przedawkowanie atazanawiru
Przedawkowanie atazanawiru stanowi poważny stan kliniczny związany z nadmiernym przyjęciem tego leku przeciwretrowirusowego stosowanego w leczeniu HIV. Atazanawir należy do inhibitorów proteazy HIV i jest zwykle podawany w dawce 300 mg raz dziennie z rytonawirem lub 400 mg raz dziennie bez wzmocnienia.
Objawy przedawkowania atazanawiru obejmują nasilenie znanych działań niepożądanych, takich jak żółtaczka (związana z hiperbilirubinemią pośrednią), wydłużenie odstępu QT w EKG, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz hepatotoksyczność. W ciężkich przypadkach może dojść do zaburzeń rytmu serca, niewydolności wątroby i zaburzeń neurologicznych.
Postępowanie w przypadku przedawkowania atazanawiru polega na monitorowaniu parametrów życiowych, zapewnieniu wsparcia oddechowego i krążeniowego oraz kontroli funkcji wątroby i nerek. Atazanawir wiąże się w znacznym stopniu z białkami osocza, więc hemodializa ma ograniczoną skuteczność w jego usuwaniu. Leczenie jest głównie objawowe i podtrzymujące. Zaleca się konsultację z ośrodkiem toksykologicznym w przypadku podejrzenia przedawkowania.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Atazanawir w dawkach do 1200 mg jednorazowo nie wykazuje objawów toksyczności u zdrowych ochotników, jednak przedawkowanie może prowadzić do charakterystycznych objawów klinicznych, takich jak żółtaczka spowodowana wzrostem stężenia bilirubiny pośredniej (niezwiązanej) w surowicy oraz wydłużenie odstępu PR w zapisie EKG, co wskazuje na zaburzenia przewodzenia sercowego. Konkretna dawka toksyczna nie została ustalona, jednak objawy pojawiają się przy dawkach przekraczających terapeutyczne. W badaniach nie zaobserwowano zmian w testach czynnościowych wątroby mimo podwyższonej bilirubiny, co sugeruje mechanizm polegający na hamowaniu transportu bilirubiny, a nie uszkodzenie hepatocytów.
aktywność transaminaz, atazanawir, bilirubina bezpośrednia, bilirubina całkowita, bilirubina pośrednia, elektrokardiogram, fosfataza alkaliczna, leczenie objawowe, metabolizm wątrobowy, monitorowanie parametrów życiowych, płukanie żołądka, przedawkowanie atazanawiru, stężenie bilirubiny, test czynnościowy wątroby, test wątrobowy, transaminazy, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zaburzenie przewodzenia, zapis elektrokardiograficzny, żółtaczka -
Leksykon leków
Przedawkowanie atazanawiru, choć rzadkie, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. W badaniach klinicznych jednorazowe dawki do 1200 mg u zdrowych ochotników nie wywoływały objawów toksycznych, co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa. Jednak u pacjentów z chorobami współistniejącymi przedawkowanie może prowadzić do charakterystycznych objawów, takich jak żółtaczka spowodowana wzrostem stężenia bilirubiny pośredniej (niezwiązanej) w surowicy oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego manifestujące się wydłużeniem odstępu PR w EKG. Objawy te pojawiają się przy dawkach przekraczających standardowe dawki terapeutyczne i wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
aktywny węgiel, antidotum, bilirubina niezwiązana, bilirubina pośrednia, elektrokardiogram, farmakokinetyka atazanawiru, funkcja wątroby, metabolizm wątrobowy, metoda dializacyjna, objaw toksyczny, odstęp PR, płukanie żołądka, przedawkowanie atazanawiru, stężenie leku w surowicy, uszkodzenie wątroby, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie przewodzenia, żółtaczka
