łagodne nadciśnienie

Łagodne nadciśnienie (inaczej nadciśnienie tętnicze 1 stopnia) to stan podwyższonego ciśnienia tętniczego krwi, w którym wartości skurczowe mieszczą się w zakresie 140-159 mmHg, a rozkurczowe w przedziale 90-99 mmHg. Jest to najczęstsza postać nadciśnienia tętniczego, stanowiąca istotny czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego.

Choroba ma zazwyczaj charakter bezobjawowy, dlatego określana jest mianem „cichego zabójcy”. U niektórych pacjentów mogą występować bóle głowy, zawroty głowy czy krwawienia z nosa, jednak nie są to objawy specyficzne. Rozpoznanie stawia się na podstawie wielokrotnych pomiarów ciśnienia w warunkach gabinetowych lub domowych.

Leczenie łagodnego nadciśnienia rozpoczyna się od modyfikacji stylu życia, obejmującej redukcję masy ciała, ograniczenie spożycia soli, zwiększenie aktywności fizycznej oraz ograniczenie spożycia alkoholu. Farmakoterapię wprowadza się w przypadku nieskuteczności metod niefarmakologicznych lub współistnienia dodatkowych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.

Długotrwałe nieleczone łagodne nadciśnienie tętnicze może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak choroba wieńcowa, udar mózgu, niewydolność serca czy przewlekła choroba nerek. Regularne pomiary ciśnienia oraz przestrzeganie zaleceń terapeutycznych są kluczowe dla skutecznej kontroli choroby i zmniejszenia ryzyka powikłań.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl