epizod zaostrzenia astmy

Epizod zaostrzenia astmy (lub zaostrzenie astmy) to okres nasilenia objawów astmy oskrzelowej, charakteryzujący się pogorszeniem drożności dróg oddechowych, nasileniem duszności, świszczącym oddechem i kaszlem. Może wystąpić nagle lub rozwijać się stopniowo w ciągu kilku dni.

Czynniki wyzwalające zaostrzenie obejmują infekcje dróg oddechowych (najczęściej wirusowe), ekspozycję na alergeny, zanieczyszczenie powietrza, wysiłek fizyczny oraz przerwanie leczenia podtrzymującego. Zaostrzenia klasyfikuje się jako łagodne, umiarkowane, ciężkie lub zagrażające życiu, w zależności od nasilenia objawów, wartości parametrów spirometrycznych i gazometrii.

Leczenie epizodu zaostrzenia polega na podawaniu szybko działających leków rozszerzających oskrzela (β2-mimetyków), kortykosteroidów systemowych oraz, w razie potrzeby, tlenu. W ciężkich przypadkach konieczna może być hospitalizacja i zastosowanie wentylacji mechanicznej. Po ustąpieniu zaostrzenia należy zweryfikować leczenie przewlekłe i wdrożyć działania prewencyjne, aby zmniejszyć ryzyko kolejnych epizodów.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Promonta 4 mg 4 mg

Montelukast, będący antagonistą receptora leukotrienowego CysLT1, wykazuje skuteczność w leczeniu astmy poprzez hamowanie działania leukotrienów cysteinylowych (LTC4, LTD4, LTE4), które indukują skurcz oskrzeli, wzmożone wydzielanie śluzu, zwiększoną przepuszczalność naczyń oraz napływ eozynofilów do dróg oddechowych. W badaniach klinicznych montelukast w dawce 10 mg u dorosłych poprawiał FEV1 o 10,4% (vs 2,7% placebo), zwiększał PEFR o 24,5 l/min (vs 3,3 l/min placebo) oraz redukował zużycie β-agonistów o 26,1% (vs 4,6% placebo). U dzieci w wieku 6-14 lat dawka 5 mg zwiększała FEV1 o 8,71% (vs 4,16% placebo), PEFR o 27,9 l/min (vs 17,8 l/min placebo) i zmniejszała zużycie β-agonistów o 11,7% (vs wzrost o 8,2% placebo). Montelukast wykazuje także zdolność do redukcji powysiłkowego skurczu oskrzeli oraz zmniejszenia liczby eozynofilów w drogach oddechowych, co przekłada się na lepszą kontrolę astmy zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.
antagonista receptora leukotrienowego, astma łagodna, astma przewlekła, astma sporadyczna, beklometazon, beta-adrenomimetyk, beta-agonista, eozynofil, epizod zaostrzenia astmy, FEV1, kromoglikan sodowy, lek przerywający napad astmy, leukotrien cysteinylowy, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, PEFR, powysiłkowy skurcz oskrzeli, receptor leukotrienu cysteinylowego, skurcz oskrzeli, wziewny glikokortykosteroid
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Monkasta 4 mg

Montelukast, będący antagonistą receptora leukotrienowego CysLT1, wykazuje skuteczność w leczeniu astmy oskrzelowej i innych chorób obturacyjnych dróg oddechowych. Mechanizm działania polega na blokowaniu efektów leukotrienów cysteinylowych (LTC4, LTD4, LTE4), co prowadzi do zmniejszenia skurczu oskrzeli, wydzielania śluzu, przepuszczalności naczyń oraz napływu eozynofili. W badaniach klinicznych montelukast w dawce 10 mg/dobę u dorosłych poprawiał parametry spirometryczne: poranne FEV1 wzrosło o 10,4% (vs 2,7% placebo), a PEFR o 24,5 l/min (vs 3,3 l/min placebo), jednocześnie zmniejszając zużycie β-agonistów o 26,1% (vs 4,6% placebo). U dzieci w wieku 2-14 lat dawka 4-5 mg/dobę również poprawiała kontrolę astmy, zmniejszając liczbę eozynofili we krwi i plwocinie oraz redukując częstość zaostrzeń (np. u dzieci 2-5 lat częstość epizodów zaostrzeń spadła z 2,34 do 1,6 rocznie, p≤0,001). Montelukast wykazuje także korzystny wpływ na zmniejszenie skurczu oskrzeli indukowanego wysiłkiem (EIB), z redukcją maksymalnego spadku FEV1 do 22,33% u dorosłych i 18,27% u dzieci.
antagonista receptora leukotrienowego, astma aspirynowa, astma przewlekła, astma sporadyczna, beklometazon, beklometazon wziewny, beta-agonista, choroba obturacyjna dróg oddechowych, dni bez objawów astmy, duszność, eikozanoid, eozynofil, epizod zaostrzenia astmy, FEV1, flutykazon, flutykazon wziewny, komórka tuczna, kromoglikan sodowy, leukotrien cysteinylowy, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, parametr spirometryczny, patogeneza astmy, PEFR, przepuszczalność naczyń krwionośnych, receptor CysLT1, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli wysiłkowy, świszczący oddech, szczytowy przepływ wydechowy, wziewny kortykosteroid

epizod zaostrzenia astmy

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Promonta 4 mg 4 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Monkasta 4 mg