uzależnienie fizjologiczne
Uzależnienie fizjologiczne to stan, w którym organizm adaptuje się do regularnego przyjmowania substancji psychoaktywnej, prowadząc do zmian neuroadaptacyjnych w układzie nerwowym. W wyniku tych zmian, zaprzestanie przyjmowania substancji powoduje wystąpienie zespołu abstynencyjnego, charakteryzującego się specyficznymi objawami fizycznymi i psychicznymi.
Mechanizmy leżące u podstaw uzależnienia fizjologicznego obejmują zmiany w układach neuroprzekaźnikowych (głównie dopaminergicznym, serotoninergicznym, GABA-ergicznym i glutaminergicznym), prowadzące do zjawiska tolerancji – konieczności zwiększania dawki dla uzyskania tego samego efektu. Uzależnienie fizjologiczne rozwija się szczególnie w przypadku alkoholu, opioidów, benzodiazepin i barbituranów.
Leczenie uzależnienia fizjologicznego wymaga często detoksykacji pod nadzorem medycznym, gdyż zespół abstynencyjny może zagrażać życiu (np. w przypadku alkoholu czy benzodiazepin). Stosuje się farmakoterapię objawową oraz leki substytucyjne. W przeciwieństwie do uzależnienia psychicznego, które dotyczy głównie sfery emocjonalnej i behawioralnej, uzależnienie fizjologiczne ma wymierny, biologiczny charakter i jego objawy można obiektywnie zweryfikować.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Prefaxine 150 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna produktu leczniczego Prefaxine, wymaga ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka u kobiet w okresie rozrodczym, ciąży i laktacji. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa wenlafaksyny w ciąży są ograniczone, jednak wiadomo, że stosowanie leku, szczególnie w trzecim trymestrze, może prowadzić do objawów odstawienia u noworodków, takich jak drażliwość, drżenie, hipotonia, nieustający płacz oraz trudności ze ssaniem i snem. Ponadto, istnieje potencjalne ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN), co wymaga szczególnej uwagi lekarza. Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna przenikają do mleka matki, co może skutkować u niemowląt objawami niepożądanymi, w tym nadmiernym płaczem, rozdrażnieniem i zaburzeniami snu, a także objawami odstawienia po zaprzestaniu karmienia piersią.
drażliwość, drżenie, działanie serotoninergiczne, ekspozycja na wenlafaksynę, ginekolog-położnik, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karmienie przez zgłębnik, nadmierny płacz, neonatolog, O-demetylowenlafaksyna, objawy odstawienne u noworodka, obniżone napięcie mięśniowe, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka, rozdrażnienie, trudności ze ssaniem, uzależnienie fizjologiczne, wenlafaksyna, wspomaganie oddychania, zaburzenie snu