laparoskopowa fundoplikacja
Laparoskopowa fundoplikacja to małoinwazyjna procedura chirurgiczna stosowana w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD). Technika ta polega na zawinięciu górnej części żołądka (dna) wokół dolnej części przełyku, co wzmacnia dolny zwieracz przełyku i zapobiega cofaniu się treści żołądkowej.
Zabieg wykonuje się przy użyciu laparoskopu – cienkiej kamery wprowadzanej przez niewielkie nacięcia w jamie brzusznej, co znacząco zmniejsza uraz operacyjny w porównaniu do tradycyjnej operacji otwartej. Najczęściej stosowaną techniką jest fundoplikacja sposobem Nissena (pełna 360-stopniowa), choć wykonuje się również fundoplikacje częściowe (Toupet, Dor).
Skuteczność laparoskopowej fundoplikacji jest wysoka – u 85-90% pacjentów obserwuje się długotrwałą redukcję objawów refluksu. Metoda ta jest zalecana szczególnie u pacjentów z ciężkim GERD, nieodpowiadającym na leczenie farmakologiczne, z dużą przepukliną rozworu przełykowego, erozyjnym zapaleniem przełyku czy przełykiem Barretta.
Do potencjalnych powikłań należą dysfagia, niemożność odbijania, zespół pełnego żołądka oraz nawrót objawów refluksu. Istotne jest, by pacjent kwalifikowany do zabiegu przeszedł wcześniej pełną diagnostykę, obejmującą gastroskopię, pH-metrię i manometrię przełyku, co pozwala na optymalizację wyników leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Refluks u niemowląt – Leczenie
Refluks żołądkowo-przełykowy (GER) u niemowląt jest powszechnym zjawiskiem, występującym u około 50% dzieci w pierwszym roku życia, które zazwyczaj ustępuje samoistnie do 12-14 miesiąca życia. W większości przypadków leczenie zachowawcze, obejmujące modyfikacje pozycji (utrzymanie pionowej pozycji przez 20-30 minut po karmieniu), zmiany w technikach karmienia (mniejsze, częstsze posiłki), odpowiednie odbijanie oraz zagęszczanie pokarmu u niemowląt karmionych sztucznie, jest wystarczające. Wskazane jest także stosowanie specjalnych mieszanek mlekozastępczych w przypadku podejrzenia alergii na białko mleka krowiego oraz modyfikacja diety matki karmiącej. Pozycja do snu na plecach pozostaje standardem profilaktyki SIDS, mimo potencjalnego nasilenia objawów refluksu. Farmakoterapia, obejmująca antagoniści receptorów H2 (np. famotydyna, ranitydyna) oraz inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol, pantoprazol), jest zarezerwowana dla niemowląt z potwierdzoną chorobą refluksową przełyku (GERD) i powikłaniami, takimi jak niewystarczający przyrost masy ciała, zapalenie przełyku czy nawracające zapalenia płuc. Leki prokinetyczne i zobojętniające kwas stosuje się ostrożnie ze względu na ograniczone dowody skuteczności i potencjalne działania niepożądane.
alergia na białko mleka krowiego, alginian, antagonista receptora H2, choroba refluksowa przełyku, fundoplikacja Nissena, gastroenterolog dziecięcy, gastroskopia, inhibitor pompy protonowej, konsultant laktacyjny, laparoskopowa fundoplikacja, leczenie zachowawcze, lek prokinetyczny, masaż niemowlęcy, mieszanka hipoalergiczna, pH-metria, refluks żołądkowo-przełykowy, ryzyko infekcji, terapia czaszkowo-krzyżowa, wędzidełko językowe, zaburzenie wchłaniania, zagęszczanie pokarmu, zespół nagłej śmierci niemowląt