bezsenność terminalna

Bezsenność terminalna (ang. terminal insomnia) to zaburzenie snu charakteryzujące się przedwczesnym budzeniem się rano, z niemożnością ponownego zaśnięcia. Pacjenci zwykle budzą się na 1-2 godziny przed zaplanowaną porą wstania i mimo uczucia zmęczenia nie są w stanie kontynuować snu.

Jest to jeden z trzech głównych typów bezsenności, obok bezsenności początkowej (trudności z zasypianiem) oraz bezsenności środkowej (częste wybudzanie się w trakcie nocy). Bezsenność terminalna często towarzyszy zaburzeniom depresyjnym, gdzie stanowi istotny marker diagnostyczny. Może być również objawem zaburzeń rytmu dobowego, w tym zespołu przyspieszonej fazy snu.

W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić czynniki środowiskowe (hałas, światło), bezdech senny, zespół niespokojnych nóg, oraz choroby somatyczne powodujące dyskomfort w godzinach porannych. Leczenie obejmuje terapię poznawczo-behawioralną, higienę snu oraz farmakoterapię ukierunkowaną na leczenie chorób podstawowych, a w wybranych przypadkach – stosowanie leków nasennych o odpowiednim profilu działania.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl