ostra faza schizofrenii

Ostra faza schizofrenii (ostra psychoza) to okres nasilenia objawów psychotycznych, charakteryzujący się gwałtownym wystąpieniem lub zaostrzeniem objawów wytwórczych (halucynacji, urojeń, dezorganizacji myślenia). Stan ten wymaga najczęściej natychmiastowej interwencji psychiatrycznej, często w warunkach hospitalizacji.

W obrazie klinicznym dominują objawy pozytywne, takie jak omamy (najczęściej słuchowe), urojenia (prześladowcze, oddziaływania, wielkościowe), zaburzenia myślenia i mowy (rozkojarzenie, neologizmy), a także pobudzenie psychoruchowe. Pacjent może przejawiać silny lęk, niepokój i dezorientację, co często prowadzi do zachowań nieprzewidywalnych lub agresywnych.

Leczenie ostrej fazy schizofrenii opiera się przede wszystkim na farmakoterapii lekami przeciwpsychotycznymi, początkowo często w formie parenteralnej. Stosuje się leki przeciwpsychotyczne II generacji (olanzapina, risperidon, kwetiapina), a w przypadkach opornych również klozapinę. W sytuacjach pobudzenia dodatkowo stosowane mogą być benzodiazepiny. Równolegle wdraża się odpowiednie interwencje psychospołeczne i psychoedukacyjne.

Wczesne rozpoznanie i intensywne leczenie ostrej fazy schizofrenii ma kluczowe znaczenie dla rokowania. Badania wskazują, że im krótszy czas nieleczonej psychozy (DUP – Duration of Untreated Psychosis), tym lepsze wyniki terapeutyczne i mniejsze ryzyko trwałych deficytów poznawczych i społecznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl