tkanka okołozębowa

Tkanka okołozębowa, znana również jako przyzębie, to zespół wyspecjalizowanych tkanek otaczających i podtrzymujących ząb w zębodole. W jej skład wchodzą: dziąsło, ozębna, cement korzeniowy oraz kość wyrostka zębodołowego. Struktury te tworzą funkcjonalną całość, zapewniającą prawidłowe umocowanie zęba oraz jego fizjologiczną ruchomość.

Dziąsło stanowi zewnętrzną część przyzębia, chroniąc głębsze struktury przed czynnikami zewnętrznymi. Ozębna to bogato unaczyniona i unerwiona tkanka łączna włóknista, znajdująca się między cementem korzeniowym a kością wyrostka zębodołowego. Zawiera włókna Sharpeya, które kotwiczą ząb w zębodole, umożliwiając jednocześnie jego mikroruchomość podczas żucia.

Cement korzeniowy pokrywa powierzchnię korzenia zęba i stanowi miejsce przyczepu włókien ozębnej. Kość wyrostka zębodołowego tworzy zębodoły, w których osadzone są zęby. Tkanka okołozębowa pełni funkcje podporowe, odżywcze, czuciowe i ochronne, a jej stan ma kluczowe znaczenie dla zdrowia jamy ustnej.

Choroby przyzębia, takie jak zapalenie dziąseł i zapalenie przyzębia, dotyczą właśnie tkanki okołozębowej. Nieleczone mogą prowadzić do rozchwiania i utraty zębów. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne (ocenę głębokości kieszonek dziąsłowych, krwawienia, ruchomości zębów) oraz badania radiologiczne oceniające stan kości wyrostka zębodołowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl