napadowa duszność nocna

Napadowa duszność nocna (paroxysmal nocturnal dyspnea, PND) to objaw kliniczny charakteryzujący się nagłym wybudzeniem się pacjenta ze snu z powodu uczucia duszności, braku tchu i niepokoju. Pacjenci zazwyczaj odczuwają przymus natychmiastowego przyjęcia pozycji siedzącej lub stojącej, co przynosi ulgę w oddychaniu.

Ten objaw jest szczególnie charakterystyczny dla niewydolności serca, zwłaszcza lewokomorowej. Podczas snu w pozycji poziomej dochodzi do redystrybucji płynów z kończyn dolnych do krążenia centralnego, co zwiększa obciążenie wstępne serca. U pacjentów z dysfunkcją lewej komory prowadzi to do wzrostu ciśnienia w żyłach płucnych, obrzęku śródmiąższowego płuc i duszności.

Napadowa duszność nocna różni się od ortopnoe tym, że budzi pacjenta ze snu, natomiast ortopnoe to duszność pojawiająca się w pozycji leżącej, ale nie musi wiązać się z wybudzeniem. PND jest istotnym objawem diagnostycznym w ocenie nasilenia niewydolności serca i może być jednym z pierwszych symptomów dekompensacji krążenia.

W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić astmę nocną, refluks żołądkowo-przełykowy, obturacyjny bezdech senny oraz zaburzenia lękowe. Leczenie napadowej duszności nocnej opiera się głównie na terapii choroby podstawowej, zwykle niewydolności serca, z wykorzystaniem diuretyków, inhibitorów ACE, beta-blokerów oraz modyfikacji stylu życia, w tym ograniczenia podaży płynów i sodu w diecie.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl