hydroliza estrowa
Hydroliza estrowa to reakcja chemiczna, w której estry ulegają rozkładowi w obecności wody, prowadząc do powstania alkoholu i kwasu karboksylowego. W organizmie proces ten jest katalizowany przez enzymy zwane esterazami, które odgrywają kluczową rolę w metabolizmie wielu związków, w tym leków.
W kontekście farmakologii hydroliza estrowa ma szczególne znaczenie, ponieważ wiele leków podawanych jest w postaci proleków będących estrami. Te formy estrowe często charakteryzują się lepszą biodostępnością i przenikaniem przez bariery biologiczne, a po hydrolizie uwalniają aktywną substancję leczniczą. Przykładami są aspiryna (hydrolizuje do kwasu salicylowego) czy enalapril (przekształcany do enalaprylatu).
Proces hydrolizy estrowej może przebiegać w różnych środowiskach organizmu – w przewodzie pokarmowym, osoczu krwi czy tkankach. Szybkość tej reakcji zależy od struktury estru, pH środowiska oraz obecności i aktywności odpowiednich enzymów. Zrozumienie kinetyki hydrolizy estrowej jest istotne przy projektowaniu nowych leków i określaniu ich profilu farmakokinetycznego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Atrakuriowy bezylan, substancja czynna Tracrium (10 mg/ml), wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach 0,3-0,6 mg/kg mc., z okresem półtrwania eliminacji około 20 minut i objętością dystrybucji 0,16 l/kg. Lek wiąże się z białkami osocza w 82%, co wpływa na jego biodostępność. Metabolizm atrakurium odbywa się głównie przez nieenzymatyczną reakcję Hofmanna oraz hydrolizę estrową katalizowaną przez nieswoiste esterazy, niezależnie od funkcji nerek i wątroby, co czyni go bezpiecznym u pacjentów z ich niewydolnością. Powstają dwa nieaktywne metabolity: laudanozyna i alkohol czwartorzędowy, które nie wykazują działania blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.
alkohol czwartorzędowy, atrakuriowy bezylan, białka osocza, biodostępność, biotransformacja leku, blokada nerwowo-mięśniowa, eliminacja Hofmanna, esterazy, hydroliza estrowa, krańcowa niewydolność nerek, laudanozyna, objętość dystrybucji, oddział intensywnej terapii, okres półtrwania, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja Hofmanna, Tracrium, właściwości farmakokinetyczne -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Travoprost + Timolol Medical Valley (40 μg/mL trawoprostu i 5 mg/mL maleinianu tymololu) wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne po podaniu do worka spojówkowego. Trawoprost, będący prolekiem, ulega szybkiej hydrolizie estrowej w rogówce do aktywnego wolnego kwasu, który jest nieoznaczalny w osoczu u 94,4% pacjentów i wykrywalny jedynie do 1 godziny po podaniu, z wartościami stężeń do 0,03 ng/mL. Tymolol osiąga średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 1,34 ng/mL w czasie około 0,69 godziny (Tmax) i jest obecny w osoczu do 12 godzin. Dystrybucja obu substancji różni się: trawoprost jest wykrywalny w cieczy wodnistej przez kilka godzin (dane zwierzęce), natomiast tymolol jest obecny w cieczy wodnistej i osoczu przez dłuższy czas, co odzwierciedla ich odmienne właściwości fizykochemiczne i powinowactwo tkankowe.
beta-oksydacja, biotransformacja, ciecz wodnista, Cmax, hydroliza estrowa, krople do oczu, maksymalne stężenie w osoczu, maleinian tymololu, okres półtrwania, pierścień morfolinowy, pierścień tiadiazolowy, prolek, prostaglandyna F2α, stan stacjonarny, T1/2, Tmax, trawoprost, tymolol, wchłanianie przez rogówkę, wolny kwas trawoprostu, worek spojówkowy, zaburzenie czynności nerek -
Leksykon leków
Travoprost + Timolol Genoptim to krople do oczu zawierające 40 µg/ml trawoprostu (prolek, który ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego wolnego kwasu) oraz 5 mg/ml tymololu (maleinian tymololu). Po podaniu do worka spojówkowego trawoprost wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe, z wykrywalnością wolnego kwasu w osoczu do 1 godziny i stężeniami 0,01-0,03 ng/ml, natomiast tymolol osiąga średnie maksymalne stężenie (Cmax) 1,34 ng/ml w osoczu po około 0,69 godziny (Tmax) i jest wykrywalny do 12 godzin. Okres półtrwania tymololu wynosi około 4 godziny. Obie substancje są metabolizowane głównie w wątrobie, a następnie eliminowane przez nerki – trawoprost w formie metabolitów (<2% w postaci niezmienionej), tymolol w około 20% w formie niezmienionej i 80% jako metabolity.
beta-oksydacja, bioaktywacja, ciecz wodnista, czas osiągnięcia maksymalnego stężenia, dawkowanie leku, dystrybucja leku, działanie ogólnoustrojowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja leku, hydroliza estrowa, krople do oczu, maleinian tymololu, metabolizm leku, okres półtrwania, pierścień morfolinowy, pierścień tiadiazolowy, prolek, prostaglandyna F2α, stan stacjonarny, stężenie leku, stężenie maksymalne, trawoprost, tymolol, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwości farmakokinetyczne, worek spojówkowy -
Leksykon leków
Rozaduo, zawierający 40 µg/ml trawoprostu i 5 mg/ml tymololu, jest kroplami do oczu o złożonej farmakokinetyce. Trawoprost, będący prolekiem, ulega szybkiej hydrolizie estrowej w rogówce do aktywnego wolnego kwasu, który jest nieoznaczalny w osoczu większości pacjentów (94,4%) po 5-dniowej aplikacji, z wartościami stężeń od 0,01 do 0,03 ng/ml przy limicie oznaczalności ≥0,01 ng/ml. Tymolol wykazuje szybkie wchłanianie z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) 1,34 ng/ml osiąganym w około 0,69 godziny (Tmax). Trawoprost w formie wolnego kwasu jest wykrywalny w cieczy wodnistej oka przez kilka godzin, natomiast tymolol utrzymuje się w cieczy wodnistej i osoczu do 12 godzin po podaniu.
biotransformacja, ciecz wodnista oka, Cmax, hydroliza estrowa, krople do oczu, okres półtrwania biologiczny, pierścień morfolinowy, pierścień tiadiazolowy, prolek, prostaglandyna F2α, rogówka oka, stężenie maksymalne w osoczu, szlak metaboliczny, T1/2, Tmax, trawoprost, tymolol, utlenianie grup hydroksylowych, wolny kwas trawoprostu, worek spojówkowy, β-oksydacja -
Leksykon leków
Nimodypina, substancja czynna leku Nimotop S (0,2 mg/ml), charakteryzuje się praktycznie całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z wykrywalnością w osoczu już po 10-15 minutach. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) u osób starszych po wielokrotnym podaniu dawki 3 x 30 mg/dobę wynosi 7,3-43,2 ng/ml, osiągane w czasie 0,6-1,6 godziny (tmax). U osób młodych po pojedynczych dawkach 30 mg i 60 mg Cmax wynosi odpowiednio 16 ± 8 ng/ml i 31 ± 12 ng/ml, a farmakokinetyka wykazuje liniową zależność dawka-stężenie do 90 mg. Nimodypina wiąże się z białkami osocza w 97-99%, a jej stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi około 0,5% stężenia w osoczu, co odpowiada stężeniu wolnej frakcji leku. Substancja przenika przez barierę łożyskową oraz jest obecna w mleku matki w stężeniach zbliżonych do osocza.
AUC, bariera łożyskowa, biotransformacja, cytochrom P450 3A4, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, dehydrogenacja, farmakokinetyka, glukuronidacja, hydroksylacja, hydroliza estrowa, kinetyka eliminacji, metabolizm wątrobowy, nimodypina, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, płyn mózgowo-rdzeniowy, przenikanie do mleka, roztwór do infuzji, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Acemetacyna, zawarta w preparacie Rantudil Retard w dawce 90 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. W porównaniu do standardowych form leku, maksymalne stężenie we krwi osiągane jest istotnie później (p<0,05), a stężenia po 2 godzinach od podania są znacząco niższe (p<0,01). Jednakże w okresie 6-10 godzin po podaniu stężenia acemetacyny w osoczu są wyższe niż po podaniu formy o niekontrolowanym uwalnianiu. Lek wykazuje silne wiązanie z białkami osocza oraz okres półtrwania około 4,5 godziny, co wpływa na jego farmakokinetykę i potencjalne interakcje lekowe.
acemetacyna, aktywny metabolit, autoindukcja metabolizmu, biotransformacja, błona maziowa, deacetylacja, działanie przeciwzapalne, eliminacja nerkowa, farmakokinetyka, hydroliza estrowa, indukcja enzymatyczna, kumulacja tkankowa, kwas glukuronowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, okres półtrwania, płyn maziowy, profil wchłaniania, przedłużone uwalnianie, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, stężenie we krwi, wiązanie z białkami osocza, wydalanie, wydalanie nerkowe, zmodyfikowane uwalnianie -
Leksykon substancji czynnych
Atrakuriowy bezylan, substancja czynna leku Atracurium Kalceks, jest niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym o średnim czasie działania, z początkiem efektu klinicznego po 2-3 minutach i czasem trwania około 45 minut. Charakteryzuje się niewielką objętością dystrybucji (0,16 l/kg) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (82%), co może mieć znaczenie przy interakcjach lekowych. Substancja nie przenika istotnie przez barierę łożyskową, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet ciężarnych. Metabolizm atrakuriowego bezylanu odbywa się niezależnie od funkcji wątroby i nerek, głównie poprzez nieenzymatyczną reakcję Hofmanna oraz hydrolizę estrową katalizowaną przez nieswoiste esterazy, co odróżnia go od innych środków zwiotczających, np. suksametonium.
atrakuriowy bezylan, bariera łożyskowa, blok nerwowo-mięśniowy, blokada nerwowo-mięśniowa, dystrybucja leku, farmakokinetyka eliminacji, hemodializa, hemofiltracja, hydroliza estrowa, hydroliza wiązań estrowych, infuzja, intensywna terapia, laudanozyna, metabolizm wątrobowy, niedepolaryzujący środek zwiotczający, objętość dystrybucji, oczyszczanie pozaustrojowe, okres półtrwania, reakcja Hofmanna, suksametonium, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Atrakuriowy bezylan jest środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe o średnim czasie działania, dostępnym w stężeniu 10 mg/ml do podania dożylnego. Charakteryzuje się szybkim początkiem działania (2-3 minuty) oraz czasem działania około 45 minut, co czyni go odpowiednim do większości procedur chirurgicznych. Farmakokinetycznie lek wykazuje krótki okres półtrwania wynoszący 19,9 (±0,6) minut, małą objętość dystrybucji (0,16 l/kg) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (82%). Metabolizm atrakuriowego bezylanu odbywa się głównie poprzez nieenzymatyczny rozkład typu Hofmanna oraz hydrolizę estrową przez nieswoiste esterazy, co zapewnia niezależność od funkcji wątroby i nerek, a także od niedoboru pseudocholinoesterazy u pacjentów.
atrakuriowy bezylan, biodostępność leku, blokada nerwowo-mięśniowa, działanie farmakodynamiczne, esteraza, farmakokinetyka atrakurium, hemodializa, hemofiltracja, hydroliza estrowa, infuzja, laudanozyna, objętość dystrybucji, oddział intensywnej terapii, okres półtrwania, pseudocholinoesteraza, rozkład Hofmanna, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Preparat Ubistesin zawiera chlorowodorek artykainy (40 mg/ml) oraz chlorowodorek epinefryny (0,006 mg/ml), co odpowiada 68 mg artykainy i 0,005 mg epinefryny w pojedynczym wkładzie 1,7 ml. Farmakokinetyka artykainy charakteryzuje się Tmax wynoszącym 10-12 minut u dorosłych i 7,78 minuty u dzieci, z Cmax odpowiednio 400-2100 ng/ml u dorosłych oraz 1382 ng/ml u populacji pediatrycznej. Artykaina wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza: albuminami (68,5-80,8%) oraz α-/γ-globulinami (62,5-73,4%), a jej objętość dystrybucji wynosi około 4 l/kg, co wskazuje na efektywne przenikanie do tkanek. Dodatek epinefryny działa wazokonstrykcyjnie, spowalniając wchłanianie artykainy i wydłużając czas działania znieczulenia miejscowego.
artykaina, chlorowodorek artykainy, chlorowodorek epinefryny, cytochrom P450, dysfagia, eliminacja nerkowa, epinefryna, esteraza, hydroliza estrowa, kwas artykainowy, metabolizm wątrobowy, mikrosomy wątroby, objętość dystrybucji, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, profil farmakokinetyczny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wstrzyknięcie podśluzówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie stomatologiczne -
Leksykon substancji czynnych
Trawoprost, podawany miejscowo w postaci kropli do oczu, jest estrowym prolekiem, który szybko ulega hydrolizie estrowej w rogówce do aktywnego wolnego kwasu. Maksymalne stężenia wolnego kwasu w cieczy wodnistej osiągają około 20 ng/ml po 1-2 godzinach, z okresem półtrwania około 1,5 godziny. W osoczu u zdrowych ochotników stężenia wolnego kwasu są bardzo niskie (maksymalnie 25 pg/ml), osiągając szczyt między 10. a 30. minutą po podaniu i szybko spadając poniżej granicy oznaczalności (10 pg/ml) przed upływem godziny. Metabolizm trawoprostu przebiega głównie przez redukcję wiązań podwójnych, utlenianie grup 15-hydroksylowych oraz β-oksydacyjne odszczepianie łańcucha bocznego, a wydalanie odbywa się głównie przez nerki, z mniej niż 2% dawki wydalanej w formie wolnego kwasu. Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, nawet przy klirensie kreatyniny do 14 ml/min. U dzieci i młodzieży ekspozycja na wolny kwas trawoprostu w osoczu jest równie niska jak u dorosłych, co potwierdza minimalną ekspozycję ogólnoustrojową niezależnie od wieku pacjenta.
ciecz wodnista, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja układowa, hydroliza estrowa, klirens kreatyniny, limit oznaczalności, okres półtrwania, pierścień morfolinowy, pierścień tiadiazolowy, prolek, rogówka, stan stacjonarny, Tmax, utlenianie grup hydroksylowych, worek spojówkowy, β-oksydacja -
Leksykon leków
Permetryna Scabinol w postaci żelu o stężeniu 40 mg/g charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem systemowym, wynoszącym około 0,5-1% aplikowanej dawki, co potwierdzono zarówno u zdrowych ochotników, jak i pacjentów z zakażeniem świerzbowcem. Substancja czynna głównie pozostaje na powierzchni skóry, zwłaszcza w warstwie rogowej naskórka (stratum corneum), skąd jest usuwana podczas mycia lub magazynowana. Wchłonięta permetryna podlega dwóm głównym procesom metabolicznym: hydrolizie estrowej (dominującej) oraz utlenianiu, zachodzącym odpowiednio w skórze i wątrobie, prowadząc do powstania nieaktywnych metabolitów eliminowanych głównie przez nerki z moczem.
absorpcja systemowa, biotransformacja, dawka leku, eliminacja leku, farmakokinetyka, hepatocyt, hydroliza estrowa, krążenie ogólnoustrojowe, metabolizm leku, metabolizm skórny, metabolizm wątrobowy, naskórek, permetryna, stężenie leku, świerzbowiec, utlenianie, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie substancji czynnej, wydalanie -
Leksykon leków
Distygminy bromek, substancja czynna leku Ubretid, jest odwracalnym inhibitorem cholinesterazy z grupy pośrednio działających parasympatykomimetyków typu kwasu karbaminowego (kod ATC: N07AA03). Mechanizm działania polega na hamowaniu hydrolizy acetylocholiny przez acetylocholinesterazę, co skutkuje wydłużeniem i wzmocnieniem działania acetylocholiny w organizmie. Farmakodynamicznie distygmina wpływa na wiele układów: w oku powoduje skurcz mięśnia rzęskowego, zwężenie źrenicy i obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego; w sercu obniża częstość rytmu i przewodzenie impulsów; w oskrzelach wywołuje skurcz mięśniówki i zwiększa wydzielanie śluzu; w przewodzie pokarmowym zwiększa perystaltykę i wydzielanie śluzu; w układzie moczowym i pęcherzykowym powoduje skurcze mięśni gładkich; oraz zwiększa wydzielanie potu. Działanie na mięśnie szkieletowe jest dawkozależne – niskie dawki zwiększają pobudliwość, wysokie prowadzą do porażenia przez trwałą depolaryzację.
acetylocholina, acetylocholinesteraza, bariera krew-mózg, ciśnienie wewnątrzgałkowe, distygmina, hydroliza estrowa, inhibitor cholinesterazy, mięsień rzęskowy, mięsień szkieletowy, mięsień wypieracz pęcherza moczowego, nietolerancja laktozy, ośrodkowy układ nerwowy, parasympatykomimetyk, pęcherzyk żółciowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, postać farmaceutyczna, przewodzenie impulsów elektrycznych, skurcz mięśniówki, układ sercowo-naczyniowy -
Leksykon leków
Ubistesin Forte zawiera 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 0,012 mg/ml epinefryny chlorowodorku, co determinuje jego farmakokinetyczny profil w znieczuleniu stomatologicznym. Artykaina wykazuje szybkie wchłanianie z Tmax wynoszącym 10-12 minut u dorosłych i 7,78 min u dzieci, z Cmax odpowiednio 400-2100 ng/ml i 1382 ng/ml. Lek wiąże się silnie z białkami osocza, głównie albuminami (68,5-80,8%) i α/-globulinami (62,5-73,4%), co wpływa na jego dystrybucję (objętość dystrybucji około 4 l/kg). Obecność epinefryny spowalnia wchłanianie artykainy, wydłużając czas działania znieczulającego i ograniczając ryzyko efektów ogólnoustrojowych.
albumina, artykaina chlorowodorek, cytochrom P450, dyspnea, działanie znieczulające, eliminacja nerkowa, epinefryna, epinefryna chlorowodorek, glukuronid kwasu artykainowego, hydroliza estrowa, kwas artykainowy, metabolizm wątrobowy, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, stężenie w osoczu, Ubistesin Forte, wiązanie z białkami osocza, wstrzyknięcie podśluzówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie stomatologiczne, α-globulina
