wysokie ryzyko wymiotów

Wysokie ryzyko wymiotów w praktyce medycznej odnosi się do sytuacji klinicznych, w których prawdopodobieństwo wystąpienia nudności i wymiotów jest znacząco podwyższone. Stan ten może wystąpić jako efekt uboczny leczenia (szczególnie chemioterapii, radioterapii), w okresie pooperacyjnym, podczas ciąży, w przebiegu chorób przewodu pokarmowego lub jako objaw zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego.

W przypadku pacjentów onkologicznych poddawanych chemioterapii, ryzyko wymiotów określa się na podstawie potencjału emetogennego stosowanych leków. Preparaty o wysokim potencjale emetogennym (>90% ryzyko wymiotów bez profilaktyki) obejmują cisplatynę, cyklofosfamid w wysokich dawkach czy karboplatynę. W chirurgii wyższe ryzyko wymiotów dotyczy operacji okulistycznych, ginekologicznych, otolaryngologicznych oraz zabiegów w obrębie jamy brzusznej.

Postępowanie przy wysokim ryzyku wymiotów obejmuje profilaktyczne stosowanie leków przeciwwymiotnych (setronów, neurokinin-1 antagonistów, deksametazonu), odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz monitorowanie stanu klinicznego. W przypadku ciąży i wymiotów ciężarnych stosuje się stopniowane podejście terapeutyczne, rozpoczynając od modyfikacji diety i stylu życia, poprzez farmakoterapię (witamina B6, leki przeciwhistaminowe), aż do hospitalizacji w ciężkich przypadkach.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aprepitant Accord 80 mg; 125 mg

Aprepitant, będący antagonistą receptorów neurokininowych 1 (NK1) substancji P, wykazuje wysoką skuteczność w profilaktyce nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią, szczególnie w schematach o wysokim ryzyku wymiotów, takich jak cisplatyna ≥ 70 mg/m². W badaniach klinicznych z udziałem 1094 dorosłych pacjentów, 3-dniowy schemat z aprepitantem w połączeniu z ondansetronem i deksametazonem znacząco poprawiał całkowitą odpowiedź (brak wymiotów i niestosowanie leków „w razie potrzeby”) w okresie 0-120 godzin (67,7% vs 47,8%, różnica 19,9%; 95% CI 14,0-25,8) oraz w fazach ostrej (0-24 h) i opóźnionej (25-120 h). Ponadto, aprepitant opóźniał czas do wystąpienia pierwszych wymiotów i utrzymywał skuteczność przez kolejne cykle chemioterapii (do 5 cykli). W populacji z umiarkowanym ryzykiem wymiotów, aprepitant również wykazywał przewagę nad standardowym leczeniem, choć różnice w fazie opóźnionej nie zawsze były istotne statystycznie.
badanie randomizowane, cisplatyna, cyklofosfamid, deksametazon, doksorubicyna, epirubicyna, ifosfamid, leczenie standardowe, lek przeciwwymiotny, nudności i wymioty, odpowiedź całkowita, odruchy wymiotne, oksaliplatyna, ondansetron, podwójnie ślepa próba, receptor neurokininowy NK1, skala VAS, substancja P, umiarkowane ryzyko wymiotów, wysokie ryzyko wymiotów, zawiesina doustna
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aprepitant Teva 125 mg; 80 mg

Aprepitant Teva, dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 125 mg i 80 mg, jest wskazany do zapobiegania nudnościom i wymiotom wywołanym chemioterapią przeciwnowotworową o wysokim i umiarkowanym ryzyku wymiotów u pacjentów dorosłych oraz młodzieży od 12 roku życia. Lek ten powinien być stosowany w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwwymiotnymi, takimi jak kortykosteroidy (np. deksametazon) oraz antagoniści receptorów 5-HT3 (np. ondansetron), co zapewnia optymalną kontrolę objawów. Kapsułki 125 mg mają długość około 19,0 mm i zawierają 125 mg sacharozy, natomiast kapsułki 80 mg mają długość około 17,4 mm i zawierają 80 mg sacharozy, co należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskocukrowej.
antagonista receptora 5-HT3, aprepitant, chemioterapia przeciwnowotworowa, cisplatyna, cukrzyca, cyklofosfamid, dakarbazyna, deksametazon, doksorubicyna, dysfagia, epirubicyna, kapsułka twarda, karboplatyna, kortykosteroid, leczenie skojarzone, lek przeciwwymiotny, nudności i wymioty, oksaliplatyna, ondansetron, profilaktyka przeciwwymiotna, sacharoza, schemat trójlekowy, umiarkowane ryzyko wymiotów, wysokie ryzyko wymiotów
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aprepitant Accord 80 mg; 125 mg

Aprepitant Accord jest wskazany do profilaktyki nudności i wymiotów indukowanych chemioterapią przeciwnowotworową. Standardowy schemat dawkowania obejmuje podanie 125 mg doustnie na godzinę przed chemioterapią w dniu 1, a następnie 80 mg doustnie w dniach 2 i 3. Lek stosuje się w skojarzeniu z kortykosteroidem (np. deksametazonem) oraz antagonistą receptora 5-HT3. Deksametazon podaje się w dawce 12 mg doustnie 30 minut przed chemioterapią w dniu 1 oraz 8 mg doustnie w dniach 2-4 (w schemacie wysokiego ryzyka). W przypadku umiarkowanego ryzyka wymiotów deksametazon podaje się jedynie w dniu 1. U młodzieży (12-17 lat) stosuje się trzydniowy schemat dawkowania Aprepitant Accord (125 mg w dniu 1, 80 mg w dniach 2 i 3) z antagonistą receptora 5-HT3, przy czym dawka kortykosteroidu powinna być zmniejszona o 50% w porównaniu do dawek stosowanych u dorosłych. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
antagonista receptora 5-HT3, aprepitant, charakterystyka produktu leczniczego, chemioterapia przeciwnowotworowa, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, deksametazon, hemodializa, interakcja farmakologiczna, kapsułka twarda, kortykosteroid, łagodne zaburzenie czynności wątroby, nudności i wymioty po chemioterapii, podanie doustne, schyłkowa niewydolność nerek, umiarkowane ryzyko wymiotów, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wysokie ryzyko wymiotów, zaburzenie czynności wątroby

wysokie ryzyko wymiotów

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Aprepitant Accord 80 mg; 125 mg

Wskazania do stosowania – Aprepitant Teva 125 mg; 80 mg

Dawkowanie i sposób podawania – Aprepitant Accord 80 mg; 125 mg