test Papanicolaou
Test Papanicolaou, powszechnie znany jako cytologia lub badanie cytologiczne szyjki macicy, jest podstawowym badaniem przesiewowym stosowanym w diagnostyce zmian przednowotworowych i nowotworowych szyjki macicy. Polega na pobraniu materiału komórkowego z tarczy i kanału szyjki macicy, a następnie ocenie mikroskopowej preparatu pod kątem obecności nieprawidłowych komórek.
Badanie to pozwala na wczesne wykrycie zmian dysplastycznych, które mogą poprzedzać rozwój raka szyjki macicy. Regularne wykonywanie cytologii umożliwia identyfikację zmian na etapie, gdy są one jeszcze w pełni wyleczalne. Według rekomendacji towarzystw naukowych, badanie powinno być wykonywane u kobiet w wieku 21-65 lat co 3-5 lat, w zależności od wieku pacjentki i zastosowanej metody badania.
Wyniki testu Papanicolaou są klasyfikowane według systemu Bethesda, który określa stopień nieprawidłowości komórkowych. Klasyfikacja ta obejmuje kategorie od ASC-US (atypowe komórki nabłonka płaskiego o nieokreślonym znaczeniu) przez LSIL (śródnabłonkowe zmiany płaskonabłonkowe niskiego stopnia) i HSIL (śródnabłonkowe zmiany płaskonabłonkowe wysokiego stopnia) do zmian rakowych. Na podstawie wyniku cytologii lekarz decyduje o dalszym postępowaniu diagnostycznym lub terapeutycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (hpv) – Diagnostyka i diagnoza
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) jest najczęstszą infekcją przenoszoną drogą płciową, z większością przypadków ustępujących samoistnie w ciągu 2 lat. Jednak typy wysokiego ryzyka, zwłaszcza HPV 16 i 18, są silnie związane z rozwojem nowotworów, w tym raka szyjki macicy, sromu, pochwy, prącia, odbytu oraz jamy ustnej i gardła. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, testy cytologiczne (test Papanicolaou), testy molekularne wykrywające DNA/RNA wirusa (np. testy Cobas 4800, Onclarity HPV, Hybrid Capture II, PCR) oraz kolposkopię z biopsją w przypadku nieprawidłowości. Zalecenia ACS wskazują na wykonywanie podstawowego testu HPV co 5 lat u kobiet w wieku 25-65 lat, co jest bardziej skuteczne niż sam test Pap. U mężczyzn brak jest zatwierdzonych testów przesiewowych, choć w grupach wysokiego ryzyka stosuje się cytologię analną lub anoskopię wysokiej rozdzielczości.
anoskopia wysokiej rozdzielczości, badanie cytologiczne, badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, biopsja, brodawka płciowa, dysfunkcja immunologiczna, hybrydyzacja kwasów nukleinowych, kolposkopia, konizacja zimnym nożem, krioterapia, rak szyjki macicy, reakcja łańcuchowa polimerazy, roztwór kwasu octowego, śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy, szczepienie przeciwko HPV, test Papanicolaou, typ HPV wysokiego ryzyka, wirus brodawczaka ludzkiego, zakażenie HPV, zmiana nowotworowa, zmiana przednowotworowa - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (hpv) – Diagnostyka i diagnoza
Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) jest najczęstszą infekcją przenoszoną drogą płciową, z roczną zachorowalnością około 14 milionów w USA. Większość zakażeń przebiega bezobjawowo i ustępuje samoistnie w ciągu 2 lat, jednak przewlekłe zakażenia mogą prowadzić do brodawek płciowych, zmian przednowotworowych oraz nowotworów m.in. szyjki macicy, sromu, pochwy, penisa, odbytu i jamy ustnej. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, testach cytologicznych (Pap), testach molekularnych wykrywających DNA/RNA HPV (np. Hybrid Capture II o czułości ~90%), kolposkopii oraz biopsji. Testy HPV, szczególnie wykrywające typy wysokiego ryzyka (HPV 16 i 18), są bardziej czułe niż cytologia i stanowią obecnie podstawę badań przesiewowych u kobiet w wieku 25-65 lat, zalecanych co 5 lat. Wspólne testowanie (co-testing) cytologii i testu HPV zwiększa wykrywalność zmian przedrakowych. Interpretacja wyników uwzględnia obecność nieprawidłowości cytologicznych (ASC-US, LSIL, HSIL) i wynik testu HPV, co determinuje dalsze postępowanie, w tym powtórkę badań lub kolposkopię.
anoskopia, badanie cytologiczne, badanie cytologiczne szyjki macicy, badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, badanie przesiewowe, biopsja, biopsja celowana, brodawki narządów płciowych, brodawki płciowe, co-testing, cytologia analna, elektrokoagulacja, genotyp HPV, HPV wysokiego ryzyka, HSIL, immunohistochemia p16, kolposkopia, konizacja, krioterapia, LEEP, LSIL, niedrożność dróg żółciowych, rak szyjki macicy, reakcja łańcuchowa polimerazy, strefa transformacji, szczepionka przeciwko HPV, test Papanicolaou, test z kwasem octowym, wirus brodawczaka ludzkiego, zmiany przednowotworowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Stediril 30
Stediril 30, zawierający 150 mikrogramów lewonorgestrelu i 30 mikrogramów etynyloestradiolu, wymaga starannej kwalifikacji i monitorowania pacjentek ze względu na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, szczególnie w pierwszym roku stosowania. Częstość występowania choroby zakrzepowo-zatorowej u kobiet stosujących COC o niskiej dawce estrogenów (<50 mikrogramów etynyloestradiolu) wynosi 20-40 przypadków na 100 000 kobietolat, co jest wyższe niż u kobiet niestosujących (5-10/100 000 kobietolat), ale niższe niż ryzyko związane z ciążą (60/100 000 kobietolat). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek z otyłością (BMI >30 kg/m²), nadciśnieniem tętniczym, migreną z aurą, paleniem tytoniu, hiperlipidemią, zaawansowanym wiekiem (>35 lat) oraz w okresach zwiększonego ryzyka zakrzepicy, takich jak przed i po zabiegach chirurgicznych, długotrwała immobilizacja czy połóg. Stediril 30 jest przeciwwskazany u kobiet z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz u pacjentek z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy ze względu na zawartość laktozy i sacharozy.
cholestaza ciężarnych, choroba zakrzepowo-zatorowa, gruczolak wątroby, hiperlipidemia, hipertrójglicerydemia, incydent mózgowo-naczyniowy, krwotok wewnątrzbrzuszny, laktoza jednowodna, lipoproteina o dużej gęstości, lipoproteina o małej gęstości, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, owulacja, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, rak wątrobowokomórkowy, tarcza zastoinowa, test Papanicolaou, udar niedokrwienny, wirus brodawczaka ludzkiego, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakrzepica siatkówki, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, złożony doustny środek antykoncepcyjny, zmiana naczyniowa siatkówki, zmniejszona tolerancja glukozy - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (hpv) – Objawy
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) jest najczęstszą infekcją przenoszoną drogą płciową, z około 80% aktywnych seksualnie osób zakażonych w ciągu życia. Większość zakażeń (około 90%) ustępuje samoistnie w ciągu 1-2 lat dzięki prawidłowej odpowiedzi układu immunologicznego. Niskoonkogenne typy HPV (głównie 6 i 11) manifestują się brodawkami płciowymi, które pojawiają się zwykle w ciągu 1-6 miesięcy od zakażenia i lokalizują się na narządach płciowych oraz okolicy odbytu. Wysokoonkogenne typy HPV (głównie 16 i 18) są bezobjawowe w początkowej fazie i odpowiadają za około 70% przypadków raka szyjki macicy oraz innych nowotworów anogenitalnych i gardła. Progresja zakażenia do zmian przednowotworowych i raka trwa zwykle 10-20 lat, co umożliwia wczesne wykrycie i leczenie zmian przedrakowych, takich jak śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy (CIN). Czynniki ryzyka przewlekłego zakażenia i progresji obejmują immunosupresję (np. HIV), palenie tytoniu, długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych oraz liczne partnerstwa seksualne.
badanie histopatologiczne, badanie przesiewowe, biopsja, brodawki płciowe, cytologia, dysplazja szyjki macicy, infekcja przenoszona drogą płciową, kolposkopia, leczenie immunosupresyjne, rak gardła, rak inwazyjny, rak odbytu, rak pochwy, rak prącia, rak sromu, rak szyjki macicy, śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy, test HPV, test Papanicolaou, typ niskoonkogenny HPV, typ wysokoonkogenny HPV, układ immunologiczny, węzeł chłonny, wirus brodawczaka ludzkiego, zakażenie bezobjawowe, zmiana przednowotworowa