmana-Diamonda, zespół Wiskotta-Aldricha - Leksykon chorób i schorzeń
Ostra białaczka szpikowa – Zapobieganie i profilaktyka
Ostra białaczka szpikowa (AML) pozostaje wyzwaniem profilaktycznym ze względu na nieznane przyczyny większości przypadków oraz brak uniwersalnych metod zapobiegania. Profilaktyka pierwotna koncentruje się na eliminacji modyfikowalnych czynników ryzyka, takich jak palenie tytoniu, ekspozycja na benzen, formaldehyd i pestycydy, a także na utrzymaniu prawidłowej masy ciała i zdrowej diety bogatej w owoce i warzywa. Ograniczenie narażenia na promieniowanie jonizujące jest szczególnie istotne u kobiet w ciąży. Nowatorskie podejścia obejmują badania przesiewowe w kierunku klonalnej hematopoezy u osób z grup ryzyka oraz potencjalne leczenie prewencyjne drugiego „trafienia” genetycznego, co wstępnie wykazano w modelach przedklinicznych z użyciem związku VTP-50469. W profilaktyce wtórnej u pacjentów z AML kluczowe jest zapobieganie powikłaniom infekcyjnym i zakrzepowo-zatorowym, z uwzględnieniem indywidualnej oceny ryzyka i lokalnej epidemiologii mikrobiologicznej.
aspergiloza inwazyjna, benzen, bezwzględna liczba neutrofili, chemikalia przemysłowe, chemioterapia indukcyjna, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, inwazyjne zakażenie grzybicze, klonalna hematopoeza, lewofloksacyna, modyfikowalny czynnik ryzyka, morfologia krwi, niedobór granulocytów, ostra białaczka szpikowa, palenie tytoniu, pestycydy, posakonazol, powikłanie infekcyjne, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka przeciwgrzybicza, promieniowanie jonizujące, substancja rakotwórcza, tkanka tłuszczowa, trimetoprim-sulfametoksazol, tromboprofilaktyka, zakażenie grzybicze - Leksykon chorób i schorzeń
Białaczka – Zapobieganie i profilaktyka
Białaczka, jako złożony nowotwór hematopoetyczny, nie posiada obecnie potwierdzonych metod całkowitej profilaktyki ze względu na niepełne poznanie etiologii. Modyfikacja stylu życia, obejmująca unikanie tytoniu, ograniczenie spożycia alkoholu, utrzymanie BMI poniżej 25, regularną aktywność fizyczną oraz dietę bogatą w owoce i warzywa, stanowi podstawę prewencji. Istotne jest także ograniczenie ekspozycji na czynniki chemiczne takie jak benzen, formaldehyd, pestycydy oraz promieniowanie jonizujące. Szczególne znaczenie ma profilaktyka infekcji u pacjentów z białaczką, zwłaszcza podczas neutropenii, gdzie lewofloksacyna jest rekomendowana u dzieci z długotrwałą neutropenią (<500/mm³) trwającą ≥7 dni. Profilaktyka przeciwgrzybicza z posakonazolem jest wskazana u pacjentów z AML podczas chemioterapii indukcyjnej oraz u wybranych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi. Profilaktyka przeciwwirusowa, w tym stosowanie acyklowiru i leków przeciwwirusowych przeciw HBV, jest kluczowa u pacjentów poddawanych przeszczepieniu HSCT i terapii immunosupresyjnej.
benzen, białaczka, białaczka OUN, chemioterapia indukcyjna, dehydrogenaza mleczanowa, dożylne immunoglobuliny, indeks proliferacyjny, indukcja remisji, inwazyjne zakażenie grzybicze, klinicyści szpitalni i ambulatoryjni, lewofloksacyna, morfologia krwi, nawrót choroby, neutropenia, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, posakonazol, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka OUN, profilaktyka przeciwgrzybicza, profilaktyka przeciwwirusowa, promieniowanie jonizujące, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przewlekła białaczka limfocytowa, przewlekła białaczka szpikowa, remisja szpiku kostnego, układ odpornościowy, zapalenie płuc, zespół mielodysplastyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Mielofibroza – Zapobieganie i profilaktyka
Mielofibroza (MF) to przewlekły nowotwór mieloproliferacyjny charakteryzujący się postępującym zwłóknieniem szpiku kostnego, bez skutecznych metod zapobiegania pierwotnej postaci choroby. Czynniki ryzyka obejmują długotrwałą ekspozycję na benzen i wysokie dawki promieniowania jonizującego. Wczesne rozpoczęcie leczenia, zwłaszcza w ciągu 12 miesięcy od diagnozy, znacząco poprawia przeżycie i zmniejsza objawy, co podkreśla rolę profilaktyki wtórnej. W terapii stosuje się inhibitory JAK2, takie jak ruksolitynib, które redukują splenomegalię i objawy, niezależnie od mutacji JAK2. Prefibrotyczna mielofibroza (pre-PMF) wymaga oceny ryzyka i dostosowania leczenia: obserwacja u pacjentów niskiego ryzyka, leczenie objawowe przy ryzyku pośrednim oraz intensywna terapia przy wysokim ryzyku (mediana przeżycia <5 lat). Profilaktyka powikłań obejmuje stosowanie kwasu acetylosalicylowego lub antykoagulantów oraz hydroksymocznika w przypadku leukocytozy lub małopłytkowości.
allogeniczne przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, benzen, choroba von Willebranda, czerwienica prawdziwa, fedratynib, hydroksymocznik, kortykosteroidy, kwas acetylosalicylowy, leczenie cytoredukcyjne, leukocytoza, małopłytkowość, mielofibroza, mutacja JAK2, nadciśnienie wrotne, nadpłytkowość samoistna, niedokrwistość, nowotwór mieloproliferacyjny, ostra białaczka szpikowa, pierwotna mielofibroza, prefibrotyczna mielofibroza, promieniowanie jonizujące, ruksolitynib, splenomegalia, zaburzenia hematologiczne, zakrzepica, zwłóknienie szpiku kostnego - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka szpikowa – Etiologia i przyczyny
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) jest nowotworem hematologicznym charakteryzującym się niekontrolowaną proliferacją komórek linii granulocytarnej, spowodowaną obecnością chromosomu Philadelphia (Ph) w ponad 90-95% przypadków. Translokacja t(9;22)(q34;q11.2) prowadzi do powstania genu fuzyjnego BCR-ABL1, kodującego konstytutywnie aktywną kinazę tyrozynową, która zaburza szlaki sygnałowe komórkowe, zwiększając proliferację, zmniejszając apoptozę i powodując niestabilność genomową. Postęp choroby wiąże się z dodatkowymi aberracjami genetycznymi, takimi jak trisomia 8, izochromosom 17 czy duplikacja chromosomu Philadelphia, które mogą indukować oporność na inhibitory kinazy tyrozynowej (TKI). CML najczęściej diagnozuje się u osób w wieku 40-60 lat, z przewagą mężczyzn, a głównym udokumentowanym czynnikiem ryzyka jest ekspozycja na wysokie dawki promieniowania jonizującego. Inne potencjalne czynniki ryzyka to długotrwała ekspozycja na benzen i chemikalia przemysłowe, podczas gdy dziedziczność, palenie tytoniu, dieta i infekcje nie wykazują istotnego wpływu na rozwój choroby.
apoptoza, benzen, chromosom Philadelphia, cykl komórkowy, czynnik ryzyka, deregulacja cyklu komórkowego, duplikacja chromosomu, ekspansja klonalna, faza akceleracji, gen BCR-ABL, gen fuzyjny BCR-ABL1, hematopoeza, inhibitor kinazy tyrozynowej, izochromosom 17, kinaza tyrozynowa BCR-ABL, komórka białaczkowa, mutacja punktowa, niestabilność genomowa, oporność na leczenie, proliferacja komórkowa, promieniowanie jonizujące, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, radioterapia, szpik kostny, translokacja chromosomowa, trisomia 8 - Leksykon chorób i schorzeń
Ostra białaczka limfoblastyczna – Zapobieganie i profilaktyka
Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL) charakteryzuje się nieznaną etiologią w większości przypadków, co utrudnia opracowanie skutecznej prewencji pierwotnej. Niemniej jednak, istnieją zalecenia profilaktyczne obejmujące unikanie ekspozycji na promieniowanie jonizujące, benzen, formaldehyd, pestycydy, dym tytoniowy oraz długotrwałe narażenie na paliwa i pola elektromagnetyczne. U kobiet w ciąży rekomenduje się suplementację kwasu foliowego i żelaza, ograniczenie ekspozycji na leki, alkohol i promieniowanie rentgenowskie. Teoria „dwóch uderzeń” sugeruje, że wczesna ekspozycja na patogeny środowiskowe, np. poprzez karmienie piersią lub uczęszczanie do żłobka, może stymulować układ immunologiczny i zmniejszać ryzyko ALL. Profilaktyka trzeciego stopnia koncentruje się na zapobieganiu powikłaniom, w tym zakażeniom i zajęciu ośrodkowego układu nerwowego (OUN), które bez odpowiedniej profilaktyki może wystąpić u 50-75% pacjentów w ciągu roku od diagnozy.
allogeniczne przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, benzen, chemioterapia dokanałowa, cytarabina, czynnik wzrostu, dehydrogenaza mleczanowa, dożylne podawanie immunoglobulin, efekt przeszczep-przeciwko-białaczce, formaldehyd, G-CSF, hydrokortyzon, immunoglobulina, immunoterapia, infuzja limfocytów dawcy, interleukina-2, inwazyjne zakażenie grzybicze, kortykosteroid, kwas foliowy, lek przeciwgrzybiczny, metotreksat, mikrobiom jelitowy, neutropenia, nowotwór krwi, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, pestycyd, pole elektromagnetyczne, profilaktyka przeciwbakteryjna, profilaktyka przeciwgrzybicza, profilaktyka przeciwwirusowa, promieniowanie jonizujące, promieniowanie rentgenowskie, punkcja lędźwiowa, radioterapia mózgu, substancja chemiczna, suplementacja żelaza, teoria dwóch uderzeń, terapia celowana, zajęcie ośrodkowego układu nerwowego, zakażenie - Leksykon chorób i schorzeń
Rak trzustki – Zapobieganie i profilaktyka
Rak trzustki, głównie w postaci gruczolakoraka przewodowego (PDAC), stanowi około 95% nowotworów trzustki i charakteryzuje się bardzo niskim 5-letnim wskaźnikiem przeżycia na poziomie około 11%. W Polsce jest piątą najczęstszą przyczyną zgonów nowotworowych. Kluczowe modyfikowalne czynniki ryzyka obejmują palenie tytoniu (odpowiedzialne za około 25% przypadków, zwiększające ryzyko 2-3-krotnie), otyłość (BMI ≥30 zwiększa ryzyko o około 20-50%), dietę bogatą w tłuszcze nasycone i czerwone mięso, brak aktywności fizycznej, intensywne spożycie alkoholu oraz ekspozycję na kancerogeny w miejscu pracy. Zaprzestanie palenia, utrzymanie prawidłowej masy ciała, zdrowa dieta bogata w owoce, warzywa i pełne ziarna, ograniczenie alkoholu do 1 drinka dziennie u kobiet i 2 u mężczyzn oraz unikanie toksycznych substancji chemicznych stanowią podstawę profilaktyki. Ponadto, osoby z cukrzycą typu 2, przewlekłym zapaleniem trzustki oraz z dziedzicznymi mutacjami genetycznymi (np. BRCA, PALB2, ATM) są w grupie podwyższonego ryzyka i mogą kwalifikować się do badań przesiewowych za pomocą MRI/MRCP lub EUS, rozpoczynając je około 50. roku życia lub 10 lat wcześniej niż najwcześniejszy przypadek w rodzinie.
apoptoza, aspiryna, benzen, chemoprewencja, chlorek winylu, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego, cukrzyca typu 2, endoskopowa ultrasonografia, gruczolakorak przewodowy trzustki, gruczolakorak trzustki, inhibitor COX-2, insulinooporność, kancerogeny, karcinogeneza, kurkumina, kwas foliowy, marskość wątroby, melatonina, modyfikowalne czynniki ryzyka, mutacja KRAS, mutacje genetyczne, otyłość brzuszna, palenie tytoniu, przewlekłe zapalenie trzustki, rak trzustki, rezonans magnetyczny, tlenek węgla, torbiel śluzowa, torbiel trzustki, wewnątrzprzewodowy brodawkowaty nowotwór śluzowy, wskaźnik masy ciała, wskaźnik przeżycia, zapalenie trzustki - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka szpikowa – Zapobieganie i profilaktyka
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) jest nowotworem hematologicznym wywołanym mutacją genetyczną, której prewencja jest ograniczona ze względu na nieznane dokładne przyczyny mutacji. Jedynym możliwym do uniknięcia czynnikiem ryzyka jest ekspozycja na wysokie dawki promieniowania jonizującego, co wymaga stosowania środków ochronnych u osób zawodowo narażonych. Profilaktyka ogólna obejmuje zdrowy styl życia: unikanie tytoniu, ograniczenie alkoholu, utrzymanie BMI < 25, regularną aktywność fizyczną oraz dietę bogatą w owoce i warzywa, a ubogą w przetworzone mięso i czerwone mięso. Ograniczenie ekspozycji na substancje kancerogenne, takie jak benzen, formaldehyd i pestycydy, również jest zalecane. Wysokie spożycie przeciwutleniaczy (karotenoidy, kwas foliowy, witamina C, flawonoidy) może mieć działanie ochronne przed rozwojem nowotworów.
analiza molekularna, badanie kliniczne, badanie krwi, badanie przesiewowe, benzen, chemioterapeutyk, drugi nowotwór, fitoestrogen, flawonoid, fludarabina, inhibitor kinazy tyrozynowej, izotiocyjanian, karotenoid, kwas foliowy, mutacja genetyczna, nowotwór krwi, pestycyd, promieniowanie jonizujące, przeciwutleniacz, przewlekła białaczka szpikowa, witamina E, zespół rozpadu guza