sploty naczyniowe mózgu
Sploty naczyniowe mózgu (plexus choroideus) to wyspecjalizowane struktury zlokalizowane w układzie komorowym mózgu, odpowiedzialne za produkcję płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR). Anatomicznie występują w komorach bocznych, trzeciej i czwartej komorze mózgu. Zbudowane są z sieci naczyń krwionośnych pokrytych wyspecjalizowanym nabłonkiem wyściółkowym (ependyma).
Główną funkcją splotów naczyniowych jest wytwarzanie płynu mózgowo-rdzeniowego w ilości około 500 ml dziennie. PMR pełni kluczowe funkcje: amortyzuje mózg i rdzeń kręgowy, dostarcza składniki odżywcze, odprowadza metabolity oraz zapewnia homeostazę środowiska wewnątrzczaszkowego. Proces produkcji płynu obejmuje aktywny transport jonów, filtrację osocza i sekrecję różnych składników biochemicznych.
Patologie splotów naczyniowych mózgu obejmują brodawczaki splotu naczyniowego (łagodne nowotwory), torbiele, zwapnienia oraz nieprawidłowości czynnościowe prowadzące do zaburzeń w produkcji płynu mózgowo-rdzeniowego. Diagnostyka tych struktur opiera się głównie na badaniach obrazowych: tomografii komputerowej, rezonansie magnetycznym oraz badaniach płynu mózgowo-rdzeniowego. Schorzenia splotów naczyniowych mogą manifestować się wodogłowiem, nadciśnieniem śródczaszkowym lub deficytami neurologicznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Jod promieniotwórczy (¹³¹I) charakteryzuje się okresem półtrwania 8,02 dnia i rozpada się do stabilnego ksenonu-131, emitując promieniowanie gamma o energiach 365 keV (81,7%), 637 keV (7,2%) oraz 284 keV (6,1%) oraz promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV. Po doustnym podaniu jodku [¹³¹I] sodu następuje szybkie i efektywne wchłanianie (90% dawki w ciągu 60 minut) w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Po absorpcji jodki dystrybuują się w przedziale pozatarczycowym, skąd są aktywnie transportowane do tarczycy oraz eliminowane głównie przez nerki. Wychwyt jodu radioaktywnego przez tarczycę wynosi około 2% krążącej puli na godzinę, a w gruczole jodek jest utleniany i inkorporowany do tyreoglobuliny, co jest kluczowe dla biosyntezy hormonów tarczycy.
biosynteza hormonów tarczycy, dystrybucja leku, efektywny okres półtrwania, górny odcinek przewodu pokarmowego, gruczoł tarczowy, jodek sodu Na131I, łożysko, okres półtrwania, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, przedział pozatarczycowy, ślinianki, śluzówka żołądka, sploty naczyniowe mózgu, transport błonowy, wychwyt tarczycowy, wydalanie nerkowe, wydalanie z kałem - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – PoltechRBC 13,4 mg
Produkt leczniczy PoltechRBC (13,40 mg) to liofilizat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierający sodu pirofosforan dziesięciowodny oraz cyny (II) chlorek dwuwodny (4,3 mg), stosowany do znakowania krwi radionuklidem technetem-99m (99mTc) w diagnostyce obrazowej. Po dożylnym podaniu jonów cyny (10-20 µg/kg masy ciała) dochodzi do trwałego związania cyny z erytrocytami, co umożliwia redukcję i wiązanie nadtechnecjanu (99mTc) z łańcuchami β hemoglobiny (około 20%) oraz z cytoplazmą i błoną komórkową erytrocytów (70-80%). Optymalny czas podania nadtechnecjanu sodu wynosi 20-30 minut po podaniu kompleksu cyny, co zapewnia efektywne wyznakowanie krwi. Po 10 minutach od podania aktywność 99mTc we krwi wynosi 77% ± 15%, a po 100 minutach 71% ± 14%, z niewielkim spadkiem około 6% w ciągu 2 godzin. Wyznakowane erytrocyty utrzymują się we krwi do 8 dni, co ma znaczenie przy planowaniu kolejnych badań radioizotopowych.