zatrzymanie czynności węzła zatokowego
Zatrzymanie czynności węzła zatokowego (ang. sinus arrest) to zaburzenie rytmu serca polegające na czasowym braku generowania impulsów przez węzeł zatokowo-przedsionkowy, który fizjologicznie pełni funkcję naturalnego rozrusznika serca. Efektem zatrzymania czynności węzła zatokowego jest pauza w pracy serca, podczas której nie obserwuje się załamków P ani zespołów QRS w zapisie EKG.
Zatrzymanie czynności węzła zatokowego najczęściej występuje w przebiegu choroby węzła zatokowego, zespołu tachykardia-bradykardia, a także może być skutkiem działania leków, zwłaszcza β-blokerów, blokerów kanału wapniowego, digoksyny czy amiodaronu. Inne przyczyny obejmują niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia elektrolitowe, choroby ogólnoustrojowe i zwiększone napięcie nerwu błędnego.
Diagnostyka opiera się na rejestracji zapisów EKG, w których stwierdza się brak aktywności elektrycznej serca trwający dłużej niż dwa cykle zatokowe. Pacjenci mogą odczuwać zawroty głowy, omdlenia, kołatanie serca po przerwie (uderzenia wyrównawcze) lub mogą pozostawać bezobjawowi przy krótkotrwałych epizodach.
Leczenie zależy od nasilenia objawów i przyczyny. Obejmuje ono modyfikację lub odstawienie leków wywołujących zaburzenie, leczenie chorób podstawowych oraz w przypadkach objawowych – implantację stałego stymulatora serca. U pacjentów z nawracającymi objawowymi zatrzymaniami czynności węzła zatokowego wszczepienie rozrusznika może znacząco poprawić jakość życia i rokowanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Cordarone 50 mg/ml
Amiodaron w postaci roztworu do wstrzykiwań (50 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, obejmujących głównie układ sercowo-naczyniowy, wątrobę, płuca oraz układ nerwowy. Często obserwuje się umiarkowaną bradykardię oraz obniżenie ciśnienia tętniczego, natomiast bardzo rzadko występują ciężkie zaburzenia rytmu serca, takie jak torsade de pointes, znaczna bradykardia czy zatrzymanie czynności węzła zatokowego, które mogą wymagać przerwania terapii. W zakresie hepatotoksyczności odnotowano bardzo rzadkie przypadki wzrostu aminotransferaz (1,5-3× powyżej normy) oraz ostre uszkodzenia wątroby z żółtaczką i niewydolnością, potencjalnie śmiertelne. Poważne powikłania pulmonologiczne, takie jak śródmiąższowe zapalenie płuc, zwłóknienie oraz zespół ostrej niewydolności oddechowej, również należą do rzadkich, ale groźnych zdarzeń.
agranulocytoza, aminotransferaza, amiodaron, bradykardia, majaczenie, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadczynność tarczycy, neuropatia, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja polekowa z eozynofilią, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zatrzymanie czynności węzła zatokowego, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc