levosimendan

Levosimendan to lek inotropowy dodatni stosowany w leczeniu ostrej, zdekompensowanej niewydolności serca. Działa poprzez uwrażliwienie miokardium na jony wapnia, co prowadzi do zwiększenia siły skurczu mięśnia sercowego bez wzrostu zapotrzebowania na tlen.

Mechanizm działania levosimendan polega na wiązaniu się z troponiną C w komórkach mięśnia sercowego, stabilizując jej konformację i przedłużając interakcję z jonami wapnia. Dodatkowo lek powoduje rozszerzenie naczyń wieńcowych i systemowych poprzez otwieranie kanałów potasowych zależnych od ATP w mięśniach gładkich naczyń.

Levosimendan stosowany jest głównie u pacjentów z ostrą, zdekompensowaną niewydolnością serca, szczególnie przy niskiej frakcji wyrzutowej lewej komory serca (LVEF). Lek może być rozważany u pacjentów, którzy nie odpowiadają na konwencjonalne leczenie lub gdy standardowe leki inotropowe są przeciwwskazane. Wykazuje korzystny profil hemodynamiczny przy mniejszym ryzyku arytmii w porównaniu do innych leków inotropowych.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Przelew płucny – Leczenie

Przelew płucny, charakteryzujący się gromadzeniem płynu w pęcherzykach i przestrzeni śródmiąższowej, prowadzi do zaburzeń wymiany gazowej i niewydolności oddechowej. Leczenie opiera się na szybkim rozpoznaniu i terapii przyczynowej, z celem poprawy utlenowania (utrzymanie saturacji 92-96%), stabilizacji hemodynamicznej oraz redukcji przeciążenia płynowego. Podstawą terapii jest tlenoterapia (kaniula donosowa, maska twarzowa, CPAP/BiPAP), a w cięższych przypadkach intubacja i wentylacja mechaniczna z zastosowaniem PEEP. Farmakologicznie stosuje się diuretyki pętlowe (np. furosemid 40-80 mg i.v.), azotany (nitrogliceryna i.v. przy ciśnieniu skurczowym >90 mmHg), leki inotropowe (dobutamina) oraz leki specyficzne w zależności od etiologii (np. antybiotyki, inhibitory ACE, leki przeciwarytmiczne). Morfina nie jest już rutynowo zalecana ze względu na zwiększone ryzyko powikłań.
acetazolamid, azotan, BiPAP, bumetanid, CABG, ciśnienie tętnicze, CPAP, deksametazon, diuretyk pętlowy, dobutamina, dodatnie ciśnienie końcowo-wydechowe, dopamina, ECMO, furosemid, HAPE, hemodializa, HFNC, hipoksemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, intubacja dotchawicza, kardiowersja, kontrpulsacja wewnątrzaortalna, kwas etakrynowy, lek inotropowy, levosimendan, milrinon, nieinwazyjna wentylacja mechaniczna, niewydolność oddechowa, nifedypina, nitrogliceryna, nitroprusydek sodu, obrzęk płuc, PCI, PEEP, pomostowanie aortalno-wieńcowe, pozaustrojowe natlenianie krwi, przelew płucny, przelew płucny wysokościowy, przestrzeń śródmiąższowa, przezskórna interwencja wieńcowa, pulsoksymetria, saturacja tlenem, sildenafil, tadalafil, tętnica płucna, tlenoterapia, torasemid, ultrafiltracja, utlenowanie krwi
Leksykon leków
Przedawkowanie – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml

Przedawkowanie lewozymendanu, szczególnie przy dawkach ≥0,4 µg/kg/min oraz infuzji trwającej ponad 24 godziny, stanowi poważne zagrożenie hemodynamiczne, manifestujące się niedociśnieniem tętniczym, tachykardią oraz wydłużeniem odstępu QTc w EKG. Te objawy wynikają z nasilonego działania inotropowego dodatniego i wazodylatacyjnego leku oraz kumulacji aktywnych metabolitów, co może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca i zmniejszenia efektywności terapeutycznej w wyniku obniżenia ciśnień napełniania serca. W diagnostyce i monitorowaniu kluczowe jest ciągłe EKG, inwazyjne monitorowanie hemodynamiczne oraz regularne oznaczanie elektrolitów, zwłaszcza potasu i magnezu, w celu zapobiegania nasileniu toksyczności kardiologicznej.
adrenalina, ciśnienie napełniania serca, dopamina, działanie inotropowe, działanie wazodylatacyjne, komorowe zaburzenia rytmu serca, leki wazopresorowe, levosimendan, metabolity lewozymendanu, monitorowanie EKG, monitorowanie hemodynamiczne, niedociśnienie tętnicze, odstęp QTc, podawanie pozajelitowe, powikłania hemodynamiczne, przedawkowanie lewozymendanu, stężenie elektrolitów, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon chorób i schorzeń
Wstrząs kardiogenny – Leczenie

Wstrząs kardiogenny to stan krytyczny charakteryzujący się ostrą niewydolnością serca jako pompy, prowadzącą do niewystarczającej perfuzji tkanek i narządów. Leczenie wymaga natychmiastowej stabilizacji hemodynamicznej, obejmującej tlenoterapię, płynoterapię dożylną (z ostrożnością przy obrzęku płuc), oraz podawanie leków wazopresyjnych i inotropowych. Norepinefryna jest lekiem pierwszego wyboru przy skurczowym ciśnieniu tętniczym <70 mmHg, a dobutamina zwiększa kurczliwość mięśnia sercowego bez istotnego wpływu na częstość akcji serca. W przypadku wstrząsu na tle ostrego zespołu wieńcowego stosuje się wczesną rewaskularyzację (PCI lub CABG), a także farmakoterapię przeciwpłytkową i antykoagulacyjną. W sytuacjach opornych na leczenie farmakologiczne rozważa się mechaniczne wspomaganie krążenia, takie jak Impella, TandemHeart czy VA-ECMO, które zapewniają częściowe lub całkowite wsparcie hemodynamiczne i oddechowe.
ablacja przezskórna, angioplastyka wieńcowa, bradyarytmia, diuretyk, dobutamina, dopamina, dysfunkcja serca, epinefryna, fibrynoliza, heparyna, kardiowersja elektryczna, klopidogrel, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, kwas acetylosalicylowy, lek antyarytmiczny, lek inotropowy, lek trombolityczny, lek wazopresyjny, levosimendan, milrinon, niedomykalność aortalna, niedomykalność mitralna, niewydolność oddechowa, nitrogliceryna, norepinefryna, ostry zespół wieńcowy, parametry hemodynamiczne, perfuzja tkanek, perfuzja tkankowa, perikardiocenteza, płynoterapia dożylna, pomostowanie aortalno-wieńcowe, pozaustrojowa oksygenacja membranowa, przezskórna interwencja wieńcowa, rewaskularyzacja, rzut serca, stenoza aortalna, tachyarytmia, tamponada serca, tlenoterapia, transplantacja serca, walwuloplastyka balonowa, wazopresyna, wentylacja mechaniczna, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml

Levosimendan Reig Jofre w postaci koncentratu do infuzji (2,5 mg/ml) posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy ściśle przestrzegać w celu zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym etanol (785 mg/ml), co jest istotne u pacjentów z chorobą alkoholową, chorobami wątroby, padaczką lub zaburzeniami OUN. Nie należy stosować lewozymendanu w stanach hemodynamicznych takich jak ciężkie niedociśnienie tętnicze (ryzyko nasilenia hipotensji i niedokrwienia narządów), tachykardia (zwiększone zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen) oraz w obecności istotnych mechanicznych przeszkód w napełnianiu lub opróżnianiu komór serca, np. ciężka stenoza aortalna lub mitralna, kardiomiopatia przerostowa z obturacją drogi odpływu, tamponada serca czy restrykcja napełniania komór.
choroba alkoholowa, częstoskurcz komorowy polimorficzny, działanie inotropowe, etanol, farmakokinetyka, gradient ciśnień, hepatocyty, hipotensja, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, levosimendan, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niedrożność mechaniczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, padaczka, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stenoza aortalna, stenoza mitralna, tachykardia, tamponada serca, torsades de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml

Levosimendan Zentiva, 2,5 mg/mL, jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji zawierającym lewozymendan jako substancję czynną. Preparat zawiera znaczną ilość etanolu (769,5 mg/mL, około 98% objętościowych), co wymaga uwagi przy ocenie bezpieczeństwa, zwłaszcza u kobiet w ciąży. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania lewozymendanu w ciąży, a badania przedkliniczne wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne. Lek może być stosowany u kobiet ciężarnych jedynie w wyjątkowych sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, a brak jest bezpieczniejszych alternatyw. Decyzja powinna uwzględniać indywidualny stosunek korzyści do ryzyka, stadium ciąży oraz współistniejące choroby matki.
badania przedkliniczne, choroby współistniejące, ciąża, działanie niepożądane, ekspozycja płodu, etanol, infuzja leku, levosimendan, lewozymendan, metabolit aktywny, metabolity leku, model zwierzęcy, powikłania kardiologiczne, roztwór do infuzji, stan kliniczny, stosunek korzyści do ryzyka, wiek rozrodczy, zaburzenia reprodukcji, zaburzenia układu krążenia

levosimendan

Powiązane wpisy

Przelew płucny – Leczenie

Przedawkowanie – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml

Wstrząs kardiogenny – Leczenie

Przeciwwskazania – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml