Działania niepożądane
Floxitrat 400 mg
Moksyfloksacyna w dawce 400 mg, stosowana doustnie lub w leczeniu sekwencyjnym, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których większość występuje z częstością poniżej 3%, z wyjątkiem nudności i biegunki. Do często obserwowanych działań należą nadkażenia opornymi bakteriami i kandydoza jamy ustnej oraz pochwy. Zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, trombocytoza i eozynofilia, występują niezbyt często, natomiast agranulocytoza i pancytopenia są rzadkie i bardzo rzadkie. Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, pojawiają się niezbyt często lub rzadko, z potencjalnym zagrożeniem życia. Ponadto, moksyfloksacyna może powodować zaburzenia metaboliczne (hiperlipidemia, hiperglikemia, hiperurykemia, rzadko hipoglikemia i śpiączka hipoglikemiczna) oraz objawy ze strony układu nerwowego, takie jak ból głowy, zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku, splątanie, majaczenie, a także rzadkie napady drgawek i reakcje psychotyczne. Występują również zaburzenia widzenia i słuchu, a także wydłużenie odstępu QT i inne arytmie, które mogą prowadzić do zagrażających życiu zdarzeń kardiologicznych, w tym torsade de pointes i zatrzymania akcji serca.
- Działania niepożądane moksyfloksacyny w leku Floxitrat 400 mg
- Szczegółowe działania niepożądane według układów i narządów
- Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
- Zaburzenia hematologiczne
- Zaburzenia układu immunologicznego
- Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
- Zaburzenia psychiczne
- Zaburzenia endokrynologiczne
- Zaburzenia układu nerwowego
- Zaburzenia oka
- Zaburzenia ucha i błędnika
- Zaburzenia serca
- Zaburzenia naczyniowe
- Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
- Zaburzenia żołądka i jelit
- Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
- Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
- Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
- Zaburzenia nerek i dróg moczowych
- Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
- Potencjalnie nieodwracalne działania niepożądane związane z fluorochinolonami
- Inne potencjalne działania niepożądane
- Tabela działań niepożądanych moksyfloksacyny
- Monitorowanie bezpieczeństwa leku
Działania niepożądane moksyfloksacyny w leku Floxitrat 400 mg
Moksyfloksacyna, jako substancja czynna leku Floxitrat 400 mg, charakteryzuje się szerokim profilem działań niepożądanych obserwowanych zarówno w badaniach klinicznych, jak i raportach po wprowadzeniu leku do obrotu. Działania niepożądane opisane poniżej dotyczą stosowania moksyfloksacyny w dawce 400 mg podawanej doustnie oraz w leczeniu sekwencyjnym.1
Warto zaznaczyć, że poza nudnościami i biegunką, wszystkie pozostałe działania niepożądane występowały z częstością poniżej 3%.2
Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych
W dokumentacji medycznej leku Floxitrat, częstość występowania działań niepożądanych sklasyfikowano według następującego schematu:3
- Często: występuje u 1 do 10 na 100 pacjentów (≥1/100 do <1/10)
- Niezbyt często: występuje u 1 do 10 na 1000 pacjentów (≥1/1000 do <1/100)
- Rzadko: występuje u 1 do 10 na 10 000 pacjentów (≥1/10 000 do <1/1000)
- Bardzo rzadko: występuje u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów (<1/10 000)
- Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych
Szczegółowe działania niepożądane według układów i narządów
Poniżej przedstawiono kompleksowy przegląd działań niepożądanych moksyfloksacyny według układów i narządów, ze szczególnym uwzględnieniem ich częstości występowania oraz potencjalnych zagrożeń dla pacjenta.
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
W wyniku zaburzenia naturalnej mikroflory organizmu przez moksyfloksacynę, możliwe jest występowanie nadkażeń opornymi bakteriami lub grzybami. Często obserwuje się kandydozę jamy ustnej i pochwy.4
Zaburzenia hematologiczne
Niezbyt często podczas leczenia moksyfloksacyną obserwowano zaburzenia parametrów morfologicznych krwi, takie jak niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, trombocytoza i eozynofilia. Do objawów rzadkich należy agranulocytoza, natomiast bardzo rzadko występuje pancytopenia.5
Odnotowano również wpływ na układ krzepnięcia, manifestujący się niezbyt często jako zwiększenie stężenia protrombiny i zmniejszenie wartości INR, a rzadko jako wydłużenie czasu protrombinowego i zwiększenie wartości INR.6
Zaburzenia układu immunologicznego
Moksyfloksacyna może wywołać niezbyt często reakcje alergiczne. Rzadko występują przypadki anafilaksji, w tym bardzo rzadko zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny. Rzadkim powikłaniem jest również obrzęk alergiczny lub obrzęk naczynioruchowy, który może obejmować krtań i stanowić zagrożenie dla życia pacjenta.7
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często obserwuje się hiperlipidemię, hiperglikemię i hiperurykemię. Rzadko występuje hipoglikemia, która w skrajnych przypadkach może prowadzić do śpiączki hipoglikemicznej.8
Zaburzenia psychiczne
Podczas stosowania moksyfloksacyny niezbyt często występują reakcje lękowe, nadmierna aktywność psychoruchowa, pobudzenie oraz chwiejność emocjonalna. Rzadziej obserwowano depresję (która bardzo rzadko może prowadzić do zachowań autoagresywnych, w tym myśli i prób samobójczych), omamy, majaczenie i depersonalizację. Bardzo rzadko występują reakcje psychotyczne, które również mogą prowadzić do zachowań autoagresywnych.9
Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo rzadko podczas terapii moksyfloksacyną może wystąpić zespół niewłaściwego uwalniania wazopresyny (SIADH).10
Zaburzenia układu nerwowego
Do często obserwowanych zaburzeń neurologicznych należą: ból głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego oraz mrowienie i zaburzenia czucia. Niezbyt często występują: zaburzenia smaku (w tym bardzo rzadko utrata smaku), splątanie i dezorientacja, zaburzenia snu (głównie bezsenność), drżenie, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, senność, niedoczulica, zaburzenia węchu (w tym brak węchu), niezwykłe sny i zaburzenia koordynacji (w tym zaburzenia chodu, zwłaszcza na skutek zawrotów głowy).11
Rzadko mogą wystąpić napady drgawek, w tym typu grand mal, a także przeczulica.12
Zaburzenia oka
Niezbyt często podczas stosowania moksyfloksacyny obserwuje się zaburzenia widzenia, w tym podwójne i niewyraźne widzenie (zwłaszcza w przebiegu reakcji ośrodkowego układu nerwowego). Rzadko może wystąpić przemijająca utrata wzroku.13
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często występują szumy uszne, rzadko osłabienie słuchu, w tym głuchota (zwykle przemijająca).14
Zaburzenia serca
U pacjentów leczonych moksyfloksacyną niezbyt często obserwuje się wydłużenie odstępu QT (szczególnie u pacjentów z hipokaliemią), kołatanie serca i tachykardię. Rzadko występują: migotanie przedsionków, dławica piersiowa, tachyarytmie komorowe, omdlenie (nagła i krótkotrwała utrata przytomności) oraz niespecyficzne zaburzenia rytmu serca. Bardzo rzadko mogą wystąpić zagrażające życiu zaburzenia typu torsade de pointes oraz zatrzymanie czynności serca.15
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często podczas terapii moksyfloksacyną obserwuje się rozszerzenie naczyń krwionośnych, nadciśnienie tętnicze oraz niedociśnienie tętnicze. Rzadko występuje zapalenie naczyń krwionośnych.16
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często występuje duszność (w tym stan astmatyczny).17
Zaburzenia żołądka i jelit
Do najczęstszych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego należą nudności, wymioty, bóle żołądkowo-jelitowe i bóle brzucha oraz biegunka. Niezbyt często obserwuje się zmniejszenie apetytu i spożycia pokarmów, zaparcie, niestrawność, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zwiększoną aktywność amylazy, dysfagię i zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.18
Rzadko może wystąpić poantybiotykowe zapalenie jelita grubego (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), które bardzo rzadko może prowadzić do zagrażających życiu powikłań.19
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często podczas terapii moksyfloksacyną obserwuje się zwiększoną aktywność aminotransferaz, zaburzenia czynności wątroby (w tym zwiększenie aktywności LDH), zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności gamma-GT oraz zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej. Rzadko mogą wystąpić żółtaczka i zapalenie wątroby (głównie cholestatyczne). Bardzo rzadko może rozwinąć się piorunujące zapalenie wątroby, mogące prowadzić do zagrażającej życiu niewydolności wątroby (w tym przypadki śmiertelne).20
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często podczas leczenia moksyfloksacyną występują świąd, wysypka, pokrzywka i suchość skóry. Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie pęcherzowe reakcje skórne, jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza naskórka, które mogą zagrażać życiu, a także ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP).21
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często podczas terapii moksyfloksacyną występują ból stawów, ból mięśni, zapalenie ścięgna, kurcze mięśni, drganie mięśni i osłabienie mięśni. Rzadko obserwuje się zerwanie ścięgna, zapalenie stawów i sztywność mięśni. Bardzo rzadko może dojść do zaostrzenia objawów miastenii oraz rabdomiolizy.22
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często podczas leczenia moksyfloksacyną występuje odwodnienie. Rzadko mogą wystąpić zaburzenia czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny), a bardzo rzadko niewydolność nerek.23
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często pacjenci zgłaszają złe samopoczucie (głównie osłabienie lub uczucie zmęczenia), stany bólowe (w tym ból pleców, ból w klatce piersiowej, ból miednicy i kończyn), nadmierną potliwość oraz obrzęki.24
Potencjalnie nieodwracalne działania niepożądane związane z fluorochinolonami
W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w tym moksyfloksacyny, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz zmysły. Do takich działań należą: zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu oraz zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu.25
Inne potencjalne działania niepożądane
Opisano bardzo rzadkie przypadki następujących działań niepożądanych, związanych z leczeniem innymi fluorochinolonami, które mogą również wystąpić podczas leczenia moksyfloksacyną: hipernatremia, hiperkalcemia, niedokrwistość hemolityczna i reakcje nadwrażliwości na światło.26
Tabela działań niepożądanych moksyfloksacyny
| Układ/narząd | Działanie niepożądane | Częstość występowania | Opis i potencjalne zagrożenia |
|---|---|---|---|
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | Nadkażenia opornymi bakteriami | Często | Zaburzenie naturalnej mikroflory, umożliwiające namnażanie się opornych szczepów bakterii |
| Kandydoza jamy ustnej i pochwy | Często | Zakażenia grzybicze wtórne do działania przeciwbakteryjnego | |
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Niedokrwistość | Niezbyt często | Obniżenie poziomu hemoglobiny i/lub liczby erytrocytów |
| Leukopenia | Niezbyt często | Zmniejszenie liczby białych krwinek | |
| Neutropenia | Niezbyt często | Zmniejszenie liczby neutrofili, zwiększa ryzyko infekcji | |
| Małopłytkowość | Niezbyt często | Zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększa ryzyko krwawień | |
| Trombocytoza | Niezbyt często | Zwiększenie liczby płytek krwi | |
| Eozynofilia | Niezbyt często | Zwiększenie liczby eozynofili, często związane z reakcjami alergicznymi | |
| Agranulocytoza | Rzadko | Drastyczne zmniejszenie liczby granulocytów, stan zagrażający życiu | |
| Pancytopenia | Bardzo rzadko | Jednoczesne zmniejszenie liczby erytrocytów, leukocytów i płytek krwi | |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Reakcje alergiczne | Niezbyt często | Nadwrażliwość na składniki leku |
| Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs | Rzadko | Ciężka ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, mogąca zagrażać życiu | |
| Obrzęk alergiczny/naczynioruchowy | Rzadko | Obrzęk skóry, błon śluzowych, potencjalnie obejmujący krtań i zagrażający życiu | |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | Hiperlipidemia | Niezbyt często | Zwiększenie stężenia lipidów w surowicy krwi |
| Hiperglikemia | Niezbyt często | Zwiększenie stężenia glukozy w surowicy krwi | |
| Hiperurykemia | Niezbyt często | Zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi | |
| Hipoglikemia | Rzadko | Obniżenie stężenia glukozy we krwi, ryzyko zawrotów głowy, osłabienia | |
| Śpiączka hipoglikemiczna | Rzadko | Stan zagrażający życiu, wynikający z krytycznie niskiego poziomu glukozy | |
| Zaburzenia serca | Wydłużenie odstępu QT | Niezbyt często | Zmiana w elektrokardiogramie, zwiększa ryzyko arytmii |
| Tachykardia, kołatanie serca | Niezbyt często | Przyspieszenie rytmu serca, odczuwalne bicie serca | |
| Tachyarytmie komorowe | Rzadko | Przyspieszony, nieregularny rytm serca, może prowadzić do niewydolności krążenia | |
| Torsade de pointes, zatrzymanie czynności serca | Bardzo rzadko | Szczególnie niebezpieczny typ arytmii, mogący prowadzić do nagłej śmierci sercowej | |
| Zaburzenia układu nerwowego | Ból głowy | Często | Dolegliwość bólowa głowy o różnym nasileniu |
| Zawroty głowy | Często | Uczucie wirowania, utraty równowagi, może utrudniać codzienne funkcjonowanie | |
| Mrowienie i zaburzenia czucia | Często | Parestezje – nieprawidłowe odczucia czuciowe | |
| Zaburzenia smaku | Niezbyt często | Dysmakia, w tym możliwość całkowitej utraty smaku | |
| Splątanie i dezorientacja | Niezbyt często | Zaburzenia świadomości, utrudniające prawidłową ocenę sytuacji | |
| Napady drgawek | Rzadko | Zaburzenia czynności elektrycznej mózgu, mogące prowadzić do utraty przytomności | |
| Zaburzenia koordynacji i chodu | Niezbyt często | Ataksja – zaburzenia koordynacji ruchowej, zwiększające ryzyko upadków | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych | Niezbyt często | Podwyższenie wartości ALT, AST, LDH, gamma-GT, fosfatazy zasadowej |
| Zwiększenie stężenia bilirubiny | Niezbyt często | Może prowadzić do żółtaczki | |
| Zapalenie wątroby (głównie cholestatyczne) | Rzadko | Stan zapalny wątroby, często związany z zastojem żółci | |
| Piorunujące zapalenie wątroby | Bardzo rzadko | Ciężka, szybko postępująca niewydolność wątroby, mogąca prowadzić do zgonu | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Świąd, wysypka | Niezbyt często | Reakcje skórne z towarzyszącym świądem |
| Pokrzywka | Niezbyt często | Bąble na skórze z towarzyszącym świądem | |
| Suchość skóry | Niezbyt często | Utrata wilgotności skóry | |
| Zespół Stevensa-Johnsona | Bardzo rzadko | Ciężka reakcja skórna z tworzeniem pęcherzy i martwicą naskórka, zagrażająca życiu | |
| Toksyczna nekroliza naskórka | Bardzo rzadko | Najcięższa postać reakcji skórnej, prowadząca do rozległej martwicy naskórka, stan zagrażający życiu | |
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe | Ból stawów, ból mięśni | Niezbyt często | Dolegliwości bólowe układu ruchu |
| Zapalenie ścięgna | Niezbyt często | Stan zapalny ścięgna, często dotyczy ścięgna Achillesa | |
| Zerwanie ścięgna | Rzadko | Przerwanie ciągłości ścięgna, najczęściej Achillesa, wymaga interwencji chirurgicznej | |
| Zapalenie stawów | Rzadko | Stan zapalny stawów, powodujący ból, obrzęk i ograniczenie ruchomości | |
| Zaostrzenie objawów miastenii | Bardzo rzadko | Pogorszenie stanu u pacjentów z miastenią – autoimmunologiczną chorobą nerwowo-mięśniową | |
| Rabdomioliza | Bardzo rzadko | Rozpad włókien mięśniowych z uwolnieniem mioglobiny do krwi, mogący prowadzić do niewydolności nerek | |
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | Odwodnienie | Niezbyt często | Zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej organizmu |
| Zaburzenia czynności nerek | Rzadko | Pogorszenie funkcji nerek, wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny | |
| Niewydolność nerek | Bardzo rzadko | Krytyczne upośledzenie czynności nerek, mogące wymagać dializoterapii | |
| Zaburzenia przewodu pokarmowego | Nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha | Często | Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego o różnym nasileniu |
| Poantybiotykowe zapalenie jelita grubego | Rzadko | Zapalenie jelita związane z zakażeniem Clostridioides difficile, mogące prowadzić do ciężkiego odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych |
Monitorowanie bezpieczeństwa leku
Ze względu na możliwość wystąpienia potencjalnie ciężkich działań niepożądanych, istotne jest zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych produktu leczniczego. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/ strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.27
Działania niepożądane można również zgłaszać bezpośrednio podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie leku do obrotu.28
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania