ból przedsercowy
Ból przedsercowy (prekordialny) to dolegliwość bólowa lokalizująca się w okolicy przedsercowej, czyli w lewej przedniej części klatki piersiowej. Jest to objaw, który może towarzyszyć różnym schorzeniom, zarówno kardiologicznym, jak i pozasercowym.
W diagnostyce różnicowej bólu przedsercowego kluczowe jest odróżnienie bólu pochodzenia sercowego (np. dławicy piersiowej, zawału mięśnia sercowego) od bólu o innej etiologii. Ból sercowy charakteryzuje się najczęściej uczuciem ucisku, pieczenia lub dławienia, może promieniować do lewej kończyny górnej, żuchwy lub pleców i często towarzyszy mu duszność, poty czy nudności.
Pozasercowe przyczyny bólu przedsercowego obejmują zaburzenia ze strony układu oddechowego (zapalenie opłucnej, odma opłucnowa), przewodu pokarmowego (choroba refluksowa, zapalenie przełyku), układu mięśniowo-szkieletowego (zespół Tietzego, fibromialgia) oraz zaburzenia nerwicowe i lękowe. Dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz diagnostyka (EKG, markery sercowe, badania obrazowe) są niezbędne do ustalenia przyczyny dolegliwości.
Ze względu na potencjalnie zagrażający życiu charakter niektórych przyczyn bólu przedsercowego, każdy nowy lub nietypowy ból w klatce piersiowej wymaga pilnej oceny lekarskiej, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lapress 20 mg
Lek Lapress zawierający lerkanidypinę w dawkach 10-20 mg stosowany raz na dobę w terapii nadciśnienia tętniczego wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany na podstawie badań klinicznych z udziałem 1200 pacjentów leczonych lerkanidypiną oraz 603 pacjentów placebo, a także długoterminowych badań obejmujących 3676 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęk obwodowy (częstość do 2% w badaniach długoterminowych), ból głowy, zaczerwienienie twarzy, tachykardia i kołatanie serca. Inne działania niepożądane o różnej częstości występowania obejmują m.in. zawroty głowy, senność, omdlenia, nudności, wymioty, biegunki, wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz obrzęk naczynioruchowy. Warto podkreślić, że lerkanidypina nie wpływa negatywnie na stężenie glukozy ani profil lipidowy, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi.
aminotransferazy, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból przedsercowy, chlorowodorek lerkanidypiny, częstomocz, dihydropirydyna, dławica piersiowa, glukoza we krwi, kołatanie serca, lipidy w surowicy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, pokrzywka, senność, tachykardia, wielomocz, zaczerwienienie twarzy, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lercan
Lerkanidypina, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego (zwłaszcza bez rozrusznika serca), zaburzeniami czynności lewej komory serca oraz chorobą niedokrwienną serca, ze względu na ryzyko nasilenia dławicy piersiowej i pojedyncze przypadki zawałów mięśnia sercowego. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami nerek standardowa dawka 10 mg/dobę jest zwykle dobrze tolerowana, jednak zwiększanie dawki do 20 mg/dobę wymaga ostrożności. W przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby może wystąpić nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe, co wymaga dostosowania dawki. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek (GFR < 30 ml/min) oraz u osób poddawanych hemodializoterapii. U pacjentów dializowanych otrzewnowo może wystąpić zmętnienie płynu otrzewnowego związane ze wzrostem stężenia trójglicerydów, które ustępuje po odstawieniu leku i nie powinno być mylone z bakteryjnym zapaleniem otrzewnej.
antybiotykoterapia, bakteryjne zapalenie otrzewnej, ból przedsercowy, choroba niedokrwienna serca, dializa otrzewnowa, dławica piersiowa, działanie przeciwnadciśnieniowe, fenytoina, hemodializoterapia, induktor CYP3A4, karbamazepina, laktoza jednowodna, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypiny chlorowodorek, naczynie krwionośne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pochodna dihydropirydyny, rozrusznik serca, ryfampicyna, zaburzenia czynności lewej komory, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmętnienie płynu otrzewnowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lercanidipine Medreg 20 mg
Lerkanidypina chlorowodorek, będąca antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, stosowana w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 1200 pacjentów leczonych oraz 600 pacjentów placebo, a także w długoterminowych badaniach z udziałem 3676 chorych z nadciśnieniem tętniczym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęk obwodowy (częstość 0,9% w badaniach kontrolowanych, wzrastająca do 2% w badaniach długoterminowych), ból głowy, zaczerwienienie twarzy, tachykardia oraz kołatanie serca. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania, gdzie obrzęki obwodowe, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia sercowo-naczyniowe oraz objawy ze strony układu nerwowego i pokarmowego stanowią najistotniejsze aspekty kliniczne. Lerkanidypina nie wpływa negatywnie na stężenie glukozy ani profil lipidowy, co jest istotne w kontekście pacjentów z chorobami metabolicznymi.
antagonista wapnia, astenia, biegunka, ból głowy, ból klatki piersiowej, ból nadbrzusza, ból przedsercowy, choroba niedokrwienna serca, częstomocz, dławica piersiowa, glikemia, kołatanie serca, lerkanidypina, mialgia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, profil lipidowy, przerost dziąseł, senność, świąd, tachykardia, wazodylatacja, wielomocz, wymioty, wysypka, zaczerwienienie twarzy, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lernidum 20 mg
Lerkanidypina (Lernidum) wykazuje stosunkowo niską częstość działań niepożądanych, obserwowanych u około 1,8% pacjentów. Najczęściej zgłaszane objawy, choć każdy występuje u mniej niż 1% chorych, to ból głowy, zawroty głowy, obrzęki obwodowe, tachykardia, kołatanie serca oraz nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza w obrębie twarzy i szyi. Lek nie wpływa negatywnie na parametry metaboliczne, nie zaburzając stężeń glukozy ani lipidów. Istotnym aspektem jest ryzyko wystąpienia dławicy piersiowej, szczególnie u pacjentów z uprzednio rozpoznaną chorobą wieńcową, gdzie napady mogą być częstsze, dłuższe i bardziej nasilone, a w pojedynczych przypadkach odnotowano zawał mięśnia sercowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania, z podziałem na kategorie od bardzo często do bardzo rzadko.
biegunka, ból głowy, ból przedsercowy, dławica piersiowa, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lerkanidypina, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, personel medyczny, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, tachykardia, wielomocz, zaburzenie elektrolitowe, zaczerwienienie skóry, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Karnidin
Lek Karnidin (lerkanidypina) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, zwłaszcza bez wszczepionego stymulatora serca, ze względu na działanie chronotropowo-ujemne charakterystyczne dla antagonistów wapnia. U chorych z zaburzeniami czynności lewej komory serca oraz z chorobą niedokrwienną serca zaleca się wzmożony nadzór, mimo braku jednoznacznych dowodów na negatywny wpływ lerkanidypiny na hemodynamikę. Istnieją doniesienia o rzadkich przypadkach nasilenia napadów dławicy piersiowej oraz pojedynczych incydentach zawału mięśnia sercowego podczas terapii. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek standardowa dawka 10 mg jest zwykle dobrze tolerowana, jednak przy dawce 20 mg/dobę konieczne jest dokładne monitorowanie funkcji nerek. U chorych z umiarkowaną niewydolnością wątroby może wystąpić nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe, co wymaga indywidualizacji dawki. Przeciwwskazaniem jest ciężka niewydolność wątroby, GFR < 30 ml/min oraz hemodializa.
antagonista wapnia, antybiotykoterapia, ból przedsercowy, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie tętnicze, dializa otrzewnowa, dławica piersiowa, dysfagia, działanie przeciwnadciśnieniowe, fenytoina, hemodializoterapia, induktor CYP3A4, karbamazepina, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ryfampicyna, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakaźne zapalenie otrzewnej, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół chorego węzła zatokowego, zmętnienie płynu dializacyjnego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Karnidin
Lerkanidypina (Karnidin) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, zwłaszcza bez stymulatora serca, oraz u osób z zaburzeniami czynności lewej komory serca, gdzie zalecane jest monitorowanie funkcji serca. U chorych z chorobą niedokrwienną serca istnieje ryzyko nasilenia napadów dławicowych, a w rzadkich przypadkach odnotowano incydenty zawału mięśnia sercowego. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek dawkę 10 mg można stosować, jednak zwiększenie do 20 mg wymaga ostrożności i monitorowania funkcji nerek. W przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby konieczne jest dostosowanie dawki i kontrola parametrów wątrobowych. Stosowanie lerkanidypiny jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek (GFR < 30 ml/min) oraz u osób poddawanych hemodializoterapii.
antybiotykoterapia, ból przedsercowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, dializa otrzewnowa, dieta niskosodowa, dławica piersiowa, fenytoina, hemodializoterapia, induktor CYP3A4, karbamazepina, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ryfampicyna, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie otrzewnej, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betaloc ZOK 25 23,75 mg
Betaloc ZOK, zawierający metoprololu bursztynian w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg oraz 95 mg (odpowiadających 25 mg, 50 mg i 100 mg metoprololu winianu), jest generalnie dobrze tolerowany. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają łagodne nasilenie i ustępują po odstawieniu leku. Ze względu na mechanizm działania beta-adrenolityków, najistotniejsze działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym bradykardii, zaburzeń ortostatycznych, uczucia zimna w kończynach oraz kołatania serca. Rzadziej występują zaostrzenia niewydolności serca, wstrząs kardiogenny (2,3% w grupie leczonej vs. 1,9% placebo u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego), blok przedsionkowo-komorowy I stopnia oraz zaburzenia rytmu i przewodzenia serca. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego obejmują często uczucie zmęczenia, zawroty głowy i ból głowy, a także rzadziej parestezje i kurcze mięśni. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z przyjętymi kryteriami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
beta-adrenolityk, Betaloc ZOK, blok przedsionkowo-komorowy, ból przedsercowy, bradykardia, duszność wysiłkowa, klasyfikacja Killipa, kołatanie serca, łuszczyca, małopłytkowość, metoprololu bursztynian, nadwrażliwość na światło, niewydolność serca, parestezja, skurcz oskrzeli, szum uszny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie ortostatyczne, zaburzenie przewodzenia w sercu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie sprawności seksualnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Raynauda - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Primacor
Lek Primacor zawierający lerkanidypinę wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, zwłaszcza bez stymulatora serca, oraz u osób z zaburzeniami czynności lewej komory serca i chorobą niedokrwienną serca. Pomimo braku jednoznacznych dowodów na negatywny wpływ na funkcję serca, zaleca się monitorowanie parametrów hemodynamicznych i EKG. U pacjentów z dławicą piersiową mogą wystąpić rzadkie incydenty nasilonego bólu przedsercowego lub zawału mięśnia sercowego. W przypadku zaburzeń czynności nerek (GFR > 30 ml/min) standardowa dawka 10 mg jest zwykle dobrze tolerowana, jednak dawkę 20 mg należy stosować ostrożnie, monitorując funkcję nerek i ciśnienie tętnicze. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby wskazane jest indywidualne dostosowanie dawki ze względu na możliwe nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe. Lek jest przeciwwskazany u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nerek (GFR < 30 ml/min) oraz poddawanych hemodializie.
antybiotykoterapia empiryczna, ból przedsercowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, dializa otrzewnowa, dieta niskosodowa, dławica piersiowa, działanie przeciwnadciśnieniowe, hemodializoterapia, induktor izoenzymu CYP3A4, lerkanidypina, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, parametry hemodynamiczne, pochodna dihydropirydyny, rowek dzielący, stymulator serca, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakaźne zapalenie otrzewnej, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmętnienie płynu dializacyjnego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lapress 10 mg
Lerkanidypina, stosowana w dawkach 10 mg i 20 mg w leczeniu nadciśnienia tętniczego, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na ponad 3600 pacjentach. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęk obwodowy (występujący u około 0,9% pacjentów w badaniach kontrolowanych, wzrastający do 2% w długoterminowych obserwacjach), ból głowy, zaczerwienienie twarzy, tachykardia oraz kołatanie serca. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem metabolicznym, bez negatywnego wpływu na glikemię i lipidogram. Rzadko może powodować nasilenie dławicy piersiowej u pacjentów z chorobą wieńcową, a pojedyncze przypadki zawału mięśnia sercowego zostały zgłoszone. Działania niepożądane obejmują również reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne, żołądkowo-jelitowe, skórne oraz mięśniowo-szkieletowe, z różną częstością występowania zgodnie z klasyfikacją MedDRA.
biegunka, bloker kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból przedsercowy, choroba wieńcowa, częstomocz, dihydropirydyna, dławica piersiowa, glikemia, hepatotoksyczność, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lek hipotensyjny, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, parametry lipidowe, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń, senność, świąd, tachykardia, uszkodzenie wątroby, wielomocz, wymioty, wysypka, zaczerwienienie twarzy, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lecalpin 10 mg
Lek Lecalpin zawierający lerkanidypinę chlorowodorek w dawkach 10 mg i 20 mg został oceniony w licznych badaniach klinicznych obejmujących łącznie 3676 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, w tym 1200 pacjentów w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są obrzęk obwodowy (częstość do około 2%), ból głowy, uderzenia gorąca, tachykardia i kołatanie serca. Obrzęk obwodowy, charakterystyczny dla antagonistów wapnia, występował z częstością 0,9% w badaniach kontrolowanych placebo. Rzadko obserwowano dolegliwości sercowo-naczyniowe, takie jak ból przedsercowy, zaostrzenie dławicy piersiowej, a w wyjątkowych przypadkach zawał mięśnia sercowego. Lerkanidypina nie wpływa niekorzystnie na stężenie glukozy ani profil lipidowy.
aminotransferazy, angina piersiowa, antagonista wapnia, ból głowy, ból przedsercowy, częstomocz, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dusznica bolesna, działanie niepożądane, glikemia, kołatanie serca, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pokrzywka, profil lipidowy, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wielomocz, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lernidum
Lek Lernidum, zawierający lerkanidypinę chlorowodorek, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego bez stymulatora, zaburzeniami czynności lewej komory oraz chorobą niedokrwienną serca, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodzenia, pogorszenia funkcji serca oraz wystąpienia bólu przedsercowego i napadów dławicy piersiowej, które mogą prowadzić do zawału mięśnia sercowego. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek standardowe dawkowanie jest zwykle tolerowane, jednak dawki do 20 mg/dobę wymagają ostrożności. W przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby może wystąpić nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe, co wymaga indywidualnego dostosowania dawki. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (GFR <30 ml/min), w tym poddawanych hemodializoterapii.
antybiotykoterapia, ból przedsercowy, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializa otrzewnowa, dławica piersiowa, enzym CYP3A4, hemodializoterapia, interakcja z alkoholem, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lerkanidypina, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, spadek ciśnienia tętniczego, stymulator serca, trójglicerydy, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakaźne zapalenie otrzewnej, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metoprolol Biofarm ZK 95 mg
Metoprolol Biofarm ZK w dawce 95 mg (odpowiadającej 100 mg winianu metoprololu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą układu sercowo-naczyniowego. Do najczęstszych należą bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia oraz niedociśnienie ortostatyczne, które mogą prowadzić do omdleń, zwłaszcza u osób starszych. U pacjentów z niewydolnością serca możliwe jest przejściowe zaostrzenie objawów, a u chorych z chorobami naczyń obwodowych – ryzyko martwicy. Ponadto metoprolol może wywoływać objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, parestezje, depresja, zaburzenia snu), układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność wysiłkowa), przewodu pokarmowego (nudności, bóle brzucha, zaburzenia smaku), a także reakcje skórne (wysypka, zaostrzenie łuszczycy) i hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia). Występują również zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zaostrzenie utajonej cukrzycy i zwiększenie masy ciała, oraz zaburzenia seksualne, w tym impotencja i choroba Peyroniego.
badanie EKG, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból przedsercowy, bradykardia, bursztynian metoprololu, choroba naczyń obwodowych, choroba Peyroniego, chromanie przestankowe, impotencja, kołatanie serca, konwencja MedDRA, koszmar senny, kurcz mięśni, leukopenia, martwica, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nieżyt nosa, obniżenie ciśnienia tętniczego, osłabienie mięśni, parestezja, plastyczne stwardnienie prącia, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, szum uszny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia, utajona cukrzyca, winian metoprololu, wysypka, zaburzenie przewodzenia w sercu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie słuchu, zaburzenie widzenia, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Raynauda, zmiana łuszczycopodobna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lercan
Lek Lercan (lerkanidypina) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, zwłaszcza bez rozrusznika serca, oraz u osób z zaburzeniami czynności lewej komory serca i chorobą niedokrwienną serca, ze względu na ryzyko nasilenia objawów dławicy piersiowej i potencjalnych powikłań sercowo-naczyniowych. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek standardowa dawka 10 mg/dobę jest zwykle dobrze tolerowana, jednak przy dawce 20 mg/dobę wymagana jest wzmożona czujność. Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby mogą nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe, co wymaga indywidualnego dostosowania dawki, natomiast lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (GFR < 30 ml/min), w tym dializowanych. U pacjentów dializowanych otrzewnowo może wystąpić zmętnienie płynu otrzewnowego spowodowane wzrostem stężenia trójglicerydów, co należy różnicować z bakteryjnym zapaleniem otrzewnej.
antybiotykoterapia, bakteryjne zapalenie otrzewnej, ból przedsercowy, choroba niedokrwienna serca, dializa otrzewnowa, dławica piersiowa, dysfunkcja węzła zatokowego, efekt przeciwnadciśnieniowy, fenytoina, hemodializoterapia, induktor cytochromu CYP3A4, karbamazepina, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pochodna dihydropirydyny, rozrusznik serca, ryfampicyna, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek i wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemodynamiczne, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmętnienie płynu otrzewnowego