rdzeniak zarodkowy

Rdzeniak zarodkowy (łac. medulloblastoma) to złośliwy guz nowotworowy ośrodkowego układu nerwowego, wywodzący się z prymitywnych komórek neuroektodermalnych. Jest to najczęstszy złośliwy guz mózgu u dzieci, stanowiący około 20% wszystkich nowotworów wewnątrzczaszkowych w populacji pediatrycznej. Najczęściej występuje między 5. a 8. rokiem życia, ze zdecydowaną przewagą u płci męskiej.

Lokalizacja rdzeniaka zarodkowego obejmuje głównie robaka móżdżku oraz okolice IV komory mózgu. Klinicznie manifestuje się objawami wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego (bóle głowy, wymioty, zaburzenia chodu), ataksją móżdżkową oraz objawami porażenia nerwów czaszkowych. Rdzeniak zarodkowy wykazuje silną tendencję do rozsiewu drogą płynu mózgowo-rdzeniowego.

W klasyfikacji WHO wyróżnia się cztery główne podtypy molekularne rdzeniaka: WNT-aktywowany, SHH-aktywowany, grupa 3 i grupa 4, które różnią się rokowaniem oraz odpowiedzią na leczenie. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (MRI mózgu i rdzenia kręgowego), badanie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz badanie histopatologiczne z profilowaniem molekularnym.

Standardowe leczenie rdzeniaka zarodkowego obejmuje leczenie operacyjne z maksymalną bezpieczną resekcją guza, następnie radioterapię (w tym osi mózgowo-rdzeniowej) oraz chemioterapię. Rokowanie zależy od wieku pacjenta, typu molekularnego guza, stopnia zaawansowania oraz zakresu resekcji. Pięcioletnie przeżycie u dzieci wynosi około 70-80%, jednak jest znacznie gorsze w przypadku rozsiewu nowotworu w obrębie OUN oraz u pacjentów poniżej 3. roku życia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl