lek blokujący receptory alfa i beta
Lek blokujący receptory alfa i beta, zwany również alfa-beta-adrenolitykiem, to środek farmakologiczny, który hamuje działanie zarówno receptorów alfa, jak i beta-adrenergicznych. Efektem jest jednoczesna blokada receptorów odpowiedzialnych za skurcz naczyń krwionośnych (alfa) oraz receptorów odpowiedzialnych za przyspieszenie akcji serca i zwiększenie kurczliwości mięśnia sercowego (beta).
Najważniejszym przedstawicielem tej grupy jest karwedilol, labetalol oraz bucinidolol. Leki te znajdują zastosowanie głównie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Ich przewaga nad selektywnymi beta-blokerami polega na korzystniejszym profilu hemodynamicznym – zmniejszają opór obwodowy bez wywoływania odruchowej tachykardii.
W przeciwieństwie do klasycznych beta-blokerów, alfa-beta-adrenolityki nie powodują skurczu naczyń obwodowych, co jest szczególnie korzystne u pacjentów z chorobą niedokrwienną kończyn dolnych. Dodatkowo, niektóre z tych leków (np. karwedilol) wykazują właściwości antyoksydacyjne i przeciwzapalne, co może przyczyniać się do ich korzystnego wpływu na rokowanie w niewydolności serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Norepinefryna – Interakcje
Norepinefryna (noradrenalina) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jej działanie presyjne i kardiotoksyczność. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z wziewnymi halogenowymi środkami znieczulającymi (np. cyklopropan, halotan, enfluran), które zwiększają pobudliwość mięśnia sercowego i mogą wywołać ciężkie komorowe zaburzenia rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów z hipoksją lub hiperkapnią. Również leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy oraz serotoninergiczno-adrenergiczne leki przeciwdepresyjne zwiększają ryzyko napadowego nadciśnienia tętniczego i arytmii. Inhibitory monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywne, jak i selektywne MAO-A, oraz linezolid nasilają działanie presyjne norepinefryny, co wymaga ścisłego monitorowania i zachowania co najmniej 14-dniowego odstępu po odstawieniu MAO. Współistniejące stosowanie glikozydów naparstnicy, hormonów tarczycy, leków przeciwarytmicznych oraz alkaloidów sporyszu może nasilać działanie kardiostymulujące i obkurczające naczynia, co wymaga dostosowania dawkowania i monitorowania EKG oraz ciśnienia tętniczego.
alkaloid sporyszu, alkohol etylowy, aminy katecholowe, arytmia, badanie EKG, desmopresyna, diureza, działanie antydiuretyczne, działanie presyjne, efekt kliniczny, glikozyd nasercowy, glikozydy naparstnicy, halogenowe środki znieczulające, hiperkapnia, hipoksja, hormon tarczycy, imipramina, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, lek blokujący receptory alfa i beta, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, linezolid, lit, migotanie komór, nadciśnienie napadowe, norepinefryna, oksytocyna, propofol, układ autonomiczny, układ sercowo-naczyniowy, wazopresyna, zaburzenia rytmu serca, zespół propofolowy