walepotriaty
Walepotriaty to grupa związków, do której należą kwas walproinowy i jego pochodne, stosowane głównie w leczeniu padaczki. Mechanizm działania tych leków polega przede wszystkim na zwiększeniu stężenia kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do hamowania nadmiernej aktywności neuronalnej.
Leki z grupy walepotritatów wykazują skuteczność w terapii różnych typów napadów padaczkowych, w tym napadów uogólnionych i częściowych. Poza działaniem przeciwpadaczkowym, stosowane są również w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej jako stabilizatory nastroju oraz w profilaktyce migreny.
Do najczęstszych działań niepożądanych walepotritatów należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wzrost masy ciała, wypadanie włosów oraz drżenie. Szczególną ostrożność należy zachować stosując te leki u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne działanie teratogenne. Walepotriaty mogą również powodować hepatotoksyczność, dlatego wskazane jest monitorowanie funkcji wątroby podczas terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Validol 60 mg
Produkt leczniczy Validol, zawierający izowalerianian mentylu oraz mentol, wykazuje stosunkowo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Izowalerianian mentylu charakteryzuje się LD50 na poziomie 4 g/kg masy ciała u myszy i szczurów, a jednorazowe podanie w dawkach 1,25-11,8 mg/kg nie wywołuje efektów toksycznych. W badaniach przewlekłych (3 tygodnie) na szczurach i psach odnotowano bardzo niską toksyczność, z zaburzeniami motoryki i pogorszeniem orientacji, jednak bez wpływu na parametry hematologiczne i bez hepatotoksyczności. Mentol wykazuje toksyczność miejscową na oku królika, powodując poważne uszkodzenia ocenione na 9/10 po 24-godzinnej ekspozycji, natomiast krótkotrwałe podanie 10 mg skutkuje jedynie lekkim zamgleniem rogówki. W badaniach ogólnoustrojowych na szczurach nie stwierdzono encefalopatii, a wartość NOEL dla mentolu wynosi mniej niż 200 mg/kg masy ciała. Dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) mentolu wynosi 0-4 mg/kg mc./dobę.
dawka śmiertelna, dopuszczalne dzienne spożycie, działanie niepożądane, efekt toksyczny, encefalopatia, erytrocyty, hemoglobina, hepatotoksyczność, izowalerianian mentylu, kozłek lekarski, kwas izowalerianowy, kwas walerianowy, LD50, leukocyty, nadwrażliwość, NOEL, parametry hematologiczne, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność składników, Validol, walepotriaty, zaburzenia motoryki, zwężenie źrenicy, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tabletki uspokajające Labofarm –
Przedkliniczne badania toksyczności składników aktywnych produktu leczniczego Tabletki uspokajające Labofarm wykazały, że waleranon, pochodzący z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis), charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą, z wartością LD50 przekraczającą 3160 mg/kg masy ciała zarówno u myszy (460-3160 mg/kg), jak i szczurów (1000-3160 mg/kg). Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności walepotriatów oraz olejku eterycznego z kozłka, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa, jednakże wieloletnie doświadczenie kliniczne nie wskazuje na istotne ryzyko toksyczności. Podobnie, brak jest szczegółowych danych toksykologicznych dla liścia melisy (Melissa officinalis) oraz ziela serdecznika (Leonurus cardiaca), choć ich tradycyjne zastosowanie i brak doniesień o działaniach niepożądanych sugerują akceptowalny profil bezpieczeństwa.
dawka śmiertelna, działanie estrogenne, gonadotropina, gospodarka hormonalna, Humulus lupulus, korzeń kozłka, LD50, Leonurus cardiaca, liść melisy, Lupuli strobili, Melissa officinalis, olejek eteryczny, toksyczność ostra, Valeriana officinalis, walepotriaty, waleranon, wyciąg z szyszek chmielu, ziele serdecznika - Leksykon substancji czynnych
Kozłek – Właściwości farmakodynamiczne
Kozłek lekarski (Valeriana officinalis L.) wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, głównie uspokajające i nasenne, wynikające z obecności seskwiterpenów (w tym walerenalu i kwasu walerenowego), walepotratów, olejków eterycznych, lignanów oraz flawonoidów. Mechanizmy działania obejmują modulację układu GABA-ergicznego, agonizm receptorów adenozynowych A1 oraz wpływ na receptory serotoninowe 5-HT1A, co przekłada się na poprawę jakości snu, skrócenie czasu zasypiania oraz wydłużenie jego trwania. Skuteczność preparatów standaryzowanych na zawartość kwasów walerenowych (≥0,15 mg/tabletkę) potwierdzono w badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą, gdzie dawka seskwiterpenów rzędu 50 mg/kg wykazywała istotne działanie uspokajające i zmniejszające ruchliwość.
bezsenność, działanie kardioprotekcyjne, działanie uspokajające i nasenne, flawonoidy, glikozydy kardenolidowe, kozłek lekarski, kwas walerenowy, kwasy goryczochmielowe, kwiatostan głogu, leki nasenne, lignany, liść melisy, napięcie nerwowe, olejki eteryczne, ośrodkowy układ nerwowy, problemy z zasypianiem, receptory adenozynowe, receptory GABA, receptory serotoninowe, seskwiterpeny, strofantyna, szyszki chmielu, układ GABA-ergiczny, walepotriaty, właściwości sedatywne, zaburzenia snu, ziele serdecznika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neospasmina Extra –
Neospasmina Extra zawiera wyciągi z korzenia kozłka, liścia melisy, tlenek magnezu oraz witaminę B6. Badania przedkliniczne poszczególnych składników wykazały niską toksyczność ostrą korzenia kozłka (LD50 = 4600 mg/kg u myszy) oraz brak zaburzeń rozwojowych przy podawaniu walepotriatów w dawkach 6-24 mg/kg u ciężarnych szczurów. Mimo wykazania mutagenności dihydrowaltratu i izowaltratu in vitro, ich szybki metabolizm w wątrobie człowieka prowadzi do form nieaktywujących mutagennie. Liść melisy nie wykazuje działania mutagennego w teście Amesa, a witamina B6 w dawkach 20-80 mg/kg u szczurów nie powoduje toksyczności ani zaburzeń rozwojowych. Jednak u psów dawka 300 mg/kg/dzień przez 9 dni indukowała neuropatię obwodową.
badania przedkliniczne, biegunka, bradykardia, chlorowodorek pirydoksyny, dawka LD50, dawka terapeutyczna, degeneracja włókien nerwowych, działanie mutagenne, korzeń kozłka, kwas glukuronowy, liść melisy, miąższ wątrobowy, nerw obwodowy, neuropatia, nudności, osłabienie odruchów nerwowych, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, stężenie magnezu w osoczu, test Amesa, test in vitro, tlenek magnezu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, walepotriaty, witamina B6, wymioty, zaburzenia EEG, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie ośrodka oddechowego, zapaść krążeniowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Kozłek lekarski – Właściwości farmakodynamiczne
Kozłek lekarski (Valeriana officinalis L.) wykazuje udokumentowane działanie uspokajające i nasenne, potwierdzone zarówno w badaniach przedklinicznych, jak i kontrolowanych badaniach klinicznych. Jego farmakodynamiczne efekty obejmują poprawę jakości i długości snu oraz skrócenie latencji snu, co zostało potwierdzone za pomocą subiektywnych ocen, zwalidowanych skal psychometrycznych oraz zapisu EEG. Mechanizm działania jest wieloczynnikowy i obejmuje interakcje z układem GABA-ergicznym (receptory GABA-A i benzodiazepinowe), agonistyczne działanie na receptory adenozynowe A1 oraz wiązanie z receptorami serotoninowymi 5-HT1A. Za efekt kliniczny odpowiadają głównie seskwiterpeny (w tym kwasy walerenowe), walepotriaty, lignany, flawonoidy oraz olejki eteryczne. Wyciągi z korzenia kozłka, przygotowywane w mieszaninie etanol-woda (do 70% V/V), stosowane w rekomendowanych dawkach, wykazują skuteczność w leczeniu zaburzeń snu oraz stanów lękowych.
ciśnienie krwi, działanie sedatywne, działanie wiatropędne, działanie żółciopędne, EEG, flawonoidy, kanał chlorkowy, kod ATC, kozłek lekarski, kwas walerenowy, latencja snu, lek nasenny, lek psycholeptyczny, lignany, liść melisy, liść mięty pieprzowej, mięśnie gładkie, nerwica wegetatywna, olejek eteryczny, ośrodkowy układ nerwowy, receptor adenozynowy A1, receptor benzodiazepinowy, receptor GABA-A, receptor serotoninowy 5-HT1A, stan lękowy, stan spastyczny, szyszki chmielu, tolerancja farmakologiczna, układ GABA-ergiczny, układ mięśniowo-nerwowy, walepotriaty, zaburzenie wegetatywne, zdolność psychomotoryczna, ziele męczennicy - Leksykon substancji czynnych
Serdecznik – Właściwości farmakodynamiczne
Serdecznik pospolity (Leonurus cardiaca L.) jest składnikiem wielu preparatów fitoterapeutycznych, wykazujących działanie uspokajające i tonizujące na układ sercowo-naczyniowy. Jego farmakodynamika opiera się na tradycyjnym zastosowaniu oraz potwierdzonych badaniach klinicznych preparatów złożonych, takich jak Tabletki uspokajające Labofarm i Optimum Tabletki uspokajające Labofarm, gdzie jedna tabletka zawiera 50 mg sproszkowanego ziela serdecznika. Preparaty te, zawierające także korzeń kozłka, szyszki chmielu i liść melisy, wykazują synergistyczne działanie uspokajające, skracając czas zasypiania i poprawiając jakość snu. Dodatkowo, serdecznik w połączeniu z kwiatostanem i owocem głogu oraz zielem nostrzyka wykazuje działanie tonizujące na mięsień sercowy, co jest istotne w łagodnych zaburzeniach pracy serca o podłożu nerwowym.
działanie spazmolityczne, działanie tonizujące, działanie uspokajające, fitoterapia, kwas walerenowy, kwasy goryczochmielowe, kwiatostan głogu, mięsień sercowy, olejki eteryczne, ośrodkowy układ nerwowy, owoc głogu, podwójnie ślepa próba, serdecznik pospolity, seskwiterpeny, synergizm działania, układ sercowo-naczyniowy, walepotriaty, wzmożone napięcie nerwowe, zaburzenia pracy serca, zaburzenia snu, ziele nostrzyka, ziele serdecznika, związki bioaktywne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Krople nasercowe –
Preparat Krople nasercowe to złożona nalewka roślinna zawierająca 50 g nalewki z ziela konwalii (Convallariae tinctura titrata, 1:10, etanol 70% V/V), 25 g nalewki z kwiatostanu głogu (Crataegi inflorescentiae tinctura, 1:5, etanol 60% V/V) oraz 25 g nalewki z korzenia kozłka (Valerianae tinctura, 1:5, etanol 70% V/V) w 100 g produktu. Zawartość etanolu wynosi 61,0%–67,0% (V/V). Glikozydy nasercowe konwalii (konwalatozyd A, konwalamaryna) wykazują działanie inotropowe dodatnie poprzez hamowanie Na+/K+-ATP-azy, co zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego. Flawonoidy i proantocyjanidyny głogu poprawiają przepływ wieńcowy, wykazują działanie inotropowe dodatnie, chronotropowe ujemne, hipotensyjne oraz przeciwarytmiczne. Składniki kozłka (kwasy walerenowe, walepotriaty) działają uspokajająco, spazmolitycznie i kardioprotekcyjnie, modulując receptory GABA-ergiczne i adenozynowe.
ciśnienie tętnicze, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe dodatnie, działanie kardioprotekcyjne, działanie kardiotoniczne, działanie przeciwarytmiczne, działanie sedatywne, działanie spazmolityczne, działanie uspokajające, flawonoid, glikozyd nasercowy, hiperozyd, kwas walerenowy, mięsień sercowy, Na+/K+ ATP-aza, nalewka z głogu, nalewka z kozłka, nalewka z ziela konwalii, olejek eteryczny, pompa sodowo-potasowa, proantocyjanidyna, przepływ wieńcowy, receptor adenozynowy, receptor GABA-ergiczny, rytm serca, układ sercowo-naczyniowy, walepotriaty, witeksyna - Leksykon substancji czynnych
Kozłek lekarski – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) wykazały niską toksyczność ostrą i przewlekłą wyciągów z korzenia tej rośliny. W badaniach na gryzoniach LD50 etanolowego wyciągu dootrzewnowego wyniosła 3,3 g/kg masy ciała, a dla waleranonu przekraczała 3 g/kg. Kwas walerenowy wykazywał dawkozależne efekty neurotoksyczne, od zmniejszenia ruchliwości przy 50 mg/kg do ciężkich drgawek i śmierci przy 400 mg/kg. Podawanie wyciągów etanolowych i olejków eterycznych przez 4-8 tygodni w dawkach do 600 mg/kg nie powodowało istotnych zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych, masie ciała ani narządów. Testy genotoksyczności, w tym testy Amesa z różnymi stężeniami etanolu, nie wykazały działania mutagennego, choć pojedyncze badania sugerowały możliwy wpływ klastogenny, którego znaczenie kliniczne pozostaje niejasne. Walepotriaty i ich metabolity ulegają szybkiemu metabolizmowi i nie wykazują aktywności mutagennej in vitro. Brak jest systematycznych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności, choć pojedyncze badania na ciężarnych szczurach nie wykazały teratogenności przy dawkach do 24 mg/kg.
ataksja, badanie kancerogenności, ciśnienie tętnicze, dawka, drgawki, działanie alkilujące, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kozłek lekarski, kwas glukuronowy, kwas walerenowy, LD50, miąższ wątrobowy, midazolam, olejek eteryczny, parametry hematologiczne, parametry krwi, podanie dootrzewnowe, potencjał mutagenny, skurcz spastyczny, teratogenność, test Amesa, tiopental, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie oksydacyjne wątroby, walepotriaty, waleranon, właściwości klastogenne, wyciąg alkoholowy, wyciąg etanolowy, wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego, zmiany histopatologiczne, zmniejszenie ruchliwości spontanicznej, znieczulenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valerin 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu Valerin, zawierającego alkoholowy wyciąg z korzenia Valeriana officinalis L., wykazały niski profil toksyczności. W badaniu toksyczności ostrej u myszy po dootrzewnowym podaniu wyciągu, LD50 wyniosła 3,3 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrej ekspozycji. W badaniach toksyczności podostrej u szczurów, podawanych dootrzewnowo w dawkach 400-600 mg/kg przez 45 dni oraz doustnie w dawkach 300 i 600 mg/kg przez 30 dni, nie zaobserwowano istotnych zmian w masie ciała, parametrach hematologicznych, biochemicznych, ciśnieniu tętniczym ani wadze narządów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w tych zakresach dawek i czasów ekspozycji.
badania toksykologiczne, ciśnienie tętnicze, dawka śmiertelna, działanie alkilujące, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, ekstrakt alkoholowy, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń kozłka, LD50, mutagenność, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, parametry krwi, parametry moczu, podanie dootrzewnowe, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, Valeriana officinalis, walepotriaty, wyciąg alkoholowy, wyciąg etanolowy, wyciąg suchy - Leksykon substancji czynnych
Izowalerianian mentylu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Izowalerianian mentylu, substancja czynna produktu Validol, wykazuje niską toksyczność zarówno w badaniach ostrej, jak i przewlekłej toksyczności. Wartość LD50 wynosi 4 g/kg, a dawki terapeutyczne w zakresie 1,25-11,8 mg/kg nie wywołują efektów toksycznych. Długotrwałe podawanie (do 3 tygodni) u szczurów ujawniło jedynie zaburzenia motoryki i orientacji przestrzennej, sugerujące wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, bez istotnych zmian hematologicznych czy hepatotoksyczności. Badania na psach potwierdziły brak wpływu na parametry krwi, takie jak stężenie hemoglobiny oraz liczba leukocytów i erytrocytów, co wskazuje na bezpieczeństwo dla układu krwiotwórczego.
czynnik drażniący, działanie niepożądane, encefalopatia, erytrocyty, farmakoterapia, hemoglobina, hepatotoksyczność, izowalerianian mentylu, kozłek lekarski, kwas walerianowy, LD50, leukocyty, NOEL, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, układ nerwowy, układ pokarmowy, walepotriaty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Optimum Tabletki uspokajające Labofarm powlekane –
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa leku Optimum Tabletki uspokajające Labofarm wskazują na stosunkowo niską toksyczność ostrej waleranonu, aktywnego składnika korzenia kozłka (Valeriana officinalis), z wartością LD50 powyżej 3160 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. Brak jest pełnych danych toksyczności walepotriatów oraz olejku eterycznego, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa tych składników. W badaniach nad ekstraktem z szyszek chmielu (Humulus lupulus) nie potwierdzono działania estrogennego, jednak oczyszczona frakcja wodna może powodować niewielkie zmniejszenie masy jajników oraz obniżenie ich wrażliwości na gonadotropinę, co sugeruje możliwe oddziaływanie na gospodarkę hormonalną.
badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie estrogenne, frakcja wodna, gonadotropina, gospodarka hormonalna, Humulus lupulus, korzeń kozłka, kwas walerenowy, LD50, Leonurus cardiaca, liść melisy, Melissa officinalis, olejek eteryczny, szyszki chmielu, toksyczność ostra, Valeriana officinalis, walepotriaty, wrażliwość jajników, ziele serdecznika - Leksykon substancji czynnych
Serdecznik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Leonurus cardiaca L. (serdecznik pospolity) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są bardzo ograniczone. W produktach takich jak Nerwobonisol (15 g nalewki na 100 g produktu), Stresolek (20 g nalewki na 100 g płynu), tabletki Labofarm (100 mg ziela na tabletkę) oraz zioła do zaparzania (1 g ziela na 1 g produktu) nie przeprowadzono dedykowanych badań toksykologicznych, w tym oceny genotoksyczności, mutagenności, toksyczności reprodukcyjnej czy karcynogenności. W przypadku preparatów złożonych zawierających serdecznik (50 mg sproszkowanego ziela na tabletkę) dane toksykologiczne odnoszą się głównie do innych składników, takich jak waleranon z korzenia kozłka, którego ostra toksyczność (LD50) wynosi 460-3160 mg/kg u myszy i 1000-3160 mg/kg u szczurów, natomiast brak jest danych dotyczących toksyczności walepotriatów i olejku z korzenia kozłka.
badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie endokrynologiczne, działanie estrogenne, frakcja wodna, gonadotropina, interakcja lekowa, karcynogenność, LD50, medycyna ziołowa, nalewka z ziela serdecznika, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, serdecznik pospolity, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, walepotriaty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valerin max 360 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne wyciągu wodno-alkoholowego z Valeriana officinalis L., radix wykazały niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 dla myszy po podaniu dootrzewnowym wynoszącą 3,3 g/kg masy ciała. Długoterminowe badania na szczurach, obejmujące podawanie ekstraktu w dawkach 300-600 mg/kg masy ciała przez 30-45 dni, nie wykazały istotnych zmian w masie ciała, parametrach biochemicznych krwi i moczu, ciśnieniu tętniczym, masie narządów wewnętrznych ani w parametrach hematologicznych w porównaniu do grup kontrolnych. W produkcie leczniczym Valerin max, zawierającym 360 mg wyciągu, obecność potencjalnie alkilujących, mutagennych i cytotoksycznych walepotriatów jest minimalna, co znacząco ogranicza ryzyko ich niekorzystnego działania.
ciśnienie tętnicze krwi, dawka śmiertelna LD50, działanie alkilujące, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, korzeń kozłka lekarskiego, kozłek lekarski, parametry biochemiczne krwi, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, walepotriaty - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tabletki uspokajające Labofarm –
Tabletki uspokajające Labofarm zawierają kompleks surowców roślinnych o udokumentowanym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy, w tym korzeń kozłka (170 mg/tabletkę), szyszki chmielu (50 mg), liść melisy (50 mg) oraz ziele serdecznika (50 mg). Głównym składnikiem jest korzeń kozłka, bogaty w walepotriaty, seskwiterpeny (m.in. walerenal, kwas walerenowy) oraz olejek eteryczny, które wykazują działanie uspokajające, rozkurczające oraz modulujące przewodnictwo GABAergiczne. Szyszki chmielu dostarczają metylobuten-2-ol i kwasy goryczochmielowe, które wzmacniają efekt uspokajający, natomiast liść melisy zawiera alkohole terpenowe (cytronelal, cytral, linalol) o działaniu uspokajającym i spazmolitycznym. Ziele serdecznika uzupełnia preparat, wspomagając redukcję napięcia nerwowego.
alkohol terpenowy, działanie spazmolityczne, działanie uspokajające, efekt rozkurczający, Humulus lupulus, korzeń kozłka, kwasy goryczochmielowe, Leonurus cardiaca, liść melisy, Melissa officinalis, metylobuten-2-ol, nadpobudliwość nerwowa, napięcie nerwowe, olejek eteryczny, ośrodkowy układ nerwowy, przewodnictwo GABAergiczne, seskwiterpeny, szyszki chmielu, ułatwianie zasypiania, Valeriana officinalis, walepotriaty, zaburzenie snu, ziele serdecznika - Leksykon substancji czynnych
Kozłek – Właściwości farmakokinetyczne
Korzeń kozłka (Valeriana officinalis L., radix) jest szeroko stosowanym surowcem roślinnym o działaniu uspokajającym i nasennym, dostępnym w formie nalewek, wyciągów płynnych oraz tabletek zawierających wyciągi suche lub sproszkowany surowiec. Pomimo popularności, istnieje istotny deficyt badań farmakokinetycznych dotyczących tego surowca, co wynika również z regulacji prawnych, które nie wymagają takich badań dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych. Preparaty różnią się pod względem formy farmaceutycznej oraz stosowanego rozpuszczalnika ekstrakcyjnego (etanol 60-70% V/V), co wpływa na profil ekstraktów i zawartość kluczowych związków aktywnych, takich jak kwasy walerenowe, walepotriaty, olejek eteryczny, lignany i flawonoidy. Stosunek surowca do ekstraktu w nalewkach wynosi zwykle 1:4-5, natomiast w wyciągach suchych 3-6:1, a dawki sproszkowanego surowca wahają się od kilkudziesięciu do kilkuset miligramów na jednostkę dawkowania.
działanie uspokajające, etanol, farmakokinetyka, flawonoidy, glikozyd konwalii, interakcje lekowe, korzeń kozłka, kwas walerenowy, kwiatostan głogu, lignany, liść melisy, melisa lekarska, nalewka lecznicza, nalewka z konwalii, olejek eteryczny, produkt leczniczy roślinny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, szyszka chmielu, walepotriaty, wyciąg suchy, ziele serdecznika, związek biologicznie czynny - Leksykon substancji czynnych
Kozłek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania korzenia kozłka (Valeriana officinalis L., radix) wskazują na niską toksyczność wyciągów zarówno w badaniach toksyczności ostrej, jak i krótkoterminowej. Wartości LD50 dla waleranonu wynoszą 460-3160 mg/kg u myszy oraz 1000-3160 mg/kg u szczurów, a dla alkoholowego wyciągu dootrzewnowo podanego u myszy LD50 wynosi 3,3 g/kg. Wielokrotne podawanie etanolowego wyciągu w dawkach 300-600 mg/kg przez 30-45 dni nie powodowało istotnych zmian w masie ciała, parametrach hematologicznych, biochemicznych ani w masie narządów u szczurów. Brak jest jednak systematycznych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności dla większości preparatów zawierających korzeń kozłka.
ciśnienie tętnicze, działanie alkilujące, działanie cytotoksyczne, działanie estrogenne, działanie mutagenne, efekt genotoksyczny, efekt rakotwórczy, genotoksyczność, gonadotropina, kancerogenność, korzeń kozłka, LD50, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, parametry krwi, podanie dootrzewnowe, szyszka chmielu, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, Valeriana officinalis, walepotriaty, waleranon, wyciąg alkoholowy, wyciąg wodno-etanolowy