diagnostyka otoneurologiczna

Diagnostyka otoneurologiczna to kompleksowy proces oceny funkcji układu przedsionkowego, słuchowego oraz nerwów czaszkowych związanych z uchem wewnętrznym. Łączy metody badania neurologicznego i otolaryngologicznego w celu określenia przyczyn zawrotów głowy, zaburzeń równowagi oraz problemów ze słuchem o podłożu neurosensorycznym.

Podstawowe elementy diagnostyki otoneurologicznej obejmują: badanie podmiotowe (wywiad), badanie przedmiotowe, testy okulomotoryczne (w tym ocenę oczopląsu samoistnego i indukowanego), próby kaloryczne, badanie videonystagmograficzne (VNG), posturografię, audiometrię oraz potencjały wywołane (BERA, VEMP). Coraz większą rolę odgrywa również obrazowanie struktur ucha wewnętrznego za pomocą tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego.

Nowoczesna diagnostyka otoneurologiczna wykorzystuje zaawansowane technologie, jak videonystagmografia z zapisem komputerowym czy posturografia dynamiczna, które umożliwiają obiektywną ocenę zaburzeń równowagi. Prawidłowe przeprowadzenie diagnostyki wymaga współpracy specjalistów z dziedziny otolaryngologii, neurologii i audiologii, a jej wyniki stanowią podstawę do wdrożenia odpowiedniego leczenia farmakologicznego, rehabilitacyjnego lub chirurgicznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl