rozwarstwienie tętnicy szyjnej wewnętrznej

Rozwarstwienie tętnicy szyjnej wewnętrznej to stan, w którym dochodzi do pęknięcia błony wewnętrznej naczynia, co umożliwia przedostawanie się krwi pomiędzy warstwy ściany tętnicy. Proces ten prowadzi do powstania krwiaka śródściennego, który może zwężać światło naczynia lub całkowicie je zamykać.

Etiologia rozwarstwienia tętnicy szyjnej wewnętrznej obejmuje urazy (nawet o niewielkiej sile, tzw. rozwarstwienie spontaniczne), choroby tkanki łącznej (zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Marfana), nadciśnienie tętnicze oraz stany zapalne naczyń. Charakterystycznymi objawami są silny ból głowy, szyi lub twarzy, zespół Hornera, szum uszny oraz objawy niedokrwienia mózgu.

Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, takich jak angiografia, angio-MR, angio-CT lub USG z opcją Dopplera. Leczenie zależy od nasilenia objawów i obejmuje terapię przeciwzakrzepową (heparyna, a następnie doustne antykoagulanty lub leki przeciwpłytkowe) przez 3-6 miesięcy. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze stosuje się interwencje wewnątrznaczyniowe (stentowanie) lub rzadziej zabiegi chirurgiczne.

Rokowanie w rozwarswieniu tętnicy szyjnej wewnętrznej jest zazwyczaj dobre – u około 70-85% pacjentów dochodzi do całkowitej rekanalizacji naczynia w ciągu 3-6 miesięcy. Jednak powikłania niedokrwienne mózgu mogą powodować trwałe ubytki neurologiczne, a ryzyko nawrotu rozwarstwienia wynosi około 2% rocznie.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Zespół hornera – Zapobieganie i profilaktyka

Zespół Hornera to jednostronne zaburzenie neurologiczne wynikające z przerwania drogi współczulnej do oka, manifestujące się miozą, ptozą, anhidrozą, enoftalmusem oraz anizokorią. Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje urazy (np. rozwarstwienie tętnicy szyjnej, które występuje w 58% przypadków i wiąże się z ryzykiem udaru niedokrwiennego około 17% w ciągu 2 tygodni bez leczenia), nowotwory, infekcje (np. półpasiec) oraz powikłania po procedurach medycznych (drenaż klatki piersiowej, założenie cewnika do żyły centralnej). Profilaktyka jest zależna od przyczyny i obejmuje m.in. unikanie urazów szyi, kontrolę czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, zaprzestanie palenia, stosowanie odpowiednich technik medycznych oraz wczesne leczenie infekcji i chorób nowotworowych. W przypadku rozwarstwienia tętnicy szyjnej zaleca się antykoagulację warfaryną lub kumarynami przez 3-6 miesięcy, co skutecznie zapobiega powikłaniom neurologicznym.
ablacja falami radiowymi, anhidroza, anizokoria, antykoagulacja warfaryną, drenaż klatki piersiowej, droga współczulna, enoftalmus, indometacyna, leczenie przeciwwirusowe, leczenie przeciwzakrzepowe, mioza, nadpotliwość, nerw współczulny, odma opłucnowa, opadanie powieki, półpasiec, ptoza, rozwarstwienie tętnicy szyjnej, rozwarstwienie tętnicy szyjnej wewnętrznej, tętnica szyjna, udar niedokrwienny, wrodzony zespół Hornera, zaburzenie neurologiczne, zakrzepica tętnicy szyjnej, zespół Hornera, zwężenie źrenicy
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół hornera – Epidemiologia

Zespół Hornera, o częstości występowania około 1 na 6000 osób, nie wykazuje predyspozycji związanych z wiekiem, płcią czy etnicznością, choć w populacji pediatrycznej wynosi 1,42/100 000, a u dorosłych 2,95-4,24/100 000 osób rocznie. Szczyt zachorowań u dorosłych przypada na wiek 50-54 lata, a u dzieci najczęściej diagnozuje się go przed 4 rokiem życia. Wrodzona postać stanowi mniej niż 5% przypadków, z częstością 1 na 6250 urodzeń, najczęściej spowodowaną urazem okołoporodowym. Etiologia jest zróżnicowana: 35-60% przypadków ma podłoże nowotworowe, 10-18,5% to przyczyny jatrogenne, a 4-13% to urazy. Wśród dzieci z neuroblastomą Zespół Hornera występuje u 6,72%, a w 56,4% przypadków zespół jest związany z poważnymi, potencjalnie zagrażającymi życiu schorzeniami, w tym rozwarstwieniem tętnicy szyjnej wewnętrznej, które wymaga natychmiastowej interwencji.
angiografia CT, angiografia rezonansu magnetycznego, kokaina, malformacja naczyniowa pnia mózgu, mięsak prążkowanokomórkowy, neuroblastoma, neuron, objawy kliniczne, operacja tarczycy, przyczyna jatrogenna, przyczyna nowotworowa, rezonans magnetyczny, rozwarstwienie tętnicy szyjnej wewnętrznej, schorzenie neurologiczne, stan zagrażający życiu, szlak współczulny, test farmakologiczny, tomografia komputerowa, uraz okołoporodowy, uszkodzenie splotu barkowego, wrodzony zespół Hornera, zespół Hornera, znieczulenie zewnątrzoponowe
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół hornera – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Zespół Hornera, charakteryzujący się ipsilateralną ptozą, miozą i anhydrozą, ma rokowanie ściśle zależne od etiologii. W przypadku idiopatycznego zespołu Hornera rokowanie jest zazwyczaj pomyślne, z około 50% pacjentów doświadczających ustąpienia anizokorii oraz 30% poprawy lub całkowitego ustąpienia ptozy w ciągu średnio 7,9 lat. Przedzwojowy zespół Hornera wskazuje na poważną patologię, często nowotworową, natomiast pozazwojowy ma zwykle łagodne przyczyny, takie jak naczyniowe bóle głowy. W badaniu populacyjnym 56,4% przypadków miało niebezpieczne podłoże, najczęściej rozwarstwienie tętnicy szyjnej wewnętrznej, co podkreśla konieczność dokładnej diagnostyki obrazowej i klinicznej u pacjentów zgłaszających ból.
anhydroza, anizokoria, badanie obrazowe, choroba podstawowa, defekt współczulno-oczny, demielinizacja, idiopatyczny zespół Hornera, mioza, neurookulistyka, pozazwojowy zespół Hornera, przedzwojowy zespół Hornera, ptoza, radiologia interwencyjna, rozwarstwienie tętnicy szyjnej wewnętrznej, schorzenie podstawowe, stwardnienie rozsiane, tętniak, zespół Hornera

rozwarstwienie tętnicy szyjnej wewnętrznej

Powiązane wpisy

Zespół hornera – Zapobieganie i profilaktyka

Zespół hornera – Epidemiologia

Zespół hornera – Rokowania, prognozy i postęp choroby