prochloroperazyna dimaleinianowa
Prochloroperazyna dimaleinianowa to pochodna fenotiazyny zaliczana do leków przeciwpsychotycznych pierwszej generacji. Związek ten wykazuje działanie antagonistyczne wobec receptorów dopaminowych, głównie D2, co warunkuje jego właściwości przeciwpsychotyczne oraz przeciwwymiotne.
W praktyce klinicznej prochloroperazyna dimaleinianowa znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu nudności i wymiotów różnego pochodzenia, w tym pooperacyjnych, wywołanych chemioterapią, radioterapią, oraz w chorobie lokomocyjnej. Lek ten jest również stosowany w leczeniu zawrotów głowy pochodzenia obwodowego oraz w postępowaniu objawowym w migrenie.
Prochloroperazyna dimaleinianowa dostępna jest w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym tabletek, preparatów o przedłużonym uwalnianiu, czopków oraz iniekcji. Należy pamiętać o potencjalnych działaniach niepożądanych leku, w tym objawach pozapiramidowych, senności, suchości w jamie ustnej oraz możliwości wydłużenia odstępu QT. Stosowanie wymaga monitorowania, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzeniami czynności wątroby i nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Chloropernazinum 10 mg
Chloropernazinum zawierający 10 mg prochloroperazyny dimaleinianu wykazuje profil bezpieczeństwa z dominującymi działaniami niepożądanymi dotyczącymi układu nerwowego oraz hematologicznego. Niezbyt często obserwowana jest łagodna leukopenia, szczególnie u pacjentów stosujących duże dawki przez dłuższy czas, natomiast agranulocytoza, choć rzadka i niezależna od dawki, stanowi poważne powikłanie wymagające regularnej kontroli morfologii krwi. Z częstością nieznaną może wystąpić hiperprolaktynemia manifestująca się mlekotokiem, ginekomastią, brakiem miesiączki oraz impotencją, co wynika z wpływu leku na gospodarkę hormonalną. Rzadko pojawiają się alergie kontaktowe skóry oraz wysypki, a u pacjentów przyjmujących duże dawki leku istnieje ryzyko nadwrażliwości na światło słoneczne, co wymaga stosowania środków ochronnych i unikania ekspozycji na promieniowanie UV.
agranulocytoza, alergia kontaktowa skóry, amenorrhea, fototoksyczność, galaktorrhea, ginekomastia, granulocyt, hiperprolaktynemia, hipertermia, impotencja, leukopenia, mlekotok, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, napięcie mięśni szkieletowych, neuroleptyk, osteoporoza, pochodna fenotiazyny, prochloroperazyna dimaleinianowa, układ autonomiczny, układ nerwowy, zaburzenie świadomości, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Chloropernazinum 10 mg
Stosowanie prochloroperazyny (Chloropernazinum) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na niewystarczające dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa oraz potencjalne ryzyko teratogenne wykazane w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Lek w dawce 10 mg powinien być stosowany u ciężarnych wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu i noworodka. Neuroleptyki mogą wydłużać poród, dlatego zaleca się wstrzymanie podawania leku do momentu rozszerzenia szyjki macicy do 3-4 cm. Ekspozycja płodu na prochloroperazynę, zwłaszcza w III trymestrze, może skutkować u noworodka letargiem, paradoksalną nadpobudliwością, drżeniami oraz obniżonym wynikiem w skali Apgar.