chemioterapia przeciwnowotworowa
Chemioterapia przeciwnowotworowa to metoda leczenia systemowego polegająca na podawaniu leków cytostatycznych, które niszczą komórki nowotworowe lub hamują ich wzrost i rozmnażanie. Jest jedną z podstawowych metod leczenia nowotworów, często stosowaną w połączeniu z innymi metodami terapeutycznymi, takimi jak chirurgia, radioterapia czy immunoterapia.
Mechanizm działania chemioterapii opiera się na wykorzystaniu różnic metabolicznych między komórkami nowotworowymi a zdrowymi. Leki cytostatyczne najskuteczniej działają na szybko dzielące się komórki, charakterystyczne dla większości nowotworów. Niestety, powoduje to także działania niepożądane dotyczące zdrowych tkanek o szybkim metabolizmie, takich jak szpik kostny, nabłonek przewodu pokarmowego czy mieszki włosowe.
Chemioterapia może być stosowana w różnych celach: jako leczenie radykalne (z zamiarem wyleczenia), adiuwantowe (uzupełniające po leczeniu miejscowym), neoadiuwantowe (przedoperacyjne), paliatywne (łagodzące objawy) lub profilaktyczne. Wybór konkretnych leków, dawek i schematów podawania zależy od typu nowotworu, jego zaawansowania, stanu ogólnego pacjenta oraz współistniejących chorób.
Nowoczesne podejście do chemioterapii przeciwnowotworowej obejmuje rozwój terapii celowanych molekularnie, które w przeciwieństwie do klasycznych cytostatyków oddziałują na konkretne szlaki metaboliczne specyficzne dla komórek nowotworowych. Pozwala to na zwiększenie skuteczności leczenia przy jednoczesnym ograniczeniu działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Calcium Folinate Kabi 10 mg/ml
Calcium Folinate Kabi to roztwór do wstrzykiwań/infuzji zawierający 10 mg/ml kwasu folinowego w postaci wapnia folinianu, stosowany głównie w dwóch obszarach terapeutycznych: jako antidotum na toksyczność i przedawkowanie antagonistów kwasu foliowego, zwłaszcza metotreksatu, oraz w terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem (5-FU) w leczeniu nowotworów. Lek umożliwia ominięcie blokady enzymu reduktazy dihydrofolianowej wywołanej przez metotreksat, co pozwala na prawidłową syntezę DNA i RNA w komórkach. W terapii onkologicznej folinian wapnia stabilizuje kompleks ternarny 5-FU z syntetazą tymidylanową, zwiększając cytotoksyczność 5-FU i poprawiając skuteczność leczenia nowotworów jelita grubego i odbytnicy. Preparat dostępny jest w fiolkach o pojemnościach od 5 ml (50 mg kwasu folinowego) do 100 ml (1000 mg), z pH 6,5-8,5 i osmolalnością 225-325 mOsmol/kg, zawierając sodu w ilości 3,14-3,20 mg/ml, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
5-fluorouracyl, antagonista kwasu foliowego, chemioterapia przeciwnowotworowa, cytostatyk, dieta niskosodowa, droga domięśniowa, droga dożylna, folinian wapnia, infuzja, kwas folinowy, leczenie cytotoksyczne, metotreksat, nowotwór jelita grubego, reduktaza dihydrofolianowa, syntetaza tymidylanowa, synteza DNA, terapia cytotoksyczna, wstrzyknięcie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pemetrexed Eugia 500 mg
Pemetrexed Eugia jest wskazany w leczeniu nieoperacyjnego złośliwego międzybłoniaka opłucnej oraz niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) o histologii innej niż przeważająco płaskonabłonkowa. W terapii pierwszego rzutu stosuje się go w skojarzeniu z cisplatyną u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym NDRP oraz u chorych na międzybłoniaka, którzy nie byli wcześniej leczeni chemioterapią. W monoterapii Pemetrexed Eugia jest stosowany jako leczenie podtrzymujące u pacjentów bez progresji po chemioterapii opartej na pochodnych platyny oraz jako terapia drugiego rzutu po niepowodzeniu wcześniejszego leczenia systemowego. Preparat dostępny jest w formie liofilizowanego proszku do infuzji w dawkach 100 mg i 500 mg, z rekonstytuowanym stężeniem 25 mg/ml, co umożliwia precyzyjne dawkowanie dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena histologiczna nowotworu, potwierdzenie braku dominującej histologii płaskonabłonkowej w NDRP, ocena stopnia zaawansowania choroby oraz stanu ogólnego pacjenta. Monitorowanie leczenia obejmuje kontrolę parametrów hematologicznych, funkcji nerek i wątroby przed każdym cyklem. W terapii skojarzonej z cisplatyną należy stosować odpowiednie leczenie wspomagające, w tym nawodnienie i leki przeciwwymiotne. Regularna ocena odpowiedzi na leczenie oraz monitorowanie działań niepożądanych są kluczowe dla optymalizacji terapii, a w razie konieczności dawkowanie może być modyfikowane lub leczenie przerwane. Pemetrexed Eugia powinien być stosowany wyłącznie pod nadzorem specjalisty z doświadczeniem w chemioterapii przeciwnowotworowej.
chemioterapia pierwszego rzutu, chemioterapia przeciwnowotworowa, histologia nieplaskonabłonkowa, koncentrat roztworu do infuzji, leczenie drugiego rzutu, leczenie podtrzymujące, niedrobnokomórkowy rak płuca, parametry hematologiczne, pemetreksed disodowy, progresja choroby, przerzuty odległe, stadium miejscowo zaawansowane, stan sprawności pacjenta, terapia pierwszego rzutu, terapia skojarzona z cisplatyną, złośliwy międzybłoniak opłucnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Holoxan 1 g
Holoxan, zawierający ifosfamid w dawce 1 g w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest wskazany do leczenia zaawansowanych i opornych na standardową terapię nowotworów, w tym raka jądra (stadium II-IV TNM), raka jajnika (stadium III-IV FIGO), raka szyjki macicy (stadium III-IV FIGO), raka piersi, niedrobnokomórkowego i drobnokomórkowego raka płuc, mięsaków tkanek miękkich (w tym osteosarcoma i rhabdomyosarcoma), mięsaków Ewinga oraz chłoniaków złośliwych nieziarniczych i ziarnicy złośliwej. Lek stosowany jest głównie w terapii skojarzonej lub monoterapii u pacjentów, u których wcześniejsze leczenie okazało się nieskuteczne lub w przypadku nawrotów choroby. Wskazania obejmują zarówno guzy pierwotne, jak i przerzuty odległe, a decyzja o zastosowaniu Holoxanu powinna być oparta na dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta i stadium zaawansowania nowotworu.
charakterystyka produktu leczniczego, chemioterapia przeciwnowotworowa, chemioterapia skojarzona, chłoniak złośliwy nieziarniczy, choroba nowotworowa złośliwa, cisplatyna, cytostatyk, drobnokomórkowy rak płuc, ifosfamid, klasyfikacja FIGO, klasyfikacja TNM, lek cytostatyczny, mięsak Ewinga, mięsak kościopochodny, mięsak prążkowanokomórkowy, mięsak tkanek miękkich, monoterapia, nasieniak, niedrobnokomórkowy rak płuc, nienasieniak, osteosarcoma, przerzut odległy, radioterapia, rak jądra, rak jajnika, rak piersi, rak szyjki macicy, rhabdomyosarcoma, ziarnica złośliwa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cytosar 100 mg
Produkt leczniczy CYTOSAR zawierający cytarabinę w dawce 100 mg (proszek i rozpuszczalnik do roztworu do wstrzykiwań) nie był przedmiotem specjalistycznych badań klinicznych oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Brak danych nie wyklucza potencjalnego ryzyka, gdyż cytarabina, jako cytostatyk stosowany w chemioterapii, może wywoływać działania niepożądane takie jak zmęczenie, zawroty głowy, nudności czy wymioty, które mogą upośledzać funkcje psychomotoryczne. Dodatkowo, rozpuszczalnik zawiera alkohol benzylowy w stężeniu 9 mg/ml, który teoretycznie może nasilać wpływ na ośrodkowy układ nerwowy i funkcje poznawcze.
alkohol benzylowy, chemioterapia przeciwnowotworowa, cytarabina, cytostatyk, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, funkcjonowanie psychomotoryczne, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, roztwór do wstrzykiwań, senność, sprawność psychofizyczna, wymioty, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxaliplatinum Accord 5 mg/ml
Oxaliplatinum Accord (oksaliplatyna) to lek przeciwnowotworowy w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 5 mg/ml, dostępny w fiolkach zawierających 50 mg, 100 mg lub 200 mg substancji czynnej. Preparat stosowany jest wyłącznie w skojarzeniu z 5-fluorouracylem (5-FU) oraz kwasem folinowym (FA) w leczeniu raka jelita grubego. Wskazania obejmują leczenie uzupełniające raka okrężnicy stopnia III (Duke C) po całkowitej resekcji guza pierwotnego oraz terapię zaawansowanego raka odbytnicy i okrężnicy z przerzutami. Roztwór jest klarowny, bezbarwny, o pH 3,5–6,5 i osmolarności 125–175 mOsm/l, co jest istotne dla bezpieczeństwa podania dożylnego.
5-fluorouracyl, chemioterapia przeciwnowotworowa, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcja wątroby, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas folinowy, leczenie adjuwantowe, leczenie uzupełniające, lek przeciwnowotworowy, neurotoksyczność, oksaliplatyna, potwierdzenie histopatologiczne, rak jelita grubego, rak odbytnicy, rak okrężnicy, rak z przerzutami, reakcja nadwrażliwości, resekcja guza pierwotnego, roztwór glukozy, schemat skojarzony, terapia pooperacyjna, terapia skojarzona, układ krwiotwórczy, wskazanie onkologiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Carboplatin Accord 10 mg/ml
Carboplatin Accord, zawierający karboplatynę w stężeniu 10 mg/ml jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, jest wskazany w leczeniu zaawansowanego raka jajnika pochodzenia nabłonkowego oraz drobnokomórkowego raka płuca (SCLC). W terapii raka jajnika karboplatyna może być stosowana zarówno jako leczenie pierwszego rzutu, często w skojarzeniu z innymi cytostatykami, jak i jako leczenie drugiego rzutu u pacjentek z nawrotem choroby lub opornością na wcześniejsze leczenie. W przypadku SCLC lek może być podawany w monoterapii lub w schematach wielolekowych, w zależności od stadium choroby i stanu pacjenta. Dawka karboplatyny jest indywidualnie dobierana na podstawie powierzchni ciała lub wzoru Calverta, uwzględniającego filtrację kłębuszkową (GFR).
chemioterapia przeciwnowotworowa, cytostatyk, drobnokomórkowy rak płuca, funkcja nerek, karboplatyna, koncentrat do infuzji, lek przeciwnowotworowy, mielosupresja, monoterapia, morfologia krwi, nawrót choroby, nowotwór złośliwy, objawy toksyczności, onkolog, oporność na leczenie, parametry hematologiczne, rak jajnika nabłonkowy, schemat chemioterapii, schemat wielolekowy, stadium zaawansowania, terapia początkowa, terapia ratunkowa, wzór Calverta - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gemcitabinum Accord 100 mg/ml
Gemcitabinum Accord to lek przeciwnowotworowy w formie koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 100 mg/ml, dostępny w fiolkach zawierających od 200 mg do 2000 mg gemcytabiny (chlorowodorku). Wskazania obejmują leczenie miejscowo zaawansowanego lub przerzutowego raka pęcherza moczowego (w skojarzeniu z cisplatyną), gruczolakoraka trzustki (monoterapia), niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) w terapii pierwszego rzutu z cisplatyną lub monoterapii u pacjentów starszych lub z ECOG 2, nabłonkowego raka jajnika po niepowodzeniu chemioterapii platynowej (w połączeniu z karboplatyną) oraz nawrotowego lub przerzutowego raka piersi (w skojarzeniu z paklitakselem) po wcześniejszym leczeniu antracyklinami. Terapie te uwzględniają specyficzne kryteria kwalifikacji, takie jak czas wolny od nawrotu choroby czy stan sprawności pacjenta.
Produkt ma postać klarownego roztworu o pH 6,0-7,5, wymagającego rozcieńczenia przed podaniem, co zapewnia osmolalność 270-330 mOsm/l przy stężeniu 0,1 mg/ml, gwarantującą fizjologiczną tolerancję. Zawiera substancje pomocnicze: 9,192 mg/ml sodu (0,4 mmol/ml) oraz 440 mg/ml etanolu bezwodnego (44% w/v), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką lub uzależnieniem od alkoholu. Podawanie gemcytabiny powinno być prowadzone przez doświadczonych specjalistów, z monitorowaniem parametrów hematologicznych, nerkowych i wątrobowych, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii przeciwnowotworowej.
chemioterapia neoadiuwantowa, chemioterapia pierwszego rzutu, chemioterapia przeciwnowotworowa, chemioterapia systemowa, chlorowodorek gemcytabiny, gruczolakorak trzustki, koncentrat do infuzji, lek przeciwnowotworowy, monoterapia gemcytabiną, nabłonkowy rak jajnika, niedrobnokomórkowy rak płuca, parametry hematologiczne, rak pęcherza moczowego, schemat chemioterapii, skala ECOG, terapia celowana, związki platyny - Leksykon substancji czynnych
Gemcytabina – Dawkowanie i sposób podawania
Gemcytabina jest podawana wyłącznie pod nadzorem lekarza specjalizującego się w chemioterapii przeciwnowotworowej i dobrze tolerowana podczas 30-minutowej infuzji dożylnej, możliwa do stosowania u pacjentów ambulatoryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju nowotworu, schematu leczenia (monoterapia lub terapia skojarzona) oraz indywidualnej tolerancji. W monoterapii zalecana dawka wynosi 1000 mg/m² powierzchni ciała (pc.) podawana raz w tygodniu, natomiast w terapii skojarzonej z cisplatyną stosuje się 1000 mg/m² pc. w 1., 8. i 15. dniu 28-dniowego cyklu, z cisplatyną 70 mg/m² pc. lub 75-100 mg/m² pc. w 1. dniu 21-dniowego cyklu. W skojarzeniu z paklitakselem podaje się paklitaksel 175 mg/m² pc. w 3-godzinnej infuzji oraz gemcytabinę 1250 mg/m² pc. w 1. i 8. dniu 21-dniowego cyklu. W terapii z karboplatyną gemcytabina podawana jest w dawce 1000 mg/m² pc. w 1. i 8. dniu 21-dniowego cyklu, a karboplatyna do uzyskania AUC 4,0 mg/ml•min. Przed każdą dawką należy oznaczyć liczbę płytek krwi (≥100 000 x 10⁶/l) i granulocytów (≥1500 x 10⁶/l).
bezwzględna liczba granulocytów, chemioterapia przeciwnowotworowa, cisplatyna, gemcytabina, gorączka neutropeniczna, granulocyty, infuzja dożylna, karboplatyna, monoterapia, niedrobnokomórkowy rak płuca, paklitaksel, płytki krwi, rak jajnika, rak pęcherza moczowego, rak piersi, rak trzustki, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, terapia skojarzona, toksyczność hematologiczna, toksyczność niehematologiczna, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Epirubicin-EBEWE 2 mg/ml
Epirubicin-EBEWE, dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2 mg/ml, jest szeroko stosowany w terapii różnych nowotworów litych i hematologicznych. W leczeniu nowotworów litych obejmuje m.in. raka piersi, jajnika, żołądka, płuca, głowy i szyi oraz okrężnicy i odbytnicy. W onkologii hematologicznej znajduje zastosowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego, złośliwych chłoniaków nieziarniczych oraz ostrych białaczek. Szczególnym wskazaniem jest terapia dopęcherzowa w powierzchownych guzach pęcherza moczowego oraz leczenie uzupełniające po przezcewkowej resekcji guza pęcherza, co ma na celu zmniejszenie ryzyka nawrotu. Preparat jest dostępny w fiolkach o zawartości od 10 mg do 200 mg chlorowodorku epirubicyny, a każdy ml koncentratu zawiera 0,154 mmol (3,54 mg) sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu.
antracyklina, chemioterapia przeciwnowotworowa, chłoniak nieziarniczy, chlorowodorek epirubicyny, drobnokomórkowy rak płuca, indukcja remisji, infuzja dożylna, kardiotoksyczność, koncentrat do sporządzania roztworu, leczenie adjuwantowe, leczenie dopęcherzowe, nowotwór hematologiczny, nowotwór lity, nowotwór złośliwy, ostra białaczka, preparat cytotoksyczny, protokół chemioterapii, przezcewkowa resekcja guza, rak głowy i szyi, rak in situ pęcherza moczowego, rak jajnika, rak okrężnicy i odbytnicy, rak pęcherza moczowego, rak piersi, rak płuca, rak żołądka, schemat ECF, schemat FEC, szpiczak mnogi, terapia adjuwantowa, terapia dopęcherzowa, TURBT - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Farmorubicin PFS 2 mg/ml (10 mg/5 ml, 50 mg/25 ml, 200 mg/100 ml)
Farmorubicin PFS, zawierający chlorowodorek epirubicyny w stężeniu 2 mg/ml, jest stosowany w terapii przeciwnowotworowej i dostępny w fiolkach o pojemnościach 5 ml (10 mg), 25 ml (50 mg) oraz 100 ml (200 mg). Mimo braku formalnych badań dotyczących wpływu epirubicyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, lekarze powinni uwzględniać potencjalne działania niepożądane, takie jak zmęczenie, osłabienie czy nudności, które mogą upośledzać sprawność psychomotoryczną pacjentów. Wskazane jest, aby pacjenci oceniali swoją zdolność do prowadzenia pojazdów po każdym cyklu leczenia, a w dniu podania leku oraz podczas nasilenia działań niepożądanych powstrzymywali się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
chemioterapia, chemioterapia przeciwnowotworowa, chlorowodorek epirubicyny, cytostatyk z grupy antracyklin, Farmorubicin PFS, funkcje poznawcze i motoryczne, leczenie onkologiczne, lek cytotoksyczny, nudności, osłabienie, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, terapia przeciwnowotworowa, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cymevene 500 mg
Cymevene, zawierający gancyklowir sodowy (500 mg/fiolka), jest wskazany do leczenia i profilaktyki zakażeń wirusem cytomegalii (CMV) u pacjentów z istotnie obniżoną odpornością. U dorosłych i młodzieży ≥12 lat lek stosuje się zarówno w terapii objawowej, jak i profilaktyce wyprzedzającej, natomiast u noworodków, niemowląt i dzieci do 12 lat jest wskazany wyłącznie do profilaktyki uniwersalnej. Profilaktyka wyprzedzająca dotyczy pacjentów ≥12 lat po przeszczepach narządów lub w trakcie/po chemioterapii, u których wykryto CMV bez objawów klinicznych, natomiast profilaktyka uniwersalna obejmuje pacjentów w każdym wieku poddawanych immunosupresji. Cymevene jest szczególnie zalecany u biorców przeszczepów narządów miąższowych, pacjentów po przeszczepieniu komórek krwiotwórczych oraz osób leczonych intensywną chemioterapią lub immunosupresją z innych przyczyn.
chemioterapia przeciwnowotworowa, choroba cytomegalowirusowa, gancyklowir, gancyklowir sodowy, immunosupresja, leczenie wyprzedzające, lek immunosupresyjny, lek przeciwwirusowy, narząd miąższowy, nowotwór złośliwy, obniżona odporność, profilaktyka uniwersalna, profilaktyka zakażeń, przeszczep komórek krwiotwórczych, przeszczep narządu, roztwór do infuzji, wirus cytomegalii - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etoposid Ebewe 50 mg/2,5 ml
Lek Etoposid-Ebewe (etopozyd) w stężeniu 20 mg/ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na etopozyd lub substancje pomocnicze, takie jak alkohol benzylowy (20 mg/ml) i etanol 96,7% (260,60 mg/ml). Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania do szczepień – bezwzględnie nie stosować szczepionki przeciwko żółtej febrze oraz innych żywych szczepionek ze względu na ryzyko poważnych powikłań wynikających z działania immunosupresyjnego leku. Karmienie piersią stanowi absolutne przeciwwskazanie, gdyż etopozyd przenika do mleka matki i może wywołać poważne działania niepożądane u niemowląt.
alkohol benzylowy, chemioterapia przeciwnowotworowa, choroba ośrodkowego układu nerwowego, cyklosporyna, działanie immunosupresyjne, działanie teratogenne, etopozyd, induktor enzymów wątrobowych, karmienie piersią, lek mielosupresyjny, mielosupresja, parametry hematologiczne, reakcja alergiczna, szczepienie przeciwko żółtej febrze, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności szpiku kostnego, żywa szczepionka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aprepitant Sandoz 80 mg; 125 mg
Aprepitant Sandoz to preparat przeciwwymiotny dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 80 mg i 125 mg, zawierających odpowiednio 80 mg i 125 mg aprepitantu – antagonisty receptorów neurokininy-1. Lek stosowany jest w profilaktyce nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią przeciwnowotworową. Kapsułki zawierają również sacharozę w ilości proporcjonalnej do dawki (80 mg lub 125 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą lub nietolerancją sacharozy. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę oraz sodu laurylosiarczan, które wspomagają strukturę i rozpuszczalność leku. Osłonki kapsułek różnią się składem barwników, co ułatwia identyfikację dawki (80 mg – biały korpus i wieczko; 125 mg – biały korpus i różowe wieczko).
antagonista receptorów neurokininy 1, aprepitant, celuloza mikrokrystaliczna, chemioterapia przeciwnowotworowa, cukrzyca, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, kapsułka twarda, laurylosiarczan sodu, nietolerancja cukru, niezgodność farmaceutyczna, profilaktyka nudności i wymiotów, sacharoza, substancja pomocnicza, terapia przeciwwymiotna, tlenek żelaza czerwony, żelatyna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Adriblastina PFS 2 mg/ml
Adriblastina PFS, zawierająca doksorubicynę chlorowodorek w stężeniu 2 mg/ml, jest lekiem przeciwnowotworowym o szerokim spektrum zastosowań w onkologii dorosłych i pediatrycznej. Wskazania obejmują ostre i przewlekłe białaczki, chłoniaki, szpiczaka mnogiego oraz liczne guzy lite, takie jak rak piersi (w tym leczenie adjuwantowe po resekcji z zajęciem węzłów pachowych), nowotwory układu moczowo-płciowego (rak trzonu macicy, jajnika, gruczołu krokowego, pęcherza moczowego, nienasieniakowy nowotwór jądra), układu pokarmowego (rak żołądka, pierwotny rak wątrobowokomórkowy), a także nowotwory płuca, głowy i szyi oraz tarczycy. W pediatrii stosowana jest w leczeniu mięsaka Ewinga, neuroblastomy, mięsaków prążkowanokomórkowych, guzów Wilmsa oraz mięsaków kości i tkanek miękkich.
białaczka limfoblastyczna, białaczka przewlekła, białaczka szpikowa, chemioterapia indukcyjna, chemioterapia konsolidacyjna, chemioterapia przeciwnowotworowa, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, doksorubicyna chlorowodorek, guz lity, guz Wilmsa, leczenie adjuwantowe, leczenie uzupełniające, mięsak Ewinga, mięsak kości, mięsak prążkowanokomórkowy, mięsak tkanek miękkich, nephroblastoma, nerwiak zarodkowy, neuroblastoma, nowotwór głowy i szyi, nowotwór hematologiczny, nowotwór układu krwiotwórczego, nowotwór złośliwy, ostra białaczka, pierwotny rak wątrobowokomórkowy, rak gruczołu krokowego, rak jajnika, rak pęcherza moczowego, rak piersi, rak płuca, rak trzonu macicy, rak żołądka, rhabdomyosarcoma, szpiczak mnogi, ziarnica złośliwa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cytosar 500 mg
CYTOSAR (cytarabina) w dawce 500 mg w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest lekiem cytostatycznym stosowanym głównie w leczeniu nowotworów układu krwiotwórczego, ze szczególnym wskazaniem w ostrej białaczce szpikowej (AML). Lek znajduje zastosowanie zarówno w terapii indukcyjnej, mającej na celu osiągnięcie remisji, jak i w leczeniu podtrzymującym remisję u pacjentów dorosłych i dzieci. Ponadto cytarabina jest stosowana w ostrych białaczkach limfoblastycznych (ALL) jako element terapii skojarzonej oraz w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) w fazie blastycznej. Najlepsze efekty terapeutyczne uzyskuje się w schematach leczenia skojarzonego, gdyż remisje wywołane monoterapią charakteryzują się ograniczonym czasem trwania. Wysokie dawki CYTOSAR są wskazane w leczeniu źle rokujących, opornych na standardowe leczenie białaczek oraz nawrotów i zaostrzeń ostrej białaczki.
badania molekularne, białaczka oporna, chemioterapia przeciwnowotworowa, chłoniak nieziarniczy, cytarabina, cytostatyk, faza blastyczna, guz lity, leczenie podtrzymujące remisję, leczenie skojarzone, lek cytostatyczny, nawrót białaczki, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa, remisja, terapia indukcyjna, terapia wielolekowa, wznowa choroby, źle rokująca białaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Carboplatin Kabi
Karboplatyna wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko mielosupresji, nefrotoksyczności oraz neurotoksyczności. Najniższe wartości parametrów hematologicznych (nadir) obserwuje się około 21. dnia w monoterapii i 15. dnia w terapii skojarzonej. Kolejny cykl leczenia można rozpocząć po co najmniej 4 tygodniach, pod warunkiem, że liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosi ≥2000/mm³, a płytek krwi ≥100 000/mm³. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub po wcześniejszym leczeniu cisplatyną zaleca się redukcję dawki i częste badania kontrolne. Nefrotoksyczność i hepatotoksyczność mogą wystąpić zwłaszcza przy dawkach ≥5-krotnie przekraczających zalecaną jednorazową dawkę. W trakcie terapii należy unikać łączenia karboplatyny z aminoglikozydami i innymi lekami nefrotoksycznymi. Występują także ryzyka poważnych powikłań hematologicznych, takich jak zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS), który wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i może prowadzić do niewydolności nerek wymagającej dializoterapii.
anafilaksja, chemioterapia przeciwnowotworowa, choroba zarostowa żył wątrobowych, dehydrogenaza mleczanowa, granulocyt obojętnochłonny, karboplatyna, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wrotne, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obwodowa toksyczność neurologiczna, ostra białaczka promielocytowa, ostra białaczka szpikowa, ototoksyczność, parestezja, płytka krwi, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, rezonans magnetyczny, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, wysypka rumieniowa, zaburzenie słuchu, zaburzenie widzenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół Kounisa, zespół mielodysplastyczny, zespół niedrożności zatokowej wątroby, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cyclophosphamide Accord 1000 mg
Cyklofosfamid Accord, dostępny w dawkach 500 mg (534,5 mg cyklofosfamidu jednowodnego) oraz 1000 mg (1069,0 mg cyklofosfamidu jednowodnego) w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 20 mg/mL, jest lekiem cytotoksycznym o szerokim spektrum zastosowań onkologicznych i immunosupresyjnych. W onkologii stosowany jest w leczeniu hematologicznych nowotworów złośliwych, takich jak przewlekła białaczka limfocytowa (CLL), ostra białaczka limfoblastyczna (ALL), chłoniak Hodgkina, chłoniaki nieziarnicze oraz szpiczak mnogi. Ponadto, pełni kluczową rolę w kondycjonowaniu przed przeszczepieniem szpiku kostnego, często w skojarzeniu z napromienianiem całego ciała lub busulfanem. W terapii guzów litych znajduje zastosowanie w leczeniu zaawansowanego raka jajnika, raka piersi (w tym adjuwantowo), mięsaka Ewinga, drobnokomórkowego raka płuca oraz nerwiaka zarodkowego u dzieci.
busulfan, chemioterapia przeciwnowotworowa, chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, choroba autoimmunologiczna, cyklofosfamid, drobnokomórkowy rak płuca, działanie niepożądane, guz lity, immunosupresja, infuzja dożylna, komórka plazmatyczna, komórka Reed-Sternberga, leczenie immunosupresyjne, leczenie kondycjonujące, lek cytotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, limfocyt B, mięsak Ewinga, napromienianie całego ciała, nefropatia toczniowa, nerwiak zarodkowy, neuroblastoma, niewydolność nerek, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, przerzut, przeszczepienie szpiku kostnego, przewlekła białaczka limfocytowa, przewlekła białaczka szpikowa, rak jajnika, rak piersi, reakcja alergiczna, reakcja autoimmunologiczna, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, toczeń rumieniowaty układowy, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, wlew dożylny, zapalenie naczyń krwionośnych, ziarnica złośliwa, ziarniniak Wegenera, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Endoxan 1000 mg
Endoxan (cyklofosfamid) w dawce 1g w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest cytotoksycznym lekiem z grupy oksazafosforan, stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej w leczeniu szerokiego spektrum nowotworów hematologicznych (białaczki ostre i przewlekłe, chłoniaki złośliwe, szpiczak mnogi) oraz nowotworów litych (rak jajnika, rak piersi, drobnokomórkowy rak płuc, nowotwory wieku dziecięcego). Ponadto, cyklofosfamid pełni istotną rolę w terapii immunosupresyjnej, m.in. w ziarniniaku Wegenera oraz w procedurach przeszczepiania narządów i tkanek krwiotwórczych, gdzie stosowany jest w celu zapobiegania odrzutom oraz jako element leczenia kondycjonującego przed allogenicznym przeszczepem szpiku kostnego. Wskazania obejmują także ciężką anemię aplastyczną oraz różne formy białaczek, z zastosowaniem w protokołach indukcji remisji, konsolidacji oraz terapii podtrzymującej.
allogeniczny przeszczep szpiku kostnego, białaczka szpikowa, chemioterapia przeciwnowotworowa, chłoniak nieziarniczy, chłoniak złośliwy, choroba autoimmunologiczna, choroba Hodgkina, ciężka anemia aplastyczna, cyklofosfamid, drobnokomórkowy rak płuc, guz lity, indukcja remisji, kostniakomięsak, leczenie immunosupresyjne, mięsak Ewinga, mięśniakomięsak prążkowany, morfologia krwi, nerwiak niedojrzały, neuroblastoma, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, protokół mieloablacyjny, przeszczep organów, przewlekła białaczka szpikowa, rak jajnika, rak piersi, szpiczak mnogi, terapia konsolidacyjna, układ krwiotwórczy, ziarnica złośliwa, ziarniniak Wegenera, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Carmustine Waymade 100 mg
Karmustyna (Carmustine Waymade) w dawce 100 mg w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji jest lekiem alkilującym stosowanym w terapii nowotworów OUN, takich jak glejak wielopostaciowy, glejaki pnia mózgu, rdzeniak zarodkowy, gwiaździak, wyściółczak oraz przerzuty do mózgu. Ponadto, karmustyna znajduje zastosowanie w leczeniu chłoniaków nieziarniczych (NHL) i choroby Hodgkina jako terapia drugiego rzutu, szczególnie u pacjentów z nawrotem lub opornością na leczenie pierwszego rzutu. Lek jest również integralnym elementem terapii kondycjonującej przed autologicznym przeszczepieniem komórek macierzystych układu krwiotwórczego w złośliwych chorobach hematologicznych oraz stosowany w skojarzeniu z glikokortykosteroidami, np. prednizonem, w leczeniu szpiczaka mnogiego, co zwiększa skuteczność terapii i łagodzi działania niepożądane.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, chemioterapia przeciwnowotworowa, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, glejak pnia mózgu, glejak wielopostaciowy, glikokortykosteroid, guz mózgu, gwiaździak, karmustyna, komórka glejowa, koncentrat do sporządzania roztworu, lek przeciwnowotworowy, monoterapia, morfologia krwi, nowotwór OUN, nowotwór układu chłonnego, parametr hematologiczny, plazmocyt, prednizon, przerzut do mózgu, przerzut nowotworowy do mózgu, radioterapia, rdzeniak zarodkowy, szpiczak mnogi, terapia drugiego rzutu, terapia kondycjonująca, terapia skojarzona, wyściółczak, złośliwa choroba hematologiczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gemsol 40 mg/ml
Gemsol (gemcytabina) w stężeniu 40 mg/ml jest wskazany w leczeniu zaawansowanych i przerzutowych nowotworów, w tym raka pęcherza moczowego (w skojarzeniu z cisplatyną), gruczolakoraka trzustki (monoterapia), niedrobnokomórkowego raka płuca (w skojarzeniu z cisplatyną lub monoterapia u pacjentów w podeszłym wieku lub ze stanem sprawności 2 wg WHO/ECOG), nabłonkowego raka jajnika (w skojarzeniu z karboplatyną po niepowodzeniu chemioterapii pierwszego rzutu) oraz nawrotowego raka piersi (w skojarzeniu z paklitakselem). Preparat dostępny jest w fiolkach 5 ml (200 mg), 25 ml (1000 mg) i 50 ml (2000 mg), o pH 2,0-2,8 i osmolalności 270-280 mOsmol/kg. Terapia powinna być prowadzona w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel, z uwzględnieniem indywidualizacji schematu leczenia oraz monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych pacjenta.
antracyklina, chemioterapia pierwszego rzutu, chemioterapia przeciwnowotworowa, chlorowodorek gemcytabiny, cisplatyna, cytostatyk, gemcytabina, gruczolakorak trzustki, karboplatyna, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, leczenie pierwszego rzutu, lek cytotoksyczny, nabłonkowy rak jajnika, niedrobnokomórkowy rak płuca, paklitaksel, przerzut, rak pęcherza moczowego, rozpoznanie histopatologiczne, skala WHO/ECOG, stadium zaawansowania choroby, stan sprawności pacjenta, związek platyny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Setronon 8 mg
Setronon (ondansetron) w dawce 8 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany u dorosłych do zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów związanych z chemioterapią i radioterapią przeciwnowotworową oraz w profilaktyce nudności i wymiotów pooperacyjnych. U dzieci powyżej 6 miesięcy stosuje się go wyłącznie doustnie w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom indukowanym chemioterapią. W populacji pediatrycznej nie zaleca się stosowania tabletek powlekanych w profilaktyce nudności pooperacyjnych, gdzie preferowane jest podanie dożylne. Każda tabletka zawiera 8 mg ondansetronu chlorowodorku dwuwodnego, 95,6 mg laktozy jednowodnej oraz 0,04 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej.
chemioterapia, chemioterapia przeciwnowotworowa, chlorowodorek ondansetronu, dieta niskosodowa, interakcje lekowe, laktoza jednowodna, leczenie przeciwnowotworowe, nietolerancja laktozy, nudności i wymioty, nudności pooperacyjne, ondansetron, pediatria, przewód pokarmowy, radioterapia nowotworów, tabletki powlekane, terapia onkologiczna, wstrzyknięcie dożylne, zabieg chirurgiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ondansetron Bluefish 8 mg
Ondansetron Bluefish w dawce 8 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest wskazany do leczenia i profilaktyki nudności oraz wymiotów u dorosłych i dzieci. U dorosłych stosuje się go w terapii nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią cytotoksyczną (szczególnie przy schematach z cisplatyną, cyklofosfamidem w wysokich dawkach, dakarbazyną, antracyklinami), radioterapią (zwłaszcza napromienianie jamy brzusznej) oraz w okresie pooperacyjnym u pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia tych objawów. U dzieci lek jest stosowany od 6. miesiąca życia w chemioterapii oraz od 1. miesiąca życia w profilaktyce i leczeniu nudności pooperacyjnych. Postać leku ulegająca rozpadowi w jamie ustnej jest szczególnie przydatna u pacjentów z trudnościami w połykaniu, ograniczonym przyjmowaniem płynów lub nasilonymi nudnościami, umożliwiając szybkie i wygodne podanie bez konieczności popijania.
antracykliny, aspartam, chemioterapia przeciwnowotworowa, cisplatyna, cyklofosfamid, dakarbazyna, dwutlenek siarki, dysfagia, leczenie przeciwnowotworowe, napromienianie całego ciała, nudności i wymioty indukowane chemioterapią, nudności i wymioty wywołane radioterapią, ondansetron, pacjent onkologiczny, potencjał emetogenny, promieniowanie jonizujące, sorbitol, substancje pomocnicze, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, wymioty pooperacyjne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxaliplatin Kalceks 5 mg/ml
Oxaliplatin Kalceks to przeciwnowotworowy lek zawierający oksaliplatynę w stężeniu 5 mg/ml, dostępny w fiolkach o zawartości 50 mg, 100 mg lub 200 mg substancji czynnej. Preparat jest stosowany wyłącznie w skojarzeniu z 5-fluorouracylem (5-FU) i kwasem folinowym (FA) w leczeniu raka okrężnicy stopnia III (Duke C) po radykalnej resekcji guza oraz w terapii zaawansowanego raka jelita grubego z przerzutami. Podawany jest dożylnie w formie rozcieńczonego roztworu, a kwalifikacja do leczenia wymaga dokładnej oceny zaawansowania choroby, stanu sprawności pacjenta (skale WHO/ECOG lub Karnofsky’ego) oraz parametrów hematologicznych i biochemicznych, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji nerek i wątroby.
5-fluorouracyl, chemioterapia przeciwnowotworowa, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas folinowy, leczenie uzupełniające, leczenie uzupełniające raka okrężnicy, mielosupresja, morfologia krwi z rozmazem, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, oksaliplatyna, onkologia kliniczna, parametry biochemiczne krwi, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy stopnia III, reakcja alergiczna, resekcja guza pierwotnego, skala Karnofsky’ego, skala WHO/ECOG, terapia przeciwnowotworowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Calcium folinate Kalceks 10 mg/ml
Folinian wapnia (Calcium folinate Kalceks) w stężeniu 10 mg/ml jest kluczowym lekiem stosowanym w celu zmniejszenia toksyczności metotreksatu oraz neutralizacji jego działania antagonistycznego wobec kwasu foliowego, szczególnie w terapii wysokimi dawkami MTX (High-Dose Methotrexate Therapy). Podawanie folinianu wapnia powinno rozpocząć się w ściśle określonym czasie po zakończeniu infuzji metotreksatu, zwykle w ciągu 24-42 godzin, co jest niezbędne do skutecznej ochrony komórek przed toksycznym działaniem leku. W przypadku przedawkowania metotreksatu lub innych antagonistów kwasu foliowego, folinian wapnia pełni funkcję antidotum i powinien być podany jak najszybciej, najlepiej w ciągu pierwszej godziny od ekspozycji, z dawką dostosowaną do ilości przyjętego antagonisty oraz czasu od przedawkowania. Monitorowanie stężenia metotreksatu w surowicy jest nieodzowne dla optymalizacji dawkowania folinianu wapnia. Preparat dostępny jest w fiolkach o różnych objętościach (5-100 ml), zawierających od 50 mg do 1000 mg kwasu folinowego, przy czym 1 mg kwasu folinowego odpowiada 1,08 mg wapnia folinianu. Każdy ml roztworu zawiera 3,15 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi dotyczącymi sodu.
5-fluorouracyl, antagonista kwasu foliowego, antidotum, Calcium folinate Kalceks, chemioterapia przeciwnowotworowa, choroba nerek, dysfunkcja nerek, eliminacja metotreksatu, folinian wapnia, kwas folinowy, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, płyn opłucnowy, rak jelita grubego, rak piersi, rak żołądka, roztwór do wstrzykiwań, syntaza tymidylanowa, terapia cytotoksyczna, terapia skojarzona, wodobrzusze - Leksykon substancji czynnych
Winorelbina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Winorelbina wymaga podawania pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w chemioterapii przeciwnowotworowej, ze szczególnym monitorowaniem parametrów hematologicznych, zwłaszcza liczby neutrofilów i płytek krwi. Neutropenia stanowi główną toksyczność ograniczającą dawkę, osiągając najniższy poziom (nadir) między 7. a 14. dniem po podaniu i ustępując w ciągu 5-7 dni. Zaleca się odroczenie podania leku, jeśli liczba neutrofilów spadnie poniżej 1500/mm³ lub płytek poniżej 100 000/mm³. W przypadku doustnej formy winorelbiny, przy dawce 80 mg/m² pc., spadek neutrofilów poniżej 500/mm³ lub powtarzające się wartości 500-1000/mm³ wymaga redukcji dawki do 60 mg/m² pc. na tydzień z możliwością późniejszego stopniowego zwiększenia. Przed każdym podaniem konieczne jest badanie morfologii krwi, a w przypadku objawów infekcji należy niezwłocznie wykonać diagnostykę. Ponadto, u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca oraz u populacji japońskiej należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko toksyczności płucnej, w tym ARDS, które może wystąpić średnio w ciągu tygodnia od podania.
antagonista 5HT3, ARDS, chemioterapia przeciwnowotworowa, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność wątroby, granisetron, hialuronidaza, inhibitor cytochromu CYP3A4, leki przeciwwymiotne, liczba leukocytów, liczba neutrofilów, liczba płytek krwi, metoklopramid, miejscowe podrażnienie, mitomycyna, morfologia krwi, neutropenia, ondansetron, ostry skurcz oskrzeli, owrzodzenie rogówki, parametry hematologiczne, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, stężenie hemoglobiny, toksyczność płucna, winorelbina, wynaczynienie, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół ostrej niewydolności oddechowej, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon substancji czynnych
Fludarabina – Wskazania do stosowania
Fludarabina w postaci fosforanu (Fludarabini phosphas) jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym głównie w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej typu B-komórkowego (CLL). Dostępna jest w formie tabletek powlekanych zawierających 10 mg substancji czynnej oraz w postaci parenteralnej. Wskazania obejmują zarówno terapię początkową u pacjentów nowo zdiagnozowanych, jak i leczenie opornej lub nawrotowej postaci CLL, szczególnie po niepowodzeniu standardowego leczenia alkilującego lub w przypadku progresji choroby podczas lub po takim leczeniu. Fludarabina może być stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, a kwalifikacja do terapii powinna uwzględniać stan kliniczny, wiek, choroby współistniejące oraz wcześniejsze leczenie pacjenta.
chemioterapia przeciwnowotworowa, choroby współistniejące, fludarabina, forma parenteralna, fosforan fludarabiny, leczenie początkowe, lek alkilujący, monoterapia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, progresja choroby, schemat skojarzony, substancja przeciwnowotworowa, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gemsol 40 mg/ml
Gemcytabina w postaci koncentratu do infuzji (40 mg/ml) jest stosowana w leczeniu przeciwnowotworowym, wyłącznie pod nadzorem lekarza specjalizującego się w chemioterapii. Dawkowanie jest zależne od wskazań klinicznych i schematu terapii: w monoterapii podaje się 1000 mg/m² pc. w 30-minutowej infuzji raz w tygodniu przez 3-7 tygodni z tygodniową przerwą, natomiast w terapii skojarzonej z cisplatyną dawka gemcytabiny wynosi 1000-1250 mg/m² pc. podawana w 1. i 8. dniu cyklu 21- lub 28-dniowego, a cisplatyna w dawce 70-100 mg/m² pc. podawana jest w 1. lub 2. dniu cyklu. W terapii skojarzonej z paklitakselem (175 mg/m² pc.) gemcytabina podawana jest w 1. i 8. dniu 21-dniowego cyklu. W przypadku skojarzenia z karboplatyną, gemcytabina podawana jest w 1. i 8. dniu cyklu, a karboplatyna dawkowana jest do AUC 4,0 mg/ml·min. Przed każdym podaniem należy kontrolować morfologię krwi, zwłaszcza liczbę granulocytów (min. 1500 x 10⁶/l) i płytek (min. 100 000 x 10⁶/l), a w trakcie leczenia modyfikować dawkę w zależności od hematologicznej i niehematologicznej toksyczności.
chemioterapia przeciwnowotworowa, cisplatyna, czynność nerek, gemcytabina, gorączka neutropeniczna, granulocyty, karboplatyna, monoterapia, niedrobnokomórkowy rak płuca, nudności, paklitaksel, płytki krwi, rak jajnika, rak pęcherza moczowego, rak piersi, rak trzustki, roztwór do infuzji, terapia skojarzona, toksyczność hematologiczna, toksyczność niehematologiczna, wynaczynienie, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Irinotecan Kabi 20 mg/ml
Irinotekan Kabi, chlorowodorek irynotekanu trójwodny w stężeniu 20 mg/ml, jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego. Preparat dostępny jest w fiolkach o zawartości 40 mg, 100 mg, 300 mg oraz 500 mg irynotekanu, przy czym każdy ml koncentratu zawiera 20 mg chlorowodorku irynotekanu trójwodnego (odpowiadającego 17,33 mg irynotekanu) oraz 45 mg sorbitolu jako substancji pomocniczej. Lek stosowany jest zarówno w monoterapii po niepowodzeniu leczenia 5-fluorouracylem, jak i w terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem, kwasem folinowym, kapecytabiną, bewacyzumabem lub cetuksymabem, w zależności od statusu klinicznego pacjenta, wcześniejszego leczenia oraz molekularnego profilu guza (m.in. status genu RAS i ekspresja EGFR). Podawanie leku wymaga specjalistycznej opieki onkologicznej i monitorowania ze względu na potencjalne działania niepożądane i charakter cytostatyczny preparatu.
5-fluorouracyl, bewacyzumab, cetuksymab, chemioterapia przeciwnowotworowa, chlorowodorek irynotekanu trójwodny, EGFR, gen RAS typu dzikiego, kapecytabina, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas folinowy, leczenie cytotoksyczne, lek cytostatyczny, monoterapia, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy lub odbytnicy, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, rozsiana postać raka jelita grubego, terapia pierwszego rzutu, zaawansowana choroba nowotworowa, zaawansowany rak jelita grubego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lamivudine Aurovitas
Lek Lamivudine Aurovitas stosowany w terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko zaostrzeń choroby, które manifestują się wzrostem aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) oraz replikacji HBV DNA. Zaostrzenia mogą wystąpić spontanicznie, podczas terapii lub po jej zakończeniu, szczególnie u pacjentów z mutacją YMDD wirusa HBV, co wymaga rozważenia zmiany lub dodania leku bez krzyżowej oporności. Po zakończeniu leczenia obserwuje się wzrost AlAT powyżej 3-krotnej wartości wyjściowej u 21% pacjentów leczonych lamiwudyną, z większością zdarzeń występujących między 8. a 12. tygodniem, co podkreśla konieczność monitorowania parametrów biochemicznych (AlAT, bilirubina) przez co najmniej 4 miesiące, a u pacjentów z niewyrównaną marskością wątroby nawet do 6 miesięcy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów po przeszczepach oraz z niewyrównaną marskością, ze względu na ryzyko ciężkiej dekompensacji wątroby i konieczność częstych badań wirusologicznych i biochemicznych (AlAT, bilirubina, albuminy, azot mocznikowy, kreatynina, HBV DNA).
Lamivudine Aurovitas wykazuje potencjał mitochondrialnej toksyczności, szczególnie u niemowląt narażonych w okresie prenatalnym lub po urodzeniu, co może skutkować zaburzeniami hematologicznymi (niedokrwistość, neutropenia), metabolicznymi (hiperlipazemia) oraz neurologicznymi (drgawki, wzmożone napięcie, nieprawidłowe zachowanie). Z tego względu dzieci narażone na działanie analogów nukleozydów powinny być poddane szczegółowej obserwacji klinicznej i laboratoryjnej. U pacjentów z współistniejącym zakażeniem HIV zaleca się stosowanie dawki 150 mg lamiwudyny 2 razy dziennie, natomiast standardowa dawka 100 mg jest niewystarczająca i może prowadzić do szybkiego rozwoju oporności HIV. Przed rozpoczęciem terapii HBV należy wykonać testy na HIV i prowadzić regularne monitorowanie aktywności AlAT i poziomu HBV DNA (co 3 miesiące u HBeAg-dodatnich, co 6 miesięcy u HBeAg-ujemnych). Lamiwudyny nie należy stosować jednocześnie z innymi preparatami zawierającymi lamiwudynę lub emtrycytabinę, a także nie zaleca się kojarzenia z kladrybiną. Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co klasyfikuje go jako lek „wolny od sodu”.
AlAT, albumina, analogi nukleozydów, antygen HBeAg, azot mocznikowy, bilirubina, chemioterapia przeciwnowotworowa, dekompensacja wątroby, dysfunkcja mitochondriów, emtrycytabina, HBV DNA, hiperlipazemia, immunosupresja, kladrybina, kreatynina, lamiwudyna, leczenie przeciwretrowirusowe, mutacja YMDD, neutropenia, niedokrwistość, niewyrównana marskość wątroby, replikacja HBV DNA, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wyrównana czynność wątroby, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia neurologiczne, zakażenie HIV, zaostrzenie zapalenia wątroby