ostre zaburzenie czynności wątroby

Ostre zaburzenie czynności wątroby (OZZW) to nagłe pogorszenie funkcji wątroby, które może rozwinąć się w ciągu dni lub tygodni u pacjenta bez wcześniejszej choroby wątroby. Stan ten charakteryzuje się podwyższonym poziomem enzymów wątrobowych, zaburzeniami krzepnięcia krwi oraz może prowadzić do encefalopatii wątrobowej.

Etiologia OZZW obejmuje przyczyny toksyczne (leki, substancje chemiczne, grzyby), wirusowe (HAV, HBV, HCV, HEV), naczyniowe (zespół Budd-Chiari, choroba wenookluzyjną), metaboliczne (choroba Wilsona, niedobór α1-antytrypsyny) oraz autoimmunologiczne. Najczęstszą przyczyną w krajach rozwiniętych jest polekowe uszkodzenie wątroby, szczególnie związane z paracetamolem.

Diagnostyka OZZW opiera się na badaniach laboratoryjnych (markery uszkodzenia hepatocytów, parametry funkcji syntetycznej wątroby), obrazowych oraz w wybranych przypadkach biopsji wątroby. Kluczowe jest ustalenie etiologii zaburzenia, co determinuje dalsze postępowanie terapeutyczne.

Leczenie obejmuje eliminację czynnika przyczynowego, leczenie objawowe oraz w ciężkich przypadkach rozważenie kwalifikacji do pilnego przeszczepienia wątroby. Rokowanie zależy od etiologii, nasilenia objawów oraz szybkości wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amiodaron Accord

Amiodaron Accord (chlorowodorek amiodaronu 30 mg/ml) jest lekiem przeciwarytmicznym o wysokim ryzyku działań niepożądanych, wymagającym podawania głównie w formie infuzji dożylnej na oddziale intensywnej terapii z monitorowaniem EKG i ciśnienia tętniczego. Dawka dożylna wynosi około 5 mg/kg masy ciała, a wstrzyknięcia dożylne powinny trwać co najmniej 3 minuty, z odstępem minimum 15 minut między kolejnymi dawkami. Podawanie dożylne wymaga centralnego dostępu żylnego, aby zmniejszyć ryzyko powikłań miejscowych. Amiodaron może powodować bradykardię, blok serca, proarytmie, a także wydłużenie odstępu QT, jednak ryzyko torsade de pointes jest stosunkowo niskie. W trakcie leczenia zaleca się regularne kontrole kardiologiczne, w tym EKG co 1-3 miesiące, oraz ocenę parametrów takich jak zespół QRS, odstępy QT i PQ. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów przed przeszczepem serca oraz podczas jednoczesnego stosowania z sofosbuwirem, ze względu na ryzyko ciężkiej bradykardii i bloku serca, wymagające intensywnego monitorowania przez pierwsze 48 godzin i codziennego samokontroli przez 2 tygodnie.
antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, blok serca, bradykardia ciężka, bradykardia zatokowa, chlorowodorek amiodaronu, działanie proarytmogenne, hipokaliemia, infuzja dożylna, kwasica metaboliczna, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, miopatia, nadczynność tarczycy, neuropatia nerwu wzrokowego, neuropatia obwodowa, niedociśnienie ciężkie, niedoczynność tarczycy, ostre zaburzenie czynności wątroby, pierwotna dysfunkcja przeszczepu, powikłanie hemodynamiczne, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, sofosbuwir, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, zaburzenie czynności węzła zatokowego, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie płuc z nadwrażliwości, zapaść krążeniowa, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon substancji czynnych
Amiodaron – Działania niepożądane

Amiodaron, lek antyarytmiczny klasy III, jest skuteczny w leczeniu zagrażających życiu arytmii, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które są często zależne od dawki i czasu terapii. Do najczęstszych działań niepożądanych należą bradykardia (zwykle umiarkowana), zapalenie żył w miejscu infuzji, niedociśnienie oraz zaburzenia funkcji tarczycy (zarówno nadczynność, jak i niedoczynność). Toksyczność płucna, manifestująca się jako zapalenie pęcherzyków płucnych, śródmiąższowe zapalenie płuc czy zwłóknienie, stanowi poważne zagrożenie życia. Wątroba może wykazywać podwyższenie aminotransferaz (1,5-3-krotnie powyżej normy) oraz w ciężkich przypadkach ostre uszkodzenie z żółtaczką i niewydolnością. Neurologiczne działania niepożądane obejmują drżenia pozapiramidowe, neuropatie obwodowe, zaburzenia snu i parestezje, a okulistycznie charakterystyczne są mikrozłogi rogówki oraz, rzadko, neuropatia nerwu wzrokowego prowadząca do ślepoty.
agranulocytoza, arytmia zagrażająca życiu, ataksja móżdżkowa, bradykardia, drżenie pozapiramidowe, lek antyarytmiczny klasy III, marskość wątroby, migotanie komór, mikrozłogi rogówki, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, neuropatia nerwu wzrokowego, neutropenia, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, obwodowa neuropatia czuciowa, ostre zaburzenie czynności wątroby, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, pierwotna dysfunkcja przeszczepu, przebarwienie skóry, pseudoalkoholowe zapalenie wątroby, rogówka wirowata, sinica rzekoma, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, włóknienie płuc, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie tarczycy, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń, zapalenie najądrza, zapalenie opłucnej, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc z nadwrażliwości, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie żył, zatrzymanie czynności węzła zatokowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zwłóknienie płuc

ostre zaburzenie czynności wątroby

Powiązane wpisy

Specjalne ostrzeżenia – Amiodaron Accord

Amiodaron – Działania niepożądane