pH-metria
pH-metria to diagnostyczna metoda badania kwasowości w górnym odcinku przewodu pokarmowego, stosowana głównie w ocenie refluksu żołądkowo-przełykowego (GERD). Polega na umieszczeniu w przełyku czujnika mierzącego poziom pH, który rejestruje epizody kwaśnego refluksu (pH < 4) przez okres 24-48 godzin.
Badanie może być wykonywane w wersji tradycyjnej (z sondą przeznosową) lub bezprzewodowej (z kapsułą przyczepianą do ściany przełyku). Współcześnie często łączy się pH-metrię z impedancją (pH-impedancja), co pozwala wykrywać również refluksy niekwaśne i mieszane, niedostrzegalne w klasycznej pH-metrii.
Główne wskazania do badania obejmują: diagnostykę atypowych objawów GERD (kaszel, chrypka, ból w klatce piersiowej), ocenę skuteczności leczenia u pacjentów nieodpowiadających na standardową terapię, kwalifikację do leczenia chirurgicznego refluksu oraz różnicowanie refluksu od innych schorzeń przełyku. Interpretacja wyników opiera się na analizie czasu ekspozycji przełyku na kwaśną treść, liczby epizodów refluksu oraz korelacji objawów z refluksem.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ezomeprazol – Wskazania do stosowania
Ezomeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), efektywnie hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku i znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu chorób związanych z nadmierną sekrecją kwasu, takich jak choroba refluksowa przełyku (GERD), wrzody żołądka i dwunastnicy, a także w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori. Standardowe dawki wahają się od 20 mg do 40 mg raz lub dwa razy na dobę, w zależności od wskazania klinicznego, z typowym czasem leczenia od 4 do 8 tygodni. W szczególnych przypadkach, takich jak zespół Zollingera-Ellisona, dawki mogą sięgać 40-80 mg dwa razy na dobę. Preparaty dostępne są w formie kapsułek, tabletek dojelitowych, proszku do infuzji oraz w postaci skojarzonej z naproksenem (500 mg + 20 mg ezomeprazolu) dla pacjentów z chorobami reumatologicznymi wymagającymi terapii NLPZ i profilaktyki owrzodzeń.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, klasyfikacja Los Angeles, krwawienie z wrzodu trawiennego, krwawienie z wrzodu żołądka, kwas solny, leczenie endoskopowe, nadżerki przełyku, nadżerkowe zapalenie przełyku, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenie stresowe, pH-metria, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, reumatoidalne zapalenie stawów, roztwór do wstrzykiwań, tabletka dojelitowa, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, terapia dożylna, terapia eradykacyjna, terapia poczwórna z bizmutem, terapia potrójna, terapia sekwencyjna, wrzód trawienny, wrzód żołądka, zespół Zollingera-Ellisona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Agastin 20 mg 20 mg
Agastin 20 mg, zawierający omeprazol w postaci kapsułek dojelitowych, jest wskazany w leczeniu szerokiego spektrum schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, takich jak owrzodzenie dwunastnicy i żołądka, refluksowe zapalenie przełyku (GERD), zespół Zollingera-Ellisona oraz w eradykacji Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami. U dorosłych stosuje się go zarówno w terapii aktywnej choroby wrzodowej, jak i profilaktyce nawrotów, a także w zapobieganiu i leczeniu owrzodzeń związanych z NLPZ. W populacji pediatrycznej Agastin jest dopuszczony do stosowania u dzieci powyżej 1 roku życia i masie ciała ≥ 10 kg w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz objawowej choroby refluksowej, a u dzieci powyżej 4 lat w terapii eradykacyjnej H. pylori. Każda kapsułka zawiera od 102 do 116 mg sacharozy, co jest istotne u pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskocukrowej.
badanie endoskopowe, badanie histopatologiczne, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, endoskopia, eradykacja Helicobacter pylori, GERD, guz neuroendokrynny, kapsułka dojelitowa, mikrogranulki, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, owrzodzenie związane z NLPZ, pH-metria, refluksowe zapalenie przełyku, sacharoza, terapia eradykacyjna, test ureazowy, zakażenie Helicobacter pylori, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon chorób i schorzeń
Zgaga – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zgaga, jako kluczowy objaw choroby refluksowej przełyku (GERD), wykazuje zróżnicowaną odpowiedź na leczenie inhibitorami pompy protonowej (IPP), zależną od czynników demograficznych i klinicznych. Lepszą skuteczność terapii IPP obserwuje się u mężczyzn (p = 0,0011), pacjentów z wyższym BMI (p < 0,0001), osób poniżej 40 roku życia oraz u chorych z nadżerkowym zapaleniem przełyku (ERD). Współistniejące zaburzenia, takie jak lęk (wysoki wynik w skali HADS, p < 0,0001), zespół jelita drażliwego (IBS, p < 0,0001) oraz twardzina układowa (SSc) z częściową odpowiedzią na IPP u 54% pacjentów (95%CI 47,4-60,3), negatywnie wpływają na efektywność leczenia. Parametry diagnostyczne, takie jak czas ekspozycji na kwas (AET), wskaźnik objawowy (SI), wynik DeMeestera ≥ 14,7 oraz długość (≥ 4,05 cm) i ciśnienie spoczynkowe LES (≥ 19,65 mmHg), stanowią istotne predyktory skuteczności terapii farmakologicznej i chirurgicznej.
BMI, ból w klatce piersiowej pochodzenia niesercowego, choroba refluksowa przełyku, dolny zwieracz przełyku, dysfagia przełykowa, inhibitor pompy protonowej, magnetyczna augmentacja zwieracza, manometria, migotanie przedsionków, nadżerkowe zapalenie przełyku, nienadżerkowa choroba refluksowa, omeprazol, pantoprazol, pH-metria, śródmiąższowa choroba płuc, twardzina układowa, zaburzenie lękowe, zespół jelita drażliwego, zgaga - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina – Diagnostyka i diagnoza
Przepuklina to uwypuklenie narządu przez osłabione miejsce w ścianie mięśniowej, diagnozowane głównie na podstawie badania fizykalnego, które cechuje się wysoką czułością (do 96% w przypadku przepuklin pachwinowych). W diagnostyce obrazowej najczęściej stosuje się ultrasonografię (czułość >90%, swoistość 82-86%), tomografię komputerową (TK) oraz rezonans magnetyczny (MRI), szczególnie przy podejrzeniu przepuklin złożonych, sportowych lub trudnych do wykrycia. Badania obrazowe wspomagają różnicowanie z innymi schorzeniami, takimi jak torbiele jajnika, mięśniaki macicy czy endometrioza. W diagnostyce przepuklin rozworu przełykowego stosuje się dodatkowo endoskopię, manometrię przełyku oraz 24-godzinną pH-metrię. Klasyfikacja przepuklin według lokalizacji anatomicznej (pachwinowa, udowa, pępkowa, rozworu przełykowego, incyzyjna) oraz ocena ryzyka powikłań (np. uwięźnięcia) są kluczowe dla wyboru terapii.
badanie fizykalne, badanie palpacyjne, choroba refluksowa przełyku, diagnostyka różnicowa, dysfagia, endoskopia, gastroskopia, herniografia, krwiak, laparoskopia, limfadenopatia, lipoma, manometria przełyku, monitorowanie pH przełyku, niedrożność jelit, odprowadzenie przepukliny, operacja otwarta, pH-metria, próba Valsalvy, przepuklina, przepuklina pachwinowa, przepuklina pępkowa, przepuklina przeponowa, przepuklina rozworu przełykowego, przepuklina Spigela, przepuklina sportowa, przepuklina udowa, przepuklina w bliźnie pooperacyjnej, przewlekły stan zapalny, rezonans magnetyczny, surowiczak, tomografia komputerowa, ultrasonografia, uwięźnięcie przepukliny, zakażenie rany - Leksykon chorób i schorzeń
Refluks u niemowląt – Epidemiologia
Refluks żołądkowo-przełykowy (GER) jest powszechnym zjawiskiem u niemowląt, szczególnie w pierwszych 4 miesiącach życia, z częstością występowania sięgającą 60-70%. Objawy ustępują samoistnie u około 60% niemowląt do 6. miesiąca życia i u 90% do 8-10 miesiąca. GERD, definiowana jako refluks powodujący objawy wpływające na funkcjonowanie lub powikłania, występuje u około 12,6-26,5% niemowląt, z tendencją do spadku częstości wraz z wiekiem. Czynniki ryzyka obejmują wcześniactwo, narażenie na dym tytoniowy, zaburzenia neurologiczne, przepuklinę rozworu przełykowego, astmę, mukowiscydozę oraz zaburzenia zdrowia psychicznego matki. Diagnostyka GERD opiera się głównie na wywiadzie i badaniu fizykalnym, z możliwością zastosowania 24-godzinnego monitorowania pH przełyku oraz wielokanałowej impedancji śródprzełykowej (MII-pH), która wykazuje wyższą czułość, szczególnie u niemowląt z objawami pozaprzełykowymi.
atrezja przełyku, badanie kontrastowe przewodu pokarmowego, badanie przesiewowe, BRUE, choroba refluksowa przełyku, cofanie treści żołądkowej, dolny zwieracz przełyku, dysplazja oskrzelowo-płucna, ekspozycja na dym tytoniowy, endoskopia przewodu pokarmowego, impedancja śródprzełykowa, karmienie piersią, monitorowanie pH przełyku, mózgowe porażenie dziecięce, mukowiscydoza, niska masa urodzeniowa, omeprazol, pH-metria, przepuklina rozworu przełykowego, przewlekły kaszel, refluks kwaśny, refluks niekwaśny, refluks żołądkowo-przełykowy, ulewanie pokarmu, zaburzenie neurologiczne, zapalenie przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Refluks u niemowląt – Leczenie
Refluks żołądkowo-przełykowy (GER) u niemowląt jest powszechnym zjawiskiem, występującym u około 50% dzieci w pierwszym roku życia, które zazwyczaj ustępuje samoistnie do 12-14 miesiąca życia. W większości przypadków leczenie zachowawcze, obejmujące modyfikacje pozycji (utrzymanie pionowej pozycji przez 20-30 minut po karmieniu), zmiany w technikach karmienia (mniejsze, częstsze posiłki), odpowiednie odbijanie oraz zagęszczanie pokarmu u niemowląt karmionych sztucznie, jest wystarczające. Wskazane jest także stosowanie specjalnych mieszanek mlekozastępczych w przypadku podejrzenia alergii na białko mleka krowiego oraz modyfikacja diety matki karmiącej. Pozycja do snu na plecach pozostaje standardem profilaktyki SIDS, mimo potencjalnego nasilenia objawów refluksu. Farmakoterapia, obejmująca antagoniści receptorów H2 (np. famotydyna, ranitydyna) oraz inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol, pantoprazol), jest zarezerwowana dla niemowląt z potwierdzoną chorobą refluksową przełyku (GERD) i powikłaniami, takimi jak niewystarczający przyrost masy ciała, zapalenie przełyku czy nawracające zapalenia płuc. Leki prokinetyczne i zobojętniające kwas stosuje się ostrożnie ze względu na ograniczone dowody skuteczności i potencjalne działania niepożądane.
alergia na białko mleka krowiego, alginian, antagonista receptora H2, choroba refluksowa przełyku, fundoplikacja Nissena, gastroenterolog dziecięcy, gastroskopia, inhibitor pompy protonowej, konsultant laktacyjny, laparoskopowa fundoplikacja, leczenie zachowawcze, lek prokinetyczny, masaż niemowlęcy, mieszanka hipoalergiczna, pH-metria, refluks żołądkowo-przełykowy, ryzyko infekcji, terapia czaszkowo-krzyżowa, wędzidełko językowe, zaburzenie wchłaniania, zagęszczanie pokarmu, zespół nagłej śmierci niemowląt