fenotyp oporności
Fenotyp oporności to specyficzny wzorzec wrażliwości lub oporności drobnoustrojów na środki przeciwdrobnoustrojowe, zazwyczaj określany na podstawie badań laboratoryjnych. W kontekście klinicznym, identyfikacja fenotypu oporności jest kluczowa dla odpowiedniego doboru terapii przeciwdrobnoustrojowej oraz monitorowania rozprzestrzeniania się szczepów opornych.
Fenotypy oporności mogą wynikać z różnych mechanizmów, takich jak modyfikacja miejsca docelowego działania leku, enzymatyczna degradacja leku, zmniejszony napływ lub zwiększony wypływ leku, czy też zmiany w szlakach metabolicznych. Ich rozpoznanie pomaga w identyfikacji konkretnego mechanizmu oporności, co ma znaczenie zarówno diagnostyczne, jak i epidemiologiczne.
W praktyce klinicznej, określenie fenotypu oporności jest istotnym elementem racjonalnej antybiotykoterapii, pozwalającym na wybór skutecznego leku oraz ograniczenie selekcji szczepów wieloopornych. Współczesna diagnostyka mikrobiologiczna umożliwia szybką identyfikację fenotypów oporności za pomocą metod fenotypowych (np. dyfuzyjno-krążkowych, mikrodyluacyjnych) oraz genotypowych (opartych na biologii molekularnej).