Wpływ lorazepamu na płodność, ciążę i laktację

Bezpieczeństwo stosowania lorazepamu (Lorabex) u kobiet w wieku rozrodczym, kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczególnej uwagi lekarskiej ze względu na możliwe konsekwencje zdrowotne zarówno dla matki, jak i dla dziecka. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje, które lekarz powinien przekazać pacjentce i uwzględnić przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych.¹

Stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym

Podczas zalecania terapii lorazepamem kobietom w wieku rozrodczym należy bezwzględnie poinformować pacjentkę o konieczności stosowania skutecznej metody antykoncepcji przez cały okres leczenia. Istotne jest również pouczenie pacjentki, aby niezwłocznie skontaktowała się z lekarzem w przypadku planowania ciąży lub podejrzenia jej wystąpienia w celu omówienia możliwości zaprzestania stosowania preparatu Lorabex.²

Stosowanie w okresie ciąży

Aktualnie dostępne dane dotyczące stosowania lorazepamu w okresie ciąży są niewystarczające do pełnej oceny bezpieczeństwa. Na podstawie dostępnych informacji klinicznych należy podkreślić, że benzodiazepiny, w tym lorazepam, nie powinny być stosowane w okresie ciąży, w szczególności w pierwszym i trzecim trymestrze, chyba że jest to bezwzględnie konieczne z medycznego punktu widzenia.³

Ograniczone dane epidemiologiczne wskazują na potencjalny związek pomiędzy stosowaniem lorazepamu a zwiększonym ryzykiem wystąpienia wad wrodzonych, szczególnie gdy lek jest podawany w pierwszym trymestrze ciąży. Analizy próbek krwi pępowinowej jednoznacznie wykazały, że benzodiazepiny oraz ich metabolity w postaci glukuronidów przenikają przez barierę łożyskową.⁴

W przypadku konieczności zastosowania lorazepamu (Lorabex) w późnym okresie ciąży (III trymestr) lub podczas porodu, zwłaszcza w dużych dawkach, należy liczyć się z wystąpieniem efektów farmakologicznych leku u noworodka. Obserwowane działania niepożądane mogą obejmować:

• Zmniejszenie aktywności psychomotorycznej
• Hipotonię mięśniową
• Hipotermię
• Depresję oddechową
• Bezdech
• Problemy z karmieniem
• Zaburzenia odpowiedzi metabolicznej na zimno

Powyższy zespół objawów określany jest jako „zespół wiotkiego niemowlęcia”. Ponadto u noworodków, których matki przyjmowały benzodiazepiny regularnie przez kilka tygodni lub dłużej przed porodem, mogą wystąpić objawy odstawienne w okresie poporodowym.⁵

Warto podkreślić, że badania przedkliniczne przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wykazały właściwości teratogennych ani zaburzeń reprodukcji po zastosowaniu lorazepamu.⁶

Stosowanie w okresie laktacji

Badania kliniczne potwierdziły, że lorazepam przenika do mleka kobiecego, chociaż w ilościach uznawanych za farmakologicznie nieznaczne. Niemniej jednak, ze względów bezpieczeństwa, lorazepamu nie należy stosować u matek karmiących piersią, chyba że oczekiwane korzyści terapeutyczne dla matki zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.⁷

W przypadku konieczności stosowania lorazepamu u kobiety karmiącej, należy monitorować stan kliniczny niemowlęcia, szczególnie pod kątem występowania działań niepożądanych, takich jak:

• Ospałość – wymaga szczególnej uwagi i monitorowania funkcji życiowych dziecka
• Niezdolność do prawidłowego ssania – może prowadzić do problemów z odżywianiem
• Drażliwość – może być zarówno objawem działania leku, jak i jego niedoboru

Powyższe objawy były obserwowane u noworodków matek karmiących piersią, które przyjmowały benzodiazepiny.⁸

Wpływ na płodność

Obecnie nie dysponujemy wystarczającymi danymi klinicznymi dotyczącymi wpływu lorazepamu na płodność kobiet. W przypadku mężczyzn dostępne informacje wskazują, że benzodiazepiny, w tym lorazepam, mogą powodować zaburzenia funkcji seksualnych, w szczególności:

• Zaburzenia wytrysku
• Opóźnienie orgazmu

Powyższe zaburzenia mogą potencjalnie wpływać na płodność u mężczyzn i powinny być brane pod uwagę podczas planowania terapii lorazepamem.⁹

Kluczowe informacje dla lekarza dotyczące stosowania lorazepamu

Przepisując preparat Lorabex (lorazepam) kobietom w wieku rozrodczym, ciężarnym lub karmiącym piersią, lekarz powinien przeprowadzić szczegółową analizę stosunku korzyści do ryzyka oraz przekazać pacjentce następujące informacje:

Decyzja o włączeniu leczenia lorazepamem u kobiety w ciąży lub karmiącej piersią powinna być poprzedzona wnikliwą analizą stanu klinicznego pacjentki, ze szczególnym uwzględnieniem możliwości zastosowania alternatywnych, bezpieczniejszych metod terapeutycznych.¹⁰