toksyczność zarodkowo-płodowa
Toksyczność zarodkowo-płodowa (ang. embryo-fetal toxicity) to zjawisko negatywnego wpływu substancji chemicznych, leków lub czynników fizycznych na organizm zarodka lub płodu podczas ciąży. Termin ten obejmuje spektrum niekorzystnych efektów rozwojowych, od zaburzeń implantacji, przez wpływ na organogenezę, aż po uszkodzenia w okresie płodowym.
Substancje wykazujące działanie toksyczne dla zarodka lub płodu mogą powodować wady wrodzone, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, zaburzenia funkcjonalne lub nawet śmierć zarodka/płodu. Wrażliwość na działanie czynników toksycznych jest szczególnie wysoka w pierwszym trymestrze ciąży, kiedy zachodzą kluczowe procesy organogenezy, jednak niektóre substancje mogą wykazywać działanie toksyczne przez cały okres ciąży.
Badanie potencjalnej toksyczności zarodkowo-płodowej jest istotnym elementem oceny bezpieczeństwa leków, chemikaliów i innych substancji. Klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) lub nowszego systemu PLLR (Pregnancy and Lactation Labeling Rule) odzwierciedla ich potencjalne ryzyko teratogenne. Znajomość profilu toksyczności zarodkowo-płodowej jest kluczowa przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Albumina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Albumina, będąca kluczowym białkiem osocza, pełni istotną rolę w utrzymaniu ciśnienia onkotycznego oraz transporcie licznych substancji. W badaniach przedklinicznych preparatów albuminowych napotykamy na istotne ograniczenia metodologiczne, wynikające z immunogenności ludzkiej albuminy u zwierząt laboratoryjnych, co uniemożliwia rzetelną ocenę toksyczności przewlekłej oraz wpływu na rozwój zarodkowo-płodowy. Badania toksyczności ostrej, mimo podawania wysokich dawek (np. 800 mg u myszy, 950 mg u szczurów), wykazały brak zgonów i zmian patomorfologicznych, jednak ich interpretacja jest utrudniona ze względu na przeciążenie układu krążenia. Specjalistyczne formy albuminy, takie jak nanokoloidalna albumina ludzka, nie wykazały toksyczności nawet przy dawkach około 3500-krotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (1 g/kg masy ciała podskórnie). Nie przeprowadzano standardowych badań mutagenności i rakotwórczości, co jest uzasadnione brakiem klinicznych przesłanek oraz naturalnym pochodzeniem białka.
albumina jaja kurzego, badanie sekcyjne, badanie toksykologiczne, białko osocza ludzkiego, ciśnienie onkotyczne krwi, diagnostyka obrazowa, działanie rakotwórcze, funkcja transportowa, immunoglobulina, interferencja immunologiczna, nanokoloidalna albumina, podanie podskórne, potencjał mutagenny, przeciążenie układu krążenia, przeciwciała przeciwko albuminie, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, tolerancja miejscowa, układ immunologiczny noworodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asmetic 50 mcg/dawkę inh.
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące salmeterolu ksynafonianu wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście jego zastosowania klinicznego. Badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej przeprowadzone na szczurach nie wykazały działań niepożądanych, natomiast u królików zaobserwowano typowe dla β2-agonistów toksyczne efekty rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia, przedwczesne rozwarcie powiek, zarośnięcie mostka oraz opóźnione kostnienie kości czołowych. Warto podkreślić, że te zmiany wystąpiły przy ekspozycji na dawki około 20-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dobową dla ludzi, ocenianą na podstawie AUC.
AUC, badania przedkliniczne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, genotoksyczność substancji, kancerogeneza, kostnienie kości czołowych, mutacja genetyczna, mutagenność, profil bezpieczeństwa leku, przedwczesne rozwarcie powiek, rozszczep podniebienia, salmeterol ksynafonian, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie chromosomów, zarośnięcie mostka, β2-agonista - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vibin mini 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Vibin mini, zawierający 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg etynyloestradiolu, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne mające na celu ocenę profilu bezpieczeństwa. Wyniki wykazały, że farmakologiczne działanie obu substancji mieści się w znanym i przewidywalnym zakresie, bez pojawienia się nieoczekiwanych efektów. Szczególną uwagę zwrócono na toksyczność reprodukcyjną, gdzie zaobserwowano działanie toksyczne wobec zarodków i płodów u zwierząt, jednak efekty te uznano za specyficzne gatunkowo, co ogranicza ich bezpośrednią ekstrapolację na organizm ludzki.
badania na małpach, badania przedkliniczne, drospirenon, działanie farmakologiczne, etynyloestradiol, profil bezpieczeństwa leku, różnicowanie płciowe płodu, specyficzność gatunkowa, substancja czynna, toksyczność zarodkowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, Vibin mini, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Bluefish 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy podaniu jednokrotnym i wielokrotnym, bez efektów genotoksycznych, fototoksycznych czy rakotwórczych. W badaniach wielokrotnych zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów, co wiązało się z farmakodynamicznym działaniem leku. Nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, jednakże rywaroksaban wykazywał toksyczny wpływ na rozwój zarodka i płodu, manifestujący się poronieniami, zaburzeniami kostnienia, zmianami w wątrobie płodu oraz łożysku, a także zwiększoną częstością wad rozwojowych przy ekspozycji na stężenia o znaczeniu klinicznym.
działanie antykoagulacyjne, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwzakrzepowe, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, kancerogenność, krwawienie okołoporodowe, łożysko, mechanizm działania farmakologiczny, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tacrolimus STADA 3 mg
Badania przedkliniczne takrolimusu wykazały toksyczność narządową przede wszystkim w nerkach, trzustce, układzie nerwowym oraz narządzie wzroku u szczurów i pawianów. Działanie kardiotoksyczne zaobserwowano u królików po dożylnym podaniu leku, objawiające się wydłużeniem odstępu QT przy dawkach 0,1–1,0 mg/kg mc., co korelowało z maksymalnymi stężeniami takrolimusu we krwi powyżej 150 ng/ml – wartości te są ponad sześciokrotnie wyższe niż stężenia osiągane w warunkach klinicznych przy stosowaniu form o przedłużonym uwalnianiu. Toksyczność ta była odwracalna i występowała głównie przy szybkim wstrzyknięciu bolusowym.
Ocena wpływu takrolimusu na reprodukcję i rozwój embrionalny wykazała, że toksyczność dla zarodka i płodu oraz zaburzenia reprodukcji u samic szczurów pojawiały się jedynie przy dawkach toksycznych dla matek. Ponadto, u samców szczurów stwierdzono obniżenie płodności manifestujące się zmniejszeniem liczby plemników oraz pogorszeniem ich ruchliwości. Obserwacje te wskazują, że negatywny wpływ na rozwój embrionalny jest wtórny do toksyczności matczynej, a zaburzenia parametrów nasienia mogą potencjalnie przekładać się na obniżoną płodność. Wyniki te mają kluczowe znaczenie dla oceny bezpieczeństwa klinicznego stosowania takrolimusu, zwłaszcza w kontekście monitorowania potencjalnych działań niepożądanych i doboru odpowiednich dawek.
astenozoospermia, kardiotoksyczność, neurotoksyczność, niska masa urodzeniowa, odstęp QT, oligospermia, takrolimus, takrolimus o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność oczna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność trzustkowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaburzenia płodności męskiej, zaburzenia reprodukcji - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Quetiapin NeuroPharma 100 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku Quetiapin NeuroPharma, charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym, niezależnie od przyjmowania pokarmu, co umożliwia elastyczne dawkowanie. W organizmie ulega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez izoenzym CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu norkwetiapiny, którego stężenie molowe w stanie stacjonarnym wynosi około 35% stężenia związku macierzystego. Farmakokinetyka kwetiapiny i norkwetiapiny jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych (300–800 mg/dobę), co pozwala na przewidywalne dostosowanie dawki. Lek wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza (około 83%), a mniej niż 5% substancji jest wydalane w postaci niezmienionej, co potwierdza intensywny metabolizm. Większość metabolitów jest wydalana przez nerki (około 73% radioaktywności) oraz w mniejszym stopniu z kałem (21%).
biodostępność, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, farmakokinetyka, genotoksyczność, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, indukcja enzymatyczna, inhibitory enzymatyczne, interakcje lekowe, izoenzymy cytochromu P450, kwetiapina, norkwetiapina, polipragmazja, prolaktyna, Quetiapin NeuroPharma, stan stacjonarny, toksyczność zarodkowo-płodowa, wiązanie z białkami osocza, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Venoruton forte 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Venoruton forte (500 mg, tabletki), zawierającego o-(ß-hydroksyetylo)-rutozydy (oksyrutyny), obejmowały ocenę toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki badań toksyczności ostrej nie wykazały istotnych objawów toksyczności przy jednorazowym podaniu dużych dawek substancji czynnej, wskazując na niski profil toksyczności. Długotrwałe podawanie również nie ujawniło niepokojących efektów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania Venoruton forte w terapii przewlekłej. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania oksyrutyn, eliminując ryzyko negatywnego wpływu na materiał genetyczny.
badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności ostrej, działanie mutagenne, genotoksyczność, hydroksyetylorutozydy, oksyrutyny, profil toksyczności, rozwój postnatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, Venoruton forte, wskazanie terapeutyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dailiport 0,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności takrolimusu wykazały, że głównymi narządami docelowymi są nerki i trzustka, co potwierdzono u szczurów i pawianów. Dodatkowo u szczurów zaobserwowano neurotoksyczność oraz toksyczność okulistyczną. W badaniach na królikach wykazano odwracalne działanie kardiotoksyczne, w tym wydłużenie odstępu QTc po dożylnym podaniu leku w dawkach 0,1–1,0 mg/kg, przy maksymalnych stężeniach przekraczających 150 ng/ml, co jest ponad 6-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne stosowane w transplantologii. Te wyniki wskazują na konieczność monitorowania funkcji nerek, trzustki, układu nerwowego, oczu oraz układu sercowo-naczyniowego podczas terapii takrolimusem.
kardiotoksyczność, lek immunosupresyjny, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, profil bezpieczeństwa leku, ruchliwość plemników, takrolimus, toksyczność nerkowa i trzustkowa, toksyczność oczna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, transplantologia, wydłużenie QTc, zaburzenia płodności, zaburzenia rozrodczości, zaburzenia wzrastania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Teva 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenności, potwierdzone w modelach małp i królików. U małp podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę, co skutkowało wadami wrodzonymi takimi jak atrezja odbytu, liczne deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, obserwowano zależne od dawki wady rozwojowe, w tym brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na szczurach (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) stwierdzono odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. W badaniach na małpach dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały znaczną toksyczność obejmującą śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie oraz zmiany zapalne i atrofie w układzie chłonnym i szpiku kostnym.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, działanie teratogenne, komórka chłoniaka myszy, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczki nerkowej, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, polidaktylia, potencjał mutagenny, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, test mikrojąderek komórkowych, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada przepony, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Glin wodorotlenek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glinu wodorotlenek, będący składnikiem preparatu Gastal (450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem oraz 300 mg magnezu wodorotlenku na tabletkę), jest powszechnie stosowany jako środek zobojętniający kwas żołądkowy. Dane przedkliniczne dotyczące jego toksyczności ostrej i przewlekłej są jednak ograniczone, a brak jest szczegółowych badań toksykologicznych dla tego związku podawanego doustnie. Ponadto, nie dysponujemy udokumentowanymi badaniami oceniającymi potencjalne działanie mutagenne i rakotwórcze glinu wodorotlenku, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania tego składnika. Mimo to, wieloletnie doświadczenie kliniczne wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami producenta.
badanie genotoksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, glin wodorotlenek, magnez węglan, magnez wodorotlenek, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, środek zobojętniający kwas żołądkowy, tabletka do ssania, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wpływ na rozrodczość, związek glinu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketrel 200 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketrel, obejmujące testy in vitro i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach porównywalnych do stosowanych klinicznie u ludzi, zaobserwowano zmiany w różnych układach: u szczurów zmianę pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia hormonu T3, hemoglobiny oraz liczby krwinek białych i czerwonych, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. W badaniach teratologicznych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodu przy ekspozycji na dawki porównywalne lub nieznacznie wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieznane.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, Ketrel, krwinki białe i czerwone, kwetiapina, narząd wzroku, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz kończyn, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dailiport 2 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Dailiport (takrolimus) wykazały, że głównymi narządami docelowymi toksyczności są nerki i trzustka, z dodatkowymi efektami toksycznymi na układ nerwowy i oczy u szczurów oraz odwracalną kardiotoksycznością u królików po dożylnym podaniu. Istotnym spostrzeżeniem było wydłużenie odstępu QTc w EKG u zwierząt po szybkim dożylnym podaniu takrolimusu w dawkach 0,1–1,0 mg/kg, przy maksymalnych stężeniach we krwi przekraczających 150 ng/ml, co jest ponad 6-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne obserwowane w transplantologii przy stosowaniu formy o przedłużonym działaniu.
astenozoospermia, badania przedkliniczne, elektrokardiogram, kardiotoksyczność, nerki i trzustka, niska masa urodzeniowa, obniżona przeżywalność, oko, oligospermia, płodność męska, takrolimus, toksyczność dawkozależna, toksyczność zarodkowo-płodowa, transplantologia, układ nerwowy, wydłużenie QTc, zaburzenia czynności rozrodczych, zaburzenia wzrastania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AirFluSal 25 mcg + 125 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku AirFluSal, zawierającego salmeterol i flutykazonu propionian, wykazały, że obserwowane efekty toksyczne u zwierząt wynikają głównie z nasilonego działania farmakologicznego tych substancji. Glikokortykosteroidy indukowały wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia i zniekształcenia szkieletu, jednak dane wskazują, że te zmiany nie przekładają się bezpośrednio na ludzi stosujących zalecane dawki terapeutyczne. Salmeterol wykazywał toksyczność zarodkową i płodową jedynie przy ekspozycji na dawki znacznie przekraczające te stosowane klinicznie. W badaniach na szczurach, jednoczesne podawanie obu składników powodowało specyficzne nieprawidłowości rozwojowe, takie jak przemieszczenie tętnicy pępkowej i niecałkowite kostnienie kości potylicznej, jednak efekty te były związane z wysokimi dawkami glikokortykosteroidów, które same w sobie indukują wady rozwojowe.
dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie toksyczne, ekspozycja na substancję, flutykazonu propionian, glikokortkosteroid, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, salmeterol, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kardatuxan 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Kardatuxan, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo kliniczne. Standardowe testy farmakologiczne oraz badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń, a obserwowane efekty toksyczne były zgodne z mechanizmem działania jako selektywnego inhibitora czynnika Xa. W badaniach wielokrotnych podawania odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów, co może sugerować wpływ na układ immunologiczny. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego, rakotwórczego ani fototoksycznego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa rywaroksabanu. Ponadto, badania na młodych osobnikach nie wykazały szczególnych zagrożeń, co jest istotne dla rozważania zastosowania leku w populacji pediatrycznej.
antykoagulant, działanie farmakodynamiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, hamowanie krzepnięcia, immunoglobulina A, immunoglobulina G, inhibitor czynnika Xa, poronienie, powikłanie krwotocze, rywaroksaban, stężenie immunoglobuliny, test in vitro, test in vivo, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ immunologiczny, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entekavir Adamed 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN u psów przy narażeniu 10-19-krotnie wyższym niż u ludzi, bez podobnych zmian u innych gatunków, w tym małp z narażeniem >100-krotnym. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach nie stwierdzono obniżenia płodności, jednak przy narażeniu ≥26-krotnym zaobserwowano degenerację nasieniowodów u gryzoni i psów, nieobecną u małp. W badaniach teratologicznych u szczurów i królików przy dawkach >21-krotnych odnotowano toksyczność u ciężarnych, embriotoksyczność, zmiany kostne i resorpcje. Entakawir przenikał do mleka szczurów, a u młodych zwierząt przy ekspozycji ≥92-krotnej względem ludzi zaobserwowano umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny, prawdopodobnie bez znaczenia klinicznego. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, z wyjątkiem zmian chromosomalnych w ludzkich limfocytach przy stężeniach znacznie przekraczających kliniczne.
aberracje chromosomowe, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, degeneracja nasieniowodów, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, naprawa DNA, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, specyficzność gatunkowa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność ciążowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaburzenia słuchu, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiany jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluticomb (25 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Fluticomb, zawierającego salmeterol i flutykazon propionian, opierają się głównie na modelach zwierzęcych i obejmują ocenę działania obu substancji czynnych zarówno osobno, jak i w połączeniu. Flutykazon propionian, jako glikokortykosteroid, wykazał potencjał teratogenny, manifestujący się m.in. rozszczepem podniebienia oraz deformacjami szkieletu u zwierząt doświadczalnych, jednakże te efekty nie przekładają się bezpośrednio na ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Salmeterol wykazywał toksyczność zarodkową i płodową jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Kombinacja obu substancji u szczurów indukowała specyficzne nieprawidłowości rozwojowe, takie jak przemieszczenie tętnicy pępkowej i niecałkowite kostnienie kości potylicznej, co koreluje z działaniem glikokortykosteroidów stosowanych w tych dawkach.
badanie toksykologiczne, ekspozycja na dawkę, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, norfluran, produkt leczniczy, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, salmeterol, toksyczność, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoprolol Vitabalans 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu hemifumaranu wykazały typowy dla beta-adrenolityków profil farmakologiczny bez specyficznych efektów toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe w komórkach bakteryjnych i ssaków oraz aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, nie wykazały właściwości mutagennych ani klastogennych. Długoterminowe badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału onkogennego, co wskazuje na brak ryzyka karcynogennego u ludzi. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej odnotowano efekty toksyczne u matek i rozwoju zarodka/płodu, takie jak zmniejszenie masy ciała ciężarnych, zwiększona resorpcja zarodków, obniżona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźnienie rozwoju fizycznego młodych, jednak tylko przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol hemifumaran, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, mutacja genowa, potencjał onkogenny, resorpcja zarodka, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa płodu, właściwość klastogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dailiport 3 mg
Takrolimus, substancja czynna leku Dailiport, wykazuje specyficzną toksyczność narządową potwierdzoną w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Główne narządy docelowe toksyczności to nerki i trzustka, z dodatkowymi efektami toksycznymi na układ nerwowy i oczy u szczurów oraz odwracalnym działaniem kardiotoksycznym u królików po dożylnym podaniu. Elektrofizjologiczne badania sercowo-naczyniowe wykazały wydłużenie odstępu QTc przy dożylnych dawkach 0,1–1,0 mg/kg, odpowiadających stężeniom takrolimusu we krwi powyżej 150 ng/ml, co jest ponad 6-krotnie wyższą wartością niż typowe maksymalne stężenia terapeutyczne stosowane w transplantologii.
elektrokardiogram, funkcje rozrodcze, kardiotoksyczność, lek immunosupresyjny, margines bezpieczeństwa, monitorowanie funkcji nerek, neurotoksyczność, niska masa urodzeniowa, płodność, ruchliwość plemników, stężenie terapeutyczne, takrolimus, takrolimus o przedłużonym działaniu, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wydłużenie odstępu QTc - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sandimmun Neoral 10 mg
Leczenie cyklosporyną (Sandimmun Neoral) u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią, wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne, głównie z populacji pacjentek po przeszczepieniu narządów, wskazują na zwiększone ryzyko przedwczesnego porodu (<37 tygodni) z odsetkiem wynoszącym 52% po przeszczepie nerki, 35% po przeszczepie wątroby i serca. Pomimo że odsetek poronień i ciężkich wad wrodzonych jest porównywalny z populacją ogólną, nie można wykluczyć wpływu cyklosporyny na powikłania takie jak nadciśnienie, stan przedrzucawkowy, zakażenia czy cukrzyca. Cyklosporyna przenika do mleka matki w stężeniu od 0,17 do 1,4 w stosunku do stężenia we krwi, a niemowlę karmione wyłącznie piersią może otrzymać do 2% dawki matki (przeliczonej na masę ciała). Ze względu na ryzyko działań niepożądanych oraz obecność etanolu w preparacie, karmienie piersią podczas terapii jest przeciwwskazane.
ciśnienie krwi, cukrzyca, cyklosporyna, czynność nerek, farmakokinetyka leku, karmienie piersią, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, maksymalna dawka zalecana, nadciśnienie ciążowe, płodność, poród przedwczesny, powierzchnia ciała, przeszczepienie narządów, stan przedrzucawkowy, stężenie leku we krwi, toksyczność zarodkowo-płodowa, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cidimus 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne takrolimusu, substancji czynnej leku Cidimus, wykazały specyficzną toksyczność narządową, głównie w obrębie nerek i trzustki u szczurów i pawianów. Dodatkowo u szczurów zaobserwowano toksyczny wpływ na układ nerwowy i narząd wzroku, natomiast u królików stwierdzono odwracalną kardiotoksyczność po dożylnym podaniu. W badaniach przewodnictwa sercowego wykazano wydłużenie odstępu QTc przy dożylnych dawkach 0,1–1,0 mg/kg mc., odpowiadających stężeniom we krwi >150 ng/ml, co jest ponad 6-krotnie wyższą wartością niż maksymalne stężenia obserwowane klinicznie w transplantologii.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, kardiotoksyczność, neurotoksyczność, niska masa urodzeniowa, obniżona przeżywalność potomstwa, odstęp QTc, oligospermia, ruchliwość plemników, substancja czynna, takrolimus, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa i trzustkowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, transplantologia, zaburzenia rozrodcze, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mywy 3 mg + 0,02 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego MYWY, zawierającego drospirenon (3 mg) oraz etynyloestradiol (0,02 mg), potwierdziły, że farmakologiczne efekty obu substancji mieszczą się w znanym i przewidywalnym zakresie ich działania. Nie zaobserwowano nieoczekiwanych reakcji farmakologicznych. Analiza toksyczności reprodukcyjnej wykazała specyficzne dla gatunku efekty toksyczne na zarodek i płód, w tym wpływ na różnicowanie płciowe u płodów szczurów, jednak tylko przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach na małpach naczelnych, których fizjologia jest bliższa człowiekowi, nie stwierdzono takiego wpływu, co podkreśla ograniczoną translatowalność tych efektów do kliniki.
badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, drospirenon, działanie farmakologiczne, efekt toksyczny, etynyloestradiol, małpy naczelne, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, różnicowanie płciowe, ryzyko środowiskowe, specyficzność gatunkowa, środowisko wodne, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melkart Duo 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Melkart Duo, zawierającego wildagliptynę i metforminę, nie wykazały nowych działań toksycznych wynikających z połączenia tych substancji. W badaniach na psach zaobserwowano opóźnienia przewodzenia wewnątrzsercowego przy dawce ≥15 mg/kg (7-krotność Cmax u ludzi), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i krwawienie z kału przy wyższych dawkach. U szczurów i myszy stwierdzono gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach przy dawkach odpowiednio 25 mg/kg (5-krotność AUC u ludzi) i 750 mg/kg (142-krotność ekspozycji u ludzi). Badania genotoksyczności wildagliptyny były negatywne, a badania reprodukcyjne nie wykazały istotnych zaburzeń płodności czy rozwoju zarodka przy dawkach do 75 mg/kg u szczurów i 50 mg/kg u królików (odpowiednio 10- i 9-krotność ekspozycji u ludzi). W badaniach rakotwórczości u szczurów (do 900 mg/kg) nie stwierdzono wzrostu częstości guzów, natomiast u myszy (do 1000 mg/kg) zaobserwowano wzrost gruczolakoraka sutków i naczyniakomięsaka krwionośnego, jednak uznano to za mało istotne klinicznie dla ludzi ze względu na brak działania genotoksycznego i specyficzność gatunkową.
badania toksyczności, biegunka, dawka bezpieczna, działanie mutagenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, makrofagi pęcherzykowe, martwica, naczyniakomięsak krwionośny, objawy przewodu pokarmowego, przewodzenie wewnątrzsercowe, rakotwórczość, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wildagliptyna i metformina, zaburzenia płodności, żebra faliste, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duexon (25 mcg + 125 mcg)/dawkę odmierzoną
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Duexon, zawierającego salmeterol (ksynafonian) i flutykazon (propionian), wykazały, że głównym obserwowanym efektem było nasilenie farmakologicznego działania obu substancji. Badania rozwojowe wskazały na potencjalne ryzyko wad rozwojowych, takich jak rozszczep podniebienia i zniekształcenia szkieletu, związane z glikokortykosteroidami, w tym flutykazonem, jednak przy zalecanych dawkach terapeutycznych nie przewiduje się istotnego ryzyka dla ludzi. Salmeterol wykazywał toksyczność zarodkową i płodową jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne stosowanie. W modelach zwierzęcych jednoczesne podanie obu substancji w wysokich dawkach powodowało specyficzne zmiany rozwojowe, takie jak przemieszczenie tętnicy pępkowej i niecałkowite kostnienie kości potylicznej.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka terapeutyczna, Duexon, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, flutykazon, gaz nośny, glikokortykosteroid, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, norfluran, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, salmeterol, toksyczność zarodkowo-płodowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Belkyra 10 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu deoksycholowego, substancji czynnej Belkyry (10 mg/ml), obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym przeprowadzono na szczurach (do 6 miesięcy) i psach (do 9 miesięcy) z dawkami przekraczającymi maksymalną planowaną dawkę kliniczną odpowiednio 2,5-12,5-krotnie (mg/miejsce wstrzyknięcia) i 2-3-krotnie (ekspozycja ogólnoustrojowa). Schemat dawkowania w badaniach przedklinicznych był bardziej intensywny niż kliniczny (2 razy w miesiącu, łącznie 13 dawek u szczurów i 20 dawek u psów vs. 6 comiesięcznych zabiegów klinicznych). Nie zaobserwowano miejscowych ani ogólnoustrojowych reakcji przednowotworowych, co wskazuje na brak działania rakotwórczego w tych modelach.
aberracja chromosomalna, badanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, kwas deoksycholowy, mutacja powrotna, podanie podskórne, reakcja przednowotworowa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność układu rozrodczego, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Decapeptyl Depot 3,75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Decapeptyl Depot (3,75 mg tryptoreliny w postaci octanu) wykazały specyficzne efekty związane z długotrwałym stosowaniem tryptoreliny u gryzoni. U szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość występowania guzów przysadki mózgowej, co nie wystąpiło u myszy, wskazując na specyficzność gatunkową. Mechanizm tych zmian pozostaje nie do końca wyjaśniony, a podobne obserwacje dotyczące analogów LHRH sugerują ograniczone znaczenie kliniczne dla ludzi. Badania toksyczności rozwojowej wykazały działanie toksyczne na zarodki i płody, opóźnienie rozwoju zarodkowo-płodowego oraz opóźnienie porodu u szczurów, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży lub planujących ciążę, z uwzględnieniem różnic międzygatunkowych.
Decapeptyl Depot, genotoksyczność, guz przysadki mózgowej, hormon uwalniający hormon luteinizujący, opóźnienie porodu, opóźnienie rozwoju zarodkowo-płodowego, podanie dożylne, reakcja na ciało obce, toksyczność, toksyczność zarodkowo-płodowa, tolerancja miejscowa, tryptorelina, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Zentiva 1 mg
Dane przedkliniczne dotyczące entekawiru wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych, z działaniami toksycznymi obserwowanymi jedynie przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym ekspozycję u ludzi. W badaniach toksykologicznych u psów zaobserwowano przemijające zapalenia okołonaczyniowe w ośrodkowym układzie nerwowym przy dawkach odpowiadających 10- i 19-krotnemu narażeniu klinicznemu, natomiast u małp, nawet przy narażeniu ponad 100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. Wpływ na rozrodczość był nieistotny przy narażeniu do 26-krotnego, a zmiany w jądrach występowały tylko przy bardzo wysokich dawkach u gryzoni i psów, nie zaś u małp. Badania embriotoksyczności u szczurów i królików wykazały toksyczność przy dawkach przekraczających 21-krotne narażenie kliniczne, obejmującą m.in. resorpcję zarodków, zaburzenia kostnienia i wady rozwojowe. W badaniach około- i pourodzeniowych nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych u potomstwa, a narażenie płodu i wydzielanie leku z mlekiem potwierdzono jedynie przy dawce 10 mg/kg u szczurów.
aberracja chromosomowa, badanie pourodzeniowe, badanie toksykologiczne, degeneracja nasieniowodów, embriotoksyczność, genotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, karcynogenność, naprawa DNA, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ciążowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoprolol Vitabalans 5 mg
Bisoprolol, selektywny beta-adrenolityk, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Standardowe testy farmakologii bezpieczeństwa nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły przeciwwskazań do stosowania u ludzi, a testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego działania. Długoterminowe analizy nie wykazały zwiększonego ryzyka rakotwórczości, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania bisoprololu w terapii przewlekłej.
aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, beta-adrenolityk, bisoprolol hemifumaran, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, resorpcja zarodków, selektywny beta-adrenolityk, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rhophylac 300 300 mcg/2 ml (1500 IU)
Immunoglobulina anty-D zawarta w produkcie Rhophylac 300 (300 µg, 1500 j.m. w ampułko-strzykawce) charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa, co wynika z jej specyficznego mechanizmu działania opartego na interakcjach immunologicznych. Standardowe badania toksykologiczne, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz toksyczność w okresie zarodkowo-płodowym, nie zostały przeprowadzone ze względów metodologicznych i etycznych. Nie wykonano również badań mutagenności, co jest uzasadnione białkową naturą substancji i brakiem bezpośredniego wpływu na materiał genetyczny. Produkt zawiera do 30 mg/ml białek ludzkiego osocza, głównie immunoglobuliny klasy IgG (≥95%), z dominującą podklasą IgG1 (84,1%), oraz bardzo niską zawartość IgA (<5 µg/ml), co jest istotne w kontekście ryzyka reakcji alergicznych u pacjentów z niedoborem IgA.
badanie toksykologiczne, białko ludzkiego osocza, dane przedkliniczne, działanie immunologiczne, działanie mutagenne, immunoglobulina anty-D, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, immunoglobulina IgG1, immunoglobulina IgG2, immunoglobulina IgG3, immunoglobulina IgG4, immunoglobulina ludzka anty-D, niedobór IgA, podklasa IgG, podklasy IgG, reakcja alergiczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Runaplax 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu, substancji czynnej leku Runaplax, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy dawkach terapeutycznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Toksyczność ostra po jednorazowym podaniu nie wskazała na specyficzne ryzyko, a działania obserwowane przy wielokrotnym podaniu wiązały się głównie z mechanizmem przeciwkrzepliwym (inhibicja czynnika Xa). Badania fototoksyczności i genotoksyczności nie wykazały zagrożeń, a długoterminowe testy rakotwórczości nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki kliniczne.
aberracje chromosomowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, kostnienie, mutacje genowe, nowotwory, odpowiedź immunologiczna, powikłania krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe, właściwości przeciwkrzepliwe, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tetraspan 60 mg/ml HES roztwór do infuzji 60 mg/ml
Przedkliniczne dane toksykologiczne dotyczące hydroksyetyloskrobi (HES) zawartej w produkcie Tetraspan 60 mg/ml wskazują na istotne zmiany patologiczne po wielokrotnym podawaniu w modelach zwierzęcych. Zaobserwowano krwawienia w różnych narządach, rozległą histiocytozę z nagromadzeniem piankopodobnych histiocytów/makrofagów, zwiększenie masy wątroby, nerek i śledziony, infiltrację tłuszczową oraz wakuolizację narządów. Dodatkowo stwierdzono podwyższone wartości enzymów wątrobowych: AlAT i AspAT. Mechanizmy tych zmian obejmują hemodylucję, hiperwolemię oraz magazynowanie skrobi w komórkach fagocytujących, co prowadzi do ich dysfunkcji. Standardowe badania genotoksyczności nie wykazały potencjału genotoksycznego HES.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, genotoksyczność, hemodylucja, hiperwolemia, histiocytoza, hydroksyetyloskrobia, infiltracja tłuszczowa, komórki fagocytujące, krwawienie, krwawienie z pochwy, krzepnięcie krwi, nerki, niedotlenienie, obciążenie układu krążenia, śledziona, teratogenność, toksyczność zarodkowo-płodowa, wakuolizacja, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pulmoterol 50 mcg/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa salmeterolu ksynafonianu, substancji czynnej leku Pulmoterol, obejmowały ocenę wpływu na reprodukcję, rozwój oraz potencjał genotoksyczny w modelach zwierzęcych. W badaniach na szczurach nie stwierdzono toksycznego wpływu na procesy rozrodcze i rozwojowe. Natomiast u królików, przy ekspozycji na dawki około 20-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dobową dla ludzi (na podstawie AUC), zaobserwowano typowe dla β2-agonistów efekty teratogenne, takie jak rozszczep podniebienia, przedwczesne rozwarcie powiek, zarośnięcie mostka oraz zmniejszony stopień kostnienia kości czołowych czaszki. Efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa stosowania leku.
aberracja chromosomowa, AUC, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, kostnienie kości czołowych, maksymalna dawka dobowa, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, profil bezpieczeństwa, przedwczesne rozwarcie powiek, Pulmoterol, rozszczep podniebienia, salmeterol ksynafonian, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, zarośnięcie mostka, β2-agonista - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Topotecan medac 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa topotekanu (chlorowodorek, 1 mg/ml koncentratu do infuzji) potwierdziły jego wyraźne działanie genotoksyczne, zgodne z mechanizmem inhibitora topoizomerazy I, prowadzącym do pęknięć nici DNA. Genotoksyczność została wykazana in vitro na komórkach chłoniaka mysiego i ludzkich limfocytach oraz in vivo na komórkach szpiku kostnego myszy. W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego topotekan wykazywał silne działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne, powodując zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów u szczurów i królików podczas organogenezy. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów nie stwierdzono istotnego wpływu na płodność samców i samic, jednak zaobserwowano jajeczkowanie mnogie oraz niewielki wzrost strat przedimplantacyjnych u samic, co może wskazywać na subtelne zaburzenia hormonalne i potencjalne ryzyko dla skuteczności reprodukcji.
chlorowodorek, cytostatyk, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, gametogeneza, genotoksyczność, inhibitor topoizomerazy I, jajeczkowanie mnogie, kancerogenność, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, strata przedimplantacyjna, szpik kostny, teratogenność, toksyczność, toksyczność zarodkowo-płodowa, topoizomeraza I, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Aurovitas 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu obejmowały szeroki zakres analiz bezpieczeństwa, w tym farmakologiczne badania bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu jednokrotnym i wielokrotnym, fototoksyczność, genotoksyczność oraz ocenę potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka, choć w badaniach toksyczności wielokrotnych dawek zaobserwowano efekty związane z nasilonym działaniem farmakodynamicznym inhibitora czynnika Xa. U szczurów, przy ekspozycji na poziomach klinicznie istotnych, stwierdzono podwyższone stężenia immunoglobulin IgG i IgA w osoczu, co może wskazywać na immunomodulację. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność samców i samic, jednak ujawniono toksyczny wpływ na rozwój zarodka i płodu, w tym zwiększone ryzyko poronień, zaburzenia kostnienia, zmiany w strukturze łożyska oraz zwiększoną częstość wad rozwojowych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy ACEBIS zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których profil bezpieczeństwa został potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak wysokie dawki u ciężarnych samic zwierząt powodowały toksyczność objawiającą się zmniejszonym przyjmowaniem pokarmu, redukcją masy ciała, zwiększoną częstością resorpcji płodu, obniżoną masą urodzeniową potomstwa oraz opóźnionym rozwojem fizycznym. Ramipryl, podawany doustnie w dawkach do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp, był dobrze tolerowany, choć dawka 250 mg/kg/dobę u psów i małp powodowała powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co odzwierciedla jego mechanizm działania jako inhibitora ACE. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę u ciężarnych szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenie nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych).
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo leku, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, fumaran bisoprololu, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczki nerkowe, obraz krwi, ostra toksyczność, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, toksyczność ramiprylu, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mozarin Swift 20 mg
Stosowanie escytalopramu (Mozarin Swift) u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz obserwowane toksyczne działanie na zarodek i płód w badaniach na zwierzętach, choć bez zwiększonej częstości wad wrodzonych. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a decyzja o terapii powinna być indywidualna. Nagłe odstawienie leku jest niewskazane; konieczne jest stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarską. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia u noworodka objawów zespołu odstawienia lub efektów serotoninergicznych, takich jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, napady drgawek, wahania temperatury, trudności w karmieniu, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia, drażliwość, letarg, ciągły płacz oraz zaburzenia snu, które zwykle pojawiają się w ciągu 24 godzin po porodzie.
bezdech, cytalopram, drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, letarg, Mozarin Swift, nagłe odstawienie leku, napad drgawkowy, PPHN, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SNRI, SSRI, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada wrodzona, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienia, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kardatuxan 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Kardatuxan, przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które potwierdziły jego bezpieczeństwo farmakologiczne. Standardowe testy nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności ostrej nie stwierdzono działań toksycznych przy dawkach jednorazowych, a toksyczność po wielokrotnym podaniu wiązała się głównie z farmakodynamicznym działaniem inhibitora czynnika Xa, co przejawiało się m.in. podwyższonymi stężeniami immunoglobulin IgG i IgA u szczurów. Rywaroksaban nie wykazywał fototoksyczności ani potencjału genotoksycznego (test Amesa, aberracje chromosomowe, testy in vivo – wyniki negatywne), a także nie wykazał działania rakotwórczego w długoterminowych badaniach na zwierzętach.
aberracja chromosomowa, badanie kancerogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, inhibitor czynnika Xa, krwawienie okołoporodowe, ośrodkowy układ nerwowy, patologia łożyska, plamki wątrobowe, poronienie, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, reakcja fototoksyczna, rywaroksaban, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przedurodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ krzepnięcia, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenia kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax 100 mg tabletki powlekane 100 mg
Badania przedkliniczne kwetiapiny, substancji czynnej leku Kventiax, nie wykazały działania genotoksycznego ani mutagennego w testach in vitro i in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko indukcji mutacji genetycznych i potencjalnych zmian nowotworowych przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy ekspozycji porównywalnej do dawek klinicznych, zaobserwowano zmiany fizjologiczne, takie jak pigmentacja i hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy u szczurów i małp Cynomolgus, obniżenie stężenia hormonu T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, a także zmętnienie rogówki i zaćmę u psów. Należy podkreślić, że te zmiany nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tych obserwacji.
badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, mutacja genetyczna, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna rozrodu, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaćma, zmętnienie rogówki, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisocard 3,75 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne bisoprololu, substancji czynnej leku Bisocard, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Kompleksowa ocena obejmowała badania wpływu na główne układy organizmu, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz karcinogenności, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcjonowania organizmu ludzkiego. W szczególności nie stwierdzono mutagenności ani genotoksyczności, a badania karcinogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły onkogennego potencjału bisoprololu, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku.
badanie farmakologiczne, badanie karcinogenności, badanie toksyczności, Bisocard, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, lek beta-adrenolityczny, niska masa urodzeniowa, opóźnienie rozwoju fizycznego, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja zarodka, schorzenie kardiologiczne, toksyczność zarodkowo-płodowa, właściwość mutagenna, zaburzenia łaknienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pikopil 7,5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa sodu pikosiarczanu, substancji czynnej produktu Pikopil, wykazała brak potencjału genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo. W badaniach toksyczności zarodkowo-płodowej u szczurów i królików, dawka 1000 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie masy ciała płodów oraz zwiększoną liczbę resorpcji zarodków u królików, jednak nie stwierdzono efektów teratogennych przy dawkach do 10 000 mg/kg/dobę u szczurów i do 1000 mg/kg/dobę u królików. W okresie postnatalnym u szczurów dawki 10 i 100 mg/kg/dobę skutkowały zmniejszonym przyrostem masy ciała potomstwa, a dawka 100 mg/kg/dobę zwiększała liczbę martwych szczeniąt podczas porodu. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność samców i samic przy dawkach do 100 mg/kg/dobę.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, okres laktacji, Pikopil, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, resorpcja zarodka, rozwój postnatalny, sodu pikosiarczan, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agartha DUO 50 mg + 850 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Agartha DUO, zawierającego wildagliptynę i metforminę, nie wykazały nowych działań toksycznych przy stosowaniu skojarzonym. W badaniach na psach zaobserwowano opóźnienia przewodzenia wewnątrzsercowego przy dawce ≥ 15 mg/kg (7-krotność Cmax u ludzi), a u szczurów i myszy stwierdzono gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach przy dawkach ≥ 25 mg/kg (5-krotność AUC u ludzi) i 750 mg/kg (142-krotność AUC u ludzi), odpowiednio. Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów, takie jak biegunka i obecność krwi w kale, występowały przy wyższych dawkach, bez ustalonej dawki bezobjawowej. Wildagliptyna nie wykazywała działania mutagennego in vitro i in vivo, a badania reprodukcyjne u szczurów nie potwierdziły zaburzeń płodności ani wczesnego rozwoju zarodka. Toksyczność rozwojowa u szczurów i królików ujawniała się przy dawkach ≥ 50-75 mg/kg (9-10-krotność ekspozycji u ludzi), związana z działaniem toksycznym u matek. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolakoraka sutka i naczyniakomięsaka krwionośnego przy dawkach ≥ 100-500 mg/kg (16-59-krotność ekspozycji u ludzi), co uznano za mało istotne klinicznie ze względu na brak genotoksyczności i specyfikę gatunkową.
badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, kardiotoksyczność, łuszczenie skóry, makrofagi pęcherzykowe, martwica tkanek, naczyniakomięsak krwionośny, objawy żołądkowo-jelitowe, ocena przedkliniczna, parametr AUC, parametr Cmax, płodność, przewodzenie wewnątrzsercowe, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, toksyczność zarodkowo-płodowa, wildagliptyna i metformina, żebra faliste, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bewim 10 mg
Prasugrel w dawce 10 mg wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych, obejmujących toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania na szczurach i królikach nie wykazały wad wrodzonych ani negatywnego wpływu na rozwój płodu, nawet przy dawkach ponad 240-krotnie wyższych niż zalecane dobowe dawki podtrzymujące (w przeliczeniu na mg/m²). Obserwowano jedynie nieznaczne zmniejszenie masy ciała potomstwa, prawdopodobnie wtórne do zmniejszonego spożycia pokarmu przez samice przy bardzo wysokich dawkach.
badanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja enzymów wątrobowych, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój behawioralny, rozwój reprodukcyjny, toksyczność, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Rywaroksaban – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rywaroksaban, jako antykoagulant, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednokrotnym i wielokrotnym, fototoksyczności oraz genotoksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Wartości ekspozycji o znaczeniu klinicznym u szczurów wiązały się ze wzrostem stężeń immunoglobulin IgG i IgA, co jest efektem farmakodynamicznym leku, niemającym negatywnego wpływu na bezpieczeństwo stosowania. Rywaroksaban nie wpływał na płodność samców i samic szczurów, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym. Brak działania genotoksycznego i rakotwórczego potwierdza możliwość długotrwałego stosowania leku w terapii przewlekłej.
antykoagulant, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, efekt farmakodynamiczny, fotoekspozycja, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, kostnienie, krwawienie okołoporodowe, materiał genetyczny, mechanizm działania, narząd docelowy, płodność, populacja pediatryczna, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, terapia przeciwzakrzepowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ krzepnięcia, wada rozwojowa, właściwości przeciwkrzepliwe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xiltess 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu obejmowały szeroki zakres analiz toksykologicznych, farmakologicznych oraz genotoksycznych, które potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa leku. Standardowe testy nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym nie ujawniła poważnych objawów niepożądanych, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z farmakodynamicznym działaniem inhibitora czynnika Xa, co potwierdziły obserwacje immunologiczne (wzrost stężeń IgG i IgA u szczurów). Rywaroksaban nie wykazał potencjału mutagennego ani kancerogennego, a także nie wywoływał reakcji fototoksycznych. Badania reprodukcyjne wskazały na brak wpływu na płodność, jednak ujawniono toksyczny wpływ na rozwój zarodka i płodu, manifestujący się poronieniami, zaburzeniami kostnienia, zmianami wątrobowymi, wadami rozwojowymi oraz modyfikacjami łożyska przy ekspozycji o znaczeniu klinicznym.
aberracja chromosomowa, antykoagulant, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, mechanizm działania farmakologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie, potencjał kancerogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, powikłanie krwotocze, reakcja fototoksyczna, rywaroksaban, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutacji genowych, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ krzepnięcia, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa