badania karcynogenności
Badania karcynogenności to procedury eksperymentalne, których celem jest ocena potencjału substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych do wywoływania zmian nowotworowych w organizmach żywych. Stanowią one kluczowy element oceny bezpieczeństwa nowych substancji przed ich wprowadzeniem do użytku medycznego, przemysłowego czy konsumenckiego.
Metodologia badań karcynogenności obejmuje zarówno testy in vitro na liniach komórkowych, jak i długoterminowe badania in vivo na modelach zwierzęcych. Standardowy protokół badań na zwierzętach trwa zazwyczaj 2 lata (okres zbliżony do całego życia gryzoni) i pozwala na obserwację rozwoju nowotworów po przewlekłej ekspozycji na badaną substancję. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje w 5 grupach, od udowodnionych karcynogenów dla ludzi (grupa 1) do prawdopodobnie niekarcynogennych (grupa 4).
W ostatnich latach obserwuje się intensywny rozwój alternatywnych metod badania karcynogenności, w tym testów komputerowych (in silico), analiz toksykogenomicznych oraz systemów wysokoprzepustowych opartych na komórkach macierzystych. Celem tych innowacji jest ograniczenie testów na zwierzętach, przyspieszenie procesu badawczego oraz dokładniejsze przewidywanie efektów karcynogennych specyficznych dla ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Oksytocyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Oksytocyna, stosowana klinicznie od wielu lat, została poddana ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Konwencjonalne badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności i mutagenności (dotyczące preparatu Oxytocin Grindeks w stężeniach 8,3 µg/ml oraz 16,7 µg/ml) nie wskazały na ryzyko dla zdrowia. W przypadku preparatu OXYTOCIN-RICHTER (5 IU/ml) brak jest specyficznych badań mutagenności, a także dedykowanych badań karcynogenności dla obu preparatów. Dane przedkliniczne nie dostarczają również standardowych informacji dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oksytocyny.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania przedkliniczne, badania toksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, genotoksyczność i mutagenność, oksytocyna, Oxytocin Grindeks, Oxytocin-Richter, praktyka kliniczna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silamil 5 mg
Solifenacyna bursztynian, aktywny składnik leku Silamil (dawka 5 mg), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności wielokrotnego podawania na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych negatywnych efektów przy dawkach terapeutycznych, a parametry biochemiczne i hematologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) oraz długoterminowe badania karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego potencjału solifenacyny.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania przedkliniczne, badania reprodukcyjne, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój pourodzeniowy, solifenacyna bursztynian, stężenie leku w osoczu, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polfenon 150 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku propafenonu, substancji czynnej leku Polfenon (dostępnego w dawkach 150 mg i 300 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego oraz innych kluczowych funkcji organizmu. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym u różnych gatunków zwierząt nie ujawniły efektów toksycznych wskazujących na ryzyko przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi, co jest istotne w kontekście przewlekłej terapii zaburzeń rytmu serca. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania propafenonu, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku.
badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek propafenonu, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, lek przeciwarytmiczny, mutacje genowe, płodność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, tabletki powlekane, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Gliklazyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne gliklazydu, obejmujące testy powtarzanych dawek, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój płodu, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Nie stwierdzono istotnych objawów toksyczności ani działania genotoksycznego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. W badaniach rozrodczych nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność ani zdolność reprodukcyjną zwierząt. Ponadto, brak działania teratogennego potwierdzono pomimo obserwacji zmniejszenia masy ciała płodów przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną dla ludzi (25-krotnie wyższych, a w przypadku preparatu Diazidan przy dawce 9,4 razy wyższej).
badania karcynogenności, badania przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, Diazidan, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, gliklazyd, maksymalna dawka terapeutyczna, masa płodu, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, wiek reprodukcyjny, wpływ na płodność, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 100 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pregabalin Reddy, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących farmakologię, toksykologię, genotoksyczność oraz karcynogenność na zwierzętach laboratoryjnych. W dawkach odpowiadających klinicznym (maksymalna dawka 600 mg/dobę) była dobrze tolerowana, bez istotnych zagrożeń farmakologicznych. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano objawy ze strony OUN, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność i ataksja, zgodne z mechanizmem działania leku. Długotrwała ekspozycja w dawkach ≥5-krotnych względem ekspozycji u ludzi wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów, jednak nie obserwowano tego efektu przy dawkach terapeutycznych. Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, co wskazuje na zadowalający margines bezpieczeństwa u kobiet w wieku rozrodczym.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania teratogenności, bruksizm, genotoksyczność, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność pediatryczna, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, wrażliwość farmakologiczna, zaburzenia słuchu, zanik siatkówki - Leksykon substancji czynnych
Siarczan polimyksyny B – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Siarczan polimyksyny B, składnik preparatu Maxitrol (1 mg + 3500 j.m. neomycyny + 6000 j.m. deksametazonu/ml), stosowany w formie kropli do oczu, charakteryzuje się istotnymi lukami w danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Brak jest badań długoterminowych oceniających potencjał karcynogenny oraz mutagenny tej substancji, a także badań wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Nie przeprowadzono również standardowych testów genotoksyczności in vitro i in vivo oraz badań toksyczności systemowej po podaniu wielokrotnym w kontekście okulistycznym. W przeciwieństwie do neomycyny i deksametazonu, dla polimyksyny B nie ma danych potwierdzających lub wykluczających działanie teratogenne czy nefro- i ototoksyczne, choć miejscowa ekspozycja jest znacznie niższa niż dawki toksyczne aminoglikozydów podawanych ogólnoustrojowo.
aminoglikozydy, antybiotyk, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, działanie ototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, kortykosteroid, krople do oczu, Maxitrol, podanie okulistyczne, potencjał mutagenny, siarczan polimyksyny B, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność systemowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 300 mg
Dane przedkliniczne pregabaliny, substancji czynnej preparatu Pregabalin Reddy, wskazują na dobry profil bezpieczeństwa w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi. W badaniach na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (zmniejszona/nadmierna aktywność, ataksja) przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy ekspozycji ≥5-krotnie wyższej niż u ludzi. Brak działania teratogennego potwierdzono u myszy, szczurów i królików, natomiast toksyczność płodowa występowała tylko przy dawkach znacznie przekraczających ludzkie. Wpływ na płodność i parametry nasienia u szczurów był obserwowany jedynie przy ekspozycji znacznie wyższej niż terapeutyczna i miał charakter przemijający. Badania genotoksyczności wykazały brak działania mutagennego, a badania karcynogenności u szczurów nie wykazały wzrostu częstości guzów nawet przy ekspozycji 24-krotnie przekraczającej dawkę 600 mg/dobę stosowaną u ludzi. U myszy zaobserwowano wzrost częstości naczyniakomięsaka krwionośnego przy wysokich dawkach, co wiązano z mechanizmem specyficznym dla tego gatunku.
ataksja, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania karcynogenności, badania toksykologiczne, bruksizm, genotoksyczność, naczyniakomięsak krwionośny, narządy rozrodcze, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność dawkozależna, toksyczność prenatalna, zaburzenia rozwojowe, zaburzenia słuchu, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pelavo Med 20 mg/4 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Pelavo Med (20 mg/4 ml, roztwór doustny), zawierającego suchy wyciąg z korzenia Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt., wykazały brak działania mutagennego. Test Amesa, standardowa metoda oceny potencjału mutagennego, potwierdził negatywny wynik dla wyciągu, co wskazuje na brak ryzyka indukcji mutacji genetycznych. Składnik aktywny produktu, ekstrakt o stężeniu 20 mg/4 ml, przygotowany z użyciem 11% (m/m) etanolu jako rozpuszczalnika, nie wykazuje właściwości mutagennych, co jest kluczową informacją dla oceny bezpieczeństwa stosowania preparatu.
badania karcynogenności, badania mutagenności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, korzeń pelargonii, mutacje genetyczne, Pelargonium reniforme, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wyciąg z Pelargonium sidoides - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalfaz Uno 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Dalfaz Uno, zawierającego alfuzosynę chlorowodorek w dawce 10 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, została przeprowadzona zgodnie z międzynarodowymi standardami. Badania toksykologiczne obejmujące toksyczność ostrą, podostradą i przewlekłą nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń. Testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego, a badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów. Ponadto, ocena wpływu na funkcje reprodukcyjne nie wykazała ryzyka teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, co jest istotne mimo, że lek jest głównie stosowany u mężczyzn z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego.
alfuzosyna, alfuzosyny chlorowodorek, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania toksykologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, dane przedkliniczne, drażnienie przewodu pokarmowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, rozwój nowotworów, ryzyko teratogenne, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 100 mg
Badania przedkliniczne pregabaliny, substancji czynnej preparatu Pragiola, potwierdzają jej bezpieczeństwo farmakologiczne w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. W badaniach na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (zmniejszenie lub nadmierna aktywność psychoruchowa, ataksja) jedynie przy dawkach przekraczających kliniczne. U starszych szczurów albinotycznych stwierdzono zwiększoną częstość zaniku siatkówki po długotrwałej ekspozycji na dawki ≥5-krotnie wyższe niż maksymalne dawki kliniczne. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, choć toksyczność płodowa pojawia się przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Wpływ na płodność samców i samic szczurów był przemijający i obserwowany tylko przy ekspozycji znacznie wyższej niż terapeutyczna, co uznano za klinicznie nieistotne. Badania genotoksyczności jednoznacznie wykluczyły działanie genotoksyczne pregabaliny.
ataksja, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadpobudliwość psychoruchowa, narządy rozrodcze, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, potencjał teratogenny, pregabalina, procesy zwyrodnieniowe, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zaburzenia koordynacji ruchowej, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diazepam Grindeks 10 mg/2 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diazepamu wykazały istotny wpływ na funkcje rozrodcze oraz potencjał teratogenny, zróżnicowany w zależności od gatunku zwierzęcia i dawki. W modelu szczurzym doustne podanie diazepamu w dawce 100 mg/kg mc./dobę skutkowało znacznym zmniejszeniem liczby ciąż oraz żywego potomstwa. Badania teratogenności ujawniły brak efektu teratogennego u szczurów (80-300 mg/kg mc./dobę) i królików (20-50 mg/kg mc./dobę), natomiast u myszy i chomików zaobserwowano działanie teratogenne przy dawkach 45-50 mg/kg, 100 mg/kg, 140 mg/kg oraz 280 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na gatunkowo-specyficzną wrażliwość. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności przy stosowaniu diazepamu u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży.
badania karcynogenności, badania przedkliniczne, diazepam, Diazepam Genoptim, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, nowotwór wątroby, ocena ryzyka, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne, wpływ na płodność, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 25 mg
Pregabalina, substancja czynna preparatu Pragiola, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. W konwencjonalnych testach farmakologicznych tolerancja była dobra przy dawkach odpowiadających klinicznym. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u szczurów i małp zaobserwowano dawkozależne efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak ataksja, zmiany aktywności oraz u młodych szczurów nadpobudliwość psychoruchową i bruksizm. Przy ekspozycjach ≥5-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne odnotowano u starszych szczurów albinotycznych zwiększoną częstość zaniku siatkówki. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodów pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie wyższych niż stosowane klinicznie. Wpływ na cykl rozrodczy i płodność był obserwowany wyłącznie przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, a efekty te miały charakter przemijający lub minimalne znaczenie kliniczne.
ataksja, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania karcynogenności, badania przedkliniczne, bruksizm, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, potencjał genotoksyczny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naxalgan 75 mg
Pregabalina, substancja czynna preparatu Naxalgan, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi na modelach zwierzęcych. W dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi (maksymalna dawka 600 mg/dobę) lek był dobrze tolerowany, choć w badaniach wielokrotnych dawek u szczurów i małp zaobserwowano dawkozależne objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zmniejszenie aktywności motorycznej, nadmierna aktywność oraz ataksja. Długotrwała ekspozycja w dawkach ≥5-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego ani genotoksycznego, a jej wpływ na płodność i rozwój płodowy jest obserwowany jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. W badaniach karcynogenności u szczurów nie stwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy ekspozycji 24-krotnie wyższej niż u ludzi, natomiast u myszy przy wysokich dawkach odnotowano wzrost częstości naczyniakomięsaka krwionośnego, co jest związane z mechanizmem niegenotoksycznym i nie ma potwierdzenia u ludzi.
ataksja, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania karcynogenności, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Stada 75 mg
Pregabalina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących farmakologię, toksykologię, teratogenezę, reprodukcję oraz karcynogenność. W modelach zwierzęcych tolerancja leku była dobra przy dawkach odpowiadających klinicznym, choć obserwowano dawkozależne zmiany w aktywności OUN, takie jak ataksja i zmiany w zachowaniu. Długoterminowa ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalne dawki kliniczne (600 mg/dobę) wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów, jednak przy ekspozycjach znacznie przewyższających terapeutyczne stężenia u ludzi. Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały potencjału teratogennego, choć przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne odnotowano toksyczność płodową. Wpływ na płodność i rozwój młodych zwierząt pojawiał się jedynie przy ekspozycjach wielokrotnie wyższych niż u ludzi, a zmiany te miały charakter przemijający lub minimalne znaczenie kliniczne.
ataksja, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania przedkliniczne, badania reprodukcyjne, badania teratogenne, badania toksykologiczne, bruksizm, męskie narządy rozrodcze, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność samców, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność prenatalna, toksyczność u młodych zwierząt, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septolete ultra o smaku cytryny i czarnego bzu 3 mg + 1 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Septolete ultra (3 mg chlorowodorku benzydaminy + 1 mg chlorku cetylopirydyniowego) wykazała brak istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu zgodnie z zalecanymi dawkami terapeutycznymi. Standardowe badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na funkcje życiowe organizmów doświadczalnych, a toksyczność po podaniu wielokrotnym nie wykazała klinicznie istotnych objawów toksyczności. Ponadto, testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani klastogennego substancji czynnych, co wskazuje na brak wpływu na materiał genetyczny komórek.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania karcynogenności, badania przedkliniczne, badania toksyczności, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, dane niekliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój zarodka i płodu, teratogenność, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teriflunomide +pharma 14 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teriflunomidu wykazały toksyczny wpływ na szpik kostny, narządy limfatyczne, przewód pokarmowy, narządy rozrodcze oraz trzustkę u myszy, szczurów i psów po podaniu wielokrotnym (do 3, 6 i 12 miesięcy odpowiednio). Obserwowano niedokrwistość, trombocytopenię, leukopenię oraz zaburzenia immunologiczne, co wiązano z hamowaniem podziału komórek, podstawowym mechanizmem działania leku. Zwierzęta laboratoryjne były bardziej wrażliwe na toksyczność niż ludzie, a toksyczne efekty pojawiały się przy dawkach odpowiadających stężeniom terapeutycznym u ludzi lub niższych. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności in vitro ani klastogenności in vivo, mimo że metabolit 4-trifluorometyloanilina (TFMA) wykazywał mutagenność in vitro. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego teriflunomidu.
4-trifluorometyloanilina, badania karcynogenności, czerwone krwinki, dehydrogenaza dihydroorotanowa, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie podziału komórek, leukopenia, limfocyty B, limfopenia, narządy limfatyczne, narządy rozrodcze, niedokrwistość, parametry hematologiczne, płytki krwi, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, szpik kostny, teriflunomid, toksyczność po podaniu wielokrotnym, trombocytopenia, trzustka, układ immunologiczny, wpływ na rozrodczość, zaburzenia hematologiczne, zakażenia wtórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranigast Fast 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ranitydyny obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksyczności oraz karcynogenności, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Substancja nie wywoływała negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, nawet przy długotrwałej ekspozycji w dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału rakotwórczego ranitydyny.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, badania karcynogenności, badania toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, ranitydyna, rozwój zarodkowo-płodowy, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zdrowie reprodukcyjne