wzór Cockcroft-Gault
Wzór Cockcroft-Gault to klinicznie uznana metoda szacowania klirensu kreatyniny, która stanowi pośrednią miarę oceny funkcji nerek. Opracowany w 1973 roku przez Donalda W. Cockcrofta i Matthew H. Gaulta, jest jednym z najczęściej używanych algorytmów w praktyce klinicznej do oceny funkcji nerek i dostosowywania dawek leków wydalanych przez nerki.
Formuła uwzględnia wiek pacjenta, masę ciała, stężenie kreatyniny w surowicy oraz płeć. Dla mężczyzn wzór ma postać: klirens kreatyniny (ml/min) = [(140 – wiek) × masa ciała (kg)] / [72 × stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl)]. Dla kobiet wynik mnoży się przez 0,85 ze względu na mniejszą masę mięśniową.
Mimo powszechnego stosowania, wzór Cockcroft-Gault ma pewne ograniczenia. Może być niedokładny u pacjentów z nietypową masą ciała (np. otyłość, wyniszczenie), w podeszłym wieku oraz w stanach ostrych zmian funkcji nerek. Współcześnie często zastępowany jest przez bardziej precyzyjne metody, takie jak wzór MDRD czy CKD-EPI, szczególnie w kontekście długoterminowej oceny funkcji nerek i klasyfikacji przewlekłej choroby nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dabigatran eteksylan – Dawkowanie i sposób podawania
Dabigatran eteksylan jest doustnym antykoagulantem stosowanym w prewencji żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po alloplastyce stawu kolanowego lub biodrowego oraz w leczeniu i prewencji nawrotów ŻChZZ u dzieci i młodzieży od 8 roku życia. Dawkowanie u dorosłych rozpoczyna się od 110 mg (1 kapsułka) podanej w dniu zabiegu, następnie dawka podtrzymująca wynosi 220 mg (2 kapsułki po 110 mg) raz na dobę przez 10 dni (kolano) lub 28-35 dni (biodro). U pacjentów z umiarkowanym upośledzeniem czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min), w wieku ≥ 75 lat lub przyjmujących inhibitory P-glikoproteiny (werapamil, amiodaron, chinidyna) zaleca się zmniejszenie dawki do 75 mg w dniu zabiegu i 150 mg raz na dobę. U dzieci i młodzieży dawka dobowa jest dostosowana do masy ciała i wieku, podawana dwukrotnie dziennie, z pojedynczymi dawkami od 75 mg do 300 mg i całkowitą dobową od 150 mg do 600 mg. Przed rozpoczęciem terapii należy ocenić czynność nerek (CrCL lub eGFR), wykluczając pacjentów z CrCL < 30 mL/min lub eGFR < 50 mL/min/1,73m².
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, dabigatran eteksylan, doustny antykoagulant, hemostaza, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor P-glikoproteiny, klirens kreatyniny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, P-glikoproteina, przesączanie kłębuszkowe, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wzór Cockcroft-Gault, wzór Schwartza, zaburzenie czynności nerek, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Daroxomb 75 mg
Produkt leczniczy Daroxomb zawiera dabigatran eteksylan w dawce 75 mg w postaci kapsułek twardych i jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 8 lat, zdolnych do połykania kapsułek w całości. Dawkowanie w prewencji pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po zabiegach ortopedycznych różni się w zależności od rodzaju zabiegu (alloplastyka stawu kolanowego lub biodrowego), czynności nerek (klirens kreatyniny CrCL 30-50 mL/min lub >50 mL/min) oraz wieku pacjenta (>75 lat wymaga zmniejszenia dawki). Standardowo dawka początkowa wynosi 110 mg podana 1-4 godziny po zabiegu, a dawka podtrzymująca to 220 mg raz na dobę (2 kapsułki po 110 mg) przez 10 dni (kolano) lub 28-35 dni (biodro). U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek dawka początkowa to 75 mg, a podtrzymująca 150 mg raz na dobę (2 kapsułki po 75 mg). Stosowanie u pacjentów z CrCL <30 mL/min jest przeciwwskazane. Konieczna jest ocena czynności nerek przed i w trakcie terapii, zwłaszcza u osób starszych i w stanach ryzyka pogorszenia funkcji nerek.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, amiodaron, antagonista witaminy K, chinidyna, dabigatran eteksylan, dysfagia, hemostaza, hipowolemia, inhibitor P-glikoproteiny, klirens kreatyniny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, niefrakcjonowana heparyna, odwodnienie, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, werapamil, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wzór Cockcroft-Gault, wzór Schwartza, zaburzenie czynności nerek, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Telexer 110 mg
Telexer (dabigatran eteksylan) w dawce 110 mg w formie kapsułek twardych jest wskazany do prewencji pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 8 lat zdolnych do połykania kapsułek. Standardowa dawka po planowej alloplastyce stawu kolanowego wynosi 220 mg (2 kapsułki po 110 mg) raz na dobę przez 10 dni, natomiast po alloplastyce stawu biodrowego 220 mg raz na dobę przez 28-35 dni. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min), w wieku ≥75 lat lub stosujących inhibitory P-glikoproteiny (werapamil, amiodaron, chinidyna) zaleca się zmniejszenie dawki do 150 mg raz na dobę. Leczenie należy rozpocząć w dniu zabiegu, podając dawkę podtrzymującą w ciągu 1-4 godzin po zakończeniu procedury, pod warunkiem zapewnienia odpowiedniej hemostazy.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, amiodaron, chinidyna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dabigatran eteksylatu, dyspepsja, hemostaza, inhibitor P-glikoproteiny, klirens kreatyniny, leczenie przeciwzakrzepowe, objawy układu pokarmowego, powikłanie krwotoczne, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, werapamil, wzór Cockcroft-Gault, zabieg ortopedyczny, zaburzenie czynności nerek, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa