niskoprzepływowa hemofiltracja
Niskoprzepływowa hemofiltracja (LVHF – Low Volume Hemofiltration) to odmiana ciągłej terapii nerkozastępczej (CRRT), wykorzystywana głównie w intensywnej terapii u pacjentów niestabilnych hemodynamicznie. Metoda ta charakteryzuje się zastosowaniem niższych objętości płynu ultrafiltracyjnego (zazwyczaj poniżej 25 ml/kg/h) w porównaniu do standardowej hemofiltracji.
Procedura polega na przepuszczaniu krwi pacjenta przez specjalny filtr, gdzie pod wpływem gradientu ciśnienia hydrostatycznego usuwany jest płyn z rozpuszczonymi w nim cząsteczkami o małej i średniej masie cząsteczkowej, w tym toksyny mocznicowe, elektrolity i mediatory zapalenia. Następnie krew jest uzupełniana płynem substytucyjnym o odpowiednim składzie elektrolitowym.
Niskoprzepływowa hemofiltracja znajduje zastosowanie głównie u pacjentów z ostrym uszkodzeniem nerek, ciężką sepsą, zespołem niewydolności wielonarządowej lub w stanach przewodnienia opornych na leczenie diuretyczne. Jej przewagą nad intensywnymi metodami jest mniejsze ryzyko zaburzeń hemodynamicznych, rzadsze epizody hipotonii oraz lepsza tolerancja u pacjentów we wstrząsie.
Wybór niskoprzepływowej hemofiltracji powinien być indywidualizowany w zależności od stanu klinicznego pacjenta, jego stabilności hemodynamicznej oraz potrzeb w zakresie usuwania toksyn i nadmiaru płynów. Procedura wymaga specjalistycznego sprzętu, regularnego monitorowania parametrów biochemicznych oraz doświadczonego personelu medycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Biofuroksym 1,5 g
Dawkowanie cefuroksymu (Biofuroksym) powinno być precyzyjnie dostosowane do rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. U dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg zalecane dawki wahają się od 750 mg co 8 godzin (np. w pozaszpitalnym zapaleniu płuc) do 1,5 g co 8 godzin w cięższych zakażeniach tkanek miękkich, jamy brzusznej czy dróg moczowych. W ciężkich zakażeniach możliwe jest zwiększenie częstotliwości do 750 mg co 6 godzin dożylnie. U niemowląt i dzieci <40 kg dawka wynosi 30-100 mg/kg mc./dobę podzielona na 2-4 dawki, z uwzględnieniem mniejszej liczby dawek u noworodków do 3 tygodnia życia. Cefuroksym podaje się dożylnie lub domięśniowo, a w profilaktyce chirurgicznej stosuje się dawkę 1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia, z możliwością uzupełnienia dawkami 750 mg po 8 i 16 godzinach. Preparat zawiera 83 mg sodu na fiolkę 1,5 g, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
Biofuroksym, cefuroksym, cesarskie cięcie, ciągła infuzja, dializa otrzewnowa, dieta niskosodowa, hemodializa, klirens kreatyniny, niskoprzepływowa hemofiltracja, odmiedniczkowe zapalenie nerek, pozaszpitalne zapalenie płuc, profilaktyka antybiotykowa, przewlekłe zapalenie oskrzeli, róża, tętniczo-żylna hemodializa, wlew kroplowy, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wysokoprzepływowa hemofiltracja, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie tkanki podskórnej, znieczulenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cefuroxime Dali Pharma 1500 mg
Cefuroxime Dali Pharma, dostępny w dawkach 750 mg i 1500 mg jako sól sodowa cefuroksymu, jest stosowany do leczenia różnorodnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych, młodzieży oraz dzieci o masie ciała ≥ 40 kg. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od rodzaju i ciężkości zakażenia, z podawaniem dożylnym lub domięśniowym. Przykładowo, w pozaszpitalnym zapaleniu płuc stosuje się 750 mg co 8 godzin, natomiast w zakażeniach tkanek miękkich, jamy brzusznej czy powikłanych zakażeniach dróg moczowych dawka wynosi 1500 mg co 8 godzin. W ciężkich zakażeniach możliwe jest podawanie 750 mg co 6 godzin lub 1500 mg co 8 godzin. Profilaktyka chirurgiczna wymaga podania 1500 mg podczas wprowadzania do znieczulenia, z ewentualnym uzupełnieniem dawkami 750 mg po 8 i 16 godzinach. U dzieci dawkowanie jest oparte na masie ciała (30-100 mg/kg/dobę), z podziałem na 2-4 dawki dożylne, a u niemowląt do 3 tygodni życia stosuje się mniejszą częstotliwość podawania.
cefuroksym, ciągła infuzja, cięcie cesarskie, dializa otrzewnowa, hemodializa, infuzja kroplowa, klirens kreatyniny, niskoprzepływowa hemofiltracja, odmiedniczkowe zapalenie nerek, podanie domięśniowe, pozaszpitalne zapalenie płuc, profilaktyka antybiotykowa, przewlekłe zapalenie oskrzeli, róża, tętniczo-żylna hemodializa, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wysokoprzepływowa hemofiltracja, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie tkanki podskórnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zinacef 750 mg
Lek Zinacef, zawierający cefuroksym sodowy, dostępny jest w dawkach 750 mg i 1500 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od rodzaju zakażenia, wieku, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek. Standardowe dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 40 kg obejmuje m.in. 750 mg co 8 godzin w pozaszpitalnym zapaleniu płuc, 1,5 g co 8 godzin w zakażeniach tkanek miękkich, jamy brzusznej oraz powikłanych zakażeniach dróg moczowych, a także profilaktykę chirurgiczną z dawkami 1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia i ewentualnym uzupełnieniem. U dzieci poniżej 40 kg zaleca się 30-100 mg/kg mc./dobę podzielone na 2-4 dawki, z uwzględnieniem wieku (niemowlęta do 3 tygodni otrzymują dawki w 2-3 podaniach). Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, co wymaga modyfikacji dawkowania przy klirensie kreatyniny <20 ml/min/1,73 m², np. 750 mg dwa razy na dobę przy klirensie 10-20 ml/min/1,73 m² oraz 750 mg raz na dobę przy klirensie <10 ml/min/1,73 m². U pacjentów hemodializowanych dawkę 750 mg podaje się po każdej dializie, a w dializie otrzewnowej cefuroksym może być dodany do płynu dializacyjnego (250 mg/2 l). Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby.
cefuroksym, cefuroksym sodowy, cesarskie cięcie, charakterystyka produktu leczniczego, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, hemodializa, infuzja kroplowa, klirens kreatyniny, niskoprzepływowa hemofiltracja, odmiedniczkowe zapalenie nerek, pozaszpitalne zapalenie płuc, profilaktyka chirurgiczna, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rekonstytucja produktu leczniczego, róża, tętniczo-żylna hemodializa, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wysokoprzepływowa hemofiltracja, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie tkanki podskórnej, Zinacef - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cefuroxim-MIP 1500 mg 1500 mg
Cefuroxim-MIP dostępny jest w dawkach 750 mg i 1500 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Dawkowanie u dorosłych i dzieci ≥40 kg zależy od rodzaju zakażenia: pozaszpitalne zapalenie płuc i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli – 750 mg co 8 godzin; zakażenia tkanek miękkich – 1,5 g co 8 godzin; ciężkie zakażenia – 750 mg co 6 godzin lub 1,5 g co 8 godzin. Profilaktyka chirurgiczna wymaga podania 1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia, z ewentualnym uzupełnieniem dawkami 750 mg co 8 godzin. U dzieci <40 kg dawkowanie wynosi 30-100 mg/kg mc./dobę (w 2-4 dawkach), z dawką 60 mg/kg mc./dobę wystarczającą w większości przypadków. U niemowląt do 3 tygodni stosuje się 30-100 mg/kg mc./dobę w 2-3 dawkach. Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, dlatego dawkowanie należy modyfikować w zależności od klirensu kreatyniny: przy >20 mL/min/1,73 m² nie wymaga zmiany, przy 10-20 mL/min/1,73 m² – 750 mg dwa razy na dobę, a przy <10 mL/min/1,73 m² – 750 mg raz na dobę. U pacjentów hemodializowanych dawkę 750 mg podaje się po każdej dializie, a w dializie otrzewnowej można dodać 250 mg do 2 L płynu dializacyjnego.
cefuroksym, cesarskie cięcie, ciągła infuzja, ciężkie zakażenie, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, hemodializa, infuzja kroplowa, klirens kreatyniny, niskoprzepływowa hemofiltracja, odmiedniczkowe zapalenie nerek, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, róża, tętniczo-żylna hemodializa, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wysokoprzepływowa hemofiltracja, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie rany, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie tkanki podskórnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ceftazidime Kabi 2000 mg
Ceftazidime Kabi w dawce 2000 mg, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz jego stanu klinicznego. U dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg dawki wahają się od 1 do 2 g co 8 godzin w przypadku większości zakażeń, z wyjątkiem mukowiscydozy, gdzie stosuje się 100-150 mg/kg mc./dobę co 8 godzin, do maksymalnie 9 g/dobę. U dzieci <40 kg dawki wynoszą zwykle 100-150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie przekraczając 6 g/dobę. W przypadku ciągłej infuzji u dzieci zaleca się dawkę nasycającą 60-100 mg/kg mc., a następnie infuzję 100-200 mg/kg mc./dobę, maksymalnie 6 g/dobę. Noworodki i niemowlęta ≤2 miesięcy otrzymują 25-60 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach, z uwzględnieniem wydłużonego okresu półtrwania leku. U pacjentów powyżej 80 roku życia dawka dobowa nie powinna przekraczać 3 g ze względu na zmniejszony klirens nerkowy.
bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ceftazydym, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciągła infuzja, gorączka neutropeniczna, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, mukowiscydoza, neutropenia, niskoprzepływowa hemofiltracja, płyn dializacyjny, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenie wewnątrzbrzuszne, przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, szpitalne zapalenie płuc, tętniczo-żylna hemodializa, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wysokoprzepływowa hemofiltracja, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie kości i stawów, zapalenie otrzewnej, złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego, żylno-żylna hemodializa, żylno-żylna hemofiltracja - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cefuroxim-MIP 750 mg 750 mg
Cefuroxim-MIP (cefuroksym sodowy) jest antybiotykiem beta-laktamowym podawanym dożylnie lub domięśniowo, którego dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. U dorosłych i dzieci ≥40 kg dawki wahają się od 750 mg do 1,5 g co 6-8 godzin, w zależności od wskazania klinicznego (np. pozaszpitalne zapalenie płuc: 750 mg co 8 h; zakażenia tkanek miękkich: 1,5 g co 8 h; profilaktyka chirurgiczna: 1,5 g podczas indukcji z możliwością uzupełnienia). U dzieci <40 kg stosuje się dawki 30-100 mg/kg/dobę podzielone na 2-4 dawki, z typową dawką 60 mg/kg/dobę w większości zakażeń. Cefuroksym jest głównie wydalany przez nerki, dlatego dawkowanie należy modyfikować w zależności od klirensu kreatyniny: przy klirensie <20 mL/min/1,73 m² dawki i częstotliwość podawania są zmniejszane (np. 750 mg raz lub dwa razy na dobę). U pacjentów hemodializowanych dawkę 750 mg podaje się po każdej dializie, a lek może być dodany do płynu dializacyjnego (250 mg/2 L). Zaburzenia czynności wątroby nie wymagają korekty dawkowania.
cefuroksym sodowy, cesarskie cięcie, charakterystyka produktu leczniczego, chirurgia przewodu pokarmowego, chirurgia sercowo-naczyniowa, ciągła tętniczo-żylna hemodializa, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka antybiotyku, hemodializa, infuzja kroplowa, klirens kreatyniny, niskoprzepływowa hemofiltracja, podanie domięśniowe, podanie dożylne, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, schemat dawkowania, wysokoprzepływowa hemofiltracja, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie tkanki podskórnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cefuroxime TZF 1500 mg
Cefuroxime TZF jest dostępny w dawkach 750 mg i 1500 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Dawkowanie u dorosłych i dzieci ≥40 kg zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, np. pozaszpitalne zapalenie płuc wymaga 750 mg co 8 godzin, zakażenia tkanek miękkich 1,5 g co 8 godzin, a ciężkie zakażenia 750 mg co 6 godzin. Profilaktycznie w chirurgii podaje się 1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia, z możliwością uzupełnienia dawkami 750 mg. U dzieci <40 kg dawka wynosi 30-100 mg/kg/dobę podzielone na 2-4 dawki, z uwzględnieniem wieku i masy ciała. Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, dlatego dawkowanie należy modyfikować w zależności od klirensu kreatyniny: przy >20 mL/min/1,73 m² stosuje się dawki standardowe, przy 10-20 mL/min/1,73 m² 750 mg 2x/dobę, a przy <10 mL/min/1,73 m² 750 mg 1x/dobę. U pacjentów hemodializowanych dawkę 750 mg podaje się po każdej dializie, a w dializie otrzewnowej cefuroksym można dodawać do płynu dializacyjnego (250 mg/2 L). Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby.
antybiotyk, cefuroksym, cesarskie cięcie, chirurgia przewodu pokarmowego, chirurgia sercowo-naczyniowa, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, niskoprzepływowa hemofiltracja, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, róża, tętniczo-żylna hemodializa, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wysokoprzepływowa hemofiltracja, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie rany, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie tkanki podskórnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Biofuroksym 750 mg
Biofuroksym, zawierający cefuroksym sodowy, jest dostępny w dawkach 250 mg, 500 mg i 750 mg jako proszek do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań. Dawkowanie u dorosłych i dzieci ≥40 kg wynosi od 750 mg co 6-8 godzin do 1,5 g co 8 godzin, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, podawane dożylnie lub domięśniowo. U dzieci <40 kg dawka wynosi 30-100 mg/kg mc./dobę, podzielona na 2-4 dawki dożylne. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny: >20 ml/min/1,73 m² bez zmiany, 10-20 ml/min/1,73 m² 750 mg 2x/dobę, <10 ml/min/1,73 m² 750 mg 1x/dobę, a u pacjentów hemodializowanych dawkę 750 mg podaje się po każdej dializie. Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, więc niewydolność wątroby nie wymaga korekty dawki.
Biofuroksym, cefuroksym, cefuroksym sodowy, cesarskie cięcie, chirurgia przewodu pokarmowego, ciągła infuzja, ciężkie zakażenie, dializa otrzewnowa, hemodializa, klirens kreatyniny, niskoprzepływowa hemofiltracja, odmiedniczkowe zapalenie nerek, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, róża, tętniczo-żylna hemodializa, wlew kroplowy, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wysokoprzepływowa hemofiltracja, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie tkanki podskórnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Biofuroksym 500 mg
Biofuroksym, zawierający cefuroksym sodowy, jest cefalosporyną II generacji stosowaną do leczenia różnorodnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie u dorosłych i dzieci ≥40 kg wynosi od 750 mg do 1,5 g co 6-8 godzin, podawane dożylnie lub domięśniowo, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia (np. pozaszpitalne zapalenie płuc 750 mg co 8 h, zakażenia tkanek miękkich 1,5 g co 8 h). U dzieci <40 kg i niemowląt dawka wynosi 30-100 mg/kg mc./dobę, podzielona na 2-4 dawki dożylne. W przypadku niewydolności nerek dawkowanie należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny: przy klirensie <10 ml/min/1,73 m² zalecana dawka to 750 mg raz na dobę, a u pacjentów hemodializowanych 750 mg po każdej dializie. Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, co determinuje konieczność dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, natomiast niewydolność wątroby nie wymaga modyfikacji dawkowania.
cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym, chirurgia przewodu pokarmowego, chirurgia sercowo-naczyniowa, ciągła infuzja, dializa otrzewnowa, hemodializa, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, niskoprzepływowa hemofiltracja, odmiedniczkowe zapalenie nerek, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, róża, tętniczo-żylna hemodializa, wlew kroplowy, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wysokoprzepływowa hemofiltracja, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie tkanki podskórnej