Lupuli strobili
Lupuli strobili, znane również jako szyszki chmielu, są kwiatostanami żeńskiej rośliny chmielu zwyczajnego (Humulus lupulus L.) z rodziny konopiowatych (Cannabaceae). Surowiec ten ma długą historię stosowania w medycynie tradycyjnej oraz w przemyśle farmaceutycznym ze względu na bogactwo biologicznie aktywnych związków.
Główne składniki aktywne szyszek chmielu to żywice, olejki eteryczne oraz flawonoidy. Szczególnie istotne są gorzkie kwasy – humulony i lupulony, które wykazują działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz przeciwzapalne. Surowiec zawiera również 8-prenylnaringeninę – jeden z najsilniejszych fitoestrogenów, który może łagodzić objawy menopauzalne.
W praktyce klinicznej Lupuli strobili stosuje się przede wszystkim jako środek uspokajający i nasenny w zaburzeniach snu, stanach lękowych i nerwicach. Wykazuje synergistyczne działanie z innymi ziołami o właściwościach sedatywnych, takimi jak korzeń kozłka lekarskiego czy liść melisy. Mechanizm działania uspokajającego związany jest głównie z modulowaniem receptorów GABA-ergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym.
Warto zaznaczyć, że ekstrakty z szyszek chmielu znajdują zastosowanie również w terapii dolegliwości dyspeptycznych, zaburzeń trawiennych oraz jako środek zwiększający apetyt. W nowoczesnej fitoterapii szyszki chmielu są składnikiem wielu preparatów złożonych o działaniu uspokajającym, nasennym i przeciwlękowym dostępnych w postaci tabletek, kapsułek oraz naparów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tabletki uspokajające Labofarm –
Przedkliniczne badania toksyczności składników aktywnych produktu leczniczego Tabletki uspokajające Labofarm wykazały, że waleranon, pochodzący z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis), charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą, z wartością LD50 przekraczającą 3160 mg/kg masy ciała zarówno u myszy (460-3160 mg/kg), jak i szczurów (1000-3160 mg/kg). Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności walepotriatów oraz olejku eterycznego z kozłka, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa, jednakże wieloletnie doświadczenie kliniczne nie wskazuje na istotne ryzyko toksyczności. Podobnie, brak jest szczegółowych danych toksykologicznych dla liścia melisy (Melissa officinalis) oraz ziela serdecznika (Leonurus cardiaca), choć ich tradycyjne zastosowanie i brak doniesień o działaniach niepożądanych sugerują akceptowalny profil bezpieczeństwa.
dawka śmiertelna, działanie estrogenne, gonadotropina, gospodarka hormonalna, Humulus lupulus, korzeń kozłka, LD50, Leonurus cardiaca, liść melisy, Lupuli strobili, Melissa officinalis, olejek eteryczny, toksyczność ostra, Valeriana officinalis, walepotriaty, waleranon, wyciąg z szyszek chmielu, ziele serdecznika - Leksykon substancji czynnych
Chmiel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania szyszek chmielu (Humulus lupulus L., flos) wskazują na niską toksyczność zarówno przy podawaniu krótkotrwałym, jak i przewlekłym. Testy mutagenności, takie jak test Amesa z wykorzystaniem szczepów Salmonella typhimurium TA98 i TA100, wykazały słaby potencjał mutagenny wyciągów wodno-alkoholowych z chmielu, jednak bardziej zaawansowane badania genotoksyczności przyniosły wyniki negatywne, sugerując brak istotnego ryzyka genotoksycznego. Brak jest jednak danych dotyczących genotoksyczności wyciągów wodnych oraz kompleksowych badań karcynogenności, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa. W dokumentacji produktu Nervosol K wskazano możliwość efektu genotoksycznego i rakotwórczego przy znacznej ekspozycji na promieniowanie UV, jednak bez potwierdzenia mechanizmu specyficznego dla substancji czynnych chmielu.
badanie karcynogenności, działanie estrogenne, działanie rakotwórcze, działanie uspokajające i nasenne, frakcja wodna, gonadotropina, Lupuli strobili, mutagenność i genotoksyczność, nalewka z szyszek chmielu, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UV, rozwój potomstwa, ryzyko genotoksyczne, Salmonella typhimurium, szyszka chmielu, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wpływ na reprodukcję, wrażliwość jajników