środek przeciwfibrynolityczny

Środek przeciwfibrynolityczny to substancja farmakologiczna, która hamuje proces fibrynolizy, czyli naturalnego rozpuszczania skrzepów krwi w organizmie. Fizjologicznie fibrynoliza jest procesem niezbędnym do utrzymania równowagi hemostazy, jednak w niektórych stanach klinicznych jej nadmierna aktywność może prowadzić do powikłań krwotocznych.

Główne grupy środków przeciwfibrynolitycznych obejmują kwas traneksamowy, kwas aminokapronowy (EACA) oraz aprotynina. Działają one poprzez blokowanie przekształcania plazminogenu w plazminę lub bezpośrednie hamowanie aktywności plazminy, enzymu odpowiedzialnego za rozpuszczanie fibryny.

Zastosowanie kliniczne środków przeciwfibrynolitycznych jest szerokie i obejmuje m.in. kontrolę krwawień w chirurgii (szczególnie kardiochirurgii, ortopedii i transplantologii), leczenie krwotoków poporodowych, menorrhagia, oraz postępowanie w koagulopatiach ze wzmożoną fibrynolizą. Badania kliniczne wykazały skuteczność tych leków w redukcji utraty krwi i zmniejszeniu zapotrzebowania na transfuzje.

Przy stosowaniu środków przeciwfibrynolitycznych należy zachować ostrożność u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem zakrzepicy, niewydolnością nerek oraz krwiomoczem z górnych dróg moczowych. Monitorowanie parametrów krzepnięcia i funkcji nerek jest zalecane podczas terapii tymi lekami.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl