opóźniony orgazm
Opóźniony orgazm (ejaculatio retardata) to zaburzenie seksualne charakteryzujące się nadmiernie wydłużonym czasem potrzebnym do osiągnięcia orgazmu i wytrysku, pomimo prawidłowej erekcji i odpowiedniej stymulacji seksualnej. W skrajnych przypadkach może prowadzić do anorgazmii, czyli całkowitej niemożności osiągnięcia orgazmu.
Etiologia tego zaburzenia jest złożona i może obejmować czynniki psychogenne (lęk, depresja, traumatyczne doświadczenia seksualne), organiczne (choroby neurologiczne, zaburzenia hormonalne, powikłania po zabiegach urologicznych) oraz farmakologiczne. Szczególnie istotne są działania niepożądane leków, zwłaszcza inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), niektórych leków przeciwpsychotycznych oraz przeciwnadciśnieniowych.
Diagnostyka opóźnionego orgazmu wymaga dokładnego wywiadu medycznego, analizy stosowanych leków oraz wykluczenia chorób współistniejących. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę – może obejmować psychoterapię (szczególnie terapię poznawczo-behawioralną), modyfikację farmakoterapii, leczenie chorób podstawowych oraz edukację seksualną. W wybranych przypadkach stosuje się również farmakoterapię wspomagającą, m.in. bupropion lub buspiron.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Atofab 25 mg
Atomoksetyna, substancja czynna leku Atofab, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które różnią się w zależności od grupy wiekowej. W populacji pediatrycznej najczęściej obserwuje się ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), przy czym działania te są zazwyczaj przejściowe i rzadko prowadzą do przerwania terapii (częstość rezygnacji odpowiednio 0,1%, 0,2% i 0,0%). U dorosłych najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie łaknienia (14,9%), nudności (26,7%), suchość w jamie ustnej (18,4%), ból głowy (16,3%) oraz bezsenność (11,3%), z przewagą nasilenia łagodnego do umiarkowanego. Istotne jest monitorowanie parametrów sercowo-naczyniowych, gdyż atomoksetyna może powodować przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, a także niedociśnienie ortostatyczne (0,2%) i omdlenia (0,8%). U pacjentów z wolno metabolizującym enzymem CYP2D6 obserwuje się większe zmniejszenie masy ciała (średnio 1,1 kg) w porównaniu do osób z prawidłowym metabolizmem (0,6 kg).
anoreksja, astenia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek atomoksetyny, chwiejność emocjonalna, drażliwość, drgawki, drżenie, dyskineza, dyspepsja, dysuria, enzym CYP2D6, hiperhidroza, kołatanie serca, letarg, mydriaza, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, objaw Raynauda, obniżenie progu drgawkowego, omdlenie, opóźniony orgazm, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, priapizm, reakcja alergiczna, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka