funkcja fagocytarna
Funkcja fagocytarna (zdolność do fagocytozy) to jeden z kluczowych mechanizmów obronnych organizmu, polegający na pochłanianiu i niszczeniu patogenów lub zbędnych cząsteczek przez wyspecjalizowane komórki zwane fagocytami. Główne komórki wykazujące aktywność fagocytarną to neutrofile i monocyty/makrofagi.
W procesie fagocytozy można wyróżnić kilka etapów: chemotaksję (przyciąganie fagocytów do miejsca infekcji), adhezję (przyleganie do patogenu), opsonizację (pokrywanie patogenu przeciwciałami lub składnikami dopełniacza), tworzenie fagosomu (pochłanianie patogenu), i degradację (niszczenie pochłoniętego materiału przez enzymy lizosomalne i reaktywne formy tlenu).
Zaburzenia funkcji fagocytarnej mogą prowadzić do zwiększonej podatności na infekcje bakteryjne i grzybicze. Występują w chorobach pierwotnych (genetycznych), takich jak przewlekła choroba ziarniniakowa, zespół Chédiaka-Higashiego czy zespół Griscellego, oraz wtórnych (nabytych) – w cukrzycy, chorobach nowotworowych, przy stosowaniu leków immunosupresyjnych, czy w niedożywieniu.
Ocena funkcji fagocytarnej jest istotnym elementem diagnostyki immunologicznej. Badania obejmują test redukcji błękitu nitrotetrazolowego (NBT), cytometrię przepływową z wykorzystaniem dihydrorodaminy 123, oraz testy fagocytozy in vitro z użyciem wyznakowanych bakterii lub cząstek lateksowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – PoltechRBC 13,4 mg
Produkt leczniczy PoltechRBC (13,40 mg) to liofilizat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierający sodu pirofosforan dziesięciowodny oraz cyny (II) chlorek dwuwodny (4,3 mg), stosowany do znakowania krwi radionuklidem technetem-99m (99mTc) w diagnostyce obrazowej. Po dożylnym podaniu jonów cyny (10-20 µg/kg masy ciała) dochodzi do trwałego związania cyny z erytrocytami, co umożliwia redukcję i wiązanie nadtechnecjanu (99mTc) z łańcuchami β hemoglobiny (około 20%) oraz z cytoplazmą i błoną komórkową erytrocytów (70-80%). Optymalny czas podania nadtechnecjanu sodu wynosi 20-30 minut po podaniu kompleksu cyny, co zapewnia efektywne wyznakowanie krwi. Po 10 minutach od podania aktywność 99mTc we krwi wynosi 77% ± 15%, a po 100 minutach 71% ± 14%, z niewielkim spadkiem około 6% w ciągu 2 godzin. Wyznakowane erytrocyty utrzymują się we krwi do 8 dni, co ma znaczenie przy planowaniu kolejnych badań radioizotopowych.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neotac 50 mg/ml
Neotac zawiera inozynę pranobeks, syntetyczną pochodną puryny, klasyfikowaną jako lek przeciwwirusowy o działaniu immunostymulującym (kod ATC: J05AX05). Substancja ta indukuje odpowiedź immunologiczną typu Th1, stymulując dojrzewanie i różnicowanie limfocytów T, nasila reakcje limfoproliferacyjne, reguluje cytotoksyczność limfocytów T i komórek NK oraz moduluje funkcje limfocytów supresorowych T8 i pomocniczych T4. Ponadto zwiększa poziom IgG i markerów dopełniacza, a także wpływa na produkcję cytokin – w badaniach in vitro zwiększa IL-1, IL-2 i ekspresję receptora IL-2, natomiast in vivo podnosi wydzielanie IFN-γ i obniża IL-4. Dodatkowo, inozyna pranobeks poprawia funkcje fagocytarne, zwiększając chemotaksję i fagocytozę neutrofili, monocytów i makrofagów, co wspiera eliminację patogenów.
4-acetamidobenzoesan, chemotaksja neutrofili, cytokina, cytotoksyczność limfocytów, cząsteczki wewnątrzbłonowe, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, fagocytoza, fosfodiesteraza cGMP, funkcja fagocytarna, immunoglobulina G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórki NK, kwas orotowy, łańcuch poliadenylowy, limfocyty T, limfocyty T4, limfocyty T8, marker dopełniacza, odporność komórkowa, odpowiedź odpornościowa, odpowiedź typu Th1, pochodna puryny, polirybosomy, reakcja limfoproliferacyjna, synteza mRNA, wirusowy RNA