szczep Saukett
Szczep Saukett to jeden z serotypów wirusa polio (poliomyelitis), należący do rodziny Picornaviridae, rodzaju Enterovirus. Jest klasyfikowany jako poliowirus typu 3 (PV3). Nazwa Saukett pochodzi od nazwiska pacjenta, od którego wyizolowano ten szczep po raz pierwszy.
Wirus polio typu 3 Saukett, podobnie jak inne typy poliowirusa (typy 1 i 2), może wywoływać porażenną postać choroby Heinego-Medina, prowadzącą do trwałych porażeń mięśni, głównie kończyn dolnych. Szczep Saukett został szeroko wykorzystany w produkcji szczepionek przeciwko polio, zarówno w szczepionce inaktywowanej Salka (IPV), jak i doustnej szczepionce Sabina (OPV).
W kontekście historycznym, identyfikacja szczepu Saukett jako odrębnego serotypu poliowirusa miała kluczowe znaczenie dla opracowania skutecznych strategii szczepień, które doprowadziły do znacznego ograniczenia występowania poliomyelitis na świecie. Dzięki globalnym programom szczepień, dziki poliowirus typu 3 (w tym szczep Saukett) został ogłoszony jako globalnie wyeliminowany przez WHO w październiku 2019 roku, co stanowi istotny krok w kierunku całkowitej eradykacji poliomyelitis.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO, zawierająca inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (szczep Mahoney), 2 (szczep MEF-1) oraz 3 (szczep Saukett), może być stosowana w okresie ciąży, jednak zalecana jest jedynie w sytuacjach wysokiego ryzyka ekspozycji na wirusa polio, np. w rejonach endemicznych lub podczas podróży do takich obszarów. Nie wykazano negatywnego wpływu szczepienia na przebieg laktacji ani na zdrowie dziecka karmionego piersią, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w tym okresie. Brak jest natomiast danych dotyczących wpływu szczepionki na płodność zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, co należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do szczepienia.
charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, fenyloalanina, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, karmienie piersią, laktacja, nadwrażliwość na substancje, neomycyna, płodność, polimyksyna B, ryzyko zakażenia, streptomycyna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, wirus poliomyelitis, wirus poliomyelitis typ 1, wirus poliomyelitis typ 2, wirus poliomyelitis typ 3, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Działania niepożądane
Poliowirus typ 3, obecny w szczepionce Boostrix Polio w postaci inaktywowanego szczepu Saukett (32 jednostki antygenu D na dawkę 0,5 ml), jest składnikiem skojarzonej szczepionki przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Preparat ma formę białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań i jest produkowany z użyciem hodowli komórkowej VERO. Poliowirus jest adsorbowany na wodorotlenku glinu oraz fosforanie glinu, co zwiększa immunogenność, ale może też nasilać miejscową reaktogenność. Profil bezpieczeństwa szczepionki został oceniony w badaniach klinicznych na 1863 osobach w wieku od 4 do 93 lat. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje miejscowe: ból (31,3-82,3%), zaczerwienienie i obrzęk skóry, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące samoistnie. Dodatkowo obserwowano zmęczenie, gorączkę ≥38°C, bóle mięśniowe i głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a rzadziej wysypki i reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadko anafilaksję.
anafilaksja, badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból w miejscu iniekcji, Boostrix Polio, cefalgia, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, gorączka, hodowla komórkowa VERO, immunogenność szczepionki, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, mialgia, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, neomycyna, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek, pokrzywka, polimyksyna, poliowirus typ 3, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja w miejscu podania, rumień skóry, świąd, szczep Saukett, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka przeciwko poliomyelitis, wirus polio, wodorotlenek glinu, wymioty, wysypka, zaburzenie odporności, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO jest inaktywowaną szczepionką przeciw poliomyelitis, zawierającą trzy serotypy wirusa polio (typ 1 – 29 jednostek antygenu D, typ 2 – 7 jednostek, typ 3 – 26 jednostek na dawkę 0,5 ml), namnażanego w komórkach VERO. Produkt dostępny jest w formie przejrzystej, bezbarwnej zawiesiny do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Zawartość antygenów spełnia wymagania Farmakopei Europejskiej oraz rekomendacje WHO, a ilości antygenów określane są metodami immunochemicznymi i wyrażone w jednostkach antygenu D. Szczepionka może zawierać śladowe ilości antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B), a także fenyloalaninę (12,5 µg/dawka) i etanol (2 mg/dawka).
fenyloalanina, inaktywowana szczepionka przeciw poliomyelitis, jednostka antygenu D, komórki Vero, metoda immunochemiczna, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, poliomyelitis, przeciwciało ochronne, serotyp wirusa polio, streptomycyna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Przedawkowanie
Przedawkowanie szczepionki Boostrix Polio zawierającej inaktywowany poliowirus typu 3 (szczep Saukett, 32 jednostki antygenu D w standardowej dawce 0,5 ml) nie wiąże się z istotnym zwiększeniem ryzyka poważnych działań niepożądanych w porównaniu do prawidłowego dawkowania. Profil działań niepożądanych po przedawkowaniu jest zbliżony do tego obserwowanego po standardowej dawce i obejmuje typowe reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowe (gorączka, zmęczenie, bóle głowy i mięśni). Nie stwierdzono specyficznych objawów toksyczności ani zależności dawka-odpowiedź, a inaktywowany poliowirus typu 3, poddany procesowi inaktywacji w hodowli komórkowej VERO, nie posiada zdolności do replikacji ani wywoływania poliomyelitis.
antidotum, antygen D, bezpieczeństwo farmakoterapii, Boostrix Polio, działania niepożądane, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus typu 3, leczenie objawowe, monitorowanie bezpieczeństwa, poliowirus typu 1, poliowirus typu 2, proces inaktywacji, przedawkowanie szczepionki, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szczep Saukett - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Właściwości farmakodynamiczne
Poliowirus zawarty w inaktywowanej szczepionce Infanrix-IPV obejmuje trzy serotypy: typ 1 (szczep Mahoney) w dawce 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) w dawce 8 jednostek oraz typ 3 (szczep Saukett) w dawce 32 jednostek antygenu D. Wirusy namnażane są w hodowli komórkowej VERO, co zapewnia wysoką jakość i standaryzację produkcji. Inaktywacja wirusów zachowuje ich właściwości antygenowe, eliminując jednocześnie ryzyko replikacji w organizmie. Badania kliniczne potwierdziły, że szczepionka indukuje silną odpowiedź immunologiczną u dzieci w wieku 15-26 miesięcy oraz 4-7 lat, niezależnie od wcześniejszych schematów szczepień, z osiągnięciem ochronnych mian przeciwciał neutralizujących ≥ 8 w teście neutralizacji dla wszystkich trzech serotypów poliowirusa.
dawka antygenowa, hodowla komórkowa VERO, inaktywacja wirusa, jednostka antygenu D, miano przeciwciał, odpowiedź immunologiczna, poliomyelitis, poliowirus, poliowirus typu 1, poliowirus typu 2, poliowirus typu 3, przeciwciało neutralizujące, serokonwersja, serotyp poliowirusa, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepienie przypominające, szczepienie uzupełniające, szczepionka inaktywowana, test neutralizacji, właściwość antygenowa, wskaźnik serokonwersji - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO jest podawana w standardowej dawce 0,5 ml zawiesiny do wstrzykiwań, zawierającej inaktywowane wirusy poliomyelitis typu 1 (29 jednostek antygenu D, szczep Mahoney), typu 2 (7 jednostek antygenu D, szczep MEF-1) oraz typu 3 (26 jednostek antygenu D, szczep Saukett). Ze względu na formę ampułko-strzykawki z jednorazową dawką oraz sposób podania przez wykwalifikowany personel medyczny, ryzyko przedawkowania jest klinicznie nieistotne. Produkt jest przejrzystą, bezbarwną zawiesiną, zawierającą śladowe ilości antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B), 12,5 µg fenyloalaniny oraz 2 mg etanolu, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwościami lub schorzeniami metabolicznymi. Szczepionka jest produkowana zgodnie z Farmakopeą Europejską i rekomendacjami WHO, a wirusy namnażane są w komórkach VERO, co gwarantuje wysoką jakość i bezpieczeństwo preparatu.
antygen D, fenyloalanina, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, komórki Vero, nadwrażliwość, neomycyna, niepożądana reakcja poszczepienna, polimyksyna B, przeciwwskazanie, streptomycyna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka przeciw poliomyelitis, wirus poliomyelitis typu 1, wirus poliomyelitis typu 2, wirus poliomyelitis typu 3, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Inaktywowany poliowirus typu 2 (szczep MEF-1) jest składnikiem szczepionki Boostrix Polio, występującym w dawce 8 jednostek antygenu D, która łączy ochronę przeciw poliomyelitis (wirusy typu 1, 2 i 3) z immunizacją przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. Szczepionka może być stosowana w drugim i trzecim trymestrze ciąży, co potwierdzają dane z randomizowanego badania klinicznego (n=341) oraz prospektywnego badania obserwacyjnego (n=793), nie wykazujące działań niepożądanych związanych z ciążą, zdrowiem płodu ani noworodka. Brak jest jednak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w pierwszym trymestrze. Dane z biernego monitorowania potwierdzają brak negatywnego wpływu szczepionki na przebieg ciąży i zdrowie potomstwa. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na rozwój embrionalny, przebieg porodu ani rozwój po porodzie, co dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa szczepionki w ciąży.
bierne monitorowanie, błonica, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, inaktywowany poliowirus typu 2, karmienie piersią, komponenta dTpa, pierwszy trymestr ciąży, poliomyelitis, poliowirus typu 1, poliowirus typu 3, profilaktyka krztuśca, prospektywne badanie obserwacyjne, randomizowane kontrolowane badanie kliniczne, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, tężec i krztusiec, trymestr ciąży - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 1 – Dawkowanie i sposób podawania
Poliowirus typ 1 (szczep Mahoney) jest kluczowym składnikiem inaktywowanej szczepionki Boostrix Polio, stosowanej w profilaktyce poliomyelitis. W jednej dawce 0,5 ml preparatu znajduje się 40 jednostek antygenu D poliowirusa typ 1, wraz z antygenami typów 2 (8 jednostek) i 3 (32 jednostki), adsorbowanymi na wodorotlenku i fosforanie glinu. Szczepionka jest przeznaczona dla osób od 3 roku życia, w tym dzieci, młodzieży, dorosłych oraz kobiet ciężarnych (II i III trymestr). Podanie odbywa się domięśniowo w mięsień naramienny, z zachowaniem prawidłowej techniki iniekcji i kontroli jakości zawiesiny. W przypadku osób z niepełnym cyklem szczepień zaleca się schemat uzupełniający: dawka początkowa oraz dwie dawki przypominające po 1 i 6 miesiącach.
antygen D, błonica, Boostrix Polio, choroba Heinego-Medina, fosforan glinu, hodowla komórkowa VERO, immunoglobulina przeciwtężcowa, inaktywowany wirus polio, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, poliomyelitis, poliowirus typ 1, profilaktyka poekspozycyjna, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepienie przypominające, tężec, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
W przypadku szczepionki DULTAVAX, zawierającej toksoidy błoniczy (≥2 j.m.) i tężcowy (≥20 j.m.) adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,35 mg Al³⁺) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis (typ 1 – 29 j.a.D., typ 2 – 7 j.a.D., typ 3 – 26 j.a.D.), standardowe badania farmakokinetyczne nie są przeprowadzane. Wynika to z charakteru działania szczepionki, której celem jest indukcja odpowiedzi immunologicznej, a nie osiągnięcie określonych stężeń substancji czynnej w osoczu. Adsorpcja antygenów na wodorotlenku glinu powoduje powolne uwalnianie w miejscu podania, co wzmacnia i wydłuża odpowiedź immunologiczną.
- Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Przedawkowanie
Przedawkowanie inaktywowanego wirusa poliomyelitis w szczepionkach takich jak IMOVAX POLIO, DULTAVAX i PENTAXIM nie jest udokumentowane ani uznawane za klinicznie istotne, co potwierdzają Charakterystyki Produktów Leczniczych (ChPL) tych preparatów. Wirus poliomyelitis występuje w trzech serotypach: typ 1 (szczep Mahoney) – 29 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 7 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 26 jednostek antygenu D, co odpowiada wcześniejszym oznaczeniom 40-8-32 jednostek antygenu D. Szczepionki zawierają wirusa namnażanego w komórkach VERO, a ich inaktywowana forma eliminuje ryzyko replikacji i wywołania aktywnego zakażenia, co stanowi podstawę wysokiego profilu bezpieczeństwa tych preparatów. W praktyce klinicznej brak jest przypadków przedawkowania, a podawanie szczepionek w ściśle określonych dawkach minimalizuje ryzyko nadmiernej ekspozycji na antygeny.
antygen D, charakterystyka produktu leczniczego, Dultavax, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, komórki Vero, limfadenopatia, Pentaxim, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, serotyp, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, wirus poliomyelitis, złe samopoczucie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO to inaktywowana szczepionka przeciw poliomyelitis, zawierająca 0,5 ml zawiesiny z inaktywowanymi wirusami trzech typów: typ 1 (szczep Mahoney) – 29 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 7 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 26 jednostek antygenu D. Produkt spełnia wymagania Farmakopei Europejskiej oraz rekomendacje WHO. Zawiera śladowe ilości antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B), co jest istotne u pacjentów z nadwrażliwością na te substancje. Dodatkowo obecne są substancje pomocnicze, takie jak fenyloalanina (12,5 µg) i etanol (2 mg), a także fenoksyetanol, formaldehyd oraz podłoże Hanksa 199. Szczepionka jest dostępna w ampułko-strzykawkach o objętości 0,5 ml, przechowywana w temperaturze 2–8°C, nie może być zamrażana, a jej okres ważności wynosi 3 lata.
ampułko-strzykawka, antygen D, fenoksyetanol, fenyloalanina, formaldehyd, guma halobutylowa, inaktywacja wirusów, inaktywowana szczepionka przeciw poliomyelitis, inaktywowany wirus poliomyelitis, nadwrażliwość na antybiotyki, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis, streptomycyna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka IMOVAX POLIO, szczepionka przeciw poliomyelitis, wirus polio typu 1, wirus polio typu 2, wirus polio typu 3, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkty lecznicze zawierające inaktywowany wirus poliomyelitis (typy 1, 2 i 3) nie były poddawane specyficznym badaniom oceniającym wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przykładowo, szczepionka IMOVAX POLIO w dawce 0,5 ml zawiera 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typu 1 (szczep Mahoney), 7 jednostek antygenu D typu 2 (szczep MEF-1) oraz 26 jednostek antygenu D typu 3 (szczep Saukett), jednak brak jest dedykowanych badań dotyczących wpływu na funkcje psychomotoryczne. Podobnie preparat DULTAVAX, łączący szczepionkę przeciw błonicy, tężcowi i poliomyelitis, nie posiada danych w tym zakresie, choć w dokumentacji odnotowano występowanie zawrotów głowy po szczepieniu, co może istotnie zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn poprzez wpływ na koncentrację i ocenę sytuacji drogowej. W przypadku szczepionki PENTAXIM, stosowanej wyłącznie u dzieci, kwestia ta jest klinicznie nieistotna ze względu na brak prowadzenia pojazdów przez populację docelową, jednak należy pamiętać o możliwych działaniach niepożądanych wpływających na inne czynności wymagające koncentracji, jak jazda na rowerze czy aktywność sportowa.
błonica, Dultavax, działanie niepożądane, haemophilus typ b, immunizacja, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, jednostka antygenu D, krztusiec, kwalifikacja do szczepienia, Pentaxim, preparat immunologiczny, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka monowalentna, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciwko polio, szczepionka skojarzona, tężec, wirus poliomyelitis, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Poliowirusy inaktywowane, zawarte w szczepionce Infanrix-IPV, obejmują typ 1 (szczep Mahoney, 40 jednostek antygenu D), typ 2 (szczep MEF-1, 8 jednostek antygenu D) oraz typ 3 (szczep Saukett, 32 jednostki antygenu D). Szczepionka jest produkowana na hodowli komórkowej VERO i może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny oraz polimyksyny, które nie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. Sama obecność inaktywowanych poliowirusów nie wywołuje bezpośrednich zaburzeń psychomotorycznych, jednak reakcje poszczepienne, w szczególności senność, mogą czasowo obniżać sprawność pacjenta.
formaldehyd, funkcja psychomotoryczna, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, Infanrix-IPV, jednostka antygenu D, neomycyna, objaw poszczepienny, polimyksyna, poliowirus, poliowirus typu 1, poliowirus typu 2, poliowirus typu 3, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienna, sprawność psychomotoryczna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepienie przypominające, szczepionka skojarzona, zdolność prowadzenia pojazdów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO jest podawana w dawce 0,5 ml jako zawiesina do iniekcji, z zalecanym schematem dawkowania dostosowanym do wieku pacjenta i zgodnym z krajowymi wytycznymi. U niemowląt i dzieci starszych stosuje się schemat podstawowy obejmujący 3 dawki podawane co 1-2 miesiące, z pierwszą dawką przypominającą po 6-12 miesiącach od ostatniej dawki podstawowej. U dorosłych nieszczepionych wcześniej zaleca się 2 dawki podstawowe w odstępie 1-2 miesięcy (preferowany 2 miesiące) oraz dawkę przypominającą po 6-12 miesiącach. Szczepionka zawiera inaktywowane wirusy poliomyelitis: typ 1 (szczep Mahoney) – 29 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 7 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 26 jednostek antygenu D. Podanie odbywa się domięśniowo (preferowane) lub podskórnie, z miejscem iniekcji zależnym od wieku (udo u niemowląt, mięsień naramienny u starszych dzieci, młodzieży i dorosłych).
antygen D, dawka przypominająca, fenyloalanina, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, iniekcja domięśniowa, iniekcja podskórna, mięsień naramienny, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis, reakcja alergiczna, schemat dawkowania, streptomycyna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, wirus polio typu 1, wirus polio typu 2, wirus polio typu 3 - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Wskazania do stosowania
Poliowirus typ 2, w postaci inaktywowanej i adsorbowanej na Al(OH)3 oraz AlPO4, stanowi kluczowy składnik szczepionki Boostrix Polio, stosowanej w dawce 0,5 ml zawierającej 8 jednostek antygenu D poliowirusa typu 2 (szczep MEF-1). Preparat jest przeznaczony do szczepień przypominających u osób powyżej 3. roku życia, zapewniając ochronę przed poliomyelitis wraz z innymi chorobami zakaźnymi, takimi jak błonica, tężec i krztusiec. Szczepionka jest produkowana na hodowli komórkowej VERO i zawiera również śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego oraz fenyloalaniny, co wymaga uwagi przy kwalifikacji pacjentów z alergiami lub fenyloketonurią.
bierna ochrona niemowląt, choroba Heinego-Medina, fenyloketonuria, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, immunogenność, jednostka antygenu D, pertaktyna, poliomyelitis, poliowirus typu 2, serotyp poliowirusa, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepienie przypominające, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Właściwości farmakokinetyczne
Szczepionka Boostrix Polio zawiera inaktywowany poliowirus typu 3 (szczep Saukett) w dawce 32 jednostek antygenu D na 0,5 ml. Wirus jest namnażany w hodowli komórkowej VERO i inaktywowany, co eliminuje zdolność do replikacji przy zachowaniu immunogenności. Antygeny, w tym poliowirus, są adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al3+) oraz fosforanie glinu (0,2 mg Al3+), co zapewnia stabilność i odpowiednie uwalnianie po podaniu domięśniowym. Produkt występuje jako biała, mętna zawiesina w ampułko-strzykawce, typowa dla szczepionek z adsorbowanymi antygenami. W procesie produkcji mogą występować śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, związane z metodami inaktywacji i oczyszczania.
adsorbcja antygenu, dystrybucja antygenu, formaldehyd, fosforan glinu, hodowla komórkowa VERO, immunizacja, inaktywowany poliowirus typu 3, jednostka antygenu D, miano przeciwciał, neomycyna, odpowiedź humoralna, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź komórkowa, podanie domięśniowe, polimyksyna, poliowirus typu 3, szczep Saukett, szczepionka Boostrix Polio, właściwość antygenowa, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Poliowirus inaktywowany stanowi kluczowy składnik szczepionki skojarzonej Infanrix-IPV, zawierającej trzy serotypy: typ 1 (szczep Mahoney) w dawce 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) 8 jednostek oraz typ 3 (szczep Saukett) 32 jednostek antygenu D. Wirusy namnażane są w hodowli komórkowej VERO i inaktywowane, co zapewnia bezpieczeństwo przy zachowaniu immunogenności. Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały specyficznych efektów toksycznych ani zagrożeń dla człowieka związanych z obecnością poliowirusa w formulacji szczepionki. Ponadto, badania zgodności składników potwierdziły brak niepożądanych interakcji między inaktywowanym poliowirusem a innymi antygenami szczepionki, takimi jak toksoidy błoniczy, tężcowy oraz antygeny Bordetella pertussis.
adjuwant, antygen Bordetella pertussis, antygen D, badanie farmakologiczne, formaldehyd, hodowla komórkowa VERO, immunogenność, Infanrix-IPV, neomycyna, polimyksyna, poliowirus inaktywowany, serotypy poliowirusa, składnik immunogenny, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, toksyczność swoista, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie inaktywowanego wirusa poliomyelitis (IPV) w szczepionkach jest precyzyjnie dostosowane do wieku pacjenta oraz typu preparatu, zgodnie z aktualnymi zaleceniami WHO i krajowymi wytycznymi. U dzieci po ukończeniu 6. tygodnia lub 2. miesiąca życia podaje się 3 dawki po 0,5 ml w odstępach 1-2 miesięcy, z dawką przypominającą po 6-12 miesiącach. Szczepionka PENTAXIM zawiera 29 jednostek antygenu D typu 1, 7 jednostek typu 2 oraz 26 jednostek typu 3, podawana jest w schemacie 3 dawek pierwotnych i dawki uzupełniającej między 16 a 18 miesiącem życia. U dorosłych nieszczepionych zaleca się 2 dawki po 0,5 ml w odstępie 1-2 miesięcy oraz dawkę przypominającą po 6-12 miesiącach. Szczepionki podaje się głównie domięśniowo, z zalecanym miejscem podania w zależności od wieku: u niemowląt i małych dzieci środkowo-boczna powierzchnia uda, u starszych dzieci i dorosłych mięsień naramienny. Wyjątkowo dopuszczalne jest podskórne podanie szczepionki IMOVAX POLIO.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka przypominająca, dawka uzupełniająca, droga domięśniowa, inaktywowany wirus poliomyelitis, jednostka antygenu D, komórki Vero, metoda immunochemiczna, mięsień naramienny, ochrona immunologiczna, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, podanie śródskórne, rekonstytucja, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepienie pierwotne, szczepionka DULTAVAX, szczepionka IMOVAX POLIO, szczepionka monowalentna, szczepionka Pentaxim, szczepionka skojarzona, wirus poliomyelitis - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Przeciwwskazania stosowania
Wirus poliomyelitis, występujący w trzech serotypach (typ 1 – szczep Mahoney, typ 2 – szczep MEF-1, typ 3 – szczep Saukett) i namnażany w komórkach Vero, jest składnikiem inaktywowanych szczepionek stosowanych w profilaktyce choroby Heinego-Medina. Podstawowym przeciwwskazaniem do ich stosowania jest nadwrażliwość na składniki szczepionki, w tym antybiotyki stosowane w produkcji (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B). Szczególną ostrożność należy zachować przy szczepionce Pentaxim, zawierającej komponent krztuścowy, gdzie przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na antygeny krztuśca oraz glutaraldehyd. Szczepienie powinno być odroczone u pacjentów z gorączką lub ostrą chorobą, natomiast łagodne infekcje górnych dróg oddechowych nie stanowią przeciwwskazania.
Dultavax, encefalopatia postępująca, fenyloketonuria, glutaraldehyd, infekcja górnych dróg oddechowych, komórki Vero, komponent krztuścowy, neomycyna, Pentaxim, polimyksyna B, poliomyelitis, reakcje poszczepienne, streptomycyna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka inaktywowana, szczepionka wieloskładnikowa, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zaburzenia neurologiczne - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Właściwości farmakokinetyczne
W szczepionce Infanrix-IPV zawarte są trzy typy inaktywowanego poliowirusa: typ 1 (szczep Mahoney) w dawce 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) 8 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) 32 jednostki antygenu D w objętości 0,5 ml. Wirusy namnażane są w hodowli komórkowej VERO, a następnie inaktywowane, co eliminuje ryzyko wywołania choroby przy zachowaniu immunogenności. Antygeny adsorbowane są na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺), co spowalnia ich uwalnianie i wzmacnia odpowiedź immunologiczną. Preparat ma postać mętnej, białej zawiesiny do wstrzykiwań, zapewniającej odpowiednią dystrybucję antygenów po podaniu.
antygen D, fenyloalanina, formaldehyd, immunogenność, inaktywacja wirusów, inaktywowany poliowirus, Infanrix-IPV, komórki Vero, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna, poliowirus, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Szczepionka Boostrix Polio zawiera inaktywowany poliowirus typ 3 (szczep Saukett) w dawce 0,5 ml, z 32 jednostkami antygenu D, adsorbowanym na 0,3 mg Al(OH)3 i 0,2 mg AlPO4. Przed podaniem należy przeprowadzić szczegółowy wywiad lekarski, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje niepożądane, takie jak gorączka ≥40,0°C, zapaść, przewlekły płacz ≥3 godzin czy drgawki w ciągu 48 godzin po wcześniejszych szczepieniach. Szczepionka powinna być stosowana ostrożnie u pacjentów z trombocytopenią lub zaburzeniami krzepnięcia, z możliwością podania podskórnego i ucisku miejsca iniekcji przez minimum 2 minuty. U pacjentów z zaburzeniami odporności, w tym zakażonych HIV, możliwa jest obniżona odpowiedź immunologiczna, jednak infekcja HIV nie stanowi przeciwwskazania do szczepienia.
antygen D poliowirusa, drgawki gorączkowe, działanie niepożądane, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, fenyloketonuria, fosforan glinu, inaktywowany poliowirus, krwawienie, kwas para-aminobenzoesowy, odpowiedź immunologiczna, omdlenie, parestezja, poliowirus typ 3, reakcja anafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, skurcz oskrzeli, szczep Saukett, szczepionka Boostrix Polio, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, wywiad lekarski, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odporności, zakażenie HIV - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Poliowirus typ 3 (szczep Saukett) jest składnikiem szczepionki Boostrix Polio, obecnym w dawce 0,5 ml w stężeniu 32 jednostek antygenu D. Substancja ta, w formie inaktywowanej, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka, a proces produkcji obejmuje namnażanie wirusa w hodowli komórkowej VERO oraz jego inaktywację, co eliminuje ryzyko związane z żywym wirusem. W ocenie uwzględniono także obecność śladowych ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, które nie wpływają negatywnie na bezpieczeństwo szczepionki.
badanie toksykologiczne, Boostrix Polio, ciężarna samica, działanie teratogenne, formaldehyd, funkcja reprodukcyjna, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany wirus polio, model zwierzęcy, neomycyna, okres laktacji, płodność, polimyksyna, poliowirus typ 3, proces inaktywacji, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, szczep Saukett, szczepionka wieloskładnikowa - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Interakcje
Inaktywowany poliowirus, zawarty w szczepionce Infanrix-IPV, obejmuje trzy typy wirusa: typ 1 (szczep Mahoney) – 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 8 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 32 jednostki antygenu D. Wirusy namnażane są w hodowli komórkowej VERO i inaktywowane, co zapewnia bezpieczeństwo i immunogenność preparatu. Badania kliniczne potwierdzają możliwość jednoczesnego podawania Infanrix-IPV z innymi szczepionkami, takimi jak MMR, ospa wietrzna czy szczepionka przeciw Haemophilus influenzae typu b, bez klinicznie istotnej interferencji w odpowiedzi immunologicznej. Zaleca się jednak stosowanie różnych miejsc iniekcji, aby uniknąć miejscowych reakcji i umożliwić prawidłową ocenę działań niepożądanych.
antygen krztuśca, cyklosporyna, działanie immunomodulujące, Haemophilus influenzae typ b, hodowla komórkowa VERO, immunoglobulina, inaktywowany poliowirus, Infanrix-IPV, inhibitor kalcyneuryny, interakcja farmakodynamiczna, interferencja immunologiczna, kortykosteroid systemowy, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, produkt biologiczny, przeciwciała poszczepienne, przeciwciało monoklonalne, supresja immunologiczna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka MMR, szczepionka przeciw ospie wietrznej, takrolimus, toksoid błoniczy, zaburzenie odporności - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Właściwości farmakokinetyczne
Inaktywowany wirus poliomyelitis (IPV), stosowany jako składnik szczepionek takich jak Imovax Polio, Dultavax oraz Pentaxim, nie podlega klasycznym procesom farmakokinetycznym (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm, wydalanie). Wirusy trzech serotypów: typ 1 (szczep Mahoney), typ 2 (szczep MEF-1) oraz typ 3 (szczep Saukett) są namnażane w komórkach linii Vero, a następnie inaktywowane, co eliminuje ich zdolność do replikacji, zachowując immunogenność. Zawartość antygenów jest standaryzowana i wyrażona w jednostkach antygenu D: 29 jednostek dla typu 1, 7 jednostek dla typu 2 oraz 26 jednostek dla typu 3, co odpowiada wcześniejszym wartościom 40-8-32 jednostek antygenu D, przy zmienionej metodologii pomiaru.
adiuwant, ADME, Dultavax, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, jednostka antygenu D, komórki linii Vero, odpowiedź immunologiczna, parametry ADME, Pentaxim, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy i tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Wskazania do stosowania
Wirus poliomyelitis, wykorzystywany w inaktywowanych szczepionkach (IPV), stanowi podstawę profilaktyki poliomyelitis, obejmując ochronę przed trzema typami wirusa: typ 1 (szczep Mahoney), typ 2 (szczep MEF-1) oraz typ 3 (szczep Saukett). Szczepy te są namnażane w komórkach VERO i inaktywowane, co zapewnia bezpieczeństwo i immunogenność preparatów. Szczepionki takie jak IMOVAX POLIO stosowane są w szczepieniu podstawowym i przypominającym u niemowląt, dzieci, młodzieży i dorosłych, natomiast PENTAXIM, szczepionka skojarzona, jest wskazana do pierwotnej immunizacji niemowląt od 6. tygodnia życia oraz jako dawka uzupełniająca w drugim roku życia. DULTAVAX, zawierający zmniejszoną ilość antygenów, jest przeznaczony wyłącznie do dawek przypominających u dzieci powyżej 6. roku życia, nastolatków i dorosłych. Standaryzowane ilości antygenu D w szczepionkach wynoszą: typ 1 – 29 jednostek (wcześniej 40), typ 2 – 7 jednostek (wcześniej 8), typ 3 – 26 jednostek (wcześniej 32), co wynika ze zmiany metody pomiaru immunochemicznego.
choroba Heinego-Medina, dawka przypominająca, Haemophilus influenzae typ b, inaktywowany wirus poliomyelitis, inwazyjne zakażenie, jednostka antygenu D, komórki Vero, odpowiedź immunologiczna, posocznica, sytuacja epidemiologiczna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepienie podstawowe, szczepienie uzupełniające, szczepionka skojarzona, wirus poliomyelitis, zapalenie nagłośni, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów, zapalenie tkanki łącznej, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa szczepionki IMOVAX POLIO, zawierającej inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (szczep Mahoney, 29 jednostek antygenu D), 2 (szczep MEF-1, 7 jednostek antygenu D) oraz 3 (szczep Saukett, 26 jednostek antygenu D), wykazały brak negatywnego wpływu na funkcje fizjologiczne organizmu. Badania farmakologiczne nie ujawniły działań niepożądanych, a testy toksyczności ostrej potwierdziły brak istotnych efektów toksycznych po jednorazowym podaniu dawki testowej. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały kumulacji toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania szczepionki w wielodawkowych schematach immunizacji.
antygen D, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, inaktywowany wirus poliomyelitis, profil bezpieczeństwa, reakcja miejscowa, schemat immunizacji, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka przeciw poliomyelitis, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wirus poliomyelitis, zawiesina do wstrzykiwań