sekwestracja erytrocytów
Sekwestracja erytrocytów to proces zatrzymywania krwinek czerwonych w narządach takich jak śledziona, wątroba czy szpik kostny. Zjawisko to występuje w różnych stanach klinicznych, przede wszystkim w niedokrwistościach hemolitycznych, szczególnie w chorobie sierpowatokrwinkowej, gdzie nieprawidłowo ukształtowane erytrocyty ulegają uwięzieniu w naczyniach mikrokrążenia.
W przebiegu sekwestracji może dojść do nagłego spadku hemoglobiny, co klinicznie objawia się jako przełom sekwestracyjny. Stan ten charakteryzuje się powiększeniem śledziony lub wątroby, znacznym spadkiem morfologii krwi i może prowadzić do wstrząsu hipowolemicznego. Sekwestracja erytrocytów jest jednym z najgroźniejszych powikłań choroby sierpowatokrwinkowej, szczególnie u dzieci poniżej 5 roku życia.
Diagnostyka sekwestracji obejmuje badania morfologii krwi, ocenę funkcji śledziony (scyntygrafia, USG) oraz badania obrazowe narządów jamy brzusznej. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje przetoczenia koncentratu krwinek czerwonych, nawodnienie oraz, w przypadkach nawracających sekwestracji w chorobie sierpowatokrwinkowej, splenektomię lub przewlekłe transfuzje.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Malaria – Etiologia i przyczyny
Malaria jest chorobą pasożytniczą wywoływaną przez pierwotniaki z rodzaju Plasmodium, przenoszoną głównie przez ukłucia zakażonych samic komarów Anopheles. Pięć gatunków Plasmodium wywołuje malarię u ludzi, z czego Plasmodium falciparum jest najbardziej patogenny i odpowiada za około 75% zakażeń oraz większość zgonów, szczególnie w Afryce. Cykl życiowy pasożyta obejmuje fazę wątrobową i erytrocytarną, podczas której dochodzi do namnażania merozoitów i niszczenia erytrocytów, co prowadzi do objawów klinicznych i aktywacji układu immunologicznego. Okres inkubacji różni się w zależności od gatunku, np. 8-11 dni dla P. falciparum i 8-17 dni dla P. vivax. Patogeneza ciężkiej malarii wiąże się z sekwestracją zakażonych erytrocytów, anemią, aktywacją cytokin prozapalnych (TNF-α, IFN-γ) oraz supresją erytropoezy. Oporność na leki, w tym częściowa oporność na artemizyniny, stanowi poważne wyzwanie terapeutyczne.
anemia, anemia sierpowata, chłoniak Burkitta, dysbioza, erytropoeza, hemozoina, hipoglikemia, komar Anopheles, krwinka czerwona, kwasica mleczanowa, malaria mózgowa, obrzęk płuc, odpowiedź immunologiczna, plasmodium, Plasmodium falciparum, plasmodium knowlesi, plasmodium malariae, plasmodium ovale, Plasmodium vivax, sekwestracja erytrocytów, sporozoit