uzależnienie pacjenta

Uzależnienie pacjenta to stan, w którym osoba traci kontrolę nad używaniem określonej substancji lub podejmowaniem konkretnych zachowań mimo negatywnych konsekwencji zdrowotnych i społecznych. Charakteryzuje się przymusem przyjmowania substancji psychoaktywnych, rozwojem tolerancji (potrzeba zwiększania dawki dla uzyskania tego samego efektu) oraz występowaniem zespołu abstynencyjnego przy próbie przerwania.

W praktyce klinicznej wyróżniamy uzależnienia od substancji (alkohol, nikotyna, opioidiy, leki psychotropowe) oraz uzależnienia behawioralne (hazard, internet, zakupy). Istotnym aspektem diagnostycznym jest występowanie zjawiska głodu substancji/zachowania oraz zaburzenie codziennego funkcjonowania pacjenta w obszarach rodzinnym, zawodowym i społecznym.

Leczenie uzależnionego pacjenta wymaga podejścia wielokierunkowego, obejmującego farmakoterapię, psychoterapię (zwłaszcza poznawczo-behawioralną), grupy wsparcia oraz często interwencję środowiskową. Skuteczna terapia opiera się na modelu bio-psycho-społecznym i wymaga długotrwałego procesu zdrowienia, ze względu na chroniczny i nawrotowy charakter uzależnień.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl