krwiomocz kłębuszkowy

Krwiomocz kłębuszkowy to objaw kliniczny charakteryzujący się obecnością erytrocytów w moczu, pochodzących z kłębuszków nerkowych. Jest to wynik uszkodzenia błony podstawnej kłębuszków, co pozwala na przedostawanie się krwinek czerwonych do moczu pierwotnego. W odróżnieniu od krwiomoczu pozakłębuszkowego, krwinki czerwone w krwiomoczu kłębuszkowym są często zdeformowane (dysmorficzne) podczas przechodzenia przez uszkodzoną błonę.

Diagnostycznie istotne jest badanie osadu moczu, w którym obserwuje się erytrocyturię z przewagą erytrocytów dysmorficznych (powyżej 80%). Niekiedy w moczu można również znaleźć wałeczki erytrocytarne, które są patognomoniczne dla krwiomoczu kłębuszkowego. Mikroskopia fazowo-kontrastowa i badanie moczu metodą Addisa-Kakovskiego są pomocne w różnicowaniu pochodzenia krwiomoczu.

Krwiomocz kłębuszkowy występuje w wielu chorobach nerek, takich jak kłębuszkowe zapalenie nerek, nefropatia IgA, toczeń rumieniowaty układowy z zajęciem nerek, zespół Alporta czy nefropatia cienkich błon podstawnych. Określenie etiologii krwiomoczu kłębuszkowego wymaga kompleksowej diagnostyki, obejmującej ocenę funkcji nerek, badania immunologiczne oraz w niektórych przypadkach biopsję nerki.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl