osłabienie słuchu

Osłabienie słuchu (niedosłuch) to częściowa lub całkowita utrata zdolności słyszenia, dotykająca pacjentów w różnym wieku. Może mieć charakter wrodzony lub nabyty, a także przejściowy lub trwały. Klasyfikuje się je pod względem lokalizacji uszkodzenia jako niedosłuch przewodzeniowy (zaburzenia w uchu zewnętrznym lub środkowym), odbiorczy (uszkodzenie ślimaka lub nerwu słuchowego) oraz mieszany.

Przyczyny osłabienia słuchu są różnorodne i obejmują m.in. zmiany zwyrodnieniowe związane z wiekiem (presbyacusis), urazy akustyczne, infekcje, choroby zapalne ucha, urazy mechaniczne, zaburzenia metaboliczne, choroby autoimmunologiczne oraz działania niepożądane niektórych leków ototoksycznych. Istotnym czynnikiem ryzyka jest również narażenie zawodowe na hałas.

Diagnostyka niedosłuchu opiera się na badaniu podmiotowym, otoskopii oraz badaniach audiometrycznych (audiometria tonalna, słowna, impedancyjna). W przypadkach wymagających pogłębionej diagnostyki wykonuje się badania obrazowe (TK, MRI) oraz potencjały wywołane pnia mózgu. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię, zabiegi chirurgiczne lub zastosowanie aparatów słuchowych i implantów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl