izoenzymy mikrosomalne
Izoenzymy mikrosomalne to różne formy molekularne enzymów zlokalizowanych w mikrosomach – fragmentach siateczki śródplazmatycznej gładkiej, które powstają podczas homogenizacji tkanek. Stanowią one istotny element układu detoksykacyjnego organizmu, uczestnicząc w metabolizmie wielu substancji endogennych i ksenobiotyków.
Najważniejszą grupą izoenzymów mikrosomalnych są cytochromy P450 (CYP), które odgrywają kluczową rolę w I fazie biotransformacji leków, toksyn i związków naturalnych. Różne izoenzymy CYP wykazują odmienną specyficzność substratową oraz ulegają indukcji lub inhibicji pod wpływem różnych czynników, co ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście interakcji lekowych.
Polimorfizm genetyczny izoenzymów mikrosomalnych jest przyczyną indywidualnych różnic w metabolizmie leków i może prowadzić do zmienionej odpowiedzi terapeutycznej lub zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Identyfikacja profilu ekspresji tych izoenzymów ma coraz większe znaczenie w medycynie spersonalizowanej, umożliwiając dostosowanie farmakoterapii do genetycznych uwarunkowań pacjenta.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Syldenafil, substancja czynna produktu Xirect Forte (50 mg), wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym z biodostępnością około 41% (zakres 25-63%) i Tmax wynoszącym 30-120 minut (mediana 60 minut) na czczo. Farmakokinetyka syldenafilu jest liniowa w dawkach terapeutycznych 25-100 mg, a spożycie posiłku opóźnia Tmax o około 60 minut i zmniejsza Cmax o 29%. Objętość dystrybucji wynosi 105 l, a wiązanie z białkami osocza jest wysokie (96%), co skutkuje niskim stężeniem wolnej formy leku (18 ng/ml, 38 nM). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4 i CYP2C9, z powstaniem aktywnego N-demetylo metabolitu o aktywności PDE5 na poziomie 50% syldenafilu i okresie półtrwania około 4 godzin. Całkowity klirens wynosi 41 l/godz., a okres półtrwania 3-5 godzin. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (80%) i moczem (13%) w formie metabolitów.
AUC, biodostępność, biotransformacja, Cmax, CYP2C9, CYP3A4, farmakokinetyka, farmakokinetyka w grupach pacjentów, fosfodiesteraza typu 5, izoenzymy mikrosomalne, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, klirens syldenafilu, marskość wątroby, metabolit N-demetylowy, N-demetylo metabolit, objętość dystrybucji, okres półtrwania, syldenafil, Tmax, wiązanie z białkami osocza, współczynnik zmienności, Xirect Forte, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Syldenafil, podawany doustnie w dawkach terapeutycznych 25-100 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po 30-120 minutach (mediana 60 minut) oraz biodostępnością około 41% (zakres 25-63%). Parametry farmakokinetyczne wykazują liniowość względem dawki. Spożycie posiłków opóźnia Tmax o około 60 minut i zmniejsza Cmax o 29%. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (Vd = 105 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (96%), co skutkuje niskim stężeniem wolnej frakcji (około 18 ng/ml). Syldenafil jest intensywnie metabolizowany w wątrobie głównie przez CYP3A4 oraz częściowo przez CYP2C9 do aktywnego metabolitu N-demetylo syldenafilu, który stanowi około 40% stężenia leku macierzystego i wykazuje 50% aktywności względem PDE5. Całkowity klirens wynosi 41 l/godz., a okres półtrwania 3-5 godzin. Eliminacja odbywa się głównie przez kał (80%) i mocz (13%).
biodostępność syldenafilu, CYP2C9, CYP3A4, działanie farmakologiczne, farmakokinetyka syldenafilu, izoenzymy mikrosomalne, klirens kreatyniny, klirens syldenafilu, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, N-demetylacja, N-demetylo-syldenafil, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą stężenia, selektywność wobec fosfodiesteraz, skala Childa-Pugha, wiązanie z białkami osocza, współczynnik zmienności, zaburzenie czynności nerek -
Leksykon leków
Syldenafil, podawany w formie lamelki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmaks) osiąganym w 30-120 minut (mediana 60 minut) na czczo. Średnia biodostępność doustna wynosi 41% (zakres 25-63%). Parametry farmakokinetyczne AUC i Cmaks rosną liniowo w zakresie dawek 25-100 mg. Spożycie posiłku opóźnia Tmax o około 60 minut i zmniejsza Cmaks o 29%. Syldenafil wykazuje dużą objętość dystrybucji (Vd 105 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (96%), co skutkuje niskim stężeniem wolnej formy leku (około 18 ng/ml). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2C9, prowadząc do powstania aktywnego N-demetylo metabolitu o 50% aktywności wobec PDE5 i stężeniu stanowiącym 40% stężenia syldenafilu. Okres półtrwania syldenafilu wynosi 3-5 godzin, a całkowity klirens 41 l/godz. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (80%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (13%) w postaci metabolitów.
AUC, biodostępność, Cmaks, CYP2C9, CYP3A4, dystrybucja leku, farmakokinetyka, fosfodiesteraza, fosfodiesteraza typu 5, izoenzymy mikrosomalne, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens, klirens kreatyniny, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, N-demetylacja, N-demetylo metabolit, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie w osoczu, syldenafil, wiązanie z białkami osocza, wpływ posiłku na lek
