wyciąg z alony przylądkowej

Wyciąg z alony przylądkowej (Aloe ferox), nazywanej również aloesem przylądkowym lub aloesem górskim, stanowi cenny surowiec leczniczy o silnych właściwościach prozdrowotnych. Pozyskiwany jest z liści rośliny pochodzącej z południowych regionów Afryki, głównie z Republiki Południowej Afryki.

Pod względem składu chemicznego wyciąg z alony przylądkowej zawiera szereg biologicznie aktywnych związków, w tym antranoidy (głównie aloina), polisacharydy, glikozydy, flawonoidy oraz składniki mineralne. Zawartość aloiny jest znacznie wyższa niż w popularnym aloe vera, co przekłada się na silniejsze działanie przeczyszczające.

W medycynie wyciąg z alony przylądkowej znajduje zastosowanie głównie jako środek przeczyszczający przy zaparciach, a także jako składnik preparatów wspomagających trawienie. Wykazuje również właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i immunomodulujące. W dermatologii stosowany jest zewnętrznie w leczeniu drobnych oparzeń, ran i problemów skórnych.

Należy pamiętać, że ze względu na wysoką zawartość antranoidów, długotrwałe stosowanie wyciągu z alony przylądkowej może prowadzić do zaburzeń gospodarki elektrolitowej oraz uzależnienia od środków przeczyszczających. Przeciwwskazany jest u kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u pacjentów z nieswoistymi zapaleniami jelit.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Barbaloin – Właściwości farmakokinetyczne

Barbaloiną, główny składnik aktywny wyciągu z Aloe ferox Miller, jest glikozydem hydroksyantracenu o dawce w produkcie Boldaloin wynoszącej 4 mg pochodnych hydroksyantracenu na tabletkę (13,4-23,6 mg wyciągu suchego). Po podaniu doustnym barbaloiną nie ulega wchłanianiu w górnym odcinku przewodu pokarmowego, lecz jest metabolizowana przez bakteryjne glikozydazy w jelicie grubym do antronu aloeemodyny, wykazującego działanie przeczyszczające. Metabolity barbaloiny wykazują minimalną biodostępność ogólnoustrojową, z wykrywalnymi śladowymi ilościami w osoczu, mleku matki oraz przez łożysko, co ma istotne implikacje kliniczne dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Eliminacja barbaloiny następuje głównie przez nerki w postaci metabolitów, co świadczy o jej pełnej biotransformacji w organizmie.
absorpcja ogólnoustrojowa, alona przylądkowa, antron aloeemodyny, antybiotykoterapia, barbaloina, bariera biologiczna, biodostępność ogólnoustrojowa, biotransformacja, boldyna, działanie przeczyszczające, flora bakteryjna, glikozyd, hepatoprotekcja, łożysko, model zwierzęcy, osocze krwi, pochodna hydroksyantracenu, środek przeczyszczający, wyciąg z alony przylądkowej, wydalanie nerkowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Boldaloin 4,0 mg pochodnych hydroksyantracenu w przeliczeniu na barbaloinę+ 1,0 mg /tabletkę

Produkt leczniczy Boldaloin zawiera 4 mg pochodnych hydroksyantracenu w przeliczeniu na barbaloinę oraz 1 mg boldyny w postaci tabletek, jednak nie przeprowadzono dla niego specyficznych badań toksyczności przedklinicznej. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz wpływu na funkcje rozrodcze. Substancje czynne, tj. wyciąg suchy z alony przylądkowej (Aloe ferox Miller, capensis), są stosowane w medycynie tradycyjnej od wielu lat, co może częściowo rekompensować brak szczegółowych badań przedklinicznych dla tego preparatu.
Aloe ferox, barbaloina, boldyna, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, medycyna tradycyjna, pochodne hydroksyantracenu, potencjał kancerogenny, sacharoza, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przedkliniczna, toksyczność przewlekła, wyciąg z alony przylądkowej

wyciąg z alony przylądkowej

Powiązane wpisy

Barbaloin – Właściwości farmakokinetyczne

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Boldaloin 4,0 mg pochodnych hydroksyantracenu w przeliczeniu na barbaloinę+ 1,0 mg /tabletkę