współczynnik sercowy

Współczynnik sercowy (inaczej wskaźnik sercowy, ang. cardiac index, CI) to parametr hemodynamiczny określający pojemność minutową serca przeliczoną na powierzchnię ciała pacjenta. Jest to wartość rzutu serca (CO – cardiac output) podzielona przez powierzchnię ciała (BSA – body surface area), wyrażona w l/min/m².

Prawidłowe wartości współczynnika sercowego u osoby dorosłej wynoszą 2,5-4,0 l/min/m². Obniżenie CI poniżej 2,2 l/min/m² wskazuje na niewydolność serca, natomiast wartości powyżej 4,0 l/min/m² mogą świadczyć o stanie hiperkinetycznym, np. w przebiegu gorączki, sepsy czy nadczynności tarczycy.

Współczynnik sercowy jest kluczowym parametrem w intensywnej terapii i kardiologii, pozwalającym na obiektywną ocenę wydolności serca niezależnie od masy ciała pacjenta. Pomiar CI umożliwia monitorowanie skuteczności leczenia w stanach wstrząsu kardiogennego, ocenę funkcji serca w niewydolności krążenia oraz dostosowanie terapii płynowej i leków inotropowych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl